SHARE

ซีรีส์เกาหลี (Korean Series) ทางช่อง 7 ที่เพิ่งจะจบไป ผมเพิ่งจะได้ดูเต็มๆ ก็ช่วงนี้ เพราะอะไรกัน เพราะวันเสาร์ผมไม่เคยอยู่บ้าน ไม่เคยรู้เลยด้วยซ้ำว่ามันฉายกี่โมง มีเพียงบางเสาร์เท่านั้น ที่ได้ดูมันโดยบังเอิญ แต่ก็เท่านั้น เสาร์ถัดมาก็ไม่ได้ดูแล้ว ในที่สุด มันก็จบลง…

แล้ววันนี้ ผมก็ได้ดูมันอย่างเต็มๆ เพราะมี DVD ของซีรีส์เรื่องนี้อยู่ในบ้าน จะดูเมื่อไหร่ก็ได้ ผมรอเวลาจนพอเหลือเอาไว้นั่งดู ในที่สุด ก็มีเวลาจนได้ (จริงๆ ก็พยายามหาเวลาอะแหละ ไม่อยากจะเก็บมันไว้อย่างนั้น)

“Coffee Prince / รักวุ่นวายของเจ้าชายกาแฟ”

Coffee Prince

เรื่องสองชายตระกูลชอย – ชอยฮันซอง ชอยฮันคยุล ที่เป็นญาติพี่น้องกัน แต่ดูเหมือนกับจะรักคนเดียวกัน เธอคนนั้น คือ ฮันโยจู สาวสวยที่เคยคบกับฮันซอง ก่อนจะจากลาไปหาคนเก่า ขณะเดียวกัน เธอก็เป็นอดีตคนรักของ ฮันคยุล ด้วย วันนี้ เธอกลับมาหาฮันซองอีกครั้ง เพื่อขอโทษกับเรื่องที่แล้วมา และขอกลับมาคบกันใหม่ แต่เธอยังคงติดต่อกับฮันคยุลอยู่ เอ๊ะ! ยังไงกันนี่

ฮันคยุล ชายหนุ่มวัยสามสิบต้นๆ ผู้ไม่เป็นโล้เป็นพายของตระกูลร่ำรวย (อีกแล้ว มาแนวนี้ ต้องรวยทุกทีสิน่า) ไม่ลงรอยกับผู้เป็นพ่อ ขณะที่ผู้เป็นย่าก็ตั้งใจจะกำราบหลานตนสักที ด้วยการหาผู้หญิงให้มันสักคน การดูตัวครั้งแล้วครั้งเล่าผ่านไปอย่างล้มเหลว เพราะพระเอกของเราดันไปคบค้ากับ โกอึนซาน เด็กผู้หญิงที่ท่าทางทอมๆ แต่พระเอกหน้าหล่อแต่ทึ่มที่เข้าใจว่า อึนซาน เป็นผู้ชาย เลยทำทีเป็นเกย์ทำลายแผนดูตัวราบคาบ พร้อมกับเป็นจูบแรกของอึนซานด้วย

จนแผนกำราบถัดมาถูกงัดขึ้นใช้ คุณย่าจึงบังคับให้หลานชายบริหารร้านกาแฟ พร้อมมีข้อแม้ว่าต้องบริหารให้มีกำไรเป็นสามเท่าของทุนใน 3 เดือน ฮันคยุลจึงดึงเด็กหนุ่มอึนซาน และอีก 3 หนุ่มมาช่วยงาน ปรับปรุงร้านกาแฟจังวาที่ไปไม่รอดในชื่อใหม่ “Coffee Prince”

