กลับมาแล้วครับ หลังจากไปตะลอนตะลุยงานเทศกาลดนตรีที่เขาว่าใหญ่ที่สุดในประเทศไทย “มัน ใหญ่ มาก” Big Mountain Music Festival ที่จัดขึ้นที่ โบนันซ่า (ข้างๆ) เขาใหญ่

งานนี้ไม่เรียกว่า “ใหญ่” จริงๆ แล้วจะให้เรียกว่าอะไร เทศกาลดนตรี 2 วัน บนพื้นที่ขนาด 1 ตารางกิโลเมตร มี 2 เวทีคอนเสิร์ต 1 แดนซ์อารีน่า 3 ผับย่อย พื้นที่กางเต็นท์เป็นพันๆ มีคนเดินอยู่ในงานเป็นหมื่นๆ

ผมได้รับคำเชิญไปร่วมงานยิ่งใหญ่จากการหมายมั่นปั้นมือของ ป๋าเต็ด – ยุทธนา บุญอ้อม @ted6104 ผ่านทางคุณ @jetboat26 หลังจากซ้อมมาหนักๆ หลายปีกับ FaT Festival หนนี้ เลยไม่เป็นปัญหาสำหรับการับมือมิวสิกเฟสติวัลขนาดใหญ่ แต่สังขารนี่สิ มันไม่เท่าเดิมอีกแล้ว

เดินทางด้วยรถทัวร์ราชสีมา ขึ้นที่หมอชิตไปต่อเหมาสองแถวที่ปากช่อง ก่อนจะขออาศัยติดรถเขาไปถึงหน้างาน รับบัตรที่กางเต็นท์ซึ่งเราได้ที่จุด “ลาดกระบัง” หน้างานเลยทีเดียว เสร็จแล้วก็เดินตัวปลิวผ่านประตูทางเข้า ให้เขาสวมริสต์แบนด์ให้ ซึ่งเขาเป็นหลายสี ฟ้า-ยังไม่บรรลุ เขียว-บรรลุแล้ว เมื่อเดินเข้าไปในงานก็ยังพบสีชมพู ที่เห็นเหล่าศิลปินสวมกัน พร้อมโดนคำขู่กำชับมาให้รักษายิ่งชีพ หากขาดต้องซื้อใหม่ในราคาพันสี่ โอว…พระเจ้า

เวทีคอนเสิร์ตแต่ละจุด ค่อนข้างห่างกันพอสมควร กับสภาพอากาศที่ร้อนในเวลากลางวัน คนที่ไปก่อนอย่างเรา มีโอกาสสำรวจพื้นที่และพบว่า บริเวณผับ Come Play Together Pub (Circus) บรรยากาศร่มรื่นที่สุด ลมพัดเย็นใจ แถมยังมีเจ้าจระเข้เขาใหญ่ให้นอนกอดก่ายอีก จุดนี้ คือจุดที่เรามานั่งๆ นอนๆ ชิลล์กันก่อนเวลาคอนเสิร์ตจะเริ่มทั้งสองวัน

วันแรก (5 กุมภาพันธ์ 2553)

เดินเที่ยวงานกันสองคนกับน้องที่มาด้วยกัน เดินกันจนทั่ว จะยกเว้นก็เพียงจุดกางเต็นท์ภายในงานที่อยู่ด้านใน และผับยูเอฟโอ หรือ District 9 Pub ที่ไกลโคตรๆ ประเภทที่ว่าเดินไปถึงตลาด (Market) เห็นยูเอฟโอลอยอยู่ไกลๆ ว่าจะไปให้ถึง แต่ก็เดินกลับมาทุกที ไม่เคยไปถึงเลยสักครั้ง ช่วงเวลาบ่ายสองที่ไปถึง ยังอยู่ในช่วงเวลาของการซาวด์เช็คกันอยู่ จวบจนโน่นเชียว 5 โมงเย็น Playground โชว์แรกจึงได้เริ่มขึ้น

หลังจากนอนชิลล์กันแถว Circus Pub ก็ได้เวลาเดินไปดู Playground ที่เวทีใหญ่ Forest Stage ที่เน้นเพลงร็อกและศิลปินมีชื่อ ผู้คนยังไม่มากมายนัก นั่งดูกันอย่างเพลินๆ

เวลายิ่งผ่านไปๆ โชว์ผ่านมือไปถึง Sqweez Animal และ Slot Machine แดดหาย ความมืดเข้ามาแทน ผู้ชมเพิ่มมากขึ้น ผมก็ย้ายไปดู Mountain Stage บ้าง เวทีเบาๆ ของเพลงป็อป อีซี่และสกา ไปถึงก็เจอแสตมป์เล่นอยู่ จึงดูเรื่อยไปจนถึง Jetset’er และ Friday

ช่วงเวลาดึกๆ เวทีใหญ่ คราวนี้คนเยอะมากๆ ผมได้ดูแค่ Big Ass และ Groove Riders ดีใจที่ได้ดูเพื่อนๆ พี่ๆ เล่นอีกครั้ง อาจเป็นครั้งสุดท้ายแล้วก็ได้ งานนี้มีท่าน กรณ์ จาติกวนิช @kornDemocrat มาดูข้างเวทีเลยแฮะ ส่วนเวทีหน้าวัวเป็นช่วงของสกา ก็กระโดดโลดเต้นกันพอสมควรแก่สังขาร ผมได้ดู The Superglasses Ska Ensemble กับ Teddy Ska Band วงปิดท้าย

ความหิวเริ่มมาเยือน เดินเที่ยวตลาดกันดีกว่า ส่วนของ Market มาของกินมากมาย ของขายของที่ระลึกก็เพียบ สุดท้ายไม่ได้ซื้ออะไรมามากนัก นอกจากเสื้อยืดของ GTH ตัวนึง กับ ไปกรอกแบบสอบถามเอาพวงกุญแจ Cowbell ในบูธ RHYTHMBOX ของกินในตลาดค่อนข้างกินแล้วไม่อิ่ม เป็นประเภทกินเพื่อรองท้อง หรือไม่ก็ต้องกินหลายๆ ร้านมารวมกัน ราคาก็พอสมควรอยู่ ก็พอจะเข้าใจว่า ขนมาไกล แต่ไปๆ มาๆ ผมว่า ข้าวร้าน Stu-fe’ ข้างๆ Circus Pub เนี่ยแหละ อิ่มสุด ถูกสุด แล้วล่ะ

ผับสวนสัตว์นี่ เดิมทีเขาจะทำเป็นกระโจม แต่เกิดเปลี่ยนใจกลายเป็นไฟราวห้อยแทน แล้วเพิ่มจระเข้น้อยใหญ่ข้างในบุด้วยเม็ดโฟมมาแทน ผมนั่งๆ นอนๆ คุยกับกลุ่ม Monotone ในช่วงบ่าย ก่อนจะกลับมาอีกครั้งในช่วงดึก ยิ่งดึกน้ำค้างยิ่งลงหนัก ลมก็พัดแรง หนาวเหน็บจนตัวสั่น เมื่อผับเปิดหลังตีสอง ผมจึงนั่งนอนดูได้เพียง โอ๋ Futon and The Keylooks และ Slow Reverse (วงนี้เพลงใสๆ สไตล์อิเล็กโทรป็อป สองสาวนักร้องนำน่ารักมากๆ ต้องไปอุดหนุนให้ได้) จบโชว์นี้ก็เดินกลับที่พักอันแสนไกล ตีสามเห็นจะได้ ผ่านแดนซ์อารีน่า เห็นสาวๆ เดินหายเข้าไปในป่า เด็ดดอกไม้กันสิท่า ดูๆ แล้วบริเวณนี้ห่างไกลจากห้องน้ำมากๆ

วันที่สอง (6 กุมภาพันธ์ 2553)

ความที่มันแปลกที่ มันก็ไม่ค่อยจะได้หลับ ไม่นานก็เช้าเสียแล้ว แดดส่องเต็นท์ ร้อนอบจนต้องลุกออกมาเข้าแถว ตั้งใจว่าจะอาบน้ำ แต่ดูแถวจะไม่เขยื้อนไปไหน ในที่สุดก็เลือกจะแปรงฟันกับล้างหน้าแทน เปลี่ยนเสื้อเดินเข้าไปในงานอีกครั้ง แวะกินบะหมี่ถ้วยที่บูธยำยำ ก่อนจะแวะตลาดอีกเล็กน้อย แล้วก็กลับมานั่งนอนชิลล์บนเจ้าจระเข้เช่นเคย สังเกตได้ว่า วันนี้ คนมานอนกันเยอะขึ้น

บริการนวดแผนไทยเริ่มรุกคืบมาให้บริการถึงที่ ลมพัดเย็นๆ ลากจระเข้ขึ้นไปบนเนิน ตกใจได้ยินเสียงซาวด์เช็คเปิด Gee ของสาวๆ SNSD ด้วย สักพักก็เป็น Nobody เวอร์ชั่นช้าของสาวๆ Wonder Girls บางทีก็เปิด Kenny G ลากยาวไปหลายเพลง เออ วันนี้มาแปลกแฮะ แต่ยอมรับว่า เซ็ตซาวด์กันได้ดีมาก ไม่มีเสียงแตก ได้ยินดังกังวานใสในทุกจุด ไม่รู้จ้างใครมาทำให้

เที่ยงๆ ก็เดินกลับไปรอคิวอาบน้ำอีกครั้งด้วยคาดว่า คนคงอาบกันไปหมดแล้ว โอว พระเจ้า ยังมีคิวอยู่แฮะ ยืนรอคิวไปสักพักใหญ่ก็ได้อาบ ห้องอาบน้ำฝั่งชายเพียง 5 ห้อง ดูท่าจะไม่เพียงพอจริงๆ ด้วยแหละ น่าสงสารน้อง อาบๆ อยู่ น้ำหมด (ดีนะยังไม่ได้ถูสบู่)

