SHARE

เมื่อวันก่อน ผมเดินทางไปถึงเมืองทอง เพื่อร่วมงานเทศกาลเสื้อยืด หลังจากใช้เวลาอยู่หลายชั่วโมง ผมก็พบตัวเองเป็นผู้ชายที่หิวโซอยู่ในฮอลล์ขนาดใหญ่ ที่มีทั้งเสียงเพลงและการขายของ หกโมงแล้ว ผมเดินออกมาเพื่อหาอะไรกิน

พลันผมก็พบ Food Center หรือ Food Court หรือจะเรียกอะไรก็ตามใจ ผู้คนเดินไปมาบ้าง นั่งบ้าง เต็มห้องใหญ่ ความหิวชักพาให้ผมเดินเข้าไปภายใน สมองถามตัวเองว่า ผมควรจะหาโต๊ะก่อน หรือจะไปหาของกินก่อนดี ผู้คนยั้วเยี้ยเต็มไปหมด ผมจะหาโต๊ะว่างๆ เจอไหมถ้าผมเดินไปซื้อคูปองเสียก่อน

Food Center ดินแดนแห่งความบังเอิญ และ การแย่งชิง

สุดท้าย ก็ต้องยอมที่จะไปซื้อคูปอง แล้วเดินหาของกิน ควักเงินในกระเป๋าแลกกับอาหารแล้วมาเดินหาโต๊ะ

จากด้านหนึ่งไปอีกด้านหนึ่ง ผมพบโต๊ะว่างตัวหนึ่ง แต่ช้าไปแล้ว ยังไม่ทันที่ผมจะเดินไปถึงโต๊ะ น้องผู้หญิงคนหนึ่งก็จับจองมันไปเสียก่อนแล้ว เดินต่อจนสุด ผมพบโต๊ะหนึ่งว่างเปล่า ที่นั่งเหลือเพียงหนึ่ง ส่วนอีกสาม…เสียหาย ผมหมายถึงว่า โต๊ะที่นี่ จะมีเก้าอี้ติดอยู่กับมัน แต่เก้าอี้หายไปสาม มันจึงไม่มีใครนั่ง

ผมตัดสินใจวางราดหน้าร้อนๆ ของผมลงบนโต๊ะ อย่างน้อยก็คงพอจองเอาไว้ได้ก่อน

>ระหว่างเดินไปหยิบช้อนส้อม ผมพบกับน้องคนที่รู้จักกัน เขาเพิ่งมา แน่นอนว่า เขาต้องไปซื้อคูปอง ซื้ออาหารและหาโต๊ะเหมือนกับผม ได้ทีมีเพื่อนกิน ผมเห็นเขาได้โต๊ะที่เพิ่งว่าง เดินจากด้านหนึ่งไปยังอีกด้านหนึ่ง เพื่อหยิบชามราดหน้าของผมเอง กลับมานั่งร่วมโต๊ะกับน้องคนนั้น มองไปรอบๆ กาย ทำไมช่วงนี้โต๊ะว่างพร้อมกันหลายตัวนักนะ เมื่อกี้ไม่เห็นโต๊ะว่างเลย

แต่เพียงไม่นาน โต๊ะว่างทั้งหลายก็ถูกจับจองอีกครั้ง

ราดหน้าในชามหมดเกลี้ยง ผมบอกกับน้องว่าจะไปซื้อขนม เป็นนัยว่าให้จองเอาไว้ให้ด้วย อย่าเพิ่งลุกไปไหน ไม่นาน น้ำแข็งใสก็ถูกผมถือกลับมาที่โต๊ะ นั่งกินยังไม่ทันหมด น้องเขาก็ลุกไปหาอะไรมากินเพิ่ม ระหว่างนั้น ก็มีคนมาถามไถ่ ว่าที่นั่งที่เหลือมีใครนั่งมั้ย เห็นมาคนเดียว ผมเลยบอกไปว่าไม่มี ได้คนร่วมโต๊ะเป็นชายหนุ่มแปลกหน้าเพิ่มอีกคน

สักพัก น้องคนนั้นก็กลับมา ขนมของผมพร่อมจนเกือบหมดแล้ว แต่ท้องมันบอกว่าพอ จึงต้องหยุดแค่นั้น นั่งคุยสักครู่ ผมเดินลุกออกมาคืนคูปอง มองไปรอบๆ เช่นเคย ช่วงนี้ โต๊ะว่างเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

มาใช้บริการ Food Center ต้องอาศัยดวงจริงๆ

ที่นี่จะมีผู้คนมาใช้บริการผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนตลอดเวลา โดยเฉพาะในยามที่มีงานแสดงนิทรรศการ, งานเทศกาล หรืออะไรก็ตามที่พาคนมาเยอะๆ Food Center จะกลายเป็นดินแดนแห่งการแย่งชิงไปโดยไม่รู้ตัว ขณะเดียวกัน มันก็ต้องอาศัยความบังเอิญด้วย คุณอาจพบโต๊ะที่ว่างเปล่าตรงหน้าเพราะเจ้าของเดิมกำลังลุกออกไป หรืออาจจะไม่เจอโต๊ะตัวใดเลยก็ได้ ถ้าคุณมาคนเดียว คุณอาจโต๊ะได้ง่ายขึ้นเพียงแต่ต้องกล้าเอ่ยปากนิดหน่อย

….Food Center ดินแดนแห่งความบังเอิญ และ การแย่งชิง

PatSonic Blog Comment

LEAVE A REPLY