[ ต่อจาก ตำนานศึกฯ ภาค 6 ]

ณ เวลานี้…

เวลาเริ่มล่วงเลยมาจนถึงเย็นย่ำ เหลือจอมยุทธ์บนลานประลองเพียง 4 เท่านั้น หนึ่งในนั้นเป็นหญิงเพียงผู้เดียวที่ผ่านเข้ารอบมา ถือได้ว่า เธอเป็นหญิงที่วิทยายุทธ์สูงส่งเหนือหญิงใด แต่เธอจะผ่านรอบไปได้หรือไม่

กติกาในรอบนี้ ช่างแสนยากเย็นนัก หากมีความไวเป็นเลิศก็ยังไม่พอเพียงสำหรับการเข้ารอบ เพราะจอมยุทธ์ทั้งสี่ จะต้องใช้กระบี่ในมือตัดใบหลิวให้ขาดเป็นสิบชิ้นพอดี แล้วซัดชิ้นใบหลิวทั้งสิบไปติดกำแพงหินให้เป็นอักษรจีนที่มีความหมายลึกซึ้ง

เพียงได้ยินกติกา จอมยุทธ์ทั้งสี่ถึงกับอึ้ง…

หากแต่มีบางท่านในนั้น กระหยิ่มยิ้มย่องในใจ เขากวัดแกว่งกระบี่ในมืออย่างว่องไวกระฉับกระเฉง เมื่อใบหลิวร่วงลงแม้เอื่อยเฉื่อย หากไร้รูปแบบ ยากแก่การคาดคะเน จอมยุทธ์แต่ละรายกวัดแกว่งกระบี่หลายต่อครั้ง แต่ก็ยังไม่สามารถซัดชิ้นใบหลิวเป็นตัวอักษรได้สักครา แต่เพียงกวัดแกว่งหนเดียว จอมยุทธ์ย้ง ก็ทำได้สำเร็จ

เขาช่างเยี่ยมยุทธในวิชากระบี่เสียนี่กระไร

สุดท้าย ก็ไม่เหลือจอมยุทธ์หญิงในกลุ่มผู้เข้ารอบ จอมยุทธ์วัยหนุ่มทั้งสามเดินสง่าผ่าเผยกลับเข้ามายังลานประลองอีกครั้ง การต่อสู้ครั้งดุเดือดกำลังจะเริ่มขึ้นอีกครั้งแล้ว

จอมยุทธ์ทั้งสามต้องเลือกอาวุธ แล้วซัดไปยังเป้ายักษ์เพื่อเปิดภาพเขียนเบื้องหลังออกมา ก่อนจะทายว่า ภาพเขียนที่เห็นนั้น เป็นของจิตรกรผู้เลื่องลือผู้ใด ด้วยลำดับที่กำหนดไว้แต่แรก บอกให้จอมยุทธ์สวงก้าวออกไป แล้วเลือกหอกเป็นอาวุธแรก พุ่งมันผ่านอากาศไปที่เป้ายักษ์ ภาพที่เห็นคือ ภาพเขียนเพียงส่วนเสี้ยวยากเกินเดาได้ว่า เป็นของผู้ใด

แต่เพียงไม่กี่อึดใจ จอมยุทธ์สวงตอบได้อย่างไม่ลังเล “มันคือภาพเขียนเลื่องชื่อของ ท่านสงโป้ง อย่างมิต้องสงสัย”

คำตอบจากโฆษกลานประลองบอกว่า จอมยุทธ์สวงตอบได้ถูกต้อง เข้ารอบไปรอผู้ชนะที่เหลืออีกเพียงรายเดียวเท่านั้น….

——————————

เหลือเพียง สองจอมยุทธ์ที่ยังต้องฟาดฟันเพื่อเข้ารอบสุดท้าย

คราวนี้เป็นการแข่งขันชิงไหวชิงพริบกันบ้าง สองจอมยุทธ์ทั้งต้องใช้ทั้งความไว ไหวพริบ และฝีมือในเชิงยุทธ์เข้าห้ำหั่นกัน แท่นหินขนาดใหญ่ทั้งห้าที่อยู่ตรงหน้า มีเพียงแท่นเดียวเท่านั้นที่จะตัดสินชะตากรรม จอมยุทธ์ท่านใดเปล่งลมปรานแล้วซัดไปจนแท่นหินตัดสินนั้นแหลกละเอียด จะเป็นผู้ชนะ