วันนี้มีพลพรรคมาเพิ่มอีกสอง…

บ่ายสาม คอนเสิร์ตจากสองเวทีก็เริ่มขึ้น ชิลล์ดี นอนบนจระเข้ฟังเพลงอีซี่ วันนี้ปักหลักที่ Mountain Stage เป็นส่วนใหญ่ เจอหน้าเพื่อนมหา’ลัยที่มาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว เลยนั่งอยู่ด้วยกันเที่ยวด้วยกันไปเลย ไล่เรียงกันไปตั้งแต่ เจี๊ยบ วรรธนา (ที่มีโตน Sofa มาเป็นแขกรับเชิญในเพลง “เธอเห็นท้องฟ้านั่นไหม”) Werkgang (แพรว, มินต์, โรส, บีม และวง Soul Da), จุ๋ย จุ๋ยส์ (ที่มาตรฐานดีไม่มีตก), ลุลา (มี ต้าร์ Paradox มาเป็นแขกรับเชิญใน “ทะเลสีดำ”) เดี๋ยวนี้ เธอสวยผอมเพรียวเชียว มีป็อป Calories Blah Blah มารับเชิญด้วยเพลงนึง

มาถึงโชว์ของ Mild รู้สึกว่าโชว์ของวงนี้สนุกมากขึ้น และฟังจากเพื่อนและน้องบอก เขาเล่นมุกเดียวกับที่ลานเบียร์เป๊ะๆ เลย นักร้องนำเอ่ย เคยมีคนบอกว่า คนฟังเพลงของ Mild มักเป็นคนอกหัก ถามว่า ใครเคยร้องเพลงนี้แล้วร้องไห้ตามบ้าง อยากบอกว่า ผมมีหลายเพลงเลยล่ะ ที่เอ่ยปากร้องแล้ว น้ำตามันไหล บางเพลงถึงขนาดร้องเพลงต่อไม่ได้ด้วยซ้ำ ในค่ำคืนวันนั้น เพลงสุดท้าย “รักล้นใจ” ก็ทำผมน้ำตาซึมเช่นกัน

แบตกล้องเจ้ากรรมแผลงฤทธิ์อีกแล้ว อยู่ก็ๆ ก็ดับไปดื้อ หยุดเก็บภาพแล้วดื่มด่ำกับโชว์ดีกว่าเรา ภาพที่เห็นอาจจะไม่คมเท่าไหร่ เพราะยังมีปัญญาใช้แค่เลนส์คิท ที่เห็นๆ กันนี่ ก็คือ คัดอันที่ดีที่สุดมาแล้ว

แว้บไปดูอีกเวที หวังว่าจะได้ดู Moderndog แต่ไม่ทันเสียแล้ว เลยได้ดู Scrubb แทน เราพลาดโชว์ของ 2 Days Ago Kids แต่ก็ยังได้ดูโชว์ของ Monotone, Calories Blah Blah วันนี้สุดท้าย มี เบล สุพล กับแสตมป์มาแจมด้วย และ Lipta ที่นอกจากขนเพลงเพราะๆ ดังๆ มาแล้ว ยังมีช่วงมันๆ Lipta Party ที่ขนเพลงเต้นหลายแนว ทั้งเกาหลี (Sorry Sorry/SJ, 2NE1, บัวลอย/คาราบาว และอีกหลายเพลง) เต้นไปร้องไปสนุกมากมาย

ผมชอบเวที Mountain Stage เพราะเป็นคนชอบเพลงป็อป บรรยากาศดี คนไม่เยอะเท่าอีกเวที แถมยังชอบลูกเล่นของหุ่นวัวยักษ์ที่ทำไรได้หลายอย่าง ขณะที่อีกเวทีกลับไม่ค่อยจะมีลูกเล่นมากนัก มีเพียงหุ่นที่ถูกเปลี่ยนเสื้อผ้าทุกโชว์เท่านั้น หอคอยที่เขาว่าให้ขึ้นไปชมวิวกันนั้นก็ไม่เห็นจะมีใครขึ้นไป แต่การมีชิงช้าสวรรค์ข้างหลังก็ดูแปลกไปอีกแบบ

หลังจากนั้นเหรอครับ เราก็ไปเดินหาไรกินกัน ใช้บัตรเล่นยิงเป้าจนหมด แล้วลองเดินไปถึงผับจานบิน (หรือจะเรียกผับยูเอฟโอ หรือ District 9 ก็แล้วแต่เถอะ) ก่อนจะพบว่า อยู่ในระหว่างพักเบรก ด้วยความปวดฉี่จึงเลือกที่จะเดินกลับมาแถวข้าง Mountain Stage พบว่า Kai-Jo Brothers เล่นอยู่ เดินเลยไปถึง Circus Pub รอจนตีสองครึ่งกว่าเวทีนั้นจะเงียบเสียงลง

เพื่อนร่วมทางจะกลับกันแล้ว ในที่สุดก็ได้เวลาลาจาก แยกจากกลุ่มหนึ่งเพื่อเดินทางกับอีกกลุ่ม เดินออกจากงาน ขึ้นรถสองแถวคันใหญ่ที่ไปส่งที่ลานจอดรถ แล้วสี่คนบนรถเก๋งก็มุ่งหน้ากลับสู่กรุงเทพฯ งัวเงียกลับมาถึงบ้านหกโมงกว่า หลับเป็นตายเช่นเคย…

ด้วยบริเวณที่แสนกว้างใหญ่ การจะเดินทั่วงานทั้งสองวัน คงเดินกันรวมๆ แล้วคนละหลายกิโล กลับมาถึงบ้านแล้วยังเมื่อยขาอยู่เลย

——————————-

ถึงจะพลาดโชว์ของ Bodyslam ที่ใครว่า ดีที่สุดโชว์หนึ่งของงาน BMMF ผมก็ไม่ได้เสียดายอะไร เคยทำมาหลายอย่างแล้ว ทั้งตระเวนทั้งงานเพื่อเก็บให้ได้โชว์มากที่สุด จนเริ่มปล่อยวางแล้วเลือกดูที่อยากดูและมีแรงจะไป เพราะการดูเทศกาลดนตรี ไม่ได้มีเวทีเดียว ไม่มีทางที่คุณจะดูได้ทุกเวทีทุกโชว์

แค่คุณมีความสุขกับงาน ไม่ว่าจะอยู่ตรงไหนของงาน… นั่นก็เพียงพอแล้ว

————-

เรื่องราว 2 วัน 2 คืนที่เก็บมาเล่าในหน้าเดียวอาจตกหล่นอะไรไปมากมาย แต่ก็ขอขอบคุณที่มาอ่านมากมายด้วยเช่นกัน ถ้าไม่มีคนอ่าน ผมก็ไม่รู้จะเอาแรงจากไหนมาเขียนเหมือนกันนะครับ

ถ้าจะถามว่า รู้สึกอย่างไรเทศกาลดนตรีครั้งนี้ ก็คงต้องบอกว่า สนุกมากครับ เป็นเทศกาลซึ่งเตรียมการเอาไว้ดีพอสมควรทีเดียว แม้บูธของสปอนเซอร์ที่คิดมาอย่างฮา จะไม่มีรายไหนเอาเหมือน Nokia (สปามือถือ) ก็ตาม สำหรับระบบเสียงถือว่าดีมาก เท่าที่ได้ยินมา มีคนบอกว่าหลุดเสียงไมค์หายอยู่ช่วงเดียว ฟังดูดีไม่ว่าจะอยู่จุดไหน การจัดหลายๆ เวที ทำให้คน flow ไปมาไม่อยู่นิ่ง และต้องจัดตารางเวลาของตนเอง จัดวางทุกอย่างเป็นเหมือนเมืองๆ หนึ่ง ที่มีอะไรให้ร่วมเยอะแยะ แม้บางเรื่องจะดูไม่ค่อยได้รับความสนใจไปบ้าง อย่าง “บ้านผีปอบ” หรือ “มอเตอร์ไซค์ไต่ถัง” ห้องน้ำสำหรับธุระหนักเบาในช่วงเวลาที่มีคอนเสิร์ตจากโชว์ใหญ่ ผมมองว่า ยังเพียงพออยู่นะ แม้จะต้องรอบ้างมันก็เป็นเรื่องปกติ จะมีก็ส่วนแดนซ์อารีน่า ที่ไม่มีห้องน้ำอยู่ใกล้ๆ เลย แต่สำหรับการพักอาศัยภายในงาน ด้วยหลายจุด กางเต็นท์ติดกันเกินไป ห้องอาบน้ำก็น้อยจนไม่เพียงพอ

อีกจุดที่น่าเสียดายก็คือผับ District 9 อยู่ไกลเกินไป คนที่ไปร่วมต้องเดินเป็นกิโลเพื่อจะไปถึง นั่นอาจทำให้จำนวนผู้คนที่ได้ชมโชว์ลดน้อยลงได้ กับอีกจุด คือ แม้จะมีการตั้งจุดสูบบุหรี่ไว้ให้ แต่ดูจะไม่ได้ความสนใจจากสิงห์อมควันกันเลย ยังคงสูบหน้าตาเฉยๆ ท่ามกลางผู้คนรายล้อม ผมเห็นสาวๆ เอามือปิดจมูกกันใหญ่ พวกเกรียน พวกไม่แคร์สังคม ยังมีอยู่มากมายในประเทศๆ นี้

ขณะที่หลายคนต่อต้านการจัดเทศกาลดนตรีครั้งนี้ ไม่ว่าจะเป็นพูดในเชิงสิ่งแวดล้อม พูดแทนสัตว์ป่า หรืออะไรก็ตาม สิ่งที่ผมเห็นคือ หลังคอนเสิร์ตจบ แลเห็นกองขยะเกลื่อน แต่รุ่งเช้าเดินกลับมาดู ขยะต่างๆ เหล่านั้นอันตรธานไปเรียบร้อยแล้ว ด้วยการจัดการอย่างดี เชื่อว่า ทีมงานไม่นำขยะไปทิ้งผิดที่ผิดทางอย่างแน่นอน อีกจุดหนึ่งก็คือ ลานกว้างที่เห็นนั่น เป็นพื้นที่ส่วนตัว ไม่ได้อยู่ในเขตป่าอุทยานฯ แต่อย่างใด อยู่ห่างจากจุดที่สัตว์อยู่หลายสิบกิโลเมตร ถึงหูสัตว์จะดีกว่าหูคนก็ใช่ว่าจะได้ยินจนรู้สึกหนวกหู (อันนี้ ผมกำลังพูดแทนสัตว์อยู่เหมือนกันนะเนี่ย) ผมก็พูดเผื่อๆ ไว้ เผื่อใครจะเม้นต์มาในทำนองๆ นั้นอีกอะนะ

