PatSonic

บางครั้ง การไม่คาดหวัง ก็มักจะนำมาซึ่งความไม่ผิดหวัง การทำแบบนี้ใช้ได้ผลดีกับแอนิเมชั่นจากฝั่งฮอลลีหวูด (ผมใช้ “ฮอลลีหวูด” เพราะติดมาจากคอลัมน์หนึ่งในไทยรัฐเมื่อนานมาแล้ว) ที่ผมพูด (เขียน) แบบนี้ก็เพราะความไม่ถูกใจของแอนิเมชันหลายๆ เรื่องที่ผ่านๆ มา ส่วนหนึ่ง ผมคิดว่า มันน่าจะเกิดจากความคาดหวังของผมเอง

หลายๆ เรื่อง อาจจะโดนผมสับจนเกือบเละไปบ้าง (เคยเหรอ) แต่หนังจากบางค่าย โดยเฉพาะ Pixar กลับไม่ค่อยโดน คงต้องบอกว่า การที่ชอบดู ดูมาหลายๆ เรื่อง ความคาดหวังมันเลยต้องเกิดขึ้นตามไปด้วย มาวันนี้ วันที่ผมเริ่มไม่ค่อยอยากดู แต่มีโอกาสได้ไปดูแบบฟรีๆ มันก็เลยทำให้ผมไม่คาดหวังใดๆ กับแอนิเมชันเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย

“Kungfu Panda” คือแอนิเมชันเรื่องนั้น

อ่านต่อ »

เมื่อวันก่อน ผมเดินทางไปถึงเมืองทอง เพื่อร่วมงานเทศกาลเสื้อยืด หลังจากใช้เวลาอยู่หลายชั่วโมง ผมก็พบตัวเองเป็นผู้ชายที่หิวโซอยู่ในฮอลล์ขนาดใหญ่ ที่มีทั้งเสียงเพลงและการขายของ หกโมงแล้ว ผมเดินออกมาเพื่อหาอะไรกิน

พลันผมก็พบ Food Center หรือ Food Court หรือจะเรียกอะไรก็ตามใจ ผู้คนเดินไปมาบ้าง นั่งบ้าง เต็มห้องใหญ่ ความหิวชักพาให้ผมเดินเข้าไปภายใน สมองถามตัวเองว่า ผมควรจะหาโต๊ะก่อน หรือจะไปหาของกินก่อนดี ผู้คนยั้วเยี้ยเต็มไปหมด ผมจะหาโต๊ะว่างๆ เจอไหมถ้าผมเดินไปซื้อคูปองเสียก่อน

สุดท้าย ก็ต้องยอมที่จะไปซื้อคูปอง แล้วเดินหาของกิน ควักเงินในกระเป๋าแลกกับอาหารแล้วมาเดินหาโต๊ะ

จากด้านหนึ่งไปอีกด้านหนึ่ง ผมพบโต๊ะว่างตัวหนึ่ง แต่ช้าไปแล้ว ยังไม่ทันที่ผมจะเดินไปถึงโต๊ะ น้องผู้หญิงคนหนึ่งก็จับจองมันไปเสียก่อนแล้ว เดินต่อจนสุด ผมพบโต๊ะหนึ่งว่างเปล่า ที่นั่งเหลือเพียงหนึ่ง ส่วนอีกสาม…เสียหาย ผมหมายถึงว่า โต๊ะที่นี่ จะมีเก้าอี้ติดอยู่กับมัน แต่เก้าอี้หายไปสาม มันจึงไม่มีใครนั่ง

ผมตัดสินใจวางราดหน้าร้อนๆ ของผมลงบนโต๊ะ อย่างน้อยก็คงพอจองเอาไว้ได้ก่อน

อ่านต่อ »

ซีรีส์เกาหลี (Korean Series) ทางช่อง 7 ที่เพิ่งจะจบไป ผมเพิ่งจะได้ดูเต็มๆ ก็ช่วงนี้ เพราะอะไรกัน เพราะวันเสาร์ผมไม่เคยอยู่บ้าน ไม่เคยรู้เลยด้วยซ้ำว่ามันฉายกี่โมง มีเพียงบางเสาร์เท่านั้น ที่ได้ดูมันโดยบังเอิญ แต่ก็เท่านั้น เสาร์ถัดมาก็ไม่ได้ดูแล้ว ในที่สุด มันก็จบลง…

แล้ววันนี้ ผมก็ได้ดูมันอย่างเต็มๆ เพราะมี DVD ของซีรีส์เรื่องนี้อยู่ในบ้าน จะดูเมื่อไหร่ก็ได้ ผมรอเวลาจนพอเหลือเอาไว้นั่งดู ในที่สุด ก็มีเวลาจนได้ (จริงๆ ก็พยายามหาเวลาอะแหละ ไม่อยากจะเก็บมันไว้อย่างนั้น)

“Coffee Prince / รักวุ่นวายของเจ้าชายกาแฟ”