เหลือเพียงจอมยุทธเพ้งและจอมยุทธ์ฟั่นเท่านั้นในตอนนี้

ต่างฝ่ายต่างหมายมั่นว่าจะเป็นผู้พิชิตแท่นหินตัดสินให้ได้ก่อน จอมยุทธ์เพ้งมีลำดับที่มาก่อน เขาจะได้โอกาสก่อน เขาซัดแท่นหินที่สองจนแหลกละเอียด หากแต่นั่นไม่ใช่แท่นหินตัดสิน…

จอมยุทธ์ฟั่นซัดบ้าง เล็งไปที่แท่นหินที่ห้า แหละละเอียดเช่นกัน แต่ก็ยังไม่ใช่แท่นหินตัดสิน

เหลือแท่นหินเพียง 3 แท่นเท่านั้น ดูเหมือนคราวนี้ จอมยุทธ์เพ้งจะมองออกแล้วว่า แท่นหินใดเป็นแท่นหินตัดสิน เขาเบ่งลมปรานเต็มกำลังแล้วซัดไปยังแท่นหินเป้าหมาย มันแหลกเป็นเสี่ยงๆ พร้อมแตกเป็นประกายไฟสว่างวาบ

ใช่แล้ว นั่นคือแท่งตัดสิน

——————————-

ในที่สุด ศึกประลองครั้งนี้ก็ได้คู่ชิงที่สมศักดิ์ศรี คือ จอมยุทธ์สวง และจอมยุทธ์เพ้ง

ขณะที่จอมยุทธ์ฟั่นต้องเดินคอตกออกไปจากลานประลอง..

[ แล้วมาติดตามต่อ ตอนหน้านะจ๊ะ ]

[ ต่อจาก ตำนานศึกฯ ภาค 5 ]

การประลองยังคงดำเนินไป…

จอมยุทธ์ที่เหลือทั้งห้าบนลานประลอง ต่างใจจดจ่ออยู่กับการรอคำถามจากปากโฆษกตรงหน้า คำถามครั้งนี้ ดูท่าจะไม่ง่ายเท่าใดนัก…

คนของสำนักซาเล้งเข็นโต๊ะมาวางไว้ตรงหน้า บนโต๊ะมีอาวุธอยู่ 5 ชนิดวางอยู่ กติกาของข้อนี้ก็คือ จอมยุทธ์ผู้ใดมั่นใจว่าสามารถใช้อาวุธทั้งห้าสังหารชายฉกรรจ์ร่างยักษ์ได้ภายในพริบตาเป็นผู้เข้ารอบคนต่อไป จอมยุทธ์ผู้ใดพร้อม จงถือหอกให้มั่น แล้วพุ่งมันไปปักที่เป้าได้ทันที

จอมยุทธ์บางท่านเริ่มลังเล เพราะไม่มั่นใจว่า ตนจะชำนาญในอาวุธบางชิ้นหรือเปล่า ด้วยเหตุที่ว่า ช่วงระหว่างฝึกวิชากันอยู่นั้น อาวุธบางชิ้นบนโต๊ะนี้ ก็ไม่เคยเห็นทางสำนักซาเล้งเอ่ยถึงมาก่อนทั้งในวาจาและในคัมภีร์ อาวุธในโลกนี้มีเป็นร้อยเป็นพันชนิด ใครเล่าจะเคยหยิบจับมาฝึกปรือได้ทั้งหมด ต่างคนต่างก็ต้องฝึกในอาวุธที่ตนถนัดมิใช่หรือ

และแล้ว ก็มีจอมยุทธ์ผู้มั่นใจในฝีมือตนที่สุด ก้าวเท้าออกมา คว้าหอกและถลันพุ่งไปเสียบเป้าอย่างเหมาะเหม็ง

เขาคือ จอมยุทธ์เพ้ง ลูกชายของปรมาจารย์เฒ่าชื่อดังในบู๊ลิ้ม

มิพักต้องสงสัย ชายผู้นี้ น่าจะมีวรยุทธ์ที่สูงส่งเอาการ แม้ผู้คนจะรู้จักปรมาจารย์ผู้เป็นบิดา แต่เชื้อไม่ทิ้งแถว ลูกชายก็มักเก่งตามบิดาตน จอมยุทธ์เพ้งคว้าอาวุธชิ้นแรกมาฟาดฟันชายร่างยักษ์ ไม่ดูอุ้ยอ้ายเชื่องช้าสักนิด ชายร่างยักษ์ตอบโต้อย่างคล่องแคล่วว่องไว ป้องปัดและรุกรับได้เกินคาด จอมยุทธ์เพ้งจำต้องเปลี่ยนอาวุธที่ทรงประสิทธิภาพมากกว่า แต่ในที่สุด ด้วยความประมาท เขาก็เพลี่ยงพล้ำจนได้ หากแต่ยังดีที่ยังพอแก้ไขได้ทัน ก่อนถลันไปหยิบอาวุธอีกชิ้นมาคาบไว้ …

