“สุขสันต์วันสงกรานต์” เทศกาลสาดน้ำแห่งชาติ

เทศกาลปีใหม่ไทยเวียนมาถึงแล้ว เดือนที่ร้อนระอุ ผู้คนพากันมาสาดน้ำเล่นกันสนุกสนาน แต่บล็อกเกอร์ตัวเล็กๆ คนหนึ่ง ใช้ชีวิตอยู่ในห้องเล็กๆ นั่งนอน ดูทีวี ฟังเพลง เล่นเน็ต เขียนบล็อก ดูแลเว็บ ไปตามเรื่อง

เพราะอะไร?

หลายปีมาแล้ว ที่คนไทยเลิกใส่ใจกับประเพณีอันดีงาม และหันไปใส่ใจกับการเล่นสนุกอย่างไร้จิตสำนึก

• สาดน้ำอย่างบ้าคลั่ง และเพิ่มอ็อปชั่นของวัสดุที่น้ำมาสาดอย่างหลากหลาย เพิ่มปืนฉีดน้ำ ท่อพีวีซี เพื่อจะฉีดได้ไกลๆ และ “เจ็บๆ” เพิ่มส่วนผสมของเม็ดแมงลัก น้ำแข็ง และอื่นๆ ด้วยอาจหวังว่า คนถูกสาดคงจะอร่อยลิ้นกับรสชาติของมัน
• จากเล่นสนุกเป็นที่ๆ แปรเปลี่ยนเป็นการเล่นสนุกไปทุกที่ ด้วยรถกระบะ ที่พาหมู่มวลมนุษย์ไปเล่นสาดน้ำได้ทุกทีตามต้องการ โดยไม่สนใจว่าที่ไหนจะมีใครเล่นหรือไม่เล่นด้วย
• สาดน้ำอย่างไม่มีสนใจ ว่าคนๆ นั้น หรือกลุ่มๆ นั้น จะอยากเล่นด้วยหรือไม่ มีธุระอื่นใดหรือไม่ จะเปียกปอนจนต้องล้มเลิกธุระหรือไม่ จะไม่มีโอกาสเอ่ยปากบอก หรือเอ่ยแล้ว แต่ก็ไม่วายโดนสาดหรือไม่
• ประแป้งกันอย่างไรวัฒนธรรม แต๊ะอั๋งสาวๆ เหมือนบ้านเมืองไม่มีกฎหมายให้ต้องปฏิบัติตามชั่วระยะเวลาหนึ่ง
• บ้านเมืองไม่มีการประกาศเขตปลอดการเล่นน้ำอย่างเป็นรูปธรรม
• สงกรานต์กลายเป็นเพียง Water Festival ในสายตาคนต่างชาติ ขณะที่คนไทยรุ่นใหม่รู้จักแค่เทศกาลเล่นสาดน้ำ
• คนไทยมากมายย้ายรังมาอาศัยอยู่ในกรุงเทพฯ การกลับบ้านเกิดพร้อมๆ กันเป็นไปอย่างยากลำบาก และเสี่ยงต่ออุบัติเหตุ ใช้เวลาในการเดินทางยาวนานกว่าปกติ 3-6 เท่า

ประชากรบางส่วน (ส่วนมากเลยล่ะ) ที่ต้องรีบตุนข้าวของและอาหารไว้สำหรับยังชีพยามอยู่บ้านในช่วงเทศกาลปีใหม่ของบ้านเมืองตัวเอง ผมก็เป็นคนหนึ่ง วันก่อน ผมไปซื้ออาหารและข้าวของในห้างบิ๊กซีใกล้บ้าน พบว่า ผู้คนมากมายมาที่นี่ เพื่อทำในสิ่งเดียวกัน แสดงว่า ก็คงมีคนที่คิดแบบเดียวกันอยู่มากมาย ผมไม่เคยชอบ “เทศกาลสาดน้ำแห่งชาติ” เลยจริง

คุณล่ะครับ ชอบ “สาด” หรือเปล่า?