กาก้า | Mr.Perfect Man
หลายวันมานี่ ได้ยินแต่ชื่อนายคนนี้บ่อยครั้งมาก เพราะเขาคือ คนเดียวที่คว้ารางวัลมาเก็บในบ้านตัวเองในปีเดียวกันไม่รู้กี่รางวัล ไม่แบ่งคนอื่นอีกต่างหาก เขาคือ … “กาก้า” กลายเป็นนักเตะที่ดีที่สุดในโลกไปแล้วในเวลานี้ คว้าทั้งรางวัล บัลลงดอร์ รางวัลผู้เล่นทรงคุณค่า และก็ยังคว้ารางวัลนักเตะยอดเยี่ยมของฟีฟ่าอีก อะไรจะขนาดนั้น ทำแฮตทริกเลยเหรอเนี่ย รางวัลแต่ละรางวัลนั้น ที่ผ่านมา ผมไม่ค่อยจะใส่ใจสนใจมันมากนัก เลยไม่ค่อยรู้ว่า มันเป็นของใครยังไง มาคราวนี้ ชักเริ่มสนใจมันขึ้นมานิดหน่อย แต่ถ้าใครมีข้อมูลอยากบอกผมบ้าง ก็คอมเมนต์กันมาได้นะครับ ผมมันพวกชอบดูบอลเฉยๆ
เที่ยวภูสอยดาว ตอนที่ 7 | เที่ยวรอบลานสน(กันดีกว่า)
วันนี้ ผมก็ยังคงพอคุณกลับมาอยู่ที่ลานสนสามใบอีกเช่นเคย ไม่รู้เจ้าประจำทั้งหลายจะเบื่อกันรึยังนะ ถ้าเบื่อแล้วช่วยส่งเสียง(เป็นข้อความ)หน่อย จะได้หยุดเขียน เหอๆ จะว่าไป ก็มีเรื่องอีกไม่เยอะหรอกมั้งที่จะเขียนต่อ วันนี้ ผมรู้สึกว่า ยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่น่าจะหยิบมาเล่ากัน พวกเราขึ้นถึงลานสนสามใบของภูสอยดาวในเย็นของวันศุกร์ที่ 7 ธ.ค. 2550 พักค้างแรมบนนั้นก่อน 1 คืน ก่อนที่เช้าวันถัดมา พวกเราจะตื่นมาทำอาหารเช้าง่ายๆ กินกัน ในวันนี้ เป็นวันเดียวที่เราจะได้อยู่บนนั้นครบเต้มวัน เราจึงคุยกันว่า จะทำอะไร
I Am Legend | คนดำสร้างตำนาน
หลังจากเขียนถึง The Golden Compass ไปได้ไม่นาน ผมก็มีโอกาสได้ดูหนังในโรงอีกเรื่องทันที คราวนี้ เปลี่ยนมาเป็นหนังแอ็คชั่นบ้าง “I Am Legend” เป็นชื่อฝรั่งของมัน ชื่อไทยขี้เกียจค้นหา จริงๆ ผมเป็นคนไม่ค่อยชอบจำชื่อไทยของหนังต่างชาติครับ ถ้าเขามีชื่ออังกฤษอยู่แล้ว ก็จำเป็นชื่ออังกฤษไปเลย เพราะชื่อไทย โดยมากมักถูกตั้งให้ยาว มันจำยากครับ I Am Legend (แปลกันโต้งๆ ว่า
เที่ยวภูสอยดาว ตอนที่ 6 | ชีวิตบนลานสน
นั่นสิ ชีวิตบนลานสนจะเป็นยังไงนะ ขึ้นไปถึงแล้ว เราไปทำอะไรกันบ้างละ ใครไม่เคยไป วันนี้จะเล่าให้อ่านกันเสียหน่อย เผื่อจะอยากไปกันมั่ง หลายคนในทริปนี้ได้แต่บ่นว่า ถ้าให้มาอีก คงไม่มาแล้ว ที่พูดไปก็เพราะความเหนื่อยนั่นแหละ แต่ก็อย่างที่รู้กัน มาภูสอยดาวหน้าหนาว จะให้เจออะไรสวยๆ อย่างในหน้าฝนได้จะได๋ แต่เดือนไหนปีไหนจะว่างมากันอีกละเนี่ยท่าน… ณ ลานสนสามใบ แห่งภูสอยดาว เรียกได้ว่า เกือบอะไรไม่มีอะไรสะดวกสบายเลยก็ว่าได้ ทุกอย่างดูจะทำให้เราใกล้กับธรรมชาติมากๆ ที่นั่น ไม่มีร้านค้า ไม่มีร้านอาหาร