…เป็นกริชขนาดย่อมอันคมกริบ ด้ามสลักเป็นลายไส้เดือนพันเถาวัลย์อันเลื่องลือ

ปล่อยอาวุธเดิมทิ้งไป คว้าอาวุธชิ้นสุดท้ายขึ้นมา กระโดดด้วยวิชาตัวเบาขึ้นไปเหนือชายร่างยักษ์ ก่อนทิ้งตัวมาแล้วฟาดลงกลางกระหม่อม ทว่าเกินคาด ชายร่างยักษ์กลับรับอาวุธนั้นได้ ก่อนจะรุกรับกันอีกหน ความใหญ่ของร่างทำให้เหนื่อยง่าย ในที่สุดก็พลาดพลั้งต่อจอมยุทธ์เพ้ง ที่หยิบกริชเล่มนั้นขี่นมาด้วยมือขวา กระโดดขึ้นหน้าแล้วแทงจ้วงเข้าไปในดวงตาของมัน ชายร่างยักษ์ร้องโหยหวนอย่างเจ็บปวด ในที่สุด มันก็ต้องขอยอมแพ้…

จอมยุทธ์มีชัยด้วยฝีมือการใช้อาวุธทั้งห้า เขาเข้ารอบไปด้วยรอยแผลสองรอยที่แขนขวา แต่ใบหน้ายิ้มย่องอย่างลิงโลดใจ

เหลือเพียง 4 จอมยุทธ์เท่านั้น ที่ยังไม่รู้ชะตากรรม เมื่อโฆษกประกาศว่า ในสี่ท่านนี้ จะมีเพียงหนึ่งท่านเท่านั้นที่เข้ารอบไป จอมยุทธ์ทั้งสี่ก็อึ้งไป เสียงบนอัถจรรย์ที่อื้ออึงวิพากษ์วิจารณ์กันเป็นการใหญ่ เพราะจะมีเพียงสามจอมยุทธ์เท่านั้น ที่จะเข้าไปประลองกันในรอบหน้า…

จอมยุทธ์รายสุดท้ายจะเป็นใครกัน…

จอมยุทธ์ทั้งสองผู้ตกรอบไปก่อนใครนั้น นั่งคุยกันอยู่ข้างอัถจรรย์ของลานประลอง ต่างเข้าใจได้อีกข้อในทันทีว่า อาวุธทั้งห้านั้น ไม่มีใครได้ฝึกฝนครบ นอกจากจอมยุทธ์เพ้งเพียงเท่านั้น…

?[ อย่าลืมติดตาม เร็วๆ นี้ ]

[ ต่อจาก ตำนานศึกฯ ภาค 4 ]

เวลาแห่งการประลองเริ่มขึ้นแล้ว…

ด่านแรก จอมยุทธ์ทั้งแปดจะต้องตั้งสติให้มั่น แสดงท่วงท่าเพลงดาบเพลงกระบี่ที่ฝึกมาอย่างดี ให้ถูกต้องภายในเวลาชั่วใบไผ่ตกถึงพื้นดิน เพียงได้ยินกติกา ก็มีเสียงฮือดังก้องลานประลอง ช่างเป็นกติกาที่น่าทึ่งเสียนี่กระไร

จอมยุทธ์ทั้งแปด จะต้องยืนเรียงตามลำดับของตน เมื่อได้ยินชื่อเพลงดาบ ก็ต้องร่ายกระบวนท่าในทันที หากอ้ำอึ้งอยู่ จะถูกหักคะแนน โฆษกประจำลานประลองจะอ่านชื่อเพลงดาบตามโพยในมือ นั่นหมายถึง ชะตาชีวิตของพวกเขาไม่ได้อยู่มือตนเองเท่านั้น หากยังอยู่ในมือของโฆษกด้วย

