PatSonic

หลังจากเขียนถึง The Golden Compass ไปได้ไม่นาน ผมก็มีโอกาสได้ดูหนังในโรงอีกเรื่องทันที คราวนี้ เปลี่ยนมาเป็นหนังแอ็คชั่นบ้าง “I Am Legend” เป็นชื่อฝรั่งของมัน ชื่อไทยขี้เกียจค้นหา จริงๆ ผมเป็นคนไม่ค่อยชอบจำชื่อไทยของหนังต่างชาติครับ ถ้าเขามีชื่ออังกฤษอยู่แล้ว ก็จำเป็นชื่ออังกฤษไปเลย เพราะชื่อไทย โดยมากมักถูกตั้งให้ยาว มันจำยากครับ

I Am Legend (แปลกันโต้งๆ ว่า “ข้าคือตำนาน”) เป็นหนังเรื่องล่าของพระเอกหน้าหล่อหุ่นเท่ผิวหมึก นาม Will Smith หนังแอ็คชั่น บวก ไซไฟ เข้าไปด้วย เพราะหนังว่าด้วยเรื่องของวิทยาการทางการแพทย์ ที่ส่งผลร้าย ทำให้มนุษย์เจอไวรัสกลายพันธุ์คร่าผู้คนไปเกือบหมดโลก แถมมีบางพวกกลายเป็น Darkseeker ผีดิบเดินได้แถมมีมันสมอง

…เพราะมันอยู่ในร่างมนุษย์นั่นเอง

อ่านต่อ »

นั่นสิ ชีวิตบนลานสนจะเป็นยังไงนะ ขึ้นไปถึงแล้ว เราไปทำอะไรกันบ้างละ ใครไม่เคยไป วันนี้จะเล่าให้อ่านกันเสียหน่อย เผื่อจะอยากไปกันมั่ง หลายคนในทริปนี้ได้แต่บ่นว่า ถ้าให้มาอีก คงไม่มาแล้ว ที่พูดไปก็เพราะความเหนื่อยนั่นแหละ แต่ก็อย่างที่รู้กัน มาภูสอยดาวหน้าหนาว จะให้เจออะไรสวยๆ อย่างในหน้าฝนได้จะได๋ แต่เดือนไหนปีไหนจะว่างมากันอีกละเนี่ยท่าน…

ณ ลานสนสามใบ แห่งภูสอยดาว เรียกได้ว่า เกือบอะไรไม่มีอะไรสะดวกสบายเลยก็ว่าได้ ทุกอย่างดูจะทำให้เราใกล้กับธรรมชาติมากๆ ที่นั่น ไม่มีร้านค้า ไม่มีร้านอาหาร หรือว่าเครื่องอำนวยความสะดวกใดๆ มีเพียงลานเอียงๆ เทๆ ที่มีต้นหญ้าหลากชนิดขึ้นอยู่ทั่วไป มองออกไปรอบๆ ก็จะเห็นต้นส้นสามใบยืนต้นตระหง่านกระจายอยู่ทั่วลาน

มีสิ่งปลูกสร้างอยู่ไม่กี่หลัง แค่ที่พำนักของเจ้าหน้าที่อุทยานฯ บนลานสนหลังเล็กๆ มีห้องน้ำ+ห้องส้วม ที่ไม่มีอะไรข้างในนอกจากโถส้วมแบบนั่งยองๆ ให้ในแต่ละห้อง น้ำน่ะเหรอ คุณต้องไปตักเอาเองจากห้วยสายทิพย์ที่อยู่ข้างๆ ใช้อะไรตัก เขาก็มีถังน้ำกับขันไว้ให้คุณเช่าในราคาชุดละ 10 บาท ในห้องนำไม่มีแสงไฟ สามารถจะมืดได้แม้กลางวัน

…เข้าห้องน้ำทีต้องเตรียมไฟฉายติดตัว มิฉะนั้น ต้องทำธุระกันในที่มืด

อ่านต่อ »

