Mountain Walker | เดินเท้าก้าวเก้าภูเขา
Posted by PatSonic on
January 14, 2008
เชื่อว่า หลายคนคงได้อ่านบทความ “เที่ยวภูสอยดาว” ทั้งแปดตอนของผมแล้วใช่มั้ยครับ คิดว่าคงชื่นชอบกันบ้างไม่มากก็น้อย เท่าที่อ่านจากคอมเมนต์ดูเหมือนจะชอบกันเสียเป็นส่วนใหญ่ มันน่าตื้นตันใจจริงๆ ที่มีคนชอบบทความท่องเที่ยวประกอบรูปภาพที่ถ่ายมาเองกับมือแบบนี้
ผมเป็นคนชอบท่องเที่ยว ทว่ากลับไม่ค่อยมีโอกาสได้เที่ยวท่องมากพอ ที่จะเอามาเขียนเป็นบล็อกท่องเที่ยวได้ เที่ยวทีนึง ก็เอามาเขียนเสียเ็ป็นล่ำเป็นสัน อ่านกันเป็นอาทิตย์ยังไม่จบ
มีที่มาอ้างอิงถึงอยู่แหล่งหนึ่ง ที่ผมอยากจะกล่าวถึงครับ นั่นคือ ก่อนที่ผมจะไปเที่ยวภูสอยดาวในครั้งนี้ ผมหยิบหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นมาจาก B2S ใกล้บ้าน ใกล้ๆ ฤดูกาลท่องเที่ยวของผม ผมมักจะซื้อหนังสือประเภทนี้มาอ่านเพื่อเตรียมตัวเดินทางอยู่บ่อยๆ แต่หนนี้ ออกจะเป็นหนังสือท่องเที่ยวค่อนข้างน่าสนใจอยู่สักหน่อย
“Mountain Walker เดินเท้าก้าวเก้าภูเขา” ของ อำนวยพร บุญจำรัส

tags: ภูสอยดาว, ภูเขา, หนังสือท่องเที่ยว
11 Comments
กินพายหนำใจ ล่อไป 6-0
Posted by PatSonic on
January 13, 2008
คงต้องบอกว่า วันนี้ เป็นวันดีสำหรับเด็กผีอีกครั้ง หลังเคยแซงนำปืนขึ้นเป็นจ่าฝูงช่วงก่อนปีใหม่ได้เพียงไม่กี่วัน พลาดท่าแพ้ฆ้อนจนตกลงมาเป็นรองจ่าฝูง วันนี้ นั่งดู Hula Girls ระหว่างปืนละเลงแข้งกับเบอร์มิงแฮม ดูหนังจบถึงมารู้ว่า ปืนเสมออีกแล้ว (1-1) เห็นสกอร์อย่างนี้ นึกกระหยิ่มในใจ
… นี่ถ้าเราชนะได้ ก็ขึ้นไปเป็นจ่าฝูงอีกหนล่ะสิ … หวานหมู!
เมื่อไม่มีทรูวิชั่นจะดู ก็ได้แต่ภาวนาเอาใจช่วยไว้ในใจ ขณะนั่งเปิดดูหนังเรื่องที่สอง Transformers ระหว่างลุ้นสนุกกับภาพยนตร์สุดหฤหรรษ์ประจำปี ก็เปิดดู Livescore ไปด้วย ช่างเป็นความมันกำลังสองอย่างหาใดมาเทียบเลยทีเดียว
สกอร์ที่หยุดอยู่ที่ 0-0 ไม่ไปไหนมานานถึงเกือบ 50 นาทีก็เริ่มขยับ จาก 1-0 ไป 2-0 แล้วก็ไป 3-0 นึกในใจ ได้สกอร์นี้ก็เจ๋งแล้วล่ะ แต่ที่ไหนได้

สกอร์ 6-0 ช่างสะใจดีแท้!