จบลงแล้ว.. เทศกาลดนตรีที่จะกลายเป็นงานยักษ์ที่ต่างชาติต้องรู้จัก ได้กำเนิดขึ้นแล้ว นี่เป็นครั้งแรก ซึ่งจะต้องมีก้าวต่อๆ ไปแน่นอน

เขียนถึงสาวๆ มาก็หลายวง มานั่งนึกๆ ดู ยังมีวงที่อยากเขียนถึงแต่ยังไม่ได้เขียนอยู่อีกวง ก็ “f(x)” ไง วงนี้ สาวๆ น่ารักไม่แพ้วงอื่นนะ แถมลีลาการร้องการเต้นก็ไม่แพ้ใคร แนวเพลงก็ดูแข็งแรง เลยขอเขียนถึงสักหน่อยนะวันนี้

f(x) หรือ ???? หรืออ่านเป็นไทยว่า เอฟเอ็กซ์ เกิร์ลกรุ๊ปวงนี้ถือกำเนิดเมื่อปี 2009 ที่ผ่านมานี่เอง ภายใต้สังกัดของ SM Entertainment เจ้าเดียวกับ TVXQ, Super Junior และแน่นอน.. Girls’ Generation

f(x) ชื่อนี้ คงคุ้นๆ กันหากใครเรียนสายวิทย์ f คือฟังก์ชั่น แต่ความหมายที่พวกเธอนำมาใช้นั้น f หมายถึง “flower” — ดอกไม้ ส่วน x ก็หมายถึง เพศหญิง ก็โครโมโซม XX ของเพศหญิงไง รวมกันแล้วก็ประมาณว่า พวกเธอคือหญิงสาวที่เบ่งบานราวดอกไม้

สมาชิกของ f(x) ประกอบไปด้วย วิคตอเรีย (Victoria) หัวหน้าวง, คริสตัล (Krystal), ซอลลี (Sulli), ลูน่า (Luna) และ แอมเบอร์ (Amber) ถ้าจะไล่เรียงว่า ใครเข้าวงการก่อน ก็ต้องพุ่งไปที่ Krystal คนแรกเลย

Krystal, Krystal Jung – ??? , Jung SooJung, จอง ซูจอง

เกิด: 24 ตุลาคม ค.ศ.1994
ความสามารถ: ร้อง เต้น การแสดง พูดภาษาญี่ปุ่นและอังกฤษได้อย่างคล่องแคล่ว
ผลงาน: แสดงมิวสิควิดีโอเพลง “Wedding March” ของ Shinhwa, ถ่ายโฆษณา Lotte ในปี 2002, แสดงมิวสิควิดีโอเพลง “Juliette” ของ SHINee

เธอมีผลงานแรกด้วยบทเล็กๆ ในมิวสิควิดีโอเพลง “Wedding March” ของ Shinhwa ในปี 2000 แต่ถึงกระนั้น เธอก็เป็นสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดในวง เธอเป็นน้องสาวของเจสสิก้า แห่ง Girls’ Generation เธอจึงได้รับการจับตามองเป็นพิเศษ

Sulli, Sulli Choi – ???, Choi Jinli, ชเว จินลี

เกิด: 29 มิถุนายน ค.ศ.1994
ความสามารถ: ร้อง เต้น การแสดง
ผลงาน: แสดงละครเกาหลีเรื่อง “ซอดองโย สายใยรัก 2 แผ่นดิน”, ได้รับรางวัลเด็กน่ารัก “2005 Pretty Children”, พิธีกรร่วมในรายการ “SBS Ingygayo”

สาวคนนี้ เดบิวต์ด้วยผลงานการแสดงในบท เจ้าหญิงซอนฮวาในวัยเด็ก ในละครเกาหลีของ SBS เรื่อง The Ballad of Seodong (ซอดองโย) ในเดือนกันยายน ปี 2005

Victoria, Victoria Song – ???, ??, ซง เฉียน

เกิด: 2 กันยายน ค.ศ.1987
ความสามารถ: ร้อง เต้น ภาษาจีน เกาหลี และอังกฤษ
ผลงาน: แสดงมิวสิควีดีโอเพลง U ของ Super Junior M, ถ่ายโฆษณาร่วมกับ Rain, เดินแบบของ SPRIS กับ Lee Jun-ki

ด้วยวัยวุฒิที่มากกว่าใครเขา เธอจึงได้รับหน้าที่เป็นหัวหน้าวง เป็นสาวจีนที่มีความสามารถทางการเต้นมาก ถึงขนาดได้ถ่ายโฆษณาร่วมกับซูเปอร์สตาร์เกาหลีอย่าง Rain เลยทีเดียว เธอมีความสูงถึง 168 ซม. จึงรับงานเป็นนางแบบได้สบายๆ

Amber, Amber Liu – Amber Liu, แอมเบอร์ หลิว

เกิด: 18 กันยายน ค.ศ. 1992
ความสามารถ: เต้น ร้องแร็ป
ผลงาน:

เป็นสาวที่มีบุคลิกเท่แบบผู้ชาย ดูเผินๆ ก็อาจจะนึกว่า วงนี้มีผู้ชายหลงเข้ามาเป็นสมาชิกด้วยคนนึง แอมเบอร์เข้าออดิชั่นที่แคลิฟอร์เนียในเดือนตุลาคม ปี 2007 ก่อนจะเข้ามาในสังกัดช่วงต้นปี 2008 เป็นสาวไต้หวันสัญชาติอเมริกัน รับหน้าที่เป็นแร็ปเปอร์ใน f(x)

Luna, Luna Park – ???, Park SunYoung, พัค ซอนยอง

เกิด: 12 สิงหาคม ค.ศ. 1993
ความสามารถ: ร้อง เต้น
ผลงาน:

อีกหนึ่งสาวที่มีความสามารถครบเครื่องที่สุด ทั้งด้านการร้องที่มีพลังเสียงสุดยอด นอกจากการเต้นแล้ว เธอก็ยังความสามารถด้านภาษาด้วย

หลังจากคริสตัลได้บทเล็กๆ บทนั้นในปี 2000 หกปีถัดมา SM จึงดึงตัวลูน่าเข้าสังกัดหลังจากเห็นเธอแสดงในรายการทีวีรายหนึ่ง คริสตัลเริ่มเป็นนักร้องฝึกหัดตั้งแต่ปี 2006 ร่วมกับซอลลีและลูน่า ก่อนที่ถัดมาในปี 2007 แอมเบอร์ที่มาจากการออดิชั่น ไล่เลี่ยกับวิคตอเรีย ที่กำลังแข่งเต้นอยู่ในปักกิ่งก็ถูกดึงตัวมาเป็นคนสุดท้าย

24 สิงหาคม 2009 เป็นวันที่ SM เปิดตัวพวกเธอด้วยคลิปทีเซอร์ แนะนำ “Asia’s Pop Dance Group” กลุ่มใหม่ ก่อนจะเปิดเผยภาพของสมาชิกแต่ละคนในเว็บไซต์วันละคนจนครบ 5 สมาชิก

????f(x)_??? ?? ??

1 กันยายน 2009 ได้เวลาของการเปิดตัวเพลงแรก อย่างเคย SM ปล่อยทีเซอร์ “LA chA TA” ออกมาก่อน
2 กันยายน 2009 f(x) โชว์แรกของพวกเธอที่ Samseong-dong Fashion Center
3 กันยายน 2009 ผู้ชมได้พบกับเอ็มวีตัวเต็มๆ ของเพลง “LA chA TA” กันเสียที

f(x)(????)_LA chA TA(???)_?????(MusicVideo)

5 กันยายน 2009 คือวันที่พวกเธอ f(x) ได้แสดงออกทางทีวีเป็นครั้งแรกในรายการ Show! Music Core ของสถานีโทรทัศน์ MBC

7 ตุลาคม 2009 ห้าสาวก็มีอีกผลงานตามมา เมื่อซิงเกิลใหม่เปิดตัวโทรศัพท์มือถือ LG Chocolate นาม “Chocolate Love” ที่มี 2 เวอร์ชั่น คือเวอร์ชั่นอีเล็กทรอนิกป็อปของ f(x) กับเวอร์ชั่นเรทโทรป็อปของ Girls’ Generation สร้างการรับรู้ในวงกว้างมากขึ้นต่อ f(x)

f(x) _ Chocolate Love _ MusicVideo

9 พฤศจิกายน 2009 แล้วก็ได้เวลาของพวกเธอเสียที กับซิงเกิลอัลบั้มชุดแรก Chu~? (?~?) ที่วางขายในรูปแบบซีดี 3 เพลง

f(x)(????)_Chu~?(?~?)_?????(MusicVideo)

นอกจากนี้ พวกเธอยังมีผลงานอื่นๆ ที่ไม่ได้ออกในนาม f(x) อีกหลายงาน ไม่ว่าจะเป็น คริสตัลและลูน่าร่วมกันร้อง “Difficult and Easy” เพลงประกอบซีรี่ส์ทางทีวีเรื่อง Invincible Lee Pyung Kang ขณะที่ทั้งวงก็ยังได้ร่วมกับศิลปินบอยแบนด์จีนนาม M.I.C. ในเพลงจีนชื่อ “Lollipop” โปรโมตมือถือ LG CYON อีกงาน เป็นของคริสตัล ลูน่า และแอมเบอร์ กับผลงานเพลงประกอบ “God of Study” ภาค 2 ในเพลงชื่อ “Spread its Wings” งานเริ่มชุกขึ้นเรื่อยๆ นะสาวๆ

————————-

รวมผลงานของ f(x) จนถึงวันที่เขียนบทความนี้

เดบิวต์ซิงเกิล ??? (LA chA TA)
1 กันยายน ค.ศ. 2009 – SM Entertainment

1. ??? (LA chA TA)

ดิจิตอลซิงเกิล Chocolate Love
7 ตุลาคม ค.ศ. 2009 – SM Entertainment

1. Chocolate Love

ซิงเกิลอัลบั้ม ?~? (Chu~?)
9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 – SM Entertainment

1. ?~? (Chu~?)
2. Step by me
3. You Are My Destiny

ขอบคุณข้อมูล จาก Wiki:f(x), Kapook:f(x)

