PatSonic

วันนี้ มาว่าด้วยเรื่องหนักๆ สักนิดนึง ในฐานะที่ผมเองก็ประกอบสัมมาอาชีพในลักษณะสื่อคนหนึ่ง และพบเห็นการเขียนและใช้ภาษาไทยอย่างไร้ความรับผิดชอบของคนไทยมาเยอะ คนทั่วไป อาจจะเห็นว่า เป็นการเล่นสนุกกับภาษา แต่บางคนไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่า ตัวเองเขียนตามที่คนอื่นเขียนผิดอยู่

คนเราเดี๋ยวนี้ อยู่ในยุคของการบริโภคอะไรที่มาไวไปไว และอะไรที่ง่ายๆ คนไทยขวนขวายน้อยครับ รอแต่จะถูกป้อน หรือรอให้คนอื่นหามาให้ ทำได้แค่เพียง “ขอ .. ขอ … และขอ” เมื่อได้รับมาแล้วก็มักเชื่อเอาตามนั้น ไม่ได้ไตร่ตรองมากสักเท่าไหร่

เวลาใครเขียนไทยผิดๆ เราก็จำมาใช้ผิดๆ เพราะเราไม่เคยตระหนักความสำคัญของภาษาชาติตัวเอง เราใส่ใจแค่สื่อสารกันได้ก็พอ ผลก็เลยกลายเป็นว่า ปัจจุบัน เชื่อว่ามากกว่า 80% เขียนไทยผิด สะกดไทยผิด บางรายอาจหนักถึงขึ้นอ่านไทยผิด

ถ้ายังเป็นอย่างนี้ต่อไป ภาษาไทยจะคงมีหลักมีการอยู่มั้ยครับ มันจะเป็นกลายเป็นว่า พจนานุกรมไม่มีความหมาย ใครใคร่เขียนอย่างไรก็เขียน เผลอๆ อาจไม่มีใครใช้อีกแล้วภาษาไทย เพราะทุกคนบอกว่า “มันยาก” เลยเปลี่ยนไปใช้ภาษาอื่นซะ

อ่านต่อ »

[ ต่อจาก ตำนานศึกฯ ภาค 2 ]

บ้างก็ร่ำลือกันว่า ศึกครั้งนี้มี “เตี๊ยม” ใช่แล้ว ศึกครั้งนี้ จัดใกล้ๆ โรงเตี๊ยม บ้างก็ร่ำลือว่า ศึกครั้งนี้ “มีบท” ใช่อีกเช่นกัน ศึกครั้งนี้ มีคัมภีร์บอกเพลงยุทธเอาไว้ และที่จอมยุทธ์ระแคะระคายมาบ้าง ก็คือ…

คัมภีร์แต่ละเล่ม ไม่มีเล่มใดเหมือนกัน!

น่าเสียดายที่เหล่าจอมยุทธ์ผู้ฝึกเพลงดาบเพลงกระบี่มานานแรมปี ต้องมาตกอยู่ภายใต้กระบวนการอันแฝงเร้นของสำนักซาเล้ง เพียงเพื่อจะได้เป็นหนึ่งในยุทธจักร เหล่าจอมยุทธ์ต้องตกเป็นเครื่องมือสร้างความร่ำรวยของสำนักๆ หนึ่ง ที่หยิบยืมฝีมือของพวกเขาไปใช้โดยไร้ความปรานี

กว่าพวกเขาจะวรยุทธ์สูงส่งนั้นใช้เวลาเพียงไหน การผดุงคุณธรรมเป็นเรื่องเล่นๆ ใช่หรือไม่ การประลองยุทธเป็นเรื่องกีฬาและการแข่งขัน แต่กระบวนการที่ได้มาซึ่งการประลองช่างมีลับลมคมในซ่อนอยู่

นี่จะเรียกว่า ศึกการประลองที่เชื่อถือได้กระนั้นหรือ?