ดูรายชื่อผู้ทำประตูเสียก่อน ดาวซัลโวประจำพรีเมียร์ลีกก็ยังคงร้อนแรงต่อเนื่อง แถมสร้างประวัติศาสตร์แฮตทริกครั้งแรกในเสื้อสีแดงให้กับตัวเองจนได้ Christiano Ronaldo ยิงในลีกรวมแล้วปีนี้ 16 ประตู สุดยอด!!
Perfume น้ำหอมมนุษย์ | คนอะไรใช้จมูกนำทาง?
Posted by PatSonic on
January 11, 2008
รับสารทุกวันนี้ก็ให้ละเหี่ยใจ ในทุกๆ วัน คนไทยต้องเจอแต่เรื่องแบบนี้อยู่เสมอ จนเริ่มเบื่อ นั่งมองดูทีวีเมืองไทย ก็พบเห็นแต่รายการทีวี ที่หยิบเอาเรื่องราวที่ไม่น่าจะเรียกได้ว่าสร้างสรรค์แต่อย่างใด แต่เป็นสิ่งที่คนทั่วไปสนใจมาพูดถึง ละครทีวีที่ปั้นเรื่องราวไร้สาระ(หรือน้อยสาระ)ขึ้นมาให้ผู้ชมติดกันงอมแงม คนไทยไม่ใส่ใจต่ออะไรที่มีสาระ สื่อก็ไม่ใส่ใจจะสร้างอะไรที่ดูสร้างสรรค์ ไม่สร้างเพราะคนไม่ดู โฆษณาไม่เข้า สุดท้าย เราก็คงได้ดูแต่ของที่คนไทยส่วนใหญ่ชอบ แต่ไม่ได้ให้อะไรกับตัวเอง
รายการวิทยุ The Radio 99.5 ปิดตัวอย่างรวดเร็วหลังผ่านมาได้เพียง 14 เดือน หลังพวกเขาตอบโจทย์คนฟัง แต่ไม่มีทีมการตลาดที่เก่งในการตอบโจทย์สปอนเซอร์ (ผู้กลายเป็นสปอนโง่เมื่อไม่มีข้อมูลชี้ชัดเป็นตัวเลขเป๊ะๆ มาให้ดู)
เมื่อไหร่ สปอนเซอร์จะคิดเป็น วันๆ ทำเพื่อตนเอง แต่ไม่เคยทำเพื่อสังคมอย่างจริงใจ
—————————————
บ่นมาได้ 2 ย่ิอหน้าเศษๆ หันกลับมาเขียนอะไรที่เข้าเนื้อหาที่อยากจะเขียนถึงกันเสียที… วันนี้ ผมได้ดูหนังเรื่อง…
Perfume | น้ำหอมมนุษย์

มีหนังแปลกประหลาดสุดโลก มาให้ข้าพเจ้าได้ชมอีกแล้ว หนังอารมณ์เปลี่ยวที่มีพล็อตเรื่องแปลกประหลาดและชวนสยิวรากขนยิ่งนัก ใครดูมาแล้วคงรู้สึกได้ดี
ใครกัน Louis Saha?