หลังจากใช้เวลารอกันไม่กี่วัน สาวกๆ ของเหล่าสาวๆ So Nyeo Shi Dae หรือ Girls’ Generation ก็ได้ชมมิวสิควิดีโอเพลงใหม่ล่าสุด ที่เป็นเพลงแรกที่ SM Entertainment เลือกมาโปรโมต แล้วมันก็เป็นเพลงที่มีชื่อเดียวกับชื่ออัลบั้มชุดที่สองของพวกเธออีกด้วย

ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลงแล้ว ไปชมกันเลยแล้วกัน

SNSD(Girls’ Generation)_Oh!_MusicVideo

หลายคนอาจจะบ่นๆ เพลงไม่ค่อยเยี่ยมเท่าไหร่ จนต้องขอรอดูเอ็มวีก่อน วันนี้ คงได้สมใจอยากแล้วล่ะ ผมมีเนื้อเพลงมาพร้อมกันด้วยครับ ไม่รู้ว่าใครเป็นต้นฉบับที่ช่วยเขียนคำอ่านของเนื้อเพลงเพลงนี้ แต่ก็ขอขอบคุณก็แล้วกันครับ

เพลง: Oh!
ศิลปิน: So Nyeo Shi Dae (Girls’ Generation)
อัลบั้ม: Oh! : The Second Album

(ALL (티파니)) (ALL (ทิฟฟานี่))
전에 알던 내가 아냐 Brand new sound (I like the way you smile,)
ชอ-เน อัล-ดอน เน-กา อา-นยา Brand new sound (I like the way you smile,)
“ฉันไม่ใช่เหมือนแต่ก่อนแล้วนะ มาใหม่เอี่ยม (ฉันชอบเวลาที่เธอยิ้ม)”
새로워진 나와 함께 One more round (like the way you talk,)
เซ-โร-วอ-จิน นา-วา ฮัม-เก One more round (like the way you talk,)
“เปลี่ยนแปลงโฉมใหม่ไปกับฉันอีก ซักครั้งนึง (ชอบเวลาเธอพูด)”
Dance Dance Dance till we run this town (whenever you’re ready,)
Dance Dance Dance till we run this town (whenever you’re ready,)
“แดนซ์ แดนซ์ แดนซ์ จนทั้งเมืองตามเรา (เมื่อใดก็ตามที่เธอพร้อม)”
오빠 오빠 I’ll be I’ll be down down down down (wanna be…)
โอ-ปา โอ-ปา I’ll be I’ll be down down down down (wanna be…)
“พี่ชาย พี่ชาย ฉันคง ฉันคง ดาวน์ ดาวน์ ดาวน์ ดาวน์ (อยากจะลอง…)”
(something new, oh!)
(something new, oh!)
(สิ่งใหม่ๆ โอ้!)

(서현) Hey 오빠 나 좀 봐 나를 좀 바라봐
(ซอ ฮยอน) Hey โอ-ปา นา จม บวา นา-รึล จม บา-รา-บวา
“นี่ พี่ชาย มองฉันหน่อย มองมาที่ฉันหน่อยสิ”
((윤아) 처음이야 이런 내 말투 ha!)
((ยุนอา) ชอ-อือ-มี-ยา อี-รอน เน มัล-ทู ha!)
“(เป็นครั้งแรกที่ พูดแบบนี้นะเนี่ย ฮ่า!)”
(유리) 머리도 하고 화장도 했는데
(ยูรี) มอ-รี-โด ฮา-โก ฮวา-จัง-โด เฮท-นึน-เด
“ผมก็ทำมาใหม่ แถมยังแต่งหน้ามาอีก”
((제시카) 왜 너만 너만 모르니)
((เจ สสิก้า) เว นอ-มัน นอ-มัน โม-รือ-นี)
“(ไหงมี แต่เธอ แต่เธอ ที่ไม่รู้)”
(태 연) 두근 두근 가슴이 떨려와요 / 자꾸 자꾸 상상만 하는걸요
(แทยอน) ทู-กึน ทู-กึน คา-ซือ-มี ตอล-รยอ-วา-โย / จา-กู จา-กู ซัง-ซัง-มัน ฮา-นึน-กอ-รโย
“ตึ้กตั้ก ตึ้กตั้ก หัวใจมันเต้นขึ้นมาแล้ว / ซ้ำๆ ซ้ำๆ แค่นึกถึงมันก็ขึ้นมา”
(수 영) 어떻게 하나 콧대 높던 내가~
(ซูยอง) ออ-ตอ-เค ฮา-นา คท-เต นพ-ตอน เน-กา~
“ไห งคนที่หยิ่งๆเชิดๆอย่างฉันถึงได้~”
(윤아) 말하고 싶어
(ยุนอา) มัล-ฮา-โก ชิ-พอ
“อยากจะพูดออกมา”

(ALL)
Oh! Oh! Oh! 오빠를 사랑해
Oh! Oh! Oh! โอ-ปา-รึล ซา-รัง-เฮ
“โอะ โอะ โอะ โอะ ฉันรักพี่ชายนะ”
Ah! Ah! Ah! Ah! 많이 많이 해
Ah! Ah! Ah! Ah! มา-นี มา-นี เฮ
“อะ อะ อะ อะ มากๆ มากๆมาย”
(써니) 수줍으니 제발 웃지마요
(ซันนี่) ซู-จู-บือ-นี เช-บัล อุท-จี-มา-โย
“ขออย่าขำท่าทางเขินๆของฉันนะ”
(태연) 진심이니 놀리지도 말아요
(แทยอน) ชิน-ชี-มี-นี นล-รี-จี-โด มา-รา-โย
“แล้วอย่าเห็นความจริงใจเป็นเรื่อง ตลกนะ”
(ALL) 또 바보 같은 말뿐야 Oh~
(ALL) โต พา-โบ กา-ทึน มัล-ปู-นยา Oh~
“พูด อะไรติ๊งต๊องอีกละฉัน โอ๊ะ~”

전에 알던 내가 아냐 Brand new sound
ชอ-เน อัล-ดอน เน-กา อา-นยา Brand new sound
“ฉันไม่ใช่เหมือนแต่ก่อนแล้วนะ มาใหม่เอี่ยม”
새로워진 나와 함께 One more round
เซ-โร-วอ-จิน นา-วา ฮัม-เก One more round
“เปลี่ยนแปลงโฉมใหม่ไปกับฉันอีก ซักครั้งนึง”
Dance Dance Dance till we run this town
Dance Dance Dance till we run this town
“แดนซ์ แดนซ์ แดนซ์ จนทั้งเมืองตามเรา”
오빠 오빠 I’ll be I’ll be down down down down
โอ-ปา โอ-ปา I’ll be I’ll be down down down down
“พี่ ชาย พี่ชาย ฉันคง ฉันคง ดาวน์ ดาวน์ ดาวน์”

(제시카) 오빠 잠깐만 잠깐만 들어봐
(เจ สสิก้า) โอ-ปา จัม-กัน-มัน จัม-กัน-มัน ทือ-รอ-บวา
“พี่ชาย เดี๋ยวก่อนสิ เดี๋ยวก่อนสิ ฟังฉันหน่อย”
((써니) 자꾸 딴 얘기는 말고)
((ซันนี่) จา-กู ตัน เย-กี-นึน มัล-โก)
“(พูดซ้ำๆแบบเดิมอีกแล้วอะ)”
(수영) 동생으로만 생각하진 말아
(ซูยอง) ทง-แซง-งือ-โร-มัน เซง-กัก-คา-จิน มา-รา
“อย่าคิดกับฉันแค่ว่าเป็นน้อง สาวเลยนะ”
((효연) 1년 뒤면 후회할 걸)
((ฮโยยอน) อิล-รยอน ทเว-มยอน ฮู-ฮเว-ฮัล กอล)
“(เดี๋ยวปีนึงแล้วจะเสียใจนะ)”
(티파니) 몰라 몰라 내 맘을 전혀 몰라 / 눈치 없게 장난만 치는걸요
(ทิฟฟานี่) มล-รา มล-รา เน มา-มึล ชอน-นยอ มล-รา / นุน-ชี ออบ-เก ชัง-นัน-มัน ชี-นึน-กอ-รโย
“ไม่รู้ ไม่รู้ ไม่เข้าใจฉันเอาซะเลย / ไม่มีเซนส์เอาซะเลย คิดเป็นเล่นอยู่ได้”
(효연) 어떻게 하나 이 철없는 사람아
(ฮโยยอน) ออ-ตอ-เค ฮา-นา อี ชอ-รอบ-นึน ซา-รา-มา
“จะ ทำยังไงกับ คนซื่อบื้อคนนี้ละเนี่ย”
(서현) 들어봐 정말
(ซอฮยอน) ทือ-รอ-บวา ชอง-มัล
“ฟังนะ เอาจริงละ”

(ALL)
Oh! Oh! Oh! 오빠를 사랑해
Oh! Oh! Oh! โอ-ปา-รึล ซา-รัง-เฮ
“โอะ โอะ โอะ โอะ ฉันรักพี่ชายนะ”
Ah! Ah! Ah! Ah! 많이 많이 해
Ah! Ah! Ah! Ah! มา-นี มา-นี เฮ
“อะ อะ อะ อะ มากๆ มากๆมาย”
(유리) 수줍으니 제발 웃지마요
(ยูรี) ซู-จู-บือ-นี เช-บัล อุท-จี-มา-โย
“ขออย่าขำท่าทางเขินๆของฉันนะ”
(윤 아) 진심이니 놀리지도 말아요
(ยุนอา) ชิน-ชี-มี-นี นล-รี-จี-โด มา-รา-โย
“แล้วอย่า เห็นความจริงใจเป็นเรื่องตลกนะ”
(ALL) 또 그러면 나 울지도 몰라 Oh~
(ALL) โต คือ-รอ-มยอน นา อุล-จี-โด มล-รา Oh~
“อีกละ ถ้าฉันร้องไห้ ไม่รู้อีกมั้ง โอ้~”

전에 알던 내가 아냐 Brand new sound
ชอ-เน อัล-ดอน เน-กา อา-นยา Brand new sound
“ฉันไม่ใช่เหมือนแต่ก่อนแล้วนะ มาใหม่เอี่ยม”
뭔가 다른 오늘만은 뜨거운 마음
มวอน-กา ทา-รึน โอ-นึล-มา-นึน ทือ-กอ-อุน มา-อึม
“ไม่ เคยรู้สึกร้อนใจกับอะไรเท่านี้มาก่อน”
다음 다음 미루지 마 화만 나
ทา-อึม ทา-อึม มี-รู-จี มา ฮวา-มัน นา
“อย่าผลัด อย่าผลัด หนีไปอีก แค่ฉันตอนนี้”
오빠 오빠 이대로는 No! No! No! No!
โอ-ปา โอ-ปา อี-เด-โร-นึน No! No! No! No!
“พี่ชาย พี่ชาย ถ้าทำอย่างนั้น โน! โน! โน! โน!”
(제 시카) Tell me, boy, boy. Love it? it, it, it, it, it, it, Ah!
(เจสสิ ก้า) Tell me, boy, boy. Love it? it, it, it, it, it, it, Ah!
“บอกฉัน สิ สิ ชอบมั้ย? มั้ย, มั้ย, มั้ย, มั้ย, มั้ย, มั้ย, อ้า!”