อ่านต่อ »

[ ต่อจาก ตำนานศึกฯ ภาค 1 ]

จอมยุทธ์นับร้อยนับพันชีวิตมุ่งหน้าสู่หุบเขาเร้นลับ กลับออกไปอย่างผิดหวังทีละคนๆ หลังรู้ตัวว่าไม่ผ่านการคัดเลือก ขณะที่อีกส่วนหนึ่ง ยังคงต้องวนเวียนอยู่ในโรงเตี๊ยมเล็กๆ ใกล้หุบเขาเพื่อฝึกปรือวิชาที่เป็นจุดอ่อนของตนตามที่สำนักซาเล้งติงมา

ก่อนจะกลับเข้าไปยังหุบเขาเร้นลับอีกครั้ง เพื่อเข้าสู่การคัดเลือกครั้งที่สอง….

สำนักซาเล้งจัดการประลองครั้งนี้ขึ้นมา ก็ด้วยหวังว่าจะเป็นศึกการประลองอันเกรียงไกรไปทั่วยุทธภพ หวังว่าจะว่าเป็นการประลองที่ตื่นตาตื่นใจของเหล่าจอมยุทธนับแสนที่นั่งชม พวกเขาจึงออกแบบการประลองตั้งแต่การคัดเลือกโดยที่เหล่าจอมยุทธ์ไม่เคยรู้ตัว พวกเขาไม่เคยเห็นแม้แต่ลานประลอง รับรู้เพียงว่า ตนอยู่ในข่ายที่จะได้รับคัดเลือก แต่มีจอมยุทธ์ที่ฝีมือทัดเทียมกันอยู่หลายท่าน จำต้องทดสอบอีกครั้งเพื่อหาผู้เยี่ยมยุทธ์เพียงแปดเท่านั้น

จอมยุทธ์ผู้ผ่านรอบแรกเข้าทดสอบรอบสอง พวกเขาได้รับคัมภีร์เล่มใหญ่ ข้างในเต็มไปด้วยรูปภาพและอักษร แม้จะฝึกปรือฝีมือมาอย่างดี แต่บางครั้งท่าที่ปรากฏในคัมภีร์ก็เป็นท่าใหม่ จะฝึกและร่ายกระบวนท่าในทันทีทันใดนั้นเป็นไปได้ยาก แต่บางกระบวนท่าก็ผ่านได้อย่างมั่นใจ ขณะที่บางกระบวนท่า ไปไม่เป็นเอาเสียเลยก็มี

อ่านต่อ »

เทศกาลปีใหม่ไทยเวียนมาถึงแล้ว เดือนที่ร้อนระอุ ผู้คนพากันมาสาดน้ำเล่นกันสนุกสนาน แต่บล็อกเกอร์ตัวเล็กๆ คนหนึ่ง ใช้ชีวิตอยู่ในห้องเล็กๆ นั่งนอน ดูทีวี ฟังเพลง เล่นเน็ต เขียนบล็อก ดูแลเว็บ ไปตามเรื่อง

เพราะอะไร?

หลายปีมาแล้ว ที่คนไทยเลิกใส่ใจกับประเพณีอันดีงาม และหันไปใส่ใจกับการเล่นสนุกอย่างไร้จิตสำนึก

