จิปาถะ บันเทิง บล็อก
Archive for December, 2009
Big Mountain Music Festival โอกาสดีๆ สำหรับคนอยากถ่ายรูปคอนเสิร์ต
3เคยเขียนถึงเทศกาลดนตรีระดับ “มัน ใหญ่ มาก” ไปเมื่อหลายวันก่อน จนถึงวันนี้ พวกคุณคงรู้กันแล้วว่า บ้านเรากำลังจะมีเทศกาลดนตรีที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเกิดขึ้นในวันที่ 5-6 กุมภาพันธ์ 2553 ที่โบนันซ่า เขาใหญ่
ก็เทศกาลดนตรี “Big Mountain Music Festival” นั่นไง
อย่างที่รู้กัน ว่างานนี้ ป๋าเต็ด ยุทธนา บุญอ้อม เขาเป็นคนจัด โดยมี Nokia เป็นสปอนเซอร์หลักของงาน ร่วมด้วยสปอนเซอร์รองๆ ไปอีกมากมาย ประสบการณ์การทำมิวสิคเฟสติวัลนั้นล้นเหลือ ประกอบกับความใฝ่ฝันที่เป็นดั่งแรงผลักดัน แถมด้วยมีทีมงานที่ไอเดียสุดบรรเจิด งานนี้จึงพลาดไม่ได้ด้วยประการทั้งปวง
การ์ตูนรักโดนใจ สไตล์ Adachi Mitsuru
6จะว่าไปแล้ว นายแพทคนนี้ก็ไม่ได้เป็นนักอ่านการ์ตูนตัวยงสักเท่าไร แต่การ์ตูนของ อ.อาดาจิ มิซึรุ ทำให้ผมติดใจ จนต้องซื้อเก็บไว้อ่านยามว่างๆ (ซึ่งก็ไม่ค่อยจะมีซะด้วยสิ)
สิ่งที่หลายคนน่าจะคุ้นเคยกันดีสำหรับมังงะของอาดาจิ มิซีรุ ก็คือลายเส้นที่ไม่เหมือนใคร มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว นอกจากเนื้อเรื่องจะเน้นไปที่ความรักของหนุ่มสาวแล้ว หลายเรื่องจะเน้นไปที่กีฬาชนิดต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น เบสบอล มวย หรือว่ายน้ำ หลายเรื่องก็เน้นความรักเพียวๆ แต่ก็หลายเรื่องเช่นกัน ที่เน้นทั้งกีฬาและความรักที่รวมกันเป็นเนื้อเดียวจนแยกไม่ออก
สำหรับนายแพทเอง ได้ทำความรู้จักกับมังงะของผู้ชายคนนี้ในช่วงที่ยังเป็นนิสิตอยู่ในมหาวิทยาลัย ผมอยู่หอพัก จึงมักใช้เวลาบางส่วนไปกับการเที่ยวห้องเพื่อนๆ คนโน้นคนนี้ จนได้มานั่งอ่านมังงะของเพื่อน เรื่องแรกที่ได้อ่าน ผมจำได้ดีเลย นั่นคือ Touch มังงะเบสบอลที่มีชื่อเสียงที่สุดเรื่องหนึ่งของอาดาจิ
The Beach | เกาะสวรรค์ของ Danny Boyle
2วันหยุดยาวอย่างนี้ บางทีผมก็ไม่รู้จะหาจุดหมายที่ไหนไว้สัญจรไปถึงเหมือนกัน เลยได้แต่อยู่เฝ้าบ้าน นั่งๆ นอนๆ ไปตามประสา เลือกหนังที่อยากดูมานานมาเปิด วันนี้ก็เลยถือโอกาสเล่าถึงหนังเก่าๆ เรื่องนึง ที่คิดว่าหลายคนคงผ่านตามาแล้ว และหลายคนน่าจะยังจำกันได้
ภาพยนตร์ในปี 2000 ของ Danny Boyle ผู้กำกับที่มีสไตล์โดดเด่นไม่เหมือนใคร ถ้าตามดูหนังแต่ละเรื่องของเขา ก็จะพบเอกลักษณ์ที่บางครั้งมันก็อธิบายได้ แต่รู้สึกได้อยู่ในนั้นเสมอๆ เรียกได้ว่า เขามี “ลายเซ็น” ว่างั้นเถอะ
Cartoon อินเตอร์ที่รัก | หนังสือของคนที่รักการ์ตูนอินเตอร์
1เขียนถึงหนังสือเล่มที่สาม ที่ซื้อมาจากงานสัปดาห์หนังสือ ดองเอาไว้เสียนาน ได้เวลาเขียนถึงซะทีนะ ถ้าสังเกตกัน ก็จะพบว่า ไปงานคราวนี้ ผมเน้นซื้อหนังสือที่เข้ากับความชอบส่วนตัวของผม นั่นคือ เรื่องของการ์ตูน และดนตรี ความจริง ผมไม่ได้เป็นคนที่บ้าคลั่งอะไรขนาดนั้น ถ้าถามว่า ผมรู้เรื่องพวกนี้ดีแค่ไหน ผมก็ตอบได้ว่า ไม่ได้รู้มาก แค่ชอบเท่านั้นเอง
โอเค เรามาพูดถึงหนังสือเล่มนี้กัน “Cartoon อินเตอร์ที่รัก” จาก นายแพทย์ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์
ผมเคยมีผลงานของนายแพทย์ท่านนี้อยู่เล่มหนึ่ง “อะนิเมะคลาสสิก” ชายผู้เป็นทั้งจิตแพทย์และนักเขียนผู้นี้ มีผลงานมาหลายเล่ม ซึ่งได้มาจากการรวบรวมงานเขียนจากการเป็นคอลัมนิสต์ให้สิ่งพิมพ์ต่างๆ นับว่า เชี่ยวชาญทางด้านมังงะและอะนิเมะมากพอๆ กับการจับประเด็นที่น่าสนใจมาเขียน
