Posts tagged ภูสอยดาว
Mountain Walker | เดินเท้าก้าวเก้าภูเขา
Jan 14th
เชื่อว่า หลายคนคงได้อ่านบทความ “เที่ยวภูสอยดาว” ทั้งแปดตอนของผมแล้วใช่มั้ยครับ คิดว่าคงชื่นชอบกันบ้างไม่มากก็น้อย เท่าที่อ่านจากคอมเมนต์ดูเหมือนจะชอบกันเสียเป็นส่วนใหญ่ มันน่าตื้นตันใจจริงๆ ที่มีคนชอบบทความท่องเที่ยวประกอบรูปภาพที่ถ่ายมาเองกับมือแบบนี้
ผมเป็นคนชอบท่องเที่ยว ทว่ากลับไม่ค่อยมีโอกาสได้เที่ยวท่องมากพอ ที่จะเอามาเขียนเป็นบล็อกท่องเที่ยวได้ เที่ยวทีนึง ก็เอามาเขียนเสียเ็ป็นล่ำเป็นสัน อ่านกันเป็นอาทิตย์ยังไม่จบ
มีที่มาอ้างอิงถึงอยู่แหล่งหนึ่ง ที่ผมอยากจะกล่าวถึงครับ นั่นคือ ก่อนที่ผมจะไปเที่ยวภูสอยดาวในครั้งนี้ ผมหยิบหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นมาจาก B2S ใกล้บ้าน ใกล้ๆ ฤดูกาลท่องเที่ยวของผม ผมมักจะซื้อหนังสือประเภทนี้มาอ่านเพื่อเตรียมตัวเดินทางอยู่บ่อยๆ แต่หนนี้ ออกจะเป็นหนังสือท่องเที่ยวค่อนข้างน่าสนใจอยู่สักหน่อย
“Mountain Walker เดินเท้าก้าวเก้าภูเขา” ของ อำนวยพร บุญจำรัส
เที่ยวภูสอยดาว ตอนที่ 8 | ช่วงท้ายของทริปแล้วสินะ
Dec 21st
ต้องขอขอบคุณหลายๆ ที่อ่านเรื่องราวของคนอยากเที่ยวคนนึงมาได้นานจนถึงตอนนี้ ตอนที่ 8 แล้ว คิดว่า คงต้องจบบทความที่เล่าเรื่องเที่ยวภูสอยดาวที่ตอนนี้แหละ เล่ามากไป กลัวจะพาลไม่อยากอ่านกัน ผมเองก็จะได้ไปหาเรื่องอื่นๆ มาเขียนกันบ้าง
ต้องเข้าใจหน่อยนะ นานๆ จะได้เที่ยวกับเขาสักที…
อา.9.10.2550 | 09.30 น.
พวกเราตื่นมากินข้าวต้ม… แล้วจัดการเก็บข้าวของ เก็บเต็นท์ มากองรวมกันไว้ รอลูกหาบมารับไปขน หลังจากนั้น ก็ได้เวลาบอกลาลานสนสามใบกันแล้ว
เที่ยวภูสอยดาว ตอนที่ 7 | เที่ยวรอบลานสน(กันดีกว่า)
Dec 19th
วันนี้ ผมก็ยังคงพอคุณกลับมาอยู่ที่ลานสนสามใบอีกเช่นเคย ไม่รู้เจ้าประจำทั้งหลายจะเบื่อกันรึยังนะ ถ้าเบื่อแล้วช่วยส่งเสียง(เป็นข้อความ)หน่อย จะได้หยุดเขียน เหอๆ
จะว่าไป ก็มีเรื่องอีกไม่เยอะหรอกมั้งที่จะเขียนต่อ วันนี้ ผมรู้สึกว่า ยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่น่าจะหยิบมาเล่ากัน
พวกเราขึ้นถึงลานสนสามใบของภูสอยดาวในเย็นของวันศุกร์ที่ 7 ธ.ค. 2550 พักค้างแรมบนนั้นก่อน 1 คืน ก่อนที่เช้าวันถัดมา พวกเราจะตื่นมาทำอาหารเช้าง่ายๆ กินกัน ในวันนี้ เป็นวันเดียวที่เราจะได้อยู่บนนั้นครบเต้มวัน เราจึงคุยกันว่า จะทำอะไร จะไปไหนกันดี เรื่องจะเดินขึ้นยอดภูสอยดาว ที่สูง 2,102 เมตรเหนือระดับน้ำทะเลนั้นไม่ต้องพูดถึง ใครจะขึ้นไปกัน แค่นี้ก็จะแย่อยู่แล้ว…
(ยอดสูงสุดของภูสอยดาว อยู่ด้านหลังทิวสน ที่เห็นเป็นเมฆหมอกสีขาวนั่นแหละครับ)
ในที่สุด ก็ลงความเห็นกันว่า เราจะเดินเที่ยวรอบลานสน เดินเวียนซ้ายไปตามทาง และถ่ายรูปกันไปเรื่อยๆ โดยเริ่มจาก “น้ำตกสายทิพย์” ก็แล้วกัน
การเดินทางเป็นวงรอบของเราจึงเริ่มขึ้น…
เที่ยวภูสอยดาว ตอนที่ 6 | ชีวิตบนลานสน
Dec 17th
นั่นสิ ชีวิตบนลานสนจะเป็นยังไงนะ ขึ้นไปถึงแล้ว เราไปทำอะไรกันบ้างละ ใครไม่เคยไป วันนี้จะเล่าให้อ่านกันเสียหน่อย เผื่อจะอยากไปกันมั่ง หลายคนในทริปนี้ได้แต่บ่นว่า ถ้าให้มาอีก คงไม่มาแล้ว ที่พูดไปก็เพราะความเหนื่อยนั่นแหละ แต่ก็อย่างที่รู้กัน มาภูสอยดาวหน้าหนาว จะให้เจออะไรสวยๆ อย่างในหน้าฝนได้จะได๋ แต่เดือนไหนปีไหนจะว่างมากันอีกละเนี่ยท่าน…
ณ ลานสนสามใบ แห่งภูสอยดาว เรียกได้ว่า เกือบอะไรไม่มีอะไรสะดวกสบายเลยก็ว่าได้ ทุกอย่างดูจะทำให้เราใกล้กับธรรมชาติมากๆ ที่นั่น ไม่มีร้านค้า ไม่มีร้านอาหาร หรือว่าเครื่องอำนวยความสะดวกใดๆ มีเพียงลานเอียงๆ เทๆ ที่มีต้นหญ้าหลากชนิดขึ้นอยู่ทั่วไป มองออกไปรอบๆ ก็จะเห็นต้นส้นสามใบยืนต้นตระหง่านกระจายอยู่ทั่วลาน
มีสิ่งปลูกสร้างอยู่ไม่กี่หลัง แค่ที่พำนักของเจ้าหน้าที่อุทยานฯ บนลานสนหลังเล็กๆ มีห้องน้ำ+ห้องส้วม ที่ไม่มีอะไรข้างในนอกจากโถส้วมแบบนั่งยองๆ ให้ในแต่ละห้อง น้ำน่ะเหรอ คุณต้องไปตักเอาเองจากห้วยสายทิพย์ที่อยู่ข้างๆ ใช้อะไรตัก เขาก็มีถังน้ำกับขันไว้ให้คุณเช่าในราคาชุดละ 10 บาท ในห้องนำไม่มีแสงไฟ สามารถจะมืดได้แม้กลางวัน
…เข้าห้องน้ำทีต้องเตรียมไฟฉายติดตัว มิฉะนั้น ต้องทำธุระกันในที่มืด