• สาดน้ำอย่างบ้าคลั่ง และเพิ่มอ็อปชั่นของวัสดุที่น้ำมาสาดอย่างหลากหลาย เพิ่มปืนฉีดน้ำ ท่อพีวีซี เพื่อจะฉีดได้ไกลๆ และ “เจ็บๆ” เพิ่มส่วนผสมของเม็ดแมงลัก น้ำแข็ง และอื่นๆ ด้วยอาจหวังว่า คนถูกสาดคงจะอร่อยลิ้นกับรสชาติของมัน
• จากเล่นสนุกเป็นที่ๆ แปรเปลี่ยนเป็นการเล่นสนุกไปทุกที่ ด้วยรถกระบะ ที่พาหมู่มวลมนุษย์ไปเล่นสาดน้ำได้ทุกทีตามต้องการ โดยไม่สนใจว่าที่ไหนจะมีใครเล่นหรือไม่เล่นด้วย
• สาดน้ำอย่างไม่มีสนใจ ว่าคนๆ นั้น หรือกลุ่มๆ นั้น จะอยากเล่นด้วยหรือไม่ มีธุระอื่นใดหรือไม่ จะเปียกปอนจนต้องล้มเลิกธุระหรือไม่ จะไม่มีโอกาสเอ่ยปากบอก หรือเอ่ยแล้ว แต่ก็ไม่วายโดนสาดหรือไม่
• ประแป้งกันอย่างไรวัฒนธรรม แต๊ะอั๋งสาวๆ เหมือนบ้านเมืองไม่มีกฎหมายให้ต้องปฏิบัติตามชั่วระยะเวลาหนึ่ง
• บ้านเมืองไม่มีการประกาศเขตปลอดการเล่นน้ำอย่างเป็นรูปธรรม
• สงกรานต์กลายเป็นเพียง Water Festival ในสายตาคนต่างชาติ ขณะที่คนไทยรุ่นใหม่รู้จักแค่เทศกาลเล่นสาดน้ำ
• คนไทยมากมายย้ายรังมาอาศัยอยู่ในกรุงเทพฯ การกลับบ้านเกิดพร้อมๆ กันเป็นไปอย่างยากลำบาก และเสี่ยงต่ออุบัติเหตุ ใช้เวลาในการเดินทางยาวนานกว่าปกติ 3-6 เท่า

ประชากรบางส่วน (ส่วนมากเลยล่ะ) ที่ต้องรีบตุนข้าวของและอาหารไว้สำหรับยังชีพยามอยู่บ้านในช่วงเทศกาลปีใหม่ของบ้านเมืองตัวเอง ผมก็เป็นคนหนึ่ง วันก่อน ผมไปซื้ออาหารและข้าวของในห้างบิ๊กซีใกล้บ้าน พบว่า ผู้คนมากมายมาที่นี่ เพื่อทำในสิ่งเดียวกัน แสดงว่า ก็คงมีคนที่คิดแบบเดียวกันอยู่มากมาย ผมไม่เคยชอบ “เทศกาลสาดน้ำแห่งชาติ” เลยจริง

คุณล่ะครับ ชอบ “สาด” หรือเปล่า?

นานมาแล้ว… ณ ดินแดนแผ่นดินใหญ่อันกว้างขวาง

มนุษย์ดำเนินชีวิตอยู่ใน 3 รูปแบบ หนึุ่ง ปุถุชนคนธรรมดา สอง จอมยุทธผ์ู้ว่ายวนอยู่ในวงเวียนที่ชื่อ “ยุทธจักร” และ สาม บุคคลระดับปกครอง ผู้หลงวนเวียนอยู่ในยศฐาบรรดาศักดิ์ ใน 3 รูปแบบของมนุษย์นี้ มีเพียงจอมยุทธ์เท่านั้น ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นยอด ทั้งวรยุทธ์และความเฉลียวฉลาด

ผู้มีวรยุทธ์ต่างฝึกปรือวิทยายุทธในทางใดๆ ก็ตามที่ตนชอบและถนัด ไม่ได้หวังลาภยศใดๆ ตอบแทน ต่างสนุกกับฝึกวรยุทธ์อันตนนิยมนั้นอย่างเป็นส่วนตัว และต่างใช้วรยุทธ์เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยของยุทธภพ จวบจนกระทั่ง.. วันหนึ่ง

———————-

มีปุถุชนกลุ่มหนึ่ง ผู้เรียกตนว่า “สำนักซาเล้ง” คิดการใหญ่หวังรวยจากวรยุทธ์ของเหล่าจอมยุทธ์ทั้งหลาย จึงจัดการประลองยุทธ์ ณ หุบเขาเร้นลับ อันเป็นสถานที่อันห่างไกลไร้คน และยากที่ใครจะไปถึง สำนักซาเล้งป่าวประกาศไปทั่วยุทธจักร เพื่อหาจอมยุทธ์มากฝีมือมาประลองกัน โดยมีเดิมพันเป็นทองหมื่นตำลึง และหวังว่ารางวัลนั้น จะเย้ายวนใจให้จอมยุทธ์ทั้งปฐพีหันมาสนใจ ซึ่งก็เป็นดังคาด

อ่านต่อ »