(ALL)
Oh! Oh! Oh! 오빠를 사랑해
Oh! Oh! Oh! โอ-ปา-รึล ซา-รัง-เฮ
“โอะ โอะ โอะ โอะ ฉันรักพี่ชายนะ”
Ah! Ah! Ah! Ah! 많이 많이 해
Ah! Ah! Ah! Ah! มา-นี มา-นี เฮ
“อะ อะ อะ อะ มากๆ มากๆมาย”
Oh! Oh! Oh! Oh! Oh! Oh! Oh! 오빠를 사랑해
Oh! Oh! Oh! Oh! Oh! Oh! Oh! โอ-ปา-รึล ซา-รัง-เฮ
“โอะ โอะ โอะ โอะ โอะ โอะ โอะ โอะ ฉันรักพี่ชายนะ”
Ah! Ah! Ah! Ah! Ah! Ah! Ah! Ah! 많이 많이 해
Ah! Ah! Ah! Ah! Ah! Ah! Ah! Ah! มา-นี มา-นี เฮ
“อะ อะ อะ อะ อะ อะ อะ อะ มากๆ มากๆมาย”
또 바보 같은 말뿐야 Oh~
โต พา-โบ กา-ทึน มัล-ปู-นยา Oh~
“พูดอะไรติ๊งต๊องอีกละฉัน โอ๊ะ~”

Oh! Oh! Oh! Oh!
Oh! Oh! Oh! Oh!
“โอะ โอะ โอะ โอะ”
Ah! Ah! Ah! Ah!
Ah! Ah! Ah! Ah!
“อะ อะ อะ อะ”
Oh! Oh! Oh! Oh! Oh! Oh! Oh! 오빠를 사랑해
Oh! Oh! Oh! Oh! Oh! Oh! Oh! โอ-ปา-รึล ซา-รัง-เฮ
“โอะ โอะ โอะ โอะ โอะ โอะ โอะ โอะ ฉันรักพี่ชายนะ”
Ah! Ah! Ah! Ah! Ah! Ah! Ah! Ah! 많이 많이 해
Ah! Ah! Ah! Ah! Ah! Ah! Ah! Ah! มา-นี มา-นี เฮ
“อะ อะ อะ อะ อะ อะ อะ อะ มากๆ มากๆมาย”
Oh! Oh! Oh! Oh! Oh! Oh! Oh! 오빠를 사랑해
Oh! Oh! Oh! Oh! Oh! Oh! Oh! โอ-ปา-รึล ซา-รัง-เฮ
“โอะ โอะ โอะ โอะ โอะ โอะ โอะ โอะ ฉันรักพี่ชายนะ”
Ah! Ah! Ah! Ah! Ah! Ah! Ah! Ah! 많이 많이 Oh~
Ah! Ah! Ah! Ah! Ah! Ah! Ah! Ah! มา-นี มา-นี Oh~
“อะ อะ อะ อะ อะ อะ อะ อะ มากๆ มากมาย โอ๊ะ~”

—————————–

ดูเอ็มวีแล้วก็คงรู้สึกเหมือนกับอีกหลายๆ คนแหละว่า สาวๆ SNSD น่ารักมากมายจริงๆ

และแล้ว เราก็ได้รับรู้ว่า SNSD หรือ Girls’ Generation กำลังจะออกอัลบั้มเต็มชุดที่สอง นาม “Oh!” แฟนๆ ของสาวๆ ทั้งเก้าคงตื่นเต้นกันน่าดู จะได้ฟังเพลงใหม่ๆ พร้อมเอ็มวี และบันทึกการแสดงสดของสาวๆ กันอีกแล้ว

แถมตอนนี้ มี teaser ออกมาแล้วด้วย ไปดูกันมะ?

SNSD (Girls’ Generation)_Oh!_TeaserMovie

ฟังเพลงใหม่ Oh! – SNSD กันได้แล้ว ณ บัดนี้ครับ

อย่างไม่เป็นทางการ มีข้อมูลออกมาแล้วว่า รายชื่อเพลงในอัลบั้มนี้มีไรกันบ้าง ก็ตามนี้แหละจ้า

1. Oh!
2. Show! Show! Show!
3. 뻔&Fun (Sweet Talking Baby)
4. 영원히 너와 꿈꾸고 싶다 (Forever)
5. 웃자 (Be Happy)
6. 화성인 바이러스 (Boys & Girls) -feat.key (SHINee)
7. 카라멜 커피 (Talk To Me)
8. 별별별 (☆★☆)
9. 무조건 해피엔딩 (Stick Wit U)
10. 좋은 일만 생각하기 (Day by Day)
11. Gee
12. 소원을 말해봐 (Genie)

ทั้งเพลงเก่าเพลงใหม่รวมกันอยู่ในอัลบั้มนี้เลย 12 เพลง สำหรับเพลงแรก “Oh!” ซึ่งเป็นเพลงสไตล์อิเล็กทรอนิกป็อปนั้น จะเปิดตัวในวันที่ 28 นี้ และพวกเธอมีคิวแสดงสดครั้งแรกทาง MBC Music Core วันที่ 30 นี้ครับ ติดตามรอฟังแบบเต็มๆ เอาก็แล้วกัน

เคยเขียนถึงเทศกาลดนตรีระดับ “มัน ใหญ่ มาก” ไปเมื่อหลายวันก่อน จนถึงวันนี้ พวกคุณคงรู้กันแล้วว่า บ้านเรากำลังจะมีเทศกาลดนตรีที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเกิดขึ้นในวันที่ 5-6 กุมภาพันธ์ 2553 ที่โบนันซ่า เขาใหญ่

ก็เทศกาลดนตรี “Big Mountain Music Festival” นั่นไง

อย่างที่รู้กัน ว่างานนี้ ป๋าเต็ด ยุทธนา บุญอ้อม เขาเป็นคนจัด โดยมี Nokia เป็นสปอนเซอร์หลักของงาน ร่วมด้วยสปอนเซอร์รองๆ ไปอีกมากมาย ประสบการณ์การทำมิวสิคเฟสติวัลนั้นล้นเหลือ ประกอบกับความใฝ่ฝันที่เป็นดั่งแรงผลักดัน แถมด้วยมีทีมงานที่ไอเดียสุดบรรเจิด งานนี้จึงพลาดไม่ได้ด้วยประการทั้งปวง

ก่อนจะเข้าเรื่องโอกาสดีๆ ที่ผมอยากจะบอก ผมขอนำเอาสกู๊ปเกี่ยวกับงานนี้มาฝากกันครับ ดูแล้วจะยิ่งอยากไปงานนี้อย่างแน่นอน

SCOOP – Big Mountain Music Festival 1/2

SCOOP – Big Mountain Music Festival 2/2

แต่สำหรับคนที่อยากไปงานนี้แบบตั๋วฟรี มีโอกาสๆ หนึ่งที่ผมอยากจะนำมาบอกเล่ากันครับ นั่นคือ โอกาสในการเป็นช่างภาพสำหรับงาน Big Mountain Music Festival ซึ่งคุณจะได้เข้าไปถ่ายภาพตรงมุมไหนก็ได้ จะหน้าเวที หลังเวที จัดได้หมด ผมว่า สำหรับคนที่ชอบภาพคอนเสิร์ต นี่น่าจะเป็นโอกาสที่ดีไม่น้อยเลยทีเดียวล่ะครับ เพราะขนาดสื่อมวลชนเข้าไปยังไม่สามารถถ่ายในบางจุดที่คุณจะได้ถ่ายเลยล่ะ

งาน 2 วัน 2 คืน ณ เขาใหญ่ครั้งนี้ จะมีโควต้าให้กับช่างภาพพิเศษจำนวน 10 ท่าน ที่ต้องผ่านการคัดเลือกโดยไม่จำกัดว่าเป็นมือสมัครเล่นหรือมืออาชีพ จะใช้มือถือ Nokia หรือกล้องใดๆ ก็ได้ โดยเริ่มต้น คุณต้องเข้าไปลงทะเบียนที่ Ovi.com ถ่ายและแชร์ผ่านระบบนี้ ก่อนที่จะเลือกภาพถ่ายที่คิดว่าโดดเด้งโดนใจมา 5 ภาพ สร้างเป็น album และแชร์ให้สาธารณชนเข้าชมได้ เห็นว่า รับถึง 14 ธันวาคม 2552 นี้เท่านั้น ผู้ผ่านเข้ารอบจะได้เข้า Workshop ก่อนคัดเลือกเหลือ 10 คน (5 คนที่ใช้มือถือ Nokia กับอีก 5 คนที่ใช้กล้องอื่นๆ) ที่จะเป็นผู้เก่งกล้าและโชคดีต่อไป

ถ้าอยากรู้ให้มากกว่านี้ อ่านรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ Big Mountain Music Festival

หวังว่าคุณจะได้เป็นหนึ่งในนั้นครับ

ช่วงเวลานี้ ผมรู้สึกว่า ไม่ค่อยจะมีเวลาว่างเหลือมานั่งเขียนบล็อกสักเท่าไหร่ การจะเขียนสักหน้าจึงต้องใช้เวลาให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ วันนี้ ผมขอเขียนถึงเรื่องที่อยากเขียนถึงมาหลายวันเสียที นั่นคือ เทศกาลดนตรีที่กำลังจะเกิดขึ้นในอีกไม่นาน เป็นเทศกาลที่คนทำตั้งใจจะให้มันเป็น “เทศกาลดนตรีที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย”