เรื่องสองชายตระกูลชอย - ชอยฮันซอง ชอยฮันคยุล ที่เป็นญาติพี่น้องกัน แต่ดูเหมือนกับจะรักคนเดียวกัน เธอคนนั้น คือ ฮันโยจู สาวสวยที่เคยคบกับฮันซอง ก่อนจะจากลาไปหาคนเก่า ขณะเดียวกัน เธอก็เป็นอดีตคนรักของ ฮันคยุล ด้วย วันนี้ เธอกลับมาหาฮันซองอีกครั้ง เพื่อขอโทษกับเรื่องที่แล้วมา และขอกลับมาคบกันใหม่ แต่เธอยังคงติดต่อกับฮันคยุลอยู่ เอ๊ะ! ยังไงกันนี่

อ่านต่อ »

จะว่าไปแล้ว ถือว่า ผมอ่านหนังสือเกินกว่าอัตราเฉลี่ยของคนไทยอยู่พอประมาณ เพราะเกือบทุกวัน ผมต้องแบกหนังสือสักเล่มไว้อ่านระหว่างเดินทางไปทำงาน ด้วยความที่ผมออกสาย ผู้คนไม่แออัดในขบวนรถไฟฟ้า จึงมีที่ทางพอให้ยืนหรือนั่งอ่านได้บ้าง แต่ขากลับนี่สิ คนเยอะมาก หาโอกาสยืนอ่านแทบไม่มี

ช่วงที่ผ่านมา ผมก็ค่อยทะยอยอ่านหนังสือ - พ็อคเกตบุ๊คที่ซื้อมาจากงานสัปดาห์หนังสือฯ สลับไปกับหนังสือทางวิชาการหาเงินอื่นๆ (ซึ่งคงไม่ค่อยเข้าหัวสักเท่าไหร่ ทำเงินไม่ค่อยขึ้นเลยจริงๆ) จริงๆ พ็อคเกตบุ๊คเรื่องที่ผมจะเล่าถึงนี้ ผมอ่านจบไปสักพักใหญ่แล้ว แต่พอดี ไม่มีเรี่ยวแรงจะเขียน ก็เลยกลายเป็นหัวข้อเก่าเก็บไปเสียอย่างนั้น ครับ ผมกำลังพูดถึง

“โตเกียวไม่มีขา” ของ “นิ้วกลม” ครับ

เป็นพ็อคเกตบุ๊คจากสำนักพิมพ์ “a book” ในโครงการ The First Hand ที่เปิดให้กับนักเขียนหน้าใหม่ส่งเรื่องเข้ามา แล้วเรื่องของ “นิ้วกลม” ก็ดันเตะตะทีมงาน a book เข้าอย่างจัง จนในที่สุด มันก็ออกมาเป็นพ็อคเกตบุ๊คเล่มกระทัดรัดเหมาะมือเล่มนี้ ซึ่งหลังมันถูกวางขาย ผลตอบรับดูท่าจะดีเอามากๆ มีคนสนใจและรู้จักชื่อ “นิ้วกลม” ในฐานะนักเขียนหน้าใหม่สำนวนดีกันอย่างแพร่หลาย

แต่ยังไม่แพร่มาถึงผมมากนัก

อ่านต่อ »

ช่วงนี้ เป็นช่วงที่น่าหดหู่ของชีวิตละมั้ง วันแต่ละวันผ่านไปอย่างไม่น่าสนใจ แต่ผมยังพยายามที่จะหาอะไรใหม่ๆ มาทำให้ชีวิตไม่น่าเบื่อเกินไป บางครั้ง การทำอะไรเองก็ทำให้ได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆ มากกว่า การที่คอยแต่ให้คนอื่นทำให้

วันนี้ ผมก็เลยได้เรียนจักการสร้าง mod_rewrite หรือการสร้าง URL ให้เข้ากับหลักการของ SEO มากที่สุด

จาก http://www.mysite.com/view.php?id=123

ก็กลายเป็น http://www.mysite.com/view/123 หรือจะกลายเป็น http://www.mysite.com/123.html ก็ยังได้

หลักการมันก็ไม่มีอะไรมาก แต่การเริ่มต้นทุกครั้ง มักเป็นเรื่องยากเสมอ แต่จากการได้อ่านบทความของคุณ Poakpong แล้วลองพยายามลองดูอีกครั้ง ในที่สุด การเริ่มต้นครั้งที่สามที่สี่ของผม ก็เป็นผล ผมเข้าใจมากขึ้นแล้ว แม้จะไม่อาจจะรู้ทั้งหมด แต่อย่างน้อยก็พอจะทำอะไรได้บ้างแล้วละครับ ล่าสุดก็ได้อ่านบทความที่ Divland อีก เขียนไว้ละเอียดพอสมควร ขอบคุณครับ

การทำอะไรด้วยตัวเองบ้าง มันก็ดีแบบนี้แหละ