เสียงเล่าลืออื้ออึงเข้าหูตลอดเวลา ถึงความน่าสนใจของภาพยนตร์เรื่องนี้ สบเหมาะโอกาสดี จึงวิ่งเข้าโรงภาพยนตร์ทันใด หลังจากเสร็จสิ้นจากงานนอกสถานที่ ก็เดินทางมายังอัครสถานความบันเทิงเจ้าประจำอย่าง Paragon Cineplex ทันเวลาที่หนังฉายพอดี ใช่แล้ว วันนี้ ผมมาชมภาพยนตร์เรื่อง
อุโมงค์ผาเมือง หรือชื่อฝรั่งว่า The Outrage ผลงานการกำกับฯ เรื่องล่าสุดในปี 2554 ของ ม.ล.พันธุ์เทวนพ เทวกุล หรือหม่อมน้อยนั่นเอง
ไม่ได้ศึกษาอะไรกับมันมากนัก รู้เพียงแค่เป็นการนำเอาบทประพันธ์ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช ที่เคยเป็นบทละครเวทีมาก่อน
เรื่องราวไม่ได้กล่าวถึงนครผาเมืองแห่งอาณาจักรเชียงแสนในปีพุทธศักราช 2110 หลังเกิดวิบัติการณ์ครั้งใหญ่ อัคคีภัย แผ่นดินไหว และโรคร้ายระบาด ก็เกิดเหตุฆาตกรรมขุนศึกนาม ขุนศึกเจ้าหล้าฟ้า (อนันดา เอเวอริงแฮม) จากคำให้การของบุคคล 3 ฝ่ายในศาลต่างให้การต่างกันไปว่าตนเองเป็นผู้ฆ่า ไม่ว่าจะทั้ง โจรป่าสิงห์คำ (ดอม เหตระกูล), แม่หญิงคำแก้ว (เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์) ภรรยาของขุนศึก และแม้กระทั่งขุนศึกผู้เสียไปแล้ว แต่มาให้การในร่างทรง (รัดเกล้า อามระดิษ) ก็ยังบอกว่า ตนนั้นฆ่าตนเองเช่นกัน
แม้สุดท้าย โจรป่าจะถูกตัดสินประหารชีวิต แต่ก็ส่งผลต่อ พระหนุ่ม (มาริโอ้ เมาเร่อ) ผู้ซึ่งไม่เข้าใจต่อการปิดบังความจริงในศาล จนคิดจะละจากสนณะเพศ ขณะเดินทางไปได้พบกับ ชายตัดฟืน (เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา) ผู้แนะให้เข้าไปพำนักในอุโมงค์ผีระหว่างพายุโหมกระหน่ำ ก่อนพบพาน สัปเหร่อ (พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง) ผู้มีร่างกายน่าเกลียดน่ากลัว การสนทนาที่ทำให้พระหนุ่มได้ทบทวนจิตตนเองอีกครั้ง…
อุโมงค์ผาเมือง The Outrage | The Trailer
บทบาทการแสดงของนักแสดง และผู้กำกับฯ ชั้นครูผู้ได้รับการยกย่อง เช่นเดียวกับบทประพันธ์ ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นของชั้นเยี่ยม ผนวกกับการถ่ายทำภาพที่สวยงาม การออกแบบเครื่องแต่งกายสุดประณีต นี่คงเป็นหนังไทยอีกเรื่องที่ควรค่าแก่การซื้อบัตรเข้าไปชมในโรงภาพยนตร์
สิ่งที่ผมรู้สึกระหว่างชมภาพยนตร์เรื่องนี้…
“อุโมงค์ผาเมือง” ดำเนินเรื่องในแบบละครเวที อันนี้เข้าใจดี เพราะทราบอยู่แล้วว่านำมาจากละครเวที จึงไม่ได้แปลกใจในวิธีการพูด-แสดง-เล่าเรื่องแต่อย่างใดนัก // อนันดา เล่นทุกเรื่องก็ต้องมีช็อตเปลือยกายเสียทุกเรื่อง // การบอกเล่าในช่วงสารภาพของแต่ละนั้น ดูไม่ make sense เป็นอย่างยิ่ง ทั้งนี้ก็เชื่อว่า คงต้องการสื่อว่า การโกหกมักจะมีความไม่ make sense อยู่ในนั้นเสมอ เช่นนั้นหรือเปล่า // เพลงประกอบเรียกได้ว่า ทำมาอย่างขลัง ไม่ว่าจะเป็นนำเอาบทสวดต่างๆ มาใส่ทำนองประสานและเพิ่มเสียงดนตรีเข้าไป และดนตรีประกอบในส่วนอื่น ทำได้ดีและส่งเสริมไปกับตัวหนังมากๆ
