จิปาถะ บันเทิง บล็อก
Archive for January, 2009
ดูหนังเช่า เอามายำรวมกัน
5หลายครั้งที่การทำอะไรหลายอย่างเกินไป ก็ส่งผลให้ความถี่ในการอัพบล็อกถดถอยลดน้อยลงไปด้วย บางครั้ง ผมจึงต้องปรับเปลี่ยนการดำเนินชีวิตไปบ้าง เพื่อความแปลกใหม่ไม่ซ้ำซากจำเจของตัวเอง
เช่นเีดียวกับช่วงนี้ ผมหา DVD หนังหลายเรื่องมานั่งดูเกือบทุกวัน จนบางที ผมคิดว่า คงไม่มีทางนั่งเขียนทีละเรื่องได้แน่ๆ เพราะผมเป็นพวกชอบเขียน และชอบเขียนยาว วันนี้ เลยได้บทความที่แปลกใหม่ เพราะเป็นการยำรวมเอาหนังหลายๆ เรื่องมาเขียนรวมไว้ด้วยกัน
เริ่มกันเลยดีกว่า
“หวานขม BitterSweet BOYdPOD Short Film”
แม้ว่าผมจะเคยได้ชมภาพยนตร์รวมหนังสั้นที่ได้รับแรงบันดาลใจจากอัลบั้ม “BOYdPOD : BitterSweet” แบบฟรีๆ ในโรงแล้วก็ตาม แต่ด้วยความที่หมูน้อยยังไม่เคยได้ชม ประกอบอยากชมมันอีกสักครั้งแบบเสียตังค์บ้าง หนังสั้นทั้ง 13 เรื่อง ก็ดำเนินไปอีกครั้งแต่เปลี่ยนมาอยู่บนจอทีวีแทน
หมู-หมาเที่ยวลาว พักหนาว พักใจ ตอนที่ 9 : วันสุดท้าย…
526.12.2552
เวลา 07.50 น.
ได้เวลาตื่นแล้วสินะ ไม่อยากตื่นแต่จำใจต้องตื่นขึ้นมาในเช้าวันสุดท้ายบนฝั่งลาว วันนี้ดูท่าหมูกะหมาจะอ้อยอิ่งกันมากไปหน่อย กว่าจะลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัว จนออกมาทานข้าวต้มก็ปาเข้าไป… แล้ว มาถึงร้านอาหารริมน้ำซองก็เกือบจะไม่เหลืออะไรให้รับประทานกัน ตักข้าวต้มที่มีใส่ถ้วยมากินประทังหิวไปก่อน ก่อนที่จะไปทำหน้าที่ตากล้องให้กับบรรดาแก๊ง “สะบายดี” ทั้งหลายต่อ
บรรยากาศยามเช้าที่วังเวียงดูสดใส วันนี้ คงเป็นวันที่อากาศเย็นที่สุดตั้งแต่เข้ามา “ปะเทดลาว” แต่ก็ไม่ถึงกับต้องเสื้อกันหนาวกันสักเท่าไหร่ แสงแดดช่วยให้อุ่นได้ เสื้อกันหนาวจึงเป็นได้แค่ผ้าผูกเอว
หมูกะหมาเดินกลับมาเก็บข้าวเก็บของใส่เป้ให้เรียบร้อย แล้วก็เดินออกมารวมตัวกันที่หน้าโรงแรมทะวีสุก ถ่ายรูปกันเป็นเที่ยวสุดท้ายก่อนขึ้นรถทัวร์ เดินทางกลับสู่เวียงจันทน์
หมู-หมาเที่ยวลาว พักหนาว พักใจ ตอนที่ 8 : วังเวียง
6ในที่สุด เราก็มาถึงแล้ว เมืองที่สาม “วังเวียง” รถเข้าสู่โรงแรมที่พักของเราทันที คืนนี้ เราจะพักกันที่โรงแรม “ทะวีสุก” (ทวีสุข ถ้าเขียนแบบไทยๆ)
25.12.2551
เวลา 16.45 น.
