SHARE
ตามรอยพอเพียง ตอน ฉลองพระบาทของพ่อ

ผมเอง อาจจะเป็นแค่คนตัวเล็กๆ ที่วันๆ ก็ได้แต่นั่งชมหรือเขียนรีวิวหนังเพื่อให้อีกหลายๆ คนได้อ่าน อาจจะดูไม่มีอะไรเกี่ยวข้องนักกับ “ความพอเพียง” ของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช แต่ในฐานะของพสกนิกรชาวไทยคนหนึ่งที่เกิดในรัชกาลที่ 9 ผมอยากจะหยิบเรื่องเหล่านี้มาเขียนถึงบ้าง

หลอดยาสีพระทนต์

ถ้าจะมองถึงความพอเพียงที่เราจะเห็นง่ายที่สุด ก็คงจะเป็นความพอเพียงที่พ่อหลวงทรงเป็นแบบอย่างให้กับเราในทุกๆ อย่างที่พระองค์ได้ทรงตรัสสอนเราไว้ สิ่งง่ายๆ อย่างหลอดยาสีพระทนต์ในคลิปข้างบนนี้

แบบอย่างที่เห็นได้ชัดเจน ก็คือ การใช้ของอย่างรู้คุณค่า ไม่ใช่แค่เพียบหลอดยาสีพระทนต์ แม้แต่ฉลองพระบาท (รองเท้า) เราก็ยังได้พบว่า

รองเท้าเก่าๆ ที่ซ่อมแล้วซ่อมอีกจนพื้นสึกไปหมด พระองค์ไม่ทิ้ง โปรดให้ซ่อมครั้งแล้วครั้งเล่าจนกว่าจะใช้การไม่ได้

เมื่อสิบค้นไปอีก ก็พบกับช่างซ่อมฉลองพระบาทนาม ศรไกร แน่นศรีนิล หรือ ‘ช่างไก่’ ท่านเป็นผู้ถวายงานซ่อมฉลองพระบาทมานานกว่า 10 ปี จริงๆ ต้องถือว่าท่านเป็นคนที่โชคดีมากๆ ที่มีโอกาสได้ซ่อมฉลองพระบาทให้กับเจ้าฟ้าเจ้าแผ่นดิน

ด้วยสภาพของรองเท้าที่หลุดลุ่ยจนไม่น่าจะมีใครคิดจะใช้งานมันต่อและทิ้งมัน ช่างไก่เก็บส่วนที่ไม่ได้ใช้ไปใส่กรอบตั้งไว้หลังจากซ่อมเสร็จแล้วเพื่อเป็นสิริมงคล

น้อยคนนักที่จะได้เห็นสิ่งนี้ แต่เรื่องราวพระมหากษัตริย์ผู้ “พอเพียง” ก็ได้ถูกเปิดเผยออกมามากมายหลังจากที่เราได้รับรู้ว่า ไม่มีอีกแล้ว… พระราชาผู้แสนดี พระราชาผู้พอเพียง

พ่อหลวงทำงานเพื่อลูกๆ หลายสิบล้านคน แต่สวมฉลองพระบาทเก่าๆ ผิดกับเราที่สะสมรองเท้าเอาไว้เป็นห้องทั้งที่ไม่ได้ใช้มันเท่าที่คุณค่าของมันจะมี ได้เวลาที่จะทำทุกวันให้ตั้งอยู่บนความประหยัด รู้คุณค่าของทุกชิ้น

และใช้ให้คุ้มค่าให้มากที่สุด

#ตามรอบพ่อแบบพอเพียง #ใช้ชีวิตง่ายๆแค่หาร2

PatSonic Blog Comment

LEAVE A REPLY