The Golden Compass | อภินิหารเข็มทิศทองคำ
มัวแต่เขียนเรื่อง “ภูสอยดาว” เพลิน จนลืมไปเลย ว่าติดเรื่องอีกเรื่องหนึ่งอยู่ นั่นคือ หนังในโรงที่ได้ไปดูมาก่อนจะไปเที่ยวเสียอีก The Golden Compass หรือ “อภินิหารเข็มทิศทองคำ” นั่นเองไง ผมไปดูมาในวันแรกที่เข้าฉายในไทย 5 ธ.ค. วันที่เริ่มหายจากอาการเดี้ยงพอดิบพอดี ปกติ ดูหนังแล้วผมจะกลับมาเขียนเลย ไม่ปล่อยไว้เกิน 2 วัน แล้วนี่ดันมาเขียนเอาวันนี้ จะจำอะไรได้มากมายหนอเนี่ย ขอหยิบเอาอะไรที่ยังพอแกะออกมาได้จากความทรงจำ
เที่ยวภูสอยดาว ตอนที่ 5 | เนินมรณะ(จนได้)
เพียงไม่นาน ผมก็ผ่านมาถึงตอนที่ 5 แล้วรึนี่ บางคนคงนึกสงสัย แค่ภูเดียวจะเขียนอะไรกันได้เป็นคุ้งเป็นแควกันได้ขนาดนี้ ผมเป็นพวกมีนิสัยช่างเขียนครับ เรื่องเล็กเรื่องน้อย เขียนไปเรื่อยเปื่อย ชาวบ้าน เขาเล่ากันตอนเดียวจบ ผมเล่นเล่าไปเก้าตอนสิบตอน อ่านกันเพลินเลยเชียวละ (สำหรับผู้มีนิสัยรักการอ่านคงชอบอะนะ) เอาละ วันนี้มาว่ากันต่อ ด้วยเนินสุดท้ายที่หลายคนรอคอย… เนินมรณะไง
เที่ยวภูสอยดาว ตอนที่ 4 | เนินป่าก่อ – เนินเสือโคร่ง
กลับมานั่งประจำการ เขียนบอกเล่าเรื่องราวการเดินทางสู่ ภูสอยดาว ที่เพิ่งผ่านพ้นไปไม่นานกันอีกครั้ง ไม่รู้จะอยากอ่านกันหรือเปล่านะ เอาน่า แต่ก็จะเขียนละกัน ช่วยๆ กันอ่านหน่อยนะ … นี่มันต้นอะไร ใครรู้ช่วยบอกหน่อย… —————————————– ศ.7.12.2550 | 12.40 น. หลังจากพักกินข้าวเที่ยงกันเรียบร้อยแล้ว ก็มุ่งหน้าเดินทางกันต่อ แต่คราวนี้ พันธมิตรทั้งเก้าต้องแตกกลุ่มกันแล้ว เพราะขืนเกาะกลุ่มกัน คงถึงลานสนค่ำๆ เป็นแน่แท้ ทำให้กลายเป็น
เที่ยวภูสอยดาว ตอนที่ 3 | เนินส่งญาติ – เนินปราบเซียน
ดีใจหลายๆ ที่มีทุกคนติดตามบทความซีรี่ส์เรื่องนี้ ขออภัยที่ดำเนินไปอย่างเชื่องช้า ไม่รู้เป็นไง หลังจากกลับจากภู รู้สึกว่าง่วงเร็วขึ้น ทำให้นอนเร็วขึ้นไปด้วย บางทีก็ต้องลุกมาเขียนตอนเช้า น่าแปลกจริงๆ ไม่รู้ว่ามันจะแปลกไปถึงเมื่อไหร่กันนะ…. ศ.7.12.2550 | 10.48 น. พันธมิตรทั้งเก้า ก็เดินทางมาถึงป้าย เนินส่งญาติ ของจริงกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว หลายคนมองขึ้นไปก็พบกับเนินสูงชัน ที่ระดับความลาดเอียงต่างกับที่ผ่านมาอย่างชัดเจน แต่พวกเราต้องไม่ท้อ เพิ่งจะเริ่มเนินแรกเท่านั้นเอง ผมเองก็ยังสนุกกับการถ่ายรูปอยู่ แม้ว่าจะเหนื่อยยังไงก็ตาม ผมคิดว่า
