SHARE

หลังจากกลับมาจากต่างจังหวัดได้ไม่กี่ชั่วโมง ผมก็จัดแจงอาบน้ำแต่งตัวไปกินข้าวนอกบ้านกันเลย

เพราะที่บ้านไม่ค่อยมีไรให้กิน เลยถือโอกาสไปดูหนังเสียด้วยเลย และเรื่องที่เลือกไว้ตั้งแต่ก่อนไปลาวแล้ว นั่นก็คือ

イキガミ “อิคิงามิ สาส์นสั่งตาย”

มันคงไม่มีอะไรมากกว่า ฟังเนื้อเรื่องย่อผสมคำเยินยอแล้วให้รู้สึก “มันต้องไปดู”

หนังญี่ปุ่นที่สร้างการ์ตูนที่ไม่เคยอ่าน (ในชีวิตผมอ่านการ์ตูนน้อยมากครับ) หยิบเอาเสี้ยวหนึ่งมาเล่าในภาษาของหนัง ซึ่งผมว่า เขาทำได้ดีทีเดียว

ไม่ได้ใส่ใจเครดิต ไม่ได้ดูด้วยซ้ำว่าใครแสดง ไปถึงโรง ก็มุ่งไปจองตั๋วอย่างเดียว เสร็จแล้วก็ไปหาไรใส่ท้องเพราะหิวมาก ก่อนจะเดินกลับมาที่ลิโด้อีกครั้ง

ยืนเซ่อหน้าโรง 2 อยู่สักพัก ก็จะรู้ตัวว่า มายืนผิดโรง เพราะมันต้องโรง 1 สิ แล้วเอ ทำไมเราเข้าใจว่าโรง 2 หว่า เป็นไปได้ไง ที่เราจะก่งก๊งขนาดนั้น

————————

เรื่องของชนในประเทศหนึ่ง ซึ่งอยู่ดี ลุกขึ้นมาฉีดวัคซีนให้กับเด็กๆ ทุกคน ก่อนที่จะฆ่าทิ้งเมื่อถึงวัย 19-24 ขวบด้วยแคปซูลเม็ดจิ๋วที่ถูกฉีดไว้ ด้วยเหตุผลแปลกๆ ที่ว่า “เพื่อผดุงไว้ซึ่งความรุ่งเรืองของประเทศชาติ”

ผมเพิ่งมารู้ที่หลังว่า ประเทศนี้ไม่ใช่ญี่ปุ่น ทั้งที่เข้าใจในขณะดูมาตลอดว่า มันคือญี่ปุ่น เหอๆ

เข้าไปในโรงก็เมื่อหนังฉายไป 3-4 นาทีแล้ว พลาดตอนต้นๆ เรื่องไปอย่างน่าเสียดาย แต่ไม่ถึงกับสาระสำคัญสูญหาย

ประเทศหนึ่งเชื่อว่า การที่คนเรามีอายุขัยที่สั้นลง จะช่วยลดเรื่องเลวร้ายได้หลายๆ อย่าง โดยเฉพาะอาชญากรรม และทำให้คนดำเนินชีวิตอย่างเห็นคุณค่าของมันมากขึ้น

เป็นวิธีคิดที่สุดโต่ง มุมนึงอาจใช่ อีกมุมนึง มันริดรอนอะไรบางอย่างไปหรือเปล่า

หนังหยิบเอาชีวิตของคน 3 คนที่ถูกตัดสินให้จบลง โดยมีบุคคลๆ หนึ่ง ผู้ส่งสารไปบอกข่าวชีวิตที่เหลือเพียง 24 ชั่วโมงไปบอกพวกเขา แม้ว่าตัวเองจะยังคลางแคลงใจในนโยบายดังกล่าวอยู่ก็ตาม

เพื่อน – ชีวิตของ ทานาเบะ หนุ่มนักดนตรีที่กำลังจะดัง เขากำลังจะได้ออกทีวีกับคู่ดูโอที่ไม่ค่อยจะชอบหน้ากันนัก แต่ความผูกพันกับเพื่อนอีกคนที่ร่วมเล่นร่วมร้องเปิดหมวกกันมา ทำให้เขาตัดสินใจบางอย่างในวันสุดท้ายของชีวิต