ในที่สุด จอมยุทธ์ฝู้และจอมยุทธ์หวัง สองจอมยุทธ์ที่มีอันต้องพลาดท่าตกรอบไป ด้วยเพราะพวกเขาฝึกเพลงยุทธเพียงในท่วงท่าที่ตนถนัด เมื่อพบกับท่าเพลงกระบี่เพลงดาบที่ไม่เชี่ยวชาญ จึงร่ายกระบวนท่าผิดไปหลายกระบวน ข้อนี้ สองจอมยุทธ์เข้าใจได้ในทันที ในช่วงแห่งการทดสอบฝีมือ สำนักซาเล้งนั้นดูออก ว่าพวกเขาอ่อนในกระบวนท่าใด ลำดับที่กำกับไว้ย่อมจะเป็นการง่ายที่จะกำหนดชะตา

หลายครั้งที่การประลองดำเนินไปอย่างน่าเคลือบแคลง มีจอมยุทธ์บางท่านร่ายผิดกระบวนท่าเล็กน้อย โฆษกก็กลับให้ผ่านบ้าง ไม่ก็ทำเป็นไม่เห็นบ้าง จอมยุทธ์ทั้งสองขัดใจยิ่งนัก

นี่หรือ การประลองที่ลือลั่นไปทั่วยุทธภพ

เหลือเพียงหกจอมยุทธ์ที่จะทำการประลองในรอบถัดมา ต่างคนต่างมีสีหน้าที่คลายกังวลลงอย่างเห็นได้ชัด กติกาการประลองในรอบถัดมาสร้างความตึงเครียดน้อยกว่าเดิมมาก ด้วยเพราะไม่มีเวลามากำหนดขีดคั่นนั่นเอง

“คำถาม” คือกติกาของรอบนี้

ดูเหมือนว่า ความเยี่ยมยุทธ์ในความหมายของสำนักซาเล้ง จะไม่ได้หมายความแค่เพียงเพลงยุทธ์เท่านั้น หากยังหมายถึง “ความจำ” ของจอมยุทธ์ด้วย จอมยุทธ์ทั้งหลายจะได้รับคำถามที่ยอดมนุษย์เท่านั้นที่จะตอบได้ พวกเขาต้องช่วงชิงกันเป็นผู้ตอบด้วยความเร็วของหอกที่เหล่าจอมยุทธ์ต้องปักมันลงบนเป้า แต่พวกเขาก็มีเวลาที่คิดหาคำตอบในระหว่างนั้นตราบเท่าที่ต้องการ

คำถามแรกถูกเปล่งออกมาจากปากของโฆษกลานประลอง…

จอมยุทธ์ทั้งหกเร่งพุ่งหอกไปยังเป้าของตน ในที่สุด จอมยุทธ์สวงก็ได้รับสิทธิ์ในการตอบ เขาครุ่นคิดอยู่นาน หลังจากลังเลอยู่พักใหญ่ เขาก็ตอบคำถามนั้นอย่างไม่มั่นใจมากนัก แล้วโฆษกก็ประกาศลั่น

“คำตอบของเจ้าถูกต้อง ข้าขอคารวะ ท่านเยี่ยมยุทธ์ยิ่ง เชิญท่านพักผ่อนก่อนเถอะ”

นั่นหมายความว่า จอมยุทธ์สวงเข้ารอบสามไปรอใครๆ ก่อนแล้ว แต่ใครเลยจะรู้ว่า จอมยุทธ์ทั้งสองที่ตกรอบไปก่อนนั้น เริ่มเคลือบแคลงในการประลองเพิ่มมาอีกข้อ เหตุใดคำถามข้อนี้ พวกเขาเคยได้ยินมันมาก่อน ดูเหมือนมันจะไม่อยู่ในคัมภีร์เล่มใดที่ได้มาฝึกแม้แต่เล่มเดียว หากไม่ได้ยินจอมยุทธ์สวงเอ่ยถามจอมยุทธ์เพ้งในวันที่เดินกลับโรงเตี๊ยมด้วยกันแล้ว พวกเขาคงไม่อาจได้รู้เลยว่า…

คัมภีร์ที่ต่างคนได้มานั้น บรรจุเพลงยุทธ์และบทเรียนเอาไว้ไม่เท่ากัน

หากไม่ได้รู้จักจอมยุทธ์สวงและจอมยุทธ์เพ้งมาก่อน ท่าจะไม่รู้ความจริงข้อนี้เป็นแน่ ความจริงที่ว่า การประลองครั้งนี้มีลับลมคมในแฝงอยู่

และแน่นอนว่า แม้จอมยุทธ์ผู้โชคร้ายทั้งสองผ่านเข้ารอบไปได้ ก็ไม่พ้นต้องตกรอบกลับออกมาเช่นเดิมอย่างมิต้องสงสัย