——————-
สำหรับคนที่ไม่เคยอ่านราโชมอน และไม่ชอบดูละครเวทีอย่างผม คงบอกได้เพียงว่า อุโมงค์ผาเมืองนั้นโดดเด่นในด้านการแสดง แต่บทไม่น่าประทับใจเอาเสียเลย แม้ว่าจะนำมาจากบทประพันธ์ที่ลือลั่นโลกก็ตาม (ขออภัย นี่คือความเห็นส่วนตัว) ส่วนการดำเนินเรื่องคาดว่า พยายามจะก้าวเดินไปตามแบบอย่างบทละครเวที เลือกเล่าที่ละมุม ในมุมมองที่แตกต่างกันของผู้เล่าเรื่องแต่ละคน แปลความได้นัยและแง่คิดบางอย่าง ว่าตนนั้นแลที่ทำผิดบาป สำนึกรู้ในบาปที่ก่อ แต่ยอมรับมันไม่ได้ ไม่อาจแข็งใจบอกเล่าความจริงต่อหน้าผู้อื่นได้ และเราต่างล้วนมีเหตุผลเข้าข้างตนเสมอๆ
คนเรามันก็ดีบ้างชั่วบ้าง ว่าแต่มันไม่สำคัญนักงั้นหรือ?
แต่ละคนเลือกที่จะเล่าความจริงบางส่วน โกหกเป็นบางส่วนด้วยเหตุผลของใครของมัน เช่นเดียวกับที่ตัวบทหนังเอง ก็เลือกที่จะเล่าโดยละเลยรายละเอียดบางส่วน ซึ่งก็ทำให้หนังดู make sense น้อยกว่าที่หนังควรจะเป็น เพราะไปเล่นกับความเป็นละครเวทีอย่างเต็มกำลังนั่นเอง นอกจาก เล่าเรื่องอย่างเป็นขั้นเป็นตอนในมุมของแต่ละคนแล้ว ก็ยังเลือกจบอย่างรวบๆ ซึ่งบางครั้งก็ทำให้คนดูอย่างเรารู้สึกงงๆ เหมือนกันว่า ตกลงสิ่งที่ตัวละครเอกได้จากการสนทนาในถ้ำนั้น ยังผลให้เกิดการตัดสินใจในตอบจบแบบนั้นหรือ?
สุดท้าย ชื่นชมสำหรับการสวมบทบาทของคนทรงอย่าง พี่ต๊งเหน่ง รัดเกล้า อามระดิษ ที่ทำได้สุดยอด ในฐานะการแสดงลักษณะละครเวที แต่ก็อย่างว่า การเป็นคนทรง ผีเป็นคนพูด ถ้าในละครเวทีก็ต้องออกมาในรูปแบบนี้
เพียงแต่ผมรู้สึกว่า มันมีจริตจก้านเกินกว่าจะเป็นผีของ “ขุนศึก” เท่านั้นเอง!
—————————
ชื่อภาพยนตร์ : อุโมงค์ผาเมือง / U Mong Pa Meung / The Outrage
ผู้กำกับภาพยนตร์ : ม.ล.พันธุ์เทวนพ เทวกุล
ผู้เขียนบทภาพยนตร์ : ม.ล.พันธุ์เทวนพ เทวกุล
นักแสดงนำ : เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์, อนันดา เอเวอริงแฮม, มาริโอ้ เมาเร่อ, ดอม เหตระกูล, พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง, เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา, ศักราช ฤกษ์ธำรงค์, รัดเกล้า อามระดิษ
เรท : ไทย/น15+
ความยาว : 90 นาที
แนว/ประเภท : Drama
ผู้สร้าง/ผู้จัดจำหน่าย : มงคลภาพยนตร์, สหมงคลฟิล์ม
วันที่เข้าฉายในประเทศไทย : 8 กันยายน 2554
ปี : 2554