“Big Mountain Music Festival 2010″ เทศกาลดนตรีที่ โบนันซ่า เขาใหญ่ ซึ่งจัดโดย ป๋าเต็ด “ยุทธนา บุญอ้อม” นั่นเอง

หลังจากมีประสบการณ์ในการทำมิวสิคเฟสติวัลมาหลายต่อหลายครั้ง โดยเฉพาะ การจัด Heineken Fat Festival ในสามครั้งแรก รวมทั้งยังได้เคยไปร่วมงาน Glastonbury Festivals จนเกิดแรงบันดาลและใฝ่ฝันจะสร้างมิวสิคเฟสติวัลใหญ่ๆ ของคนไทยสักครั้ง จนในที่สุด บริษัท “เกเร” ก็ถือกำเนิดขึ้นเพื่อรองรับการสร้าง Show Business ที่ไม่ได้มีจุดมุ่งหมายเพื่อโปรโมตเฉพาะศิลปินในสังกัดของเครือ GMM Grammy เท่านั้น

วันหนึ่ง ผมได้ตอบรับคำเชิญไปนั่งคุยกับป๋า ป๋ามานั่งเล่าให้คนกลุ่มหนึ่งได้ฟัง เรื่องราวรายละเอียดของความฝันที่กำลังจะกลายเป็นความจริง กับพื้นที่ประมาณ 1 ตารางกิโลเมตร ของโบนันซ่า ของ สงกรานต์ เตชะณรงค์ เป็นการใช้พื้นที่อย่างเต็มๆ ครั้งแรกสำหรับงานเฟสติวัล ด้วยเวทีถึง 3 เวทีต่างๆ สไตล์เพลง มีพื้นที่กางเต็นฑ์ มีผับสำหรับดนตรีกลุ่มเล็กๆ รวมทั้งได้เห็นแนวคิดต่างๆ ที่ถูกนำมาใช้อย่างเต็มเปี่ยม กลายเป็น Thoughtful Music Festival อย่างแท้จริง คนคิดก็ไม่ใช่ใคร สองคนจากสองประเทศ แจ็ค คนไทย จิโร่ คนญี่ปุ่น ช่วยกันผสานความคิด จนกลายเป็นเมืองดนตรีที่ขี้เล่นที่สุดเท่าที่เคยมีมา

ถ้าคุณชอบฟังงานดนตรีที่หลากหลาย ชอบบรรยากาศของเฟสติวัลบนพื้นที่กว้างๆ เมื่อเข้าไปอยู่เหมือนได้พบกับเมืองๆ หนึ่งที่มีคนที่รักเสียงเพลงเหมือนกัน ในราคาที่สมเหตุผล Big Mountain Music Festival เป็นคำตอบที่ผมว่าตรงที่สุดสำหรับนาทีนี้

นอกจากรายชื่อศิลปินที่เป็นที่รู้จักทั่วไป: Bodyslam, Moderndog, Groove Riders, Tattoo Colour, Slot Machine, Scrubb, Apartment Khunpa, ETC, Calories Blah Blah

ยังเป็นการกลับมารวมตัวกันของศิลปินที่หลายคนเคยติดตาม อย่าง พราว, Siam Secret Service และ 2 Days Ago Kids

รวมทั้งยังเป็นพื้นที่ของกลุ่มศิลปินอินดี้มาแรงมากมายอย่าง Abuse The Youth, Tabasco, Stylish Nonsense, Poomjit, Gene Kasidit, Art Floor, Yellow Fang, จีน มหาสมุทร, The Diet Pills และอีกมากมาย

Teaser Big Mountain Music Festival

3 เวทีใหญ่ เริ่มด้วยแดนซ์อารีน่าที่ปากทางเข้าด้วยเพลงเต้นมันๆ จากกลุ่ม dudesweet และ Mashroom จุดที่มีแลนด์มาร์กอย่าง Dancing Tree ต้นไม้ยักษ์ที่จะชวนคุยมาเต้นโต้รุ่งทั้ง 2 คืน แถมดักไว้ตรงทางเข้า ใครอยากกลับจะต้องเจอเจ้าต้นไม้นี่ดักเอาไว้ คุณไม่มีทางได้กลับง่ายร้อก! มาถึง Forest Stage เวทีใหญ่สุดที่มาพร้อมสวนสนุกและดนตรีแนว Pop และ Rock ที่เต็มไปด้วยศิลปินดังๆ และ Mountain Stage เวทีรองที่ฉากหลังเป็นภูเขา มีวัวยักษ์ที่ทำอะไรได้ตั้งหลายอย่าง (ฮามาก มันสามารถ พ่นควัน เป่าฟองสบู่ แลบลิ้น สั่นหัว เปลี่ยนสีตา ไปยืนเล่นบนหัวมันได้ โอย เอากะมันดิ) เวทีนี้สำหรับคนที่ชอบเพลงสไตล์ฟังสบายๆ ไปจนถึงสกาๆ

ยังมีผับเล็กผับน้อยที่แทรกตัวกระจายในจุดที่ห่างไกลกัน ผับพวกนี้จะเปิดหลังตีสองหลังเวทีใหญ่เงียบเสียงลง สำหรับพวกค้างคาวขี้เมาทั้งหลายโดยเฉพาะ ขับกล่อมกันด้วยศิลปินกลุ่มเล็กที่เหมาะกับกลุ่มคนขนาดไม่ใหญ่ไม่โต นอกจากพื้นที่กางเต็นฑ์ (ที่จ่ายเพียงจุดละ 300 บาท) ที่ตั้งชื่อโซนเผื่อจำไม่ได้หาไม่เจอ อย่าง ทองหล่อ สีลม และ (อะไรหว่า) มีทีมงานคอยตรวจตรา ไม่ใช่ว่า ใครก็เดินไปเยี่ยมคุณได้อย่างนั้นคงไม่ปลอดภัย แล้วก็ยังมีพื้นที่สำหรับอาหารการกินและการจับจ่าย แบ่งโซนเอาไว้ด้วยชื่อคุ้นหูอย่าง พารากอน, สยามสแควร์ และ (อะไรอีกหว่า)

การเดินทางก็เข้าง่ายขึ้นด้วยระยะทางเพียง 1 กิโลเมตรจากถนนใหญ่ มีที่จอดรถหน้าทางเข้างาน ไร้ฝุ่นควันไปรบกวนแน่นอน ห้องน้ำเตรียมไว้ทุกจุด เน้นไปที่ความสะอาด (ป๋าบอกว่า เข้าครบ 4 คน จะเข้าเช็ดพร้อมฉีดน้ำหอมทันที สุดยอด) จริงๆ แล้วมันไม่แปลกสำหรับงานเฟสติวัลถ้าคุณจะต้องยืนรอคิว แต่ถ้าเดินเข้าไปแล้วเห็นสภาพรับไม่ได้ คุณคงรู้สึกแย่ยิ่งกว่า ความสะอาดจึงเป็นเรื่องหลักที่ป๋าใส่ใจ ด้วยการใช้งานเต็มพื้นที่ ทำให้รองรับผู้เข้าชมงานได้ 30,000 คนเลยทีเดียว

สาธยายมายังไม่หมด ป๋าเล่ามาอย่างยาว ประเภทคิดกันมาได้ไง เยอะแยะปานนี้

เริ่มต้นตั้งแต่วันศุกร์ที่ 5 ไปจนถึงวันเสาร์ที่ 6 กุมภาพันธ์ 2553 สองวันสองคืน ที่ไร่โบนันซ่า เขาใหญ่ บัตรราคาเดียวเที่ยวสองวันพันสี่ (1,400 บาท) ซื้อบัตรกันได้ที่ Thai Ticket Major ทุกสาขา แถมผ้าขาาวม้า มาหา ณ วัว ฟรี (ภายใน 15 ธันาวา นะครับท่าน)

แล้วไปเจอกันนะคร้าบบบบบ!

ข้อมูลเพิ่มเติมเพื่อรับประกันความ “มันใหญ่มาก” : Big Mountain Music Festival

นี่คงเป็นอีกครั้ง ที่ผมกลับไปเยี่ยมดินแดนนี้ในฐานะคนธรรมดาอีกครั้ง ไม่ได้เข้าไปเพื่อทำงาน ไม่ได้เข้าไปในฐานะสื่อ แต่เข้าไปในฐานะผู้มาเที่ยวชมงานมหกรรมดนตรีและบันเทิงของคลื่นอ้วนๆ อย่างเพียวๆ วันนี้ ผมไปเยือนชาเลนเจอร์ฮอลล์ เมืองทองธานี เพื่อเข้าไปสัมผัสกับบรรยากาศของงานใหญ่ ที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี งานที่มีชื่อว่า

“FaT Festival”

ปีนี้ งานมีชื่อเป็นการเฉพาะว่า “อีนี่ FaT Fest นะจ๊ะ 9 จ๋า” ในฐานะที่เป็นครั้งที่ 9 ของการจัดงาน มีคอนเซ็ปต์ที่โดดเด่นด้วยการใส่ความเป็น “แขก” เข้าไปเป็นสีสัน งานจัดขึ้นที่เดิมกับเมื่อครั้งที่แล้วๆ มา แต่บรรยากาศนั้นห่างกันไกล…

เมื่อเข้าไปในงาน เราก็ได้พบกับแผ่นป้ายโฆษณาผืนใหญ่ที่ยาวตลอดแนว การสร้างสรรค์ที่ดูจะไม่ได้รับความสนใจจากผู้คนนัก เมื่อเดินผ่านเข้าก็ได้พบกับบูธมากมาย จากทั้งฝั่งค่ายเพลง ศิลปิน นิตยสาร-หนังสือ ค่ายหนัง ที่ถูกจัดวางแบบปะปนกัน เชื่อว่า ก็คงไม่ต้องการให้คนไปกระจุกตัวอยู่ที่ใดที่หนึ่งมากเกินไป แต่การจัดวางแบบเขาวงกตที่กลับมาอีกครั้ง ก็ทำให้หาบูธที่ต้องการยากเย็นขึ้นนั่นเอง

ด้วยความที่ไม่ได้ตั้งเป้าหมายอะไรมากนักในการจับจ่าย จึงได้แต่เดินไปทั่วเพื่อดูว่ามีบูธไหนน่าสนใจบ้าง เพื่อแวะไถ่ถาม หรือจับจ่าย ดูภาพที่ถ่ายมาน้อยนิดพร้อมคำบรรยายเอาก็แล้วกันครับ