[ โปรดติดตามภาคต่อไป ]

[ ต่อจาก ตำนานศึกฯ ภาค 3 ]

ในที่สุด มันก็มาถึงภาค 4 จนได้…

เช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้น เหล่าจอมยุทธ์ทั้งแปดที่ดูจะนอนกันไม่ค่อยหลับดี ต่างลุกตื่นขึ้นมาเตรียมตัวเองเพื่อให้พร้อมสำหรับการประลอง พวกเขาต่างเร่งรุดเดินทางจากโรงเตี๊ยมไปยังลานประลองแต่เช้า เมื่อไปถึง ต่างก็ได้พบหน้าค่าตาเหล่าจอมยุทธ์ผู้ผ่านเขามาสู่รอบสุดท้ายอีกครั้ง ไม่ว่าจะอย่างไร ถึงวันนี้แล้ว ความหวังที่เคยมอดไหม้ วันนี้จะลุกโชติช่วงอีกครั้ง แต่จะมอดอีกครั้งหรือไม่ อีกไม่กี่ยามก็จะรู้

หลังไม่ค่อยอิ่มหนำสักเท่าใดนักกับอาหารมื้อแรกของวัน จะด้วยตื่นเต้นหรืออะไรก็แล้วแต่ คนจากสำนักซาเล้งมาเรียกไปรวมตัวที่ตึกเล็กเพื่อเตรียมตัวเสียแล้ว

ช่วงเวลาของการประลองยังไม่เริ่มขึ้น แต่จอมยุทธ์ทั้งแปดต้องแต่งองค์ทรงเครื่องรออยู่นานสองนาน ก็ยังไม่ถึงเวลาของการประลองเสียที ซ้อมเพลงยุทธ์แล้วซ้อมอีกก็ยังไม่ได้เวลา ความตื่นเต้นของจอมยุทธ์แต่ละท่านพุ่งถึงจุดสูงสุดไปแล้ว แล้วก็กลับลงมาเป็นปกติ เพราะความยาวนานของการรอคอยนั่นเอง

ตึกเล็กข้างลานประลอง ตอนนี้ มีเหล่าจอมยุทธ์ผู้กำลังเตรียมตัวลงศึกใหญ่ ระหว่างนั้น ทั้งหมดคือเพื่อนร่วมยุทธจักร แต่ในอีกไม่ชั่วโมงข้างหน้า พวกเขาต้องฟาดฟันกันเพื่อความเป็นหนึ่ง…

ณ ลานประลอง เหล่าจอมยุทธ์จากทั่วหล้ามารวมกัน นับได้เป็นแสน ทั้งที่ได้รับเชิญจากจอมยุทธ์ผู้เข้ารอบ และที่ได้รับเชิญจากสำนักซาเล้งมานั่งให้เต็มอัถจรรย์ของลานประลอง

จอมยุทธ์ทั้งหลายต้องลงนามในหนังสือสายัณห์ ในหนังสือระบุข้อตกลงที่ผูกมัดจอมยุทธ์ทั้งหลายว่า พวกเขาจะต้องไม่เปิดเผยเรื่องราวเบื้องหลังการประลอง และจอมยุทธ์ทุกรายต้องดำรงตน ในฐานะเพียงเป็นผู้ถูกว่าจ้างให้ทำการประลองที่สนุกสนานเร้าใจคนดู.. เท่านั้น

แม้ว่าอักษรในหนังสือสายัณห์จะบั่นทอนกำลังใจของจอมยุทธ์ไปบ้าง แต่พวกเขาก็ต้องทำใจให้ฮึกเหิม เพื่อต่อสู้อย่างเต็มกำลังความสามารถบนลานประลอง

กลองยักษ์ข้างลานประลองถูกประโคมตีอย่างบ้าคลั่ง พอๆ กับเสียงของเหล่าจอมยุทธ์นับแสนที่ส่งเสียงเร่งเร้าให้เริ่มการประลองเสียที

เหล่าจอมยุทธ์ก้าวออกมาแล้ว…

พร้อมๆ กับที่โฆษกประจำลานประลองประกาศชื่อของเหล่าจอมยุทธ์ทั้งแปด พวกเขาจะต้องโชว์เพลงยุทธ์เรียงตามลำดับที่เคยจับสลากไว้…

หมายเลขเหล่านั้น กำลังกุมชะตาของพวกเขาอยู่…

[ โปรดติดตามตอนต่อไป ]

[ ต่อจาก ตำนานศึกฯ ภาค 2 ]

บ้างก็ร่ำลือกันว่า ศึกครั้งนี้มี “เตี๊ยม” ใช่แล้ว ศึกครั้งนี้ จัดใกล้ๆ โรงเตี๊ยม บ้างก็ร่ำลือว่า ศึกครั้งนี้ “มีบท” ใช่อีกเช่นกัน ศึกครั้งนี้ มีคัมภีร์บอกเพลงยุทธเอาไว้ และที่จอมยุทธ์ระแคะระคายมาบ้าง ก็คือ…

คัมภีร์แต่ละเล่ม ไม่มีเล่มใดเหมือนกัน!

