Archive for June, 2007
มาดูใบปิดหนังโดนๆ กัน
2เห็นบางคนบอกว่าเสียดายสิ่งที่ผมเขียนไว้ในบล็อกเก่า ผมก็เลยหยิบอันที่ผมเสียดายลงมาใส่ ไม่รู้ว่า คนที่อ่านแล้วจะยังอยากอ่านอยู่อีกมั้ย แต่ผมชอบบทความนี้อะครับ ขอนะ
———————————
หลายๆ ครั้งที่ผมแวะเวียนไปดูโปสเตอร์ของหนังเรื่องต่างๆ จากเว็บโน้นบ้าง เว็บนี้บ้าง ผมก็มักพบว่า หลายเรื่องทีเดียวที่พยายามสร้างสรรค์โปสเตอร์ที่สวยแปลกตา น่าสนใจ มีความคิดสร้างสรรค์ๆ ออกมา มันก็คงจะดี ถ้าเราเลือกๆ มันออกมาพูดถึงบ้าง แม้ว่า หลายเรื่อง เราจะยังไม่รู้จักมันสักเท่าไหร่ หรือไม่เคยดูหนังเรื่องนั้นเลยก็ตาม
เหล่านี้ คือ ส่วนหนึ่งที่รวบรวมได้ ณ ตอนนี้ครับ…

The Astronaut Farmer ฟังชื่อเรื่องคงบอกได้ว่า มันเกี่ยวกับอะไรนะครับ แต่ผมไม่เคยดูหรอก เพียงแต่รู้สึก “โดน” กับโปสเตอร์แผ่นนี้ มันคือภาพของผืนนาอันกว้างไกลซึ่งบ่งบอกความเป็นชาวนาได้เป็นอย่างดี แต่ท่ามกลางผืนนานั้น มีวัตถุสิ่งเดียววางอยู่ ส่งให้สายตาของคุณมองมันแน่ๆ มันคือ หมวกของมนุษย์อวกาศ โปสเตอร์แผ่นนี้..
ทรงพลัง และ สวยงาม จริงๆ
ทำไมคนถึงชอบเปลี่ยน Theme?
13เป็นคำถามที่ผมคิดขึ้นมาได้ในวันที่ผมเปลี่ยน Theme ของบล็อกอีกครั้ง ทั้งที่ผมเคยบอกว่าจะพยายามไม่เปลี่ยน Theme อีกแล้วในบล็อกเก่า เมื่อเกิดคำถามนี้ขึ้น ก็ทำให้ผมคิดหาเหตุผลของมันขึ้นมา
เหตุผลต่างๆ ที่หยิบยกมานี่ อาจจะไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นกับคุณก็ได้นะครับ เป็นเพียงสิ่งที่กลั่นออกมาจากความคิดผม ซึ่งก็ไม่แน่ อาจจะตรงกับใครบ้างก็เป็นไปได้
การที่คนเราชอบเปลี่ยน Theme อยู่บ่อยๆ ก็น่าจะเป็นเพราะว่า…
ความเป็นคนเบื่อง่าย – ไม่รู้ว่าคนอื่นจะเบื่อง่ายเหมือนกับผมมั้ยนะ บางทีของที่ไปเห็นแล้วชอบนั้น พอใช้ไปนานๆ มันกลับรู้สึกชอบน้อยลงซะอย่างนั้น โดยเฉพาะเมื่อไปเจอของใหม่ที่ถูกใจเหมือนกัน กลับรู้สึกไปว่า ชอบและถูกใจมากกว่าซะงั้น
อันนี้ ผมว่าเป็นเรื่องของจิตใจ ห้ามยาก หรืออาจจะห้ามไม่ได้ด้วยซ้ำ
แล้ว Miyuki ก็จบลง
0ในที่สุด Miyuki ทั้ง 5 เล่มก็ถูกผมอ่านจนจบ เห็นใครบอกว่า อ. อาดาจิ มักจบแบบทำร้ายใจคนอ่าน แต่ผมว่าไม่นะ Miyuki จบแบบที่ผมอยากให้เป็นพอดีเลย แต่ก่อนจบนี่สิ ทำร้ายจิตใจกันน่าดูเหมือนกัน เพราะเหมือนกับว่า เนื้อเรื่องจะพาคนอ่านใจแป้วไปเสียแล้วด้วยคิดว่า มันจะไปจบอีกแบบหนึ่ง
แต่ที่ไหน ในที่สุด มันก็จบอย่างที่เราอยากให้เป็น
ทำไงได้ คนอ่านการ์ตูน คนดูหนัง ก็มักจะสมมติตัวเองเป็นพระเอหรือนางเอก อินสุดๆ ละครับ แม้จะไม่ตั้งใจ แต่คนเรา อ่านมาเป็นพันๆ หน้า มันก็ต้องอินมั่งละนะ
Miyuki ของ อาดาจิ มิซึรุ
2ช่วงนี้ ผมเขียนถึงแต่เรื่องหนังมากเกินไปหรือเปล่า อันนี้ คงต้องถามคนอ่านนะครับ หลายๆ คนอาจจะชอบ ก็คงจะเห็นดีเห็นงามกับผม และบอกว่า เอ็งเขียนๆ ไปเถอะ ข้ารออ่านอยู่
แต่หลายคนก็อาจจะคิดว่า ไม่เขียนเรื่องอื่นบ้างเหรอ เขียนแต่เรื่องหนังๆ อยู่ได้

วันนี้ ผมจะขอเปลี่ยนมาเขียนเรื่องหนังสือการ์ตูนดูบ้าง หนังสือการ์ตูนที่ผมอ่านนั้น มีอยู่ไม่กี่เรื่องกี่เล่มหรอกครับ ผมไม่ใช่นักอ่านการ์ตูนตัวยง ตอนเด็กๆ ก็ไม่ถูกปลูกฝังให้รักการอ่านหนังสือ(การ์ตูน) แต่โตขึ้นมาก็ยังพอจะรักการอ่านอยู่บ้าง เหอๆ
Welcome back!
4คนเรา มีหนทางชีวิตที่แตกต่างกัน บางคนเชื่อว่า เพราะกรรมที่ทำมาไม่เหมือนกัน แต่บางคนเชื่อว่า เพราะแนวคิดเลือกทางเดินของแต่ละคน ผมว่า มันคือทั้งสองอย่างที่ผสมและปนเปกัน
ถ้าเราเลือกจะเชื่อในกรรมอย่างเดียว ก็อาจหมายถึง การไม่ขวนขวายทำอะไรให้ดีขึ้น
แต่ถ้าเราเลือกว่า ทุกทางในชีวิตเราเลือกเอง ก็อาจหมายถึง เราไม่ยอมรับว่า ความดีความเลวมีอยู่
วันนี้ ผมได้เลือกเปลี่ยนหนทางชีวิตบนเว็บ (ที่อาจจะดูประหลาดๆ) อีกครั้ง ด้วยการเปลี่ยนแปลงทุกอย่างใหม่หมด ย้ายไปอยู่เซิร์ฟเวอร์แห่งใหม่ จัดการสร้างสรรค์เว็บชื่อเดิมในคอนเซ็ปต์ใหม่ ซึ่งไม่รับประกันว่า ทุกอย่างจะต้องอยู่ตัวด้วยคอนเซ็ปต์นั้นไปเป็นปีๆ