บูธ Happening นิตยสารที่มีทั้งเวอร์ชั่นแจกและขาย มีเล่มเก่าเล่มใหญ่เรียงรายให้เลือกซื้อ

บูธ Smallroom บูธที่ยาวที่สุดในงาน (อีกเช่นเคย) ได้รับความสนใจจากผู้เยี่ยมชมงานมากที่สุด (อีกเช่นเคย)

สภาพโดยทั่วไปของโซนบูธต่างๆ จะเห็นได้ว่า คนบางตากว่าครั้งก่อนๆ มากเอาการ

จุดนี้ เรียกได้ว่าเป็นจัดนั่งพักของผู้คนที่อาจจะเหนื่อยจากการยืน เดิน เต้น ที่นี่มีป้ายบอกว่า “ห้ามยืน” กำกับไว้ด้วย

————

ไม่นาน หลังจากเดินวนจนครบ จับจ่ายมาพอหอมปากหอมคอ พูดคุยกับคนรู้จักที่ไม่ได้เจอกันนาน เสร็จแล้วก็คิดว่าได้เวลากลับกันแล้วล่ะ วันนี้ ไม่ได้ร่วมเบียดเสียดกับผู้คนในการชมคอนเสิร์ตโชว์ต่างๆ ของศิลปินทั้งหลาย ถามจากน้องที่ไป เขาว่า คนเลือกไปดูคอนเสิร์ตกันเสียส่วนมาก ไม่ค่อยเห็นมาเดินตามบูธกันสักเท่าไหร่ ครั้งนี้ ไม่มีอะไรแปลกใหม่ให้กลายเป็นสีสัน โชว์ต่างประเทศไม่มี ศิลปินต่างชาติไม่มา โซนหนังสือทำมือ เพลงทำมือ หายไป สีสันของงานหายไปเยอะไม่ใช่เพียงแค่จำนวนคนเข้างานที่หายไปเท่านั้น

ต้องรอดูกันไปว่า เหตุการณ์มันจะเป็นอย่างไรต่อไป ผมคงพูดได้แค่นี้…

————-

รวบรวมมาให้ครับ ในฐานะที่ผมเข้าไปอยู่ในงาน “FaT Festival” มาทุกครั้ง

• Heineken FaT Festival ครั้งที่ 1 ณ โรงงานยาสูบ(เก่า) 1-2 ก.ย. 44
• Heineken FaT Festival ครั้งที่ 2 ณ ชั้น 6 ห้างสรรพสินค้าอิมพีเรียลเวิลด์ ลาดพร้าว 2-3 พ.ย. 45
• Heineken FaT Festival ครั้งที่ 3 ณ สวนสยาม ทะเลกรุงเทพ 1-2 พ.ย. 46
• Heineken FaT Festival ครั้งที่ 4 ณ สนามม้านางเลิ้ง 6-7 พ.ย. 47
• Heineken FaT Fest Five ณ แดนเนรมิตเก่า 5-6 พ.ย. 48
• FaT Festival ครั้งที่ 6 ณ ชาเลนเจอร์ฮอลล์ เมืองทองธานี 11-12 พ.ย. 49
• FaT Festival ครั้งที่ 7 ขอบคุณป้าเอ ณ ชาเลนเจอร์ฮอลล์ เมืองทองธานี 10-11 พ.ย. 50
• Coke FaT Festival 8 Plaza ณ ชาเลนเจอร์ฮอลล์ เมืองทองธานี 8-9 พ.ย. 51
• อีนี่ FaT Fest นะจ๊ะ 9 จ๋า ณ ชาเลนเจอร์ฮอลล์ เมืองทองธานี 7-8 พ.ย. 52

ส่วนแฟตเฟสติวัลที่จัดในต่างจังหวัดมีดังนี้

• FaT Fest โชว์เหนือ ณ ลานม่วนใจ๋ ศูนย์การเซ็นทรัลแอร์พอร์ตพลาซ่า จ.เชียงใหม่ 8 มี.ค. 51
• FaT Festival มันถึงแก่น ณ หอประชุมกาญจนาภิเษก มหาวิทยาลัยขอนแก่น 21 มิ.ย. 51
• FaT Fest โชว์เหนือ ต๋อน โชว์เหนือกว่า ณ ลานม่วนใจ๋ ศูนย์การเซ็นทรัลแอร์พอร์ตพลาซ่า จ.เชียงใหม่ 24 ม.ค. 52

ในประเทศนี้ มีไม่กี่วงหรอกที่ผมจะติดตามมาทุกอัลบั้ม ตั้งแต่เริ่มมีผลงานในวงการ เรื่อยๆ เรียงๆ มาจนถึงปัจจุบัน หนึ่งในวงไม่กี่วงนั้น ก็เห็นจะได้แก่วงชื่อนี้ “Groove Riders” วงดนตรีสไตล์ดิสโก้ฟังก์ ที่มีผลงานน้อยมากเมื่อเทียบกับจำนวนปีที่พวกเขาอยู่ในวงการ

จากอัลบั้มแรก DiscoVery มา DiscoVery2 ออกซิงเกิล “แค่เธอก็พอ” ห่างหายไปพักใหญ่ ก่อนกลับมากับ The Lift แล้ววันนี้ พวกเขาก็มีอัลบั้มพิเศษออกมา นามว่า “Electric Eel” หรือ “ปลาไหลไฟฟ้า” นั่นแล

อัลบั้มนี้ แม้จะมีเพลงใหม่เพียงเพลงเดียว เพราะนั่นเอาไว้ทำมูลค่าเพิ่มให้อัลบั้มเฉยๆ แต่อีก 12 แทร็คที่เหลือ เพียงพอที่จะให้รู้สึกคุ้มค่า แม้ว่าจะไม่ได้เป็นเพลงใหม่เลยสักเพลงก็ตาม… ว่าไปนั่นเชียว

เปิดด้วย “Amplify Love” เพลงใหม่ ที่มีทีท่าน่าขยับ กับจังหวะกลองที่เร่งเร้า เสียงเบสเข้าส่งเสริม กับเสียงบุรินทร์ที่ร้องได้เก่งขึ้นมากมายเมื่อเทียบกับชุดแรก และขาดไปไม่ได้กับเสียงเครื่องสายที่เริ่มเข้ามามีส่วนร่วมตั้งแต่ The Lift ก็ทำให้นี่คงเป็นผลงานของ Groove Riders ที่สมบูรณ์แบบมากอีกเพลงหนึ่งของพวกเขา

จากนั้น เราจะไปพบกับปลาไหล ที่แปลงร่างเป็น “ปลาไหลไฟฟ้า” ด้วยการนำเพลงต่างๆ จาก The Lift มาแปลงสายพันธุ์ใหม่ ด้วยกลิ่นอายของอิเล็กทรอนิกส์ จากการรังสรรค์ของเหล่าบรรดานักรีมิกซ์ชาวไทยทั้งหลาย รวมไปถึงชาวต่างชาติด้วย มาดูกันว่ามีใครต่อใครต่อใครกันบ้าง อัลบั้มนี้ เขาเลือกเรียงเพลงชื่อเดียวกันแต่ต่างมิกซ์มาต่อกันแบบเรียงชิดติดแทร็ค เกือบจะไม่ต้องหยุดพักหายใจกันเลยทีเดียว

• “The Lift” Montonn Jira’s Use the Stairs Mix – เริ่มเปิดเข้าสู่การเป็นปลาไหลไฟฟ้าด้วยลีลาการมิกซ์ของหนุ่มหล่อ มณฑล จิรา
• “The Lift” Going Up N Down Mix by DJ Spydamonkee The Beatlounge – ฟังเพลินมากขึ้นกว่าเดิมเยอะทีเดียว
• Captain GR คนนี้ชื่อคุ้นๆ มากับ “The Lift” แบบสั้นๆ ในสไตล์ interlude
• “Superstar” Minipop in the House Mix by Groovy Enfant & DJ Nor – จังหวะใกล้เคียงเดิม แต่เพิ่มบีทใหม่ๆ เข้าไป
• “Disco พาเพลิน” Groovy Enfant Remix – เวอร์ชั่นนี้สิมัน บีทกระแทกกระทั้น ใจสั่นใจไปทั้งใจ
• “Disco พาเพลิน” Stu-fe’ Mix – เพลงเดียวกัน แต่บีทต่างกันเหลือเกิน เวอร์ชั่นนี้ Chillout ฟังเพลิน
• “รักไม่ได้” Nolens.Volens Meets Numlabs’ Very Pop Mix – ขึ้นต้นมีเสียง “รักไม่ได้” ของคนแต่ง (ตรัย ภูมิรัตน) นำทาง ก่อนจะได้ฟังเวอร์ชั่นชิลล์ป็อปอีกเพลง ฟังแล้วลอยได้ ใช้หัวใจลอยก็พอนะ
• “น้องคะ” Blissonic RMX – ตอนแรก ผมนึกว่า เวอร์ชั่นนี้ ถ้าจะฟังให้ชอบเห็นจะยากไปนิด แต่ฟังๆ ไป ผมว่า พีทเขาใส่ลูกเล่นมากมายตั้งแต่ต้นยันจบ คาดว่า เพราะไม่ค่อยได้ปล่อยของให้ฟัง(ในนาม Blissonic)มากนัก เลยใส่เต็มที่หน่อย ไปๆ มาๆ ก็ชอบแทร็คนี้ไปโดยปริยาย
• “She’s Hot” บางกอกร่วมสมัย ตระกูล ๖๖๒ – สไตล์นั้นแตกต่างจากทุกแทร็ค ด้วยตระกูล ๖๖๒ แร็ปกันได้สะใจ ฉีกออกจากเวอร์ชั่นเดิมจนไม่เห็นเค้าทีเดียว
• “เธอทั้งนั้น” The Instant Vintage Remixed – ขึ้นต้นมาก็รู้เลยว่า ผลงานของใคร ลายมือมันฟ้อง แม้ว่าเขาจะไม่ได้ชื่อจริงในการรีมิกซ์ครั้งนี้ แฟนที่ฟังเพลงของเขามานานปี จำได้แน่นอน นึกถึงวันเวลาเก่าๆ ของเบเกอรี่มิวสิคเลยเนอะ
• “ถ้าปล่อยให้เธอเดินผ่าน” Tempo Clinic feat. PC Laboratory – ลดระดับจังหวะลงมาจนเย็นซ่านไปทั่วบริเวณ อีกแทร็คที่ผมชื่นชอบมากมาย มิกซ์ได้เพราะมาก ถ้าไม่ติดว่า เอาแซมเปิลเสียงกีตาร์จากเวอร์ชั่นดั้งเดิมเข้าไปผสม ความรู้สึกผม บอกว่ามันไม่เข้ากันอย่างแรง
• “Amplify Love” Cocoboi Mix – ปิดท้ายกันด้วยเวอร์ชั่นรีมิกซ์ของเพลงใหม่ ที่ทำโดย Cocoboi หรือ Henrik Ahlgren มือมิกซ์ชื่อดัง จังหวะเท่าเดิมแต่รุนแรงหนักแน่นด้วยเสียงเบสที่หนักหน่วงกว่ามาก ฟังแล้วไม่อยากเต้นไม่มี ปิดท้ายอัลบั้มได้อย่างสมบูรณ์แบบ

