ผมเป็นคนขี้ลืมจริงๆ ครับ เมื่อวันที่ผมรู้ตัวว่า Kingston ของผมหายตัวไป ผมนึกไม่ออกจริงๆ ว่า มันหายตัวไปตอนไหน นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกว่า ถ้ามันหายตัวไป มันจะหายจากที่ไหนได้บ้าง แต่อย่างไรก็ตาม …

ผมสันนิษฐานว่า ต้องมีคนลักพาตัวไป เพียงแต่ใครเป็นคนๆ นั้นล่ะ

เอาเถอะ เมื่อผมตัดใจได้ ผมก็เริ่มค้นหาตัวแทนของเจ้า Kingston ทันที โดยในใจก็พยายามที่จะยับยั้งชั่งใจไว้บ้าง เพื่อไม่ให้ทุกอย่างดูรีบด่วนเกินไป แต่แล้วก็ไม่สามารถหยุดอารมณ์ “เหงา” นั้นได้

หลังจากสอบถามคนโน้นคนนี้อยู่ 4-5 วัน เริ่มหมดหวังที่จะหาตัวตายตัวแทนมือสองราคาถูกๆ จากคนรู้จักได้ ก็เริ่มจะจริงจังกับการหาจากคนไม่รู้จักบ้าง ในที่สุด หาอยู่ 2 วัน ก็เริ่มเข้าเค้า และตามตัวกันจนพบเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา

เป้าหมายของผมเปลี่ยนไปเรื่อยๆ แต่ทั้งหมดทั้งมวล มุ่งตรงไปที่การหันมาเป็นสาวก iPod เต็มตัว จากที่คิดว่าจะเป็น iPod Video 30GB (เพราะคิดว่าแค่นั้นก็พอ และไม่อยากใช้งบสูง) ไปๆ มาๆ พบว่า ตัวเลือกที่ใหม่กว่าอย่าง iPod Classic 80GB ก็น่าสน ในที่สุด เลยคิดจะตกลงปลงใจกับเจ้าตัวนี้

แต่..

เมื่อไปเจอหน้าค่าตากันจริงๆ กลับพบว่า “มันไม่ใช่”

มันกลายเป็น iPod Video 80GB สีขาวที่นอนรออยู่ในกล่องกระดาษสีดำที่ยังไม่ได้แกะซีล ยังซิงๆ อยู่น่ะใช่ แต่เป็นรุ่นเก่าว่าที่ชักจะตกรุ่นไปแล้ว อย่างไรก็ตาม ผมยังสนใจในตัวมันอยู่ สิ่งที่ทดแทนได้ก็คือ ฟังก์ชั่นต่างๆ ที่ไม่ได้กันมากนัก ขาดหน้าตา Cover Flow ไป แต่ได้เรื่องภาษาไทยกลับมา พอหยวนๆ กันได้ แต่ต้องขอลดราคาค่าตัวลงสักหน่อย ต่อรองราคากันนิดหน่อยก็ได้มันมาครอง

พอได้มันมาแล้ว ต้องปรับตัวกันยกใหญ่ทีเดียว ความที่เคยเพียงแค่แตะๆ ลองใช้นิดๆ หน่อยๆ พอมาใช้งานจริง มันคนละเรื่อง ก็ได้แต่ง่วนกับมันอยู่เป็นวัน จนถึงวันนี้ ก็พอรู้จักมันมากขึ้นประมาณหนึ่ง

ถ้าใช้มันได้คล่องมือแล้ว จะมา้เล่าเรื่องสหายใหม่ของผมให้อ่านนะครับ