มัวแต่เขียนเรื่อง “ภูสอยดาว” เพลิน จนลืมไปเลย ว่าติดเรื่องอีกเรื่องหนึ่งอยู่ นั่นคือ หนังในโรงที่ได้ไปดูมาก่อนจะไปเที่ยวเสียอีก The Golden Compass หรือ “อภินิหารเข็มทิศทองคำ” นั่นเองไง

ผมไปดูมาในวันแรกที่เข้าฉายในไทย 5 ธ.ค. วันที่เริ่มหายจากอาการเดี้ยงพอดิบพอดี ปกติ ดูหนังแล้วผมจะกลับมาเขียนเลย ไม่ปล่อยไว้เกิน 2 วัน แล้วนี่ดันมาเขียนเอาวันนี้ จะจำอะไรได้มากมายหนอเนี่ย

ขอหยิบเอาอะไรที่ยังพอแกะออกมาได้จากความทรงจำ บวกกับข้อมูลจากเว็บอื่นๆ ก็แล้วกันนะครับ

ผมเข้าไปดูหนังเรื่อง โดยไม่ได้ศึกษาข้อมูลอะไรมากมายเหมือนหนังเรื่องอื่น ด้วยสิ่งที่มีอยู่ในหัวเพียงแค่ ฉากหมีสู้กันในหนังตัวอย่าง กับที่รู้มาว่า มันเป็นวรรณกรรมเด็ก ก็เท่านั้น…

อ่านต่อ »

เพียงไม่นาน ผมก็ผ่านมาถึงตอนที่ 5 แล้วรึนี่ บางคนคงนึกสงสัย แค่ภูเดียวจะเขียนอะไรกันได้เป็นคุ้งเป็นแควกันได้ขนาดนี้ ผมเป็นพวกมีนิสัยช่างเขียนครับ เรื่องเล็กเรื่องน้อย เขียนไปเรื่อยเปื่อย ชาวบ้าน เขาเล่ากันตอนเดียวจบ ผมเล่นเล่าไปเก้าตอนสิบตอน

อ่านกันเพลินเลยเชียวละ (สำหรับผู้มีนิสัยรักการอ่านคงชอบอะนะ)

เอาละ วันนี้มาว่ากันต่อ ด้วยเนินสุดท้ายที่หลายคนรอคอย… เนินมรณะไง

อ่านต่อ »

กลับมานั่งประจำการ เขียนบอกเล่าเรื่องราวการเดินทางสู่ ภูสอยดาว ที่เพิ่งผ่านพ้นไปไม่นานกันอีกครั้ง ไม่รู้จะอยากอ่านกันหรือเปล่านะ เอาน่า แต่ก็จะเขียนละกัน ช่วยๆ กันอ่านหน่อยนะ …

นี่มันต้นอะไร ใครรู้ช่วยบอกหน่อย…

—————————————–

ศ.7.12.2550 | 12.40 น.

หลังจากพักกินข้าวเที่ยงกันเรียบร้อยแล้ว ก็มุ่งหน้าเดินทางกันต่อ แต่คราวนี้ พันธมิตรทั้งเก้าต้องแตกกลุ่มกันแล้ว เพราะขืนเกาะกลุ่มกัน คงถึงลานสนค่ำๆ เป็นแน่แท้ ทำให้กลายเป็น 3 ก๊ก ก๊กแรกมุ่งหน้าไปให้ถึงก่อนใคร เพื่อจองที่และกางเต็นท์ อีกก๊กก็ต้องตามเพื่อทำอาหารรอเอาไว้ ส่วนก๊กสุดท้าย ซึ่งมีผมรวมอยู่ด้วย คอยประคับประคองดูแลส้มให้เดินทางสู่จุดหมายให้สำเร็จ

ก็ดีเหมือนกันครับ ผมจะได้ถือโอกาสพักและถ่ายรูปไปในตัว…

อ่านต่อ »