เขียนชมกันมาขนาดนี้ อย่ามานั่งโหลดกันเลย ไปซื้อของจริงดีกว่า ปกสวย เพลงเจ๋ง ฟังจากแผ่น หรือจะ rip มาแบบ lostless ก็ได้

มันโดนกว่า 128kbps กะหลั่วๆ เป็นไหนๆ

ช่วงนี้ เหมือนจะเป็นช่วงของความเหนื่อยล้า และ การหาอะไรที่นอกเหนือจากเรื่องงาน บางที จากที่เคยคิดว่าชีวิตนี้จะไม่ตีบตันอารมณ์เขียนบล็อกอย่างเด็ดขาด มันคงไม่ได้เป็นเช่นนั้นแล้ว บางครั้ง เราก็ต้องประสบกับช่วงเวลาเช่นนี้บ้าง ไร้อารมณ์กับการเขียนอะไรลงบล็อกตัวเอง แต่วันนี้ ผมจะเขียนมันให้ได้…

กับเรื่องที่อาจไม่ต้องหาข้อมูล ไม่ต้องเอาสาระ หรือเขียนอะไรให้ยืดยาวนัก วันนี้ ผมกลับมาเขียนถึง 9 สาว SNSD หรือ Girls’ Generation อีกครั้ง ด้วยความคิดถึงหรืออะไรก็แล้วแต่ ผมอยากเขียนถึงบ้าง แม้ว่าตอนนี้จะยังไม่มีอัลบั้มหรือมินิอัลบั้มออกมาก็ตาม แต่พวกเธอก็ยังมีเพลงพิเศษๆ ออกมาในระหว่างนั้นอยู่เสมอ

ครั้งนี้ก็เช่นกัน

หลายครั้ง ที่พวกเธอได้งานเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้กับสินค้าชิ้นนี้ชิ้นโน้นบ้าง และบางครั้ง พวกเธอก็ได้รับโอกาสในการได้ร้องเพลงในแคมเปญต่างๆ ด้วย เหมือนอย่าง “HaHaHa Song” คราวก่อนนั่นไง ครั้งนี้ก็เช่นกัน โทรศัพท์มือถือ LG เลือกพวกเธอมาร้องซิงเกิลพิเศษ “Chocolate Love”

SNSD Chocolate Love MV

ล่าสุด ต้องขอขอบคุณ cotton ที่มาบอกว่า ตอนนี้ Chocolate Love ของ SNSD มีเอ็มวีเวอร์ชั่นใหม่แล้ว จึงต้องอัพเดตอีกเวอร์ชั่นมาลงให้ดูกันไปด้วย

SNSD – Chocolate Love Ver.2 Offical MV

ถ้าดูเอ็มวีแล้ว ก็คงจะเห็นว่า มันได้เอาสินค้านาม LG Cyon รวมเข้าไปอยู่ในนั้นด้วย ถ้าคุณไม่ใช่ลูกค้าของ LG คุณก็คงไม่ได้ใส่ใจในตัวสินค้า และเพ่งความสนใจไปที่หน้าตาท่าทางของสาวๆ เสียมากกว่า นอกจากจะมีเวอร์ชั่นของสาวๆ SNSD แล้ว ก็ยังมีเวอร์ชั่นของสาวๆ f(x) มาพร้อมๆ กันอีกด้วย

f(x) Chocolate Love MV

ซิงเกิลนี้ อาจจะออกมาได้สักระยะหนึ่งแล้ว เพียงแต่ผมไม่ได้หยิบมาเขียนถึงเท่านั้นเอง ท่าเต้นของพวกเธอ เหมือนรวมเอามาจากหลายเพลงที่เราเคยคุ้นตากันมา

ยังไงก็น่ารักเหมือนเดิมแหละน่า So Nyeo Shi Dae! อ้อ f(x) ด้วย!

ช่วงนี้ ผมอาจจะทิ้งห่างการเขียนบทความใหม่ๆ ลงบล็อกไปบ้าง ก็ด้วยภารกิจที่ประเดประดังเข้ามาจนตั้งตัวไม่ติด ใจอยากเขียนบล็อกใจจะขาด แต่หลายอย่างไม่อำนวย ทั้งพลังกาย และเวลาที่ไม่มากพอจะเจียด ก่อนที่ผมจะออกไปข้างนอก ดูอะไรๆ ที่แตกต่างจากทุกวันบ้าง ผมขอเขียนสักบทความลงบล็อกเพื่อไม่ให้มันว้าเหว่เกินไป

ช่วงนี้ มีแต่เพลงกับหนังเนอะครับ ผมว่า หลายคนคงชอบ มันเกือบจะกลายเป็นเครื่องหมายการค้าของบล็อกนี้ไปแล้ว เพราะเขียนถึงบ่อยนั่นเอง วันนี้ ผมยังคงหยิบศิลปินจากแดนอาทิตย์อุทัยมาเขียนถึงเช่นเคย คราวนี้เป็นวงที่ไม่ค่อยมีใครคุ้นเคยชื่อกัน ขนาดผมเองก็เพิ่งจะได้ทำความรู้จักเมื่อไม่นานมานี่เองครับ วงนี้คือ

“SOUR”

ชื่อวงที่อาจจะแปลว่า “เปรี้ยว” ก็ได้ หรือจะแปลว่า “บูด” ก็อาจจะได้วงนี้ เป็นอีกหนึ่งวงที่ดำเนินมาในแนวทางของเพลงป็อปที่ผสานความเป็นชิบุยะเข้าไป จนได้รสชาติแบบบูดๆ เปรี้ยวๆ อย่างชื่อวง

เมื่อทำตัวเป็นนักสืบไปสืบประวัติของ Sour ก็พบว่า พวกเขาก่อตั้งวงนี้ขึ้นในช่วงฤดูใบไม้ผลิของปี 2002 โดย โฮชิจิมะ (Hoshijima) มือกีตาร์และนักร้องของวงผู้เกิดในอังกฤษโตในฝรั่งเศส กับ Sohey มือเบสและ EUB ผู้ที่เกิดที่กินซ่าแล้วก็โตที่กินซ่า และสมาชิกคนที่สาม KENNNNN ชื่อเท่มาก เล่นกลองกับ Toys (อย่านึกว่าของเล่นนะ) คนๆ นี้เขาเกิดเยอรมันแต่ไปโตที่สเปน เออ เอาเข้าไป

แน่นอน วงที่ประเทศนี้มักจะเติบโตมาจากอัลบั้มที่ทำเองขายเอง พวกเขาเริ่มมีผลงานแบบอินดี้ๆ ของตัวเองชุดแรก “For My Incongruity” ในปี 2005 ก่อนจะมีอัลบั้มเต็มๆ “Rainbow Under the Overpass” ในอีก 2 ปีถัดมา PV “Half month” มีคนเปิดดูใน Youtube ถึงแสนคนเลยทีเดียว ก่อนที่อัลบั้มที่สอง “Every Undone Dawn” จะตามมาในปี 2008 ข่าวว่าเพียงวันงานปาร์ตี้เปิดตัวอัลบั้ม มันก็ขายไปจนหมดเกลี้ยงแล้ว (แต่ไม่มีข้อมูลระบุว่า ทำมากี่แผ่น)

SOUR ตระเวนแสดงสดไปทั่วในรูปแบบต่างๆ จนวันหนึ่งในเดือนมิถุนายนปี 2009 มินิอัลบั้มชุดแรก “Water Flavor EP” ก็ออกวางจำหน่าย จนวันหนึ่ง ผลงานของพวกเขาก็มาถึงหูผมจนได้ เหอๆ

นอกเหนือไปจากเพลงที่ฟังเพลินๆ แล้ว มิวสิควิดีโอของ SOUR ยังเท่ไม่เหมือนใคร ดูแล้วก็ชอบในความครีเอท/สร้างสรรค์ ดูอย่างเอ็มวีตัวอย่างที่ผมเลือกมาโชว์ด้านล่างนี่เป็นไง เพลงแรกนั้น เป็นเอ็มวีที่ร่วมกันสรรค์สร้างจากบรรดาแฟนๆ ทั้งหลายของ SOUR ที่ร่วมกันสร้างไอเดียบรรเจิดนี้ขึ้นมา ดูเพลินแถมชื่นชมไปกับพวกเขาจริงๆ

SOUR ‘????? (Hibi no neiro)’

กับอีกเพลงที่ใช้เทคนิคแบบพื้นๆ อย่างการสร้างความเคลื่อนไหวด้วยสองมือ ผนวกเข้ากับเทคนิคทางวิชวล กลายเป็นความแปลกใหม่ไม่มีใครเหมือน

SOUR ??

ผมเองก็อยากให้บ้านเรามีเอ็มวีแบบนี้ออกมาเยอะๆ เหมือนกัน ถ้าวงการเพลงบ้านเราแข็งแกร่งเหมือนอย่างญี่ปุ่นก็คงดี คงมีคนไฟแรงหยิบไอเดียใส่ลงในเอ็มวีไม่มากก็น้อย ผมเชื่อว่าไอเดียของคนบ้านเราไม่น้อยหน้าญี่ปุ่นแน่ๆ ว่ามั้ยครับ?

อยากรู้จักพวกเขาเพิ่มเติม เชิญที่นี่ครับ

http://www.myspace.com/sour2007

http://www.sour-web.com