Food Center ดินแดนแห่งความบังเอิญ และ การแย่งชิง
เมื่อวันก่อน ผมเดินทางไปถึงเมืองทอง เพื่อร่วมงานเทศกาลเสื้อยืด หลังจากใช้เวลาอยู่หลายชั่วโมง ผมก็พบตัวเองเป็นผู้ชายที่หิวโซอยู่ในฮอลล์ขนาดใหญ่ ที่มีทั้งเสียงเพลงและการขายของ หกโมงแล้ว ผมเดินออกมาเพื่อหาอะไรกิน
พลันผมก็พบ Food Center หรือ Food Court หรือจะเรียกอะไรก็ตามใจ ผู้คนเดินไปมาบ้าง นั่งบ้าง เต็มห้องใหญ่ ความหิวชักพาให้ผมเดินเข้าไปภายใน สมองถามตัวเองว่า ผมควรจะหาโต๊ะก่อน หรือจะไปหาของกินก่อนดี ผู้คนยั้วเยี้ยเต็มไปหมด ผมจะหาโต๊ะว่างๆ เจอไหมถ้าผมเดินไปซื้อคูปองเสียก่อน
สุดท้าย ก็ต้องยอมที่จะไปซื้อคูปอง แล้วเดินหาของกิน ควักเงินในกระเป๋าแลกกับอาหารแล้วมาเดินหาโต๊ะ
จากด้านหนึ่งไปอีกด้านหนึ่ง ผมพบโต๊ะว่างตัวหนึ่ง แต่ช้าไปแล้ว ยังไม่ทันที่ผมจะเดินไปถึงโต๊ะ น้องผู้หญิงคนหนึ่งก็จับจองมันไปเสียก่อนแล้ว เดินต่อจนสุด ผมพบโต๊ะหนึ่งว่างเปล่า ที่นั่งเหลือเพียงหนึ่ง ส่วนอีกสาม…เสียหาย ผมหมายถึงว่า โต๊ะที่นี่ จะมีเก้าอี้ติดอยู่กับมัน แต่เก้าอี้หายไปสาม มันจึงไม่มีใครนั่ง
ผมตัดสินใจวางราดหน้าร้อนๆ ของผมลงบนโต๊ะ อย่างน้อยก็คงพอจองเอาไว้ได้ก่อน