น่าเสียดายที่เหล่าจอมยุทธ์ผู้ฝึกเพลงดาบเพลงกระบี่มานานแรมปี ต้องมาตกอยู่ภายใต้กระบวนการอันแฝงเร้นของสำนักซาเล้ง เพียงเพื่อจะได้เป็นหนึ่งในยุทธจักร เหล่าจอมยุทธ์ต้องตกเป็นเครื่องมือสร้างความร่ำรวยของสำนักๆ หนึ่ง ที่หยิบยืมฝีมือของพวกเขาไปใช้โดยไร้ความปรานี

กว่าพวกเขาจะวรยุทธ์สูงส่งนั้นใช้เวลาเพียงไหน การผดุงคุณธรรมเป็นเรื่องเล่นๆ ใช่หรือไม่ การประลองยุทธเป็นเรื่องกีฬาและการแข่งขัน แต่กระบวนการที่ได้มาซึ่งการประลองช่างมีลับลมคมในซ่อนอยู่

นี่จะเรียกว่า ศึกการประลองที่เชื่อถือได้กระนั้นหรือ?

จอมยุทธ์หลายคนเริ่มท้อแท้เมื่อรู้ความลับ แต่ก็ไม่อาจหยุดตัวเองให้เลิกฝึกเพลงดาบเพลงกระบี่ได้ ความหวังที่จะไปเป็นหนึ่งในแปดจอมยุทธ์กลางสนามประลองยังคงไม่มอดไปเสียทีเดียว จำทนกัดฟันฝึกฝนต่อดั่งยอมจำนน

ในที่สุด สำนักซาเล้งก็ได้แจ้งให้กับจอมยุทธ์ผู้ที่ยังหลงเหลืออยู่ในการทดสอบว่า ท่านใดบ้างที่จะได้เข้าไปประลองบนลานอันกว้างใหญ่ไพศาลนั้น

จากจอมยุทธ์ทั่วหล้านับพันนับหมื่น เหลือเพียง 8 จอมยุทธ์ผู้กล้าที่จะมาต่อกรกัน ณ สนามประลองกลางหุบเขาเร้นลับ

พวกเขาถูกเรียกตัวมาประชุมกันที่ห้องรับรอง ณ สำนักซาเล้ง เพื่อซักซ้อมกติกาการประลอง จอมยุทธ์ทั้งแปดได้พบปะหน้ากันเป็นครั้งแรก เป็นครั้งแรกที่สำนักซาเล้งได้รับรู้ว่า จอมยุทธ์บางท่านรู้จักกันมาก่อน และต่างรู้ว่ามีใครบ้างที่ผ่านเข้ารอบมาก่อนหน้า ก่อนที่จอมยุทธ์ทั้งแปดจะกลับไปพักผ่อนในโรงเตี๊ยมของตน พวกเขาต้องจับสลากว่าจอมยุทธ์ท่านใดจะอยู่ตำแหน่งใดในการประลอง อีกเพียงไม่กี่ยาม กลองยักษ์จะถูกลั่นเพื่อเริ่มศึกประลองยุทธ์

เพลานี้ จอมยุทธ์ทั้งแปดได้เพียงข่มตาให้หลับเพื่อให้พร้อมสำหรับวันสำคัญ…

[ ต่อจาก ตำนานศึกฯ ภาค 1 ]

จอมยุทธ์นับร้อยนับพันชีวิตมุ่งหน้าสู่หุบเขาเร้นลับ กลับออกไปอย่างผิดหวังทีละคนๆ หลังรู้ตัวว่าไม่ผ่านการคัดเลือก ขณะที่อีกส่วนหนึ่ง ยังคงต้องวนเวียนอยู่ในโรงเตี๊ยมเล็กๆ ใกล้หุบเขาเพื่อฝึกปรือวิชาที่เป็นจุดอ่อนของตนตามที่สำนักซาเล้งติงมา

ก่อนจะกลับเข้าไปยังหุบเขาเร้นลับอีกครั้ง เพื่อเข้าสู่การคัดเลือกครั้งที่สอง….