เรื่องราวอันยุ่งเหยิงที่เริ่มขึ้นมาได้สักพัก กำลังยุ่งเหยิงต่อ…

สังเกตได้ว่า ซีรีส์มีการถ่ายทำที่ดีมาก ภาพสวยอย่างกับดูภาพยนตร์บนจอทีวี เลือกการถ่ายทำที่หลากหลาย ยังมีบางฉากที่ใช้แฮนด์เฮลด์ด้วยซ้ำ เนื้อเรื่องมีมุขตลกขำก๊ากๆ ใส่เข้ามาเยอะมาก แสดงว่า ตั้งใจที่จะทำให้ตัวละครทุกตัวมีสีสัน แต่ละตัวมีความต๊อง ไม่ว่าจะตัวประกอบ หรือตัวเอก แต่ก็เป็นแบบน่ารักๆ ฉากจริงจัง ฉากโรแมนติก เมื่อมาถึง ก็ทำหน้าที่ของมันได้อย่างดี ก่อนจะกลับไปขำๆ ก๊ากๆ ต่อ เรื่องพวกนี้ หาไม่ค่อยได้ในละครไทย ความพิถีพิถันสู้ไม่ได้ บทและเนื้อเรื่องที่ลึกและสร้าง motivation ไม่เคยสู้ได้ แม้ว่าเนื้อเรื่องจะไม่สมจริง มีความเป็นการ์ตูนอยู่เยอะ แต่กลับดูได้และดูสนุกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

ไม่ใช่ยกยอปอปั้นคนอื่น และเอาแต่ด่าของตัวเอง แต่มันก็เป็นเรื่องจริงที่ผมรู้สึกขมขื่น…

“จับปลาสองมือ” คือสิ่งที่ตัวละครในซีรีส์เรื่องนี้เป็นกันอย่างกับโรคติดต่อ อึนซานนั้น แอบชอบ ฮันซองมาก่อน เธอเป็นคนที่ฐานะค่อนข้างจน เธอส่งนมให้เขาทุกเช้า ชอบมาคุยกับหมาของเขาเสมอ แต่เมื่อพบกับฮันคยุล เธอก็ชอบเขาอย่างไม่ทันตั้งตัว เช่นเดียวกับ ฮันคยุล ที่ท่าทางก็ตัดใจจากโยจูไม่ได้เช่นกัน แล้วยังมารักกับคนที่เขาคิดว่าเป็นผู้ชายอีก ตัวละครอีกหลายตัวก็เป็นโรคนี้อยู่เหมือนกันนะ

มันช่างยุ่งเหยิงเสียจริง

แต่สังเกตไหม เรื่องนี้ หาตัวร้ายไม่ได้สักตัว แต่ละครไทย ยังไงก็ต้องมีตัวร้าย ตัววีน ตัวตลก มันขาดไม่ได้

ปล. ดูๆ ไป ชักจะชอบ “ฮันโยจู” มากขึ้นเรื่อยๆ แล้วสิ สวย บุคลิกดี เซ็กซี่ แถมยังนิสัย(ในเรื่อง)น่ารัก หุหุ

PatSonic Blog Comment

10 COMMENTS

  1. ไม่ได้ดูเลยบ้านไม่มี TV อิอิ
    (ปล.PatSonic เปลี่ยนธีมอีกแล้ว สวยงามคับพี่น้อง)

  2. บอกตรงๆ ว่า ธีมของบล็อกนี้นี่ เปลี่ยนตามอารมณ์ครับ เหอๆ
    ธีมก่อนนี้ สีสวยดี แต่บางอย่างยังไม่ชอบใจ เลยต้องเปลี่ยนในที่สุด เฮ่อ ไม่รู้จะเปลี่ยนอีกมั้ย แต่ตอนนี้ ยังไม่เปลี่ยนครับ อิอิ

  3. ผมเพิ่งได้ดูครั้งแรกก็ตอนจบที่ช่อง 7 พอดีเลยครับ เห็นด้วยกับปล.เลย

  4. ไม่มีตัวร้าย
    ไม่มีคน(รับ)ใช้
    ไม่มี “คนว่างงาน” (แม้รวย ก็ยังทำงาน)

    ละครไทย ทำอย่างนี้ … ไม่มีคนดู !