Posted by PatSonic on
January 7, 2008
เมื่อค่ำคืนของวันเสาร์ที่ผ่านมา ควบชั่วโมงแรกของวันอาทิตย์ ใครหลายคนคงได้ชมเกมเอฟเอคัพ รอบ 3 ระหว่าง แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด กับ แอสตัน วิลล่า ก็คงเห็นอะไรบางอย่างนะครับ
นักเตะผิวหมึกในเสื้อสีแดงผู้หนึ่ง ที่มีปัญหาเจ็บเรื้อรังและบ่อยครั้ง ได้ลงเป็นตัวจริงตั้งแต่วินาทีแรกของเกม …
แล้วเขาก็โชว์ฟอร์มให้เห็นว่า ยามอยู่ในสนาม เขาไม่ได้ทำประโยชน์ให้ทีมเท่าที่ควรเลยสักนิด ปล่อยให้ดีใจอยู่ช่วงเดียวที่คิดว่า เขากำลังกลับมาระเบิดฟอร์มอีกครั้ง แล้วก็เข้าอีหรอบเดิม จนแฟนผีเริ่มบ่นว่าทนไม่ไหว หลังเฟอร์กี้นั่งทนดูอยู่พักใหญ่ จึงส่งหมูรูนไปล่าตาข่ายแทน ผลก็คือ เกมเปลี่ยนทันตา บุกได้เป็นกอบเป็นกำ จากเสมออย่างน่าอึดอัด 0-0 ก็ยิงกัน 2 ลูกรวดจาก โด้และรูน ผ่านเข้ารอบ 4 ไป
วันนี้ เรามาดูคลิปเพื่อสดุดีวีรกรรมของผู้ชายหน้าปลาดุก ที่ชื่อ หลุยส์ ซาฮา (Louis Saha) กันดีกว่า…
tags: clip, football, Louis Saha, Manchester United
2 Comments
Cartoon, Comic, Animation และ Anime ต่างกันยังไง?
Posted by PatSonic on
January 6, 2008
บางครั้งบางที เราก็พบว่า เวลาไปอ่านบล็อกโน้นบล็อกนี้ มีการใช้คำบางคำที่สับสน พาให้คนอ่านเข้าใจผิดไปหลายหนทีเดียว วันนี้ เลยหยิบเรื่องนี้มาเขียนถึงสักหน่อย
สมัยเด็กๆ เวลาเปิดดูทีวีช่อง 9 ป้าก็มักจะเรียกว่า “การ์ตูน” เพราะในทีวีเขาก็เรียกมันว่า “การ์ตูน” เวลายืมเพื่อนมาอ่าน ก็เรียกมันว่า “หนังสือการ์ตูน” เช่นกัน
โตมา เริ่มรู้สึกว่า เริ่มมีคำหลายคำที่ถูกนำมาใช้จำกัดความหมายของการ์ตูนมากขึ้น การ์ตูนที่เป็นภาพเคลื่อนไหวในทีวีนั้น เริ่มจะถูกเรียกว่า แอนิเมชั่น กันมากขึ้น แต่ก็ยังมีการเรียกกันง่ายๆ ว่าการ์ตูนอยู่พอสมควร
สรุปว่า “การ์ตูน” หรือ “Cartoon” เป็นคำที่มีความหมายกว้างๆ หมายถึงอะไรที่ใช้คนวาด ไม่ว่าจะวาดด้วยมือ หรือวาดด้วยคอมพิวเตอร์ก็ตาม จะเป็นภาพนิ่งๆ หรือเป็นภาพเคลื่อนไหวก็ตาม ทั้งหมดเรียกว่าการ์ตูนได้หมด
ส่วน “Comic” หรือ “คอมมิค” ก็เป็นคำที่มีความหมายจำเพาะลงมาหน่อยหนึ่ง คือ จะหมายเอาเฉพาะ หนังสือภาพการ์ตูนเท่านั้น ลักษณะเป็นภาพการ์ตูนที่วางอยู่ในช่อง (บ้างก็เรียก การ์ตูนช่อง) จะสี จะขาวดำ ก็เรียกคอมมิคได้เสมอ เพราะฉะนั้น คอมมิคจะเป็นแค่ภาพนิ่งเท่านั้น จะวาดด้วยคอมพ์แล้วนำมาปริ๊นต์ลงกระดาษ และเย็บเป็นเล่มๆ ก็คอมมิคคือกัน
สำหรับหนังสือการ์ตูนช่องที่มาจากญี่ปุ่น จะถูกเรียกว่า “Manga” หรือ “มังงะ” ผมเริ่มรู้จักคำนี้ จาก “Manga Katch” นิตยสารวัยรุ่นแนวญี่ปุ่นจาก BeboydCG นี่แหละ