สำนักซาเล้งจัดการประลองครั้งนี้ขึ้นมา ก็ด้วยหวังว่าจะเป็นศึกการประลองอันเกรียงไกรไปทั่วยุทธภพ หวังว่าจะว่าเป็นการประลองที่ตื่นตาตื่นใจของเหล่าจอมยุทธนับแสนที่นั่งชม พวกเขาจึงออกแบบการประลองตั้งแต่การคัดเลือกโดยที่เหล่าจอมยุทธ์ไม่เคยรู้ตัว พวกเขาไม่เคยเห็นแม้แต่ลานประลอง รับรู้เพียงว่า ตนอยู่ในข่ายที่จะได้รับคัดเลือก แต่มีจอมยุทธ์ที่ฝีมือทัดเทียมกันอยู่หลายท่าน จำต้องทดสอบอีกครั้งเพื่อหาผู้เยี่ยมยุทธ์เพียงแปดเท่านั้น

จอมยุทธ์ผู้ผ่านรอบแรกเข้าทดสอบรอบสอง พวกเขาได้รับคัมภีร์เล่มใหญ่ ข้างในเต็มไปด้วยรูปภาพและอักษร แม้จะฝึกปรือฝีมือมาอย่างดี แต่บางครั้งท่าที่ปรากฏในคัมภีร์ก็เป็นท่าใหม่ จะฝึกและร่ายกระบวนท่าในทันทีทันใดนั้นเป็นไปได้ยาก แต่บางกระบวนท่าก็ผ่านได้อย่างมั่นใจ ขณะที่บางกระบวนท่า ไปไม่เป็นเอาเสียเลยก็มี

อย่างน้อย จอมยุทธ์ก็เริ่มรับรู้แนวทางของการประลองได้จากคัมภีร์เพลงยุทธเหล่านี้

จอมยุทธ์ทั้งหลายไม่เคยเห็นหน้ากันมาก่อน สำนักซาเล้งไม่เปิดเผยชื่อเสียงเรียงนามของจอมยุทธ์ผู้อื่น แต่ใช่ว่า คนในยุทธภพจะไม่รู้จักกัน ในที่สุด พวกเขาก็เริ่มสืบข้อมูลจนรู้ในทางลับว่า จอมยุทธ์ผู้ใดเล็ดรอดผ่านมาเข้ามาบ้าง และเริ่มแลกข้อมูลเพลงยุทธ์ที่ได้จากคัมภีร์ของสำนักซาเล้ง

พวกเขาเชื่อว่า สำนักซาเ้ล้งแม้จะกำเนิดมาจากปุถุชน แต่ก็ย่อมต้องมียอดฝีมืออยู่ในภายในสำนักเป็นแน่ สิ่งที่ต้องจดจำไว้ก็คือ “จะประมาทไม่ได้”

จอมยุทธ์หลายนามเดินเข้าเดินออกสำนักซาเล้งเป็นว่าเล่น ด้วยต้องนำเพลงดาบไปสอบคัดเลือกเพื่อยืนยันความยอดยุทธ์ของตนเอง แต่ยิ่งนานวันเข้า จอมยุทธ์บางกลุ่มเริ่มรู้ข้อมูลบ้างแล้วว่า จำนวนเพลงดาบที่ตนได้ไปฝึกนั้นด้อยกว่าของจอมยุทธ์อื่น แม้จะรู้ว่า วรยุทธ์อาจสู้เหล่าจอมยุทธ์กลุ่มนั้นไม่ได้ แต่การทดสอบที่ไม่เท่าเทียมกัน ดูจะไม่ยุติธรรมต่อตนเองสักเท่าไหร่

ในเมื่อยังต้องเดินหน้าเพื่อเข้าสู่การประลอง จะทำอย่างไรได้ นอกจากสู้ด้วยวรยุทธ์เท่าที่มีอยู่ในมือ และเท่าที่ได้จากสำนักซาเล้งเท่านั้น

แม้จอมยุทธ์ทั้งหลายที่รู้จักมักจี่กัน จะพยายามช่วยเหลือกันและกันเป็นอย่างดี แต่ในมิตรภาพนั้นก็แฝงไว้ด้วยการแข่งขันเพื่อเป็นหนึ่งในยุทธจักร