    : )

  5. ชอบเรื่องนี้มากมาย
    ตอนที่โหลดมาดูนั้น ก็ยังคิดว่าเมืองไทยสมควรเอาเข้ามาฉาย
    เป็นอีกหนึ่งละครน้ำดีจากเกาหลีน่ะ

    คือ ช่วงหลังๆดูละครเกาหลีจนเข้าขั้นเบื่อได้
    เพราะดูเยอะมากๆ แต่เรื่องนี้หลุดเข้ามาในวงโคจร
    ก็เลยยังทำให้มองละครเกาหลีว่ามีดีในตัวอยู่ได้

    สำหรับฉัน ไม่รู้จะเว่อไปไหม แต่ไม่ได้ดูละครไทยมาน่าจะสักสอง-สามปีแล้วมั้ง
    ตั้งแต่ละครเกาหลีบูม ก่อนหน้านั้นก็ชอบแต่ละครญี่ปุ่น
    ตอนนี้เลยดูแต่ ญีปุ่น เกาหลี ไต้หวันอะ

    คือ สิ่งที่จับได้จากละครชาติที่ว่ามา โดยเฉพาะญี่ปุ่น เกาหลี
    คือ ไม่มีตัวละครแบบว่าร้ายๆๆๆๆๆ เกิดมาปุ๊ป แย่งพระเอกปั๊ป
    คือ ถ้ามี ก็จะมีเหตุผลให้เราเชื่อได้ว่าทำไมถึงร้ายแบบนี้อะ
    จริงๆ นะคะ

    ปล ชอบธีมบล็อกนี้เหมือนกัน
    รู้สึกว่าไม่อืดด้วยนะ ธีมก่อนหน้านี้ ที่พื้นหลังน้ำเงินจัดๆ
    รู้สึกว่าทำให้บล็อกโหลดอืดๆ อะค่ะ

  6. อยากดูเหมือนกัน แต่ถ้าไปเช่ามายกชุด คงหลายตัง อยุ่
    เอาไว้ก่อนดีกว่า -*-

  7. ตอนที่ััมันฉายที่เกาหลีเคยโหลดมาดู 4 ตอน เพราะติดใจยุนอึนฮเยจาก Goong
    แต่ตอนนั้นเฉยๆเลยขี้เกียจโหลดต่อ

    พอมาฉายไทย ขี้เกียจตื่น ได้ดูช่วงกลางๆค่อนไปทางหลัง ดูไปอมยิ้มไป ชอบ อิๆ เอ๊ะหรือระคนอิจฉาพระเอกนางเอก มันจะสวีทกันไปถึงไหน(ฟระ)
    ฉากสวย เพลงเพราะ (แต่ต้องฟังพร้อมดูนะ เอามาฟังแยกต่างหากแล้วเฉยๆ)

    เรื่องนี้เป็นหนึ่งในเรื่องที่ควรมีสะสมอย่างยิ่ง

    ป.ล. อ่านว่า ชเวฮันกยอล,ฮันซอง ฮันยูจู ค่ะ ^^; (เสียงควบ ย. คนไทยออกยากก็เหลือแค่ ฮันกอล นั่นแหละ)

  8. กำลังดูตอนแรกเลยครับ

    ดูๆอยู่เห็นมันกินเส้นอะไรน่าอร่อย เลยไปหามาม่ากินก่อน

    ^^

    ปล. น้อง(รึพี่)ของนางเอกน่ารักมากครับ

  9. ผมสะกดตาม sub อะครับ พอดี ไอ้ที่ได้มาเป็นพูดเกาหลี ซับไทยที่คนไทยเอามาใส่กันเอง คนละแผ่นนี่ เรียกคนละชื่อ เล่นเอามึนไปชั่วขณะ

    น้องนางเอกครับ ชื่อ อึนเซ อะไรนั่นช่ายมะ

LEAVE A REPLY