นานแล้วนะ ที่ผมไม่ได้หยิบเรื่องกีฬาๆ มาเขียนถึงกันบ้างเลย ในที่สุดก็ได้เวลาเขียนถึงจนได้ แม้มันจะช้าไปก็ตามเถอะ แต่เพราะผมรอมาตั้งนานว่าถ้าถึงวันนั้นเมื่อไหร่ จะหยิบมาเขียนถึงแน่นอน ไปๆ มาๆ ก็ไม่มีอารมณ์จะเขียนเสียอย่างนั้น เอาล่ะ วันนี้ขอเขียนก็แล้วกัน

ต้องขอออกตัวว่า ตัวผมเองไม่ได้เชี่ยวชาญด้านฟุตบอลมากมายนัก เตะบอลก็ยังไม่ค่อยจะเป็น แล้วจะดูบอลได้เชี่ยวแค่ไหนเชียว เพียงแต่ผมรู้สึกถูกชะตากับสโมสรฟุตบอลแห่งนี้มานาน ได้ยินข่าวคราวทริปเปิลแชมป์ของพวกเขามาตั้งแต่ 1999 แต่ช่วงนั้น ผมยังไม่สนใจดูบอลมากนัก จนเมื่อวันหนึ่ง ด้วยเหตุผลกลใดก็จำมิได้ ผมกลับหันมาดูและเชียร์บอลกับเขาบ้าง และแน่นอนว่า ทีมที่ผมเลือกเชียร์ก็หนีไม่พ้น ปิศาจแดง – “Manchester United” นั่นเอง

ฤดูกาล 2008-2009 ฤดูกาลล่าสุดที่ผมกำลังเขียนบล็อกอยู่นี้ พวกเขาล้มลุกคลุกคลานเล็กน้อยในช่วงเริ่มต้น จนแฟนๆ ชักจะถอดใจคิดว่า ปีนี้ ไม่น่าใช่ปีของพวกเขาเสียแล้ว แต่ไปๆ มาๆ เมื่อทีมอื่นเริ่มทำแต้มตกหล่นบ้าง ในช่วงที่พวกเขาหลบไปชิงถ้วยสโมสรโลกในแดนเอเชียอยู่ ประกอบกับการทำผลงานดีเยี่ยม ด้วยการไม่แพ้ใครติดต่อกันอยู่หลายนัด

ในที่สุด ก็เหลือการขับเคี่ยวกับเพียงทีมเดียว คือ คู่กัดตลอดกาลอย่าง หงส์แดง “Liverpool” ซึ่งปิศาจแดงก็เกิดสะดุดเล็กๆ จากฝีมือของหงส์แดงนี่แหละ ก่อนที่จะอาศัยความโชกโชนในการฝ่าพายุในลีกมามากกว่า เข้าป้ายคว้าชัยไปก่อนจนได้ในนัดรองสุดท้ายที่ต้องการอีกเพียงแต้มเดียว เมื่อต้านเสมอ ปืนใหญ่ “Arsenal” เอาไว้ได้สำเร็จ

เป็นแชมป์พรีเมียร์ลีกหนที่ 11? และเป็นแชมป์ลีกสูงสุดครั้งที่ 18 ของสโมสร ซึ่งก็เรียกได้ว่าเทียบเท่ากับเกียรติประวัติที่ลิเวอร์พูลเคยทำไว้แล้ว แถมยังเป็นทีมแรกบนเกาะอังกฤษที่คว้าแชมป์ติดต่อกัน 3 สมัยรวดได้ถึง 2 ครั้ง 2 คราอีกด้วย

นายใหญ่อย่าง Sir Alex Ferguson ตั้งใจจะคว้าแชมป์ในฤดูกาลหน้าให้ได้ ซึ่งจะทำให้ผีแดงเป็นทีมแรกในประวัติศาสตร์ฟุตบอลอังกฤษที่คว้าแชมป์ 4 สมัยติดต่อกัน และคว้าแชมป์ลีกสูงสูดได้เกินหน้าหงส์แดงอีกต่างหาก

เอาเป็นว่า ไปดูกันปีหน้าก็แล้วกันนะ ซึ่งผมว่า มันก็ไม่ง่ายหรอก ดูอย่างปีนี้ก็เห็นได้ชัดอยู่แล้วนี่

ปีนี้ ยูไนเต็ดคว้ามาแล้ว 3 แชมป์ ที่เหลือก็คือ ช่วยกันเชียร์เพื่อแชมป์สุดท้ายสุดยิ่งใหญ่? ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นั่นไงล่ะทุกท่าน