นับวัน จอมยุทธ์ที่เดินเข้าออกสำนักชักจะลดจำนวนลงทุกที บ่งบอกว่า สำนักซาเล้งใกล้จะได้จำนวนผู้เข้ารอบศึกการประลองที่ต้องการเข้ามาทุกทีแล้ว…

[ โปรดติดตามตอนต่อไป ]

นานมาแล้ว… ณ ดินแดนแผ่นดินใหญ่อันกว้างขวาง

มนุษย์ดำเนินชีวิตอยู่ใน 3 รูปแบบ หนึุ่ง ปุถุชนคนธรรมดา สอง จอมยุทธผ์ู้ว่ายวนอยู่ในวงเวียนที่ชื่อ “ยุทธจักร” และ สาม บุคคลระดับปกครอง ผู้หลงวนเวียนอยู่ในยศฐาบรรดาศักดิ์ ใน 3 รูปแบบของมนุษย์นี้ มีเพียงจอมยุทธ์เท่านั้น ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นยอด ทั้งวรยุทธ์และความเฉลียวฉลาด

ผู้มีวรยุทธ์ต่างฝึกปรือวิทยายุทธในทางใดๆ ก็ตามที่ตนชอบและถนัด ไม่ได้หวังลาภยศใดๆ ตอบแทน ต่างสนุกกับฝึกวรยุทธ์อันตนนิยมนั้นอย่างเป็นส่วนตัว และต่างใช้วรยุทธ์เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยของยุทธภพ จวบจนกระทั่ง.. วันหนึ่ง

———————-

มีปุถุชนกลุ่มหนึ่ง ผู้เรียกตนว่า “สำนักซาเล้ง” คิดการใหญ่หวังรวยจากวรยุทธ์ของเหล่าจอมยุทธ์ทั้งหลาย จึงจัดการประลองยุทธ์ ณ หุบเขาเร้นลับ อันเป็นสถานที่อันห่างไกลไร้คน และยากที่ใครจะไปถึง สำนักซาเล้งป่าวประกาศไปทั่วยุทธจักร เพื่อหาจอมยุทธ์มากฝีมือมาประลองกัน โดยมีเดิมพันเป็นทองหมื่นตำลึง และหวังว่ารางวัลนั้น จะเย้ายวนใจให้จอมยุทธ์ทั้งปฐพีหันมาสนใจ ซึ่งก็เป็นดังคาด

แต่แท้จริงแล้ว เหล่าจอมยุทธ์หาได้พอใจในเดินพันเป็นทองล้ำค่านั้นไม่

เหล่าจอมยุทธ์หวังเป็นเกียรติยศที่จะได้ชื่อว่า เป็นผู้ชนะการประลองยุทธ์.. เพียงเท่านั้น

หลังข่าวการประลองยุทธ์แพร่ไปทั่ว ก็มีจอมยุทธ์จากแคว้นต่างๆ หลั่งไหลเข้ามาสมัครร่วมการประลองอย่างมากมาย ต่างเดินทางไปยังหุบเขาเร้นลับเพื่อเข้าคัดเลือกตัวกับสำนักซาเล้ง ในจำนวนจอมยุทธ์ที่มาสมัครนั้น มีเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้นที่มีวรยุทธ์ล้ำเลิศ ต่างฝ่ายต่างหมายมั่นปั้นมือและมั่นใจในวรยุทธ์และท่าไม้ตายที่ตนมี การหยุดภารกิจทุกอย่างและฝึกปรืออย่างหนักมาตลอดเวลาแรมเดือน ทำให้จอมยุทธ์เหล่านี้ผ่านการคัดเลือกรอบแรกไปอย่างง่ายดาย

แต่เมื่อต่างฝ่ายต่างก็รู้ดีว่า ในการประลองครั้งนี้ ผู้ที่จะได้เข้าสู่สนามประลองต่อหน้าจอมยุทธ์ทั่วหล้านับแสนคนนั้น จะมีเพียง 8 จอมยุทธ์เท่านั้น ยังมีจอมยุทธอีกมากมายที่มีฝีมือทัดเทียมกัน พอที่จะผ่านการคัดเลือกในรอบแรกนี้ไปได้ ขณะที่สำนักซาเล้งก็ยังไม่รามือ ที่จะค้นหาจอมยุทธ์ฝีมือดีมาคัดเลือก จนกว่ากำหนดเส้นตายของการค้นหาจะมาถึง

นั่นคือ คืนสุดท้ายก่อนศึก “ประลองยุทธสะท้านฟ้า” นั่นเอง