หมูกะหมาแบกเป้-กระเป๋าเข้าห้องเรียบร้อย เราได้ห้องชั้นหนึ่งอีกครั้ง มองออกไปด้านหลังเห็นคนกำลังทาสีเก้าอี้กันอยู่ ไกลออกไปน่าจะเป็นรีสอร์ต ถัดจากนั้นน่าจะลำน้ำซอง เดี๋ยวเราคงได้เดินไปดูกัน
ห้องที่โรงแรมนี้ใหญ่กว่า วิลลาดาวเหนือที่หลวงพระบางอยู่พอสมควร แถมห้องน้ำก็ทำเก๋ เปิดบานเลื่อนมาโชว์ให้คนในห้องยลกายได้ด้วย
ด้วยความที่รู้แกวมาแล้ว หมาน้อยจึงเปิดตู้เย็นดู ที่นี่ไม่แตกต่างจากหลวงพระบางนัก ในตู้เย็นไม่มีอะไรให้ ไม่มีเครื่องดื่มที่คิดเงินอยู่ในนั้นเลย มีแต่ตู้ที่ว่างเปล่า แต่มีน้ำเปล่า (น้ำบอลิสุด) 2 ขวดตั้งไว้ให้ ไม่เสียบปลั๊กไว้ให้เช่นกัน จึงจัดการเสียบปลั๊กแล้วแช่น้ำเอาไว้เลย
“ความสุขของกะทิ” ความสุขของเด็กหญิงวัย 9 ขวบ…
5สลับสับเปลี่ยนอารมณ์กันสักนิด หลังติดตามเรื่องราวเที่ยวท่องส่องเมืองลาวกันมาได้สักพัก อาจจะเริ่มเบื่อเริ่มเอียนกัน ก็ต้องขออภัย บล็อกนี้มันก็เป็นเยี่ยงนี้แล บ้าเขียนอะไรยาวๆ
วันนี้ ผมไปดูหนังจากหนังสือซีไรท์มาครับ
“ความสุขของกะทิ” เป็นชื่อของหนังเรื่องนั้น
ด้วยความที่โหมโปรโมตทั้งภาพและเพลงตามสื่อทีวีทุกวัน คนที่รู้จักก็แสดงความอยากดูอย่างออกนอกหน้า เพลงประกอบก็ทำโดยคนที่คุ้นเคย ทำให้ “ความสุขของกะทิ” อยู่ในหัวตลอดเวลา
หมู-หมาเที่ยวลาว พักหนาว พักใจ ตอนที่ 7 : ตักบาตรข้าวเหนียว
425.12.2008
เวลา 06.10 น.
หมาน้อยกับหมูน้อยพบตัวเองอยู่ที่ถนนสายเดิม ในเมืองหลวงพระบาง เป็นอีกเช้าที่เราต้องตื่นกันอย่างเร็ว พร้อมเสียงเคาะประตูปลุกเราเช่นเช้าวันวาน วันนี้ เรามีกิจที่คนเมืองมรดกโลกเขาทำสืบต่อกันมาเนิ่นนาน นั่นคือ “การตักบาตรข้าวเหนียว”
ไกด์บอกเรา หลวงพระบาง ไม่ได้เป็นเมืองมรดกโลกเพียงสถาปัตยกรรม แต่ยังรวมไปถึงวัฒนธรรมด้วย
เช้าวันนั้น มีเสื่อสาดมาปูไว้เรียบร้อยเป็นทางยาว มีเก้าอี้ตัวเล็กๆ และกระติ๊บข้าวเหนียวเรียงราย เพราะกรุ๊ปทัวร์จัดไว้ให้พวกเราแล้ว สนนราคาที่เก็บกันไป กระติ๊บละ 100 บาท