เพลงเพราะโดนใจ แถมยังร้องได้ซึ้งอีกต่างหาก

พ่อแม่/ลูก – นาโอกิ เด็กหนุ่มที่เกือบจะฆ่าตัวตายจากปัญหาครอบครัว เจอโชคชะตาเล่นกล เมื่อรู้ว่าเขากำลังจะตายในวันพรุ่ง เขาหัวเราะให้กับมัน ก่อนจะทำในสิ่งที่เลวร้ายยิ่งกว่าเก่า แม่ของเขากำลังหาเสียงเพื่อจะเป็น ส.ส. แถมยังเอาการตายของเขาเป็นส่วนหนึ่งในการหาเสียง

ชีวิตที่เลวร้ายของหนึ่งครอบครัว อุทธาหรณ์สะท้อนสังคมอุดมเงินของโลกปัจจุบัน

พี่ชายน้องสาว – อุบัติเหตุทางรถยนต์ในวัยเด็ก ส่งผมให้ ซากุระ น้องสาวตาบอด ซาโตรุ พี่ชายที่ส่งเสียดูแลมาตลอด และหวังจะให้น้องสาวได้ผ่าตัดกระจกและมาอยู่ด้วยกัน ความหวังล่มสลาย เมื่อพี่ชายได้รับสาส์นสั่งตาย การตัดสินใจครั้งสุดท้ายของชีวิต เต็มไปด้วยคราบน้ำตาของความซึ้งใจ

เสียงหัวเราะที่ปนขมขื่น บทสุดท้ายที่ทำให้แม้แต่ผู้ส่งสารก็ต้องหลั่งน้ำตาออกมา

———————————-

เป็นหนังที่ตั้งคำถามถึง “คุณค่าของการมีชีวิต” อย่างอ้อมๆ แต่เหมือนตบหน้าคนดูทั้งหลายอย่างแรง ให้กลับมามองถึงการดำรงชีวิตของตน โดยไม่ต้องมีตัวละครใดเอ่ยถามออกมาตรงๆ

อย่ากลัวที่จะดูหนังเครียด โดยบ่นว่าไม่ชอบ อย่าเบื่อที่จะร้องไห้ในโรง ในเมื่อคุณยังมีอารมณ์ความรู้สึก อย่าบอกว่าดูหนังตลกดีกว่า ในเมื่อชีวิตจริงมันไม่ตลก

ปลดปล่อยอารมณ์และความรู้สึกนึกคิดไปกับมัน มันเป็นหนังที่น่าดูเรื่องหนึ่งเลยล่ะ…

PatSonic Blog Comment

13 COMMENTS

  1. เพิ่งรู้ว่าทำเป็นหนังด้วย แต่ก็ไม่พลาดแน่นอนครับ
    ผมอ่านในการ์ตูนแล้วชอบมากๆเลยเรื่องนี้ พล็อตเรื่องน่าสนใจมาก
    แต่ละตอนจะแสดงถึงความเป็นมนุษย์ในแง่มุมต่างๆ
    รวมถึงตัวคนส่งสาส์นเองด้วย

  2. อ่านการ์ตูนแล้วเลยไม่คิดจะไปดู ชอบอ่านการ์ตูนมากกว่าดูหนัง ^^;

  3. ไม่ได้ตามหนังที่ฉายในลิโด้เลยค่ะ

    เรื่องนี้อ่านที่เล่ามาแล้ว ดูหดหู่จัง ช่วงนี้คงขอผ่านก่อนค่ะ -_-”

    ว่าแต่มาส่งการ์ดบล็อก สวัสดีปีใหม่ค่ะ
    http://www.ilookatthesky.com/?p=258

  4. ยิ่งถ้าอ่านการ์ตูนแล้วมาดู
    จะรับรู้ได้เลยว่าหนังเจ๋งมาก
    เป็นหนังที่ถอดมาจากการ์ตูนไ้ด้ดี ส่งเสริมกันน่ะ
    ไม่ทำให้รู้สึกแบ่งแยกว่านี่จากการ์ตูนนะ นี่จากหนัง

    อะไรที่เราเคยไม่เข้าใจ จุดที่เราเคยสงสัยในการ์ตูน
    มันมาคลี่คลายได้ด้วยอารมณ์จากภาพในหนังนี่แหละ

    (เป็นอีกเรื่องที่ดองอยู่ ว่าจะเขียนขึ้นบล็อกเหมือนกัน 555)

    ป.ล.
    เราร้องไห้แทบจะตลอดเรื่องเลย
    ไม่สะอึกสะอื้นนะ
    ร้องไห้แบบ น้ำตาไหลไปเรื่อยๆ น่ะ

  5. จะได้ฤกษ์ไปดุเมื่อไหร่หนอเรา…เป็นคนเชิญชวนลุงให้ไปดูแท้ๆ ฮี่ๆ

LEAVE A REPLY