วันนี้ ไม่มีอะไรมากครับ ขอมาแบ่งปันประสบการณ์นิดนึง …

เรื่องมันเกิดจากโฮสต์ผมเกิดอุบัติเหตุ อัพเกรด mySQL จากเวอร์ชั่น 4 เป็น 5 หน้าตาเฉย ส่งผลให้ภาษาไทยทั้งหมดที่อยู่ใน database รวนไปหมด บล็อกนี้กลายเป็นบล็อกภาษาไทยที่ใครในโลกก็อ่านไม่ออกไป 4 วันเต็มๆ ก่อนแอดมินจะช่วยแก้ไข เหมือนปัญหาจะหมด แต่ไม่ เพียงแค่เปลี่ยนให้หน้าบล็อกแสดงผลเป็น Windows-874 ไม่ช่วยให้การเพิ่มบล็อกหลังบ้านผมเป็นไปอย่างถูกต้องได้ บทความใหม่ๆ ก็เละตามเคย

ในที่สุด ก็ตัดสินใจ ดึงข้อมูลแบ็คอัพออกมา แล้วจัดการเคลียร์ทุกอย่างใหม่ หมายถึง ลง WordPress ใหม่นั่นแหละครับ แล้วจัดการโพสต์ของเก่าลงไปใหม่ เหนื่อยมาก แต่ก็นั่งทำได้แค่ 40 บทความใน 2 วัน ก่อนจะเริ่มหันมาโพสต์ของใหม่ใส่เข้าไป คราวนี้ โพสต์ได้แล้วครับ

หน้าบล็อกก็อ่านออก มีเพี้ยนไปเพียงตัว “ภ” เท่านั้นที่กลายเป็นตัวอะไรไปไม่รู้ได้ ขณะที่ใน database กลับอ่านไม่ออกเลยไม่ว่าจะดูผ่าน phpMyAdmin หรือดูโค้ด SQL ใน EditPlus

แล้ววันนี้ 9AuM แห่ง Scriptdd ก็มาช่วยชี้ทางสว่าง ผมได้ไอเดีย จัดการสร้างบล็อกใหม่ขึ้นอีกมาอีกหนึ่งบล็อก แล้วจัดการนำข้อมูลที่แบ็กอัพไว้คราวก่อน มาทะยอยใส่ลง database อีกหน

คราวนี้ ผมสังเกตว่า โครงสร้างแต่ละเทเบิลอันเก่านั้นมีข้อแตกต่างจากของใหม่ที่สร้างขึ้นจาก WordPress 2.6.1 อยู่นิดหน่อย ผมจึงแก้โค้ด SQL จาก DEFAULT CHARSET=latin1 เป็น DEFAULT CHARSET=utf8 เสีย แล้วจัดการ import ลงทีละเทเบิล (ละเอียดละออน่าดูเลยเรา) ทดสอบการทำงานอีกครั้งจนแน่ใจว่า ข้อมูลทุกส่วนแสดงผลภาษาไทยถูกต้อง

จากนั้น ผมก็จัดการแก้ไขค่า config ให้เปลี่ยนไปใช้ database อันใหม่นี้ ก่อนจะพบว่า …

มันขึ้นมาให้ผมอัพเกรด หลังอัพเกรด ทั้งหน้าและหลังบล็อกกลับไปอ่านไม่ออกอีกครั้ง

โอเค คราวนี้ ผมจัดการโหลด WordPress 2.6.1 ลงมา แล้วจัดการอัพขึ้นไปทับของเก่า (ที่เป็น WordPress 2.6 เฉยๆ) เป็นไงเป็นกัน อัพโหลดเสร็จเรียบร้อย หน้าจอโผล่ขึ้นให้อัพเกรด โอเค อัพเกรดก็อัพเกรด ลุ้นไปด้วยในใจ

ในที่สุด PatSonic ทั้งกว่าสองร้อยโพสต์ก็กลับมาจริงๆ แล้ว อ่านไทยได้ เขียนไทยลงไปก็ได้ “ภ” ไม่เพี้ยนแล้ว

เฮ่อ เหนื่อยเหลือใจ!

————————

ปล1. ทำโฮสติ้ง ต้องระวังเรื่องอัพเกรดด้วยนะครับ ไม่ว่าจะโดยตั้งใจไม่ตั้งใจ ถ้าเป็นลูกค้ารายอื่น อาจโดนด่าเปิงไปแล้ว คิดดูแล้วกันว่า มันเอฟเฟ็กต์กับ PatSonic นานเป็นสัปดาห์เลยนะ

ปล2. เป็นเจ้าของบล็อกอย่านิ่งนอนใจ แบ็คอัพไว้บ่อยๆ เป็นดี หาเพื่อนที่รู้เรื่องโปรแกรมมิ่งไว้เป็นที่ปรึกษาบ้าง เขาจะช่วยเหลือเรายามยากได้ แต่สุดท้าย คนที่จะช่วยเราได้มากที่สุด คือ “ตัวเอง” เหมือนที่ผมทำอยู่นี่แหละ