Yeh! Double Champs!
ไม่รู้เป็นไง ช่วงนี้ รู้สึกเนือยๆ กับการเอานิ้วจิ้มคีย์บอร์ดให้ออกมาเป็นข้อความบนบล็อกเสียจริงๆ หรือว่า เราทำงานมากเกินไป ทำจนเกินความพอดี หรือว่า เราเก็บทุกสิ่งมาทำ มาคิด มากจนเกินไป มากจนร่างกายและจิตใจบอกให้หยุด แล้วหันกลับไปพักผ่อนหย่อนใจบ้างเสียที…
วันนี้ อาจจะไม่มี entry ใหม่เสียแล้ว ถ้าเมื่อคืนไม่มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้น
ใช่แล้ว เมื่อคืน ผมนั่งอดหลับอดนอนเชียร์บอลอยู่ครับ นัดสำคัญเสียด้วย นัดชิง UEFA Champions League ระหว่าง Manchester United กับ Chelsea ลุ้นดับเบิลแชมป์ในฤดูกาลนี้ นัดสำคัญที่ต้องไม่พลาด
เมื่อคืน ผมไม่หลับเลย ตั้งแต่กลับบ้าน ก็ตั้งหน้าตั้งตาทำโน่นทำนี่ไปเรื่อย รอเวลา ไม่อยากหลับเพราะมันคงหลับไม่ลง ก็เลยลืมตาอยู่จนถึงตีหนึ่งเศษ ลุกไปเปิดทีวี แล้วก็ลุ้นเชียร์ตั้งแต่ต้น ยันจบเกม นอนตี 5!
Manchester United เล่นได้ดีในครึ่งแรก ต่างกับครึ่งหลังอย่างกับหนังคนละม้วน โรนัลโด้ โหม่งประตูแรกให้ปิศาจแดงนำไปก่อน 1 - 0 ก่อนหมดเวลาไม่กี่วินาที แลมพาร์ดจะซัดประตูตีเสมอให้ Chelsea ที่ส่งผลต่อกำลังใจของพวกเขาอย่างมาก นี่ถ้าผลยังนำ 1 - 0 เหตุการณ์อาจไม่เป็นเช่นนี้ ไม่เป็นนัดชิงอันน่าจดจำเท่านี้
เมื่อกลับลงมาครึ่งหลัง Chelsea เล่นดีขึ้นผิดหูผิดตา จนยูไนเต็ดได้แต่รวนไปรวนมา จวนไปจวนอยู่ก็หลายหน กว่าจะสร้างเกมรุกได้ ช่างแสนลำบาก แต่ก็พอเห็นเป็นเนื้อหนังได้บ้างเหมือนกัน จากสถิติโดยรวม แม้ว่า Chelsea จะสร้างสรรค์โอกาสยิงได้มากกว่า แต่ก็หลุดกรอบเสียมาก ขณะที่ United แม้จะยิงน้อยกว่า แต่เข้าเป้ามากกว่าซะงั้น
สุดท้าย ก็เสมอกันไปในเวลา 90 นาที
ต่อเวลาพิเศษทั้งสองครึ่ง ไม่มีอะไรมากไปกว่าแข่งกันเป็นตะคริว จนหมดไปอีก 30 นาที สกอร์ก็ยังเป็นเช่นเดิม แล้วก็ถึงเวลาของการดวลจุดโทษอันแสนระทึกใจ
5 ลูกแรก ยิงกันไม่เข้าคนละลูก Ronaldo พลาดทำยึกยักกะหลอกเช็ก เสียดายเช็กไม่หลงกล โด้เลยเสียท่าไปตามระเบียบ โอกาสคว้าแชมป์แทบจะริบหรี่อยู่แล้ว แต่ John Terry กลับยิงไม่เข้า โมเมนต้มจึงกลับมาอยู่กับฝั่งปิศาจแดง เมื่อนานี่และกิกซ์ส่งลูกบอลเข้าชนตาข่าย แต่อเนลก้ากลับยิงไม่เข้า ส่งผลให้ยูไนเต็ดเป็นแชมป์สมัยที่สามไปจนได้!
มองหน้าอเนลก้าแล้ว รู้เลยว่าแกเครียดมาก แหงล่ะ ลูกนี้สำคัญมากมาย การดวลแบบ Sudden Dead มันยากเช่นนี้แล และ United ก็ยังคงรักษาสถิติ UCL “ได้ชิงเมื่อไหร่.เป็นได้แชมป์” กันต่อไป
———————-
ใจจริง อยากจะเขียนเรื่องแชมป์ของยูไนเต็ดมาตั้งแต่พวกเขาคว้าแชมป์ Premier League แล้วล่ะครับ
แต่ก็คิดไปอีกที เอาไว้เขียนถึงตอนคว้าดับเบิลแชมป์ คงจะดีกว่า…
7 Comments for this post
ลุ้น ๆ แทบแย่ อิ ๆ
ปีนี้ผีดวงดี/ทิดหงส์
เป็นบอลคู่เดียวของฤดูกาลนี้ที่ผมดูจนจบครับ
ตื่นเช้าอีกวัน ผมกลายเป็นลิงแพนด้าไปเลย
กะเบาะๆซักตีสามนิดๆ ที่ไหนได้ล่อซะตีห้าเลย
T T
ลุ้นจนหัวใจจะวายเลยล่ะครับ…ไม่น่าเชื่อว่าจะได้แชมป์ ดวงผีเฮงจริงๆ
ยินดีด้วยนะคะ แต่มีหลายคนเขาเจ็บใจมากๆ
เช่นกันครับ ArmNo บอลคู่นี้ เตะกันนานมากๆ เมื่อคืนเลยหลับเป็นตายเลยอะ เพราะสองคืนที่ผ่านมาได้นอนน้อยมากๆ
ขอบคุณครับ cotton แต่เรื่องเจ็บใจนี่ มันช่วยไม่ได้ครับ ในเมื่อมันเป็นการแข่งขันที่จำเป็นต้องมีผู้ชนะและผู้แพ้ ผู้แพ้ก็ต้องเสียใจเป็นธรรมดา แต่ผลการแข่งขันมันออกมาแล้ว ยอมรับมันเสียเถอะ นั่นคงทำให้เจ็บน้อยลงครับ
เค้ามาแรงจริงๆสุดยอดดด(FC MAN U -..-)
Leave a comment