จิปาถะ บันเทิง บล็อก
Posts tagged ลาว
หมู-หมาเที่ยวลาว พักหนาว พักใจ ตอนที่ 4 : วันแรกในหลวงพระบาง
7หลังจากแวะที่ศูนย์ส่งเสริมหัตถกรรม บ้านผานม กันพักเล็กๆ คณะนี้ก็เดินทางกันต่อ มุ่งหน้าสู่ “อุทยานแห่งชาติ น้ำตกตาดกวงสี” (Kouang Si Waterfall) น้ำตกที่สวยงามและมีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของลาว
ที่นี่ เข้าไปก็เจอเลย “หมีดำ” สัตว์ป่าที่ทางลาวอนุรักษ์ไว้ เสียดาย เวลาโพล้เพล้ เป็นช่วงเวลาที่หมาน้อยปรับตั้งกล้องได้ยาก เลยหาภาพดีๆ ไม่ได้ เลยได้แต่ถ่ายคนคล้ายหมีมาแทน
น้ำตกกวงสีนี้ ค่อนข้างพิเศษนิดหน่อย ตรงที่สีของน้ำนั้น เป็นสีฟ้าอมเขียวเหมือนกับมรกตขุ่นๆ ไม่เคยเห็นที่ไหน น่าจะเกิดจากแร่ธาตุบางอย่างที่ประกอบอยู่ในน้ำ ส่งให้มันมีสีที่สวยงามไม่เหมือนใครอย่างนี้
หมู-หมาเที่ยวลาว พักหนาว พักใจ ตอนที่ 3 : ประตูชัย-บินไปหลวงพระบาง
8หลังจากเริ่มต้น เล่าเรื่องลาวไป 2 ตอน ดูจะได้รับฟีดแบ็คมาพอสมควร แม้จะหายหน้าไปต่างจังหวัดมาหลายวัน ตอนนี้ได้เวลา เล่าเรื่องลาวของหมูกะหมาต่อแล้วสินะ
หลังจากเที่ยววัดสีสะเกด วัดที่มีสถาปัตยกรรมแบบขอมๆ กันไปแล้ว หมูกะหมาก็นั่งรถสัญชาติเกาหลีคันเดิมมาถึง “ร้านจินตะนา หัดถะกำ” เพื่อช้อปปิ้ง ซึ่งก็ไม่มีอะไรมาก ไปกับทัวร์ มิพักต้องห่วงเรื่องช้อป เพราะท่านต้องได้แวะเป็นเรื่องปกติ ส่วนเห็นของกับราคาแล้วจะอยากซื้อหรือไม่ก็อีกเรื่องหนึ่ง
อย่าถามหมาเรื่องช้อปปิ้ง …เพราะหมาไม่ถนัด
แล้วเราก็ไปต่อ
23.12.2008
เวลา 10.40 น.
มาถึงแล้ว “ประตูไช” (ประตูชัย) ประตูที่เป็นเหมือนแลนด์มาร์กแห่งหนึ่งของลาว เมื่อฝรั่งเศสเคยครอบครองลาวอยู่ช่วงหนึ่ง ฝรั่งเศสมีประตูชัย ลาวก็เลยต้องมีประตูไช แต่ของลาวจะมีลักษณะที่อวบอ้วนกว่า
ด้วยเวลาที่ไกด์ให้มาไม่มากนัก จึงตัดสินใจไม่เสียตังค์และขึ้นไปข้างบน ที่เขาว่าจะเห็นทิวทัศน์ของเวียงจันทน์อันสวยงามเลยเชียว
ใกล้ๆ กับประตูไช จะมีน้ำพุขนาดใหญ่ แต่เขาไม่เปิดในช่วงที่เราไปเที่ยวชม ข้อมูลว่า จะเปิดให้ชมในเวลา 11 โมงเช้าและ 5 โมงเย็น (17 โมงแลง) เท่านั้น อดไป
หมู-หมาเที่ยวลาว พักหนาว พักใจ ตอนที่ 2 : เวียงจันทน์
8เริ่มต้นทริปลาวกันเสียที รถเกาหลีคันนั้น มุ่งหน้าพาหมูกะหมาตัวน้อยไปกับกรุ๊ปทัวร์กลุ่มนี้ อย่างที่รู้กัน เมื่อเราไปกับกรุ๊ปทัวร์ สิ่งที่เราทำได้ก็คือ ซึมซับเรื่องราวจากที่ที่เราไปให้มากที่สุด ไม่สามารถจะเติมเต็มสัมผัสได้มากเท่าที่ต้องการ แต่ข้อดีของการมากับทัวร์ ก็คือ เราไม่ต้องไปหาข้อมูลมากมายว่าจะไปเที่ยวไหนดี (เพราะมีคนเลือกมาให้แล้ว) จะไปยังไง (เพราะมีคนพาไป) ไม่ต้องจัดการอะไรเอง (เพราะมีคนจัดการให้ตลอด) แต่สิ่งที่ได้กลับมาแทน ก็คือ การรีบๆ รนๆ แล้วไม่เต็มอิ่มกับแต่ละที่ที่ไป
ยังไงก็ตาม การไปกับทัวร์ก็ยังเหมาะกับการไปเยือนลาวครั้งแรกอยู่ดี
———————–
23.12.2008
เวลา 08.50 น.
รถทัวร์สัญชาติเกาหลีพาหมูกะหมามาถึงที่แรก เป็น “วัดสีเมือง” (ถ้าเขียนแบบไทย คงเป็น “วัดศรีเมือง” อะแหละ) วัดที่ผมจำเรื่องราวประวัติความเป็นมาไม่ได้เท่าไหร่ แต่ก็เป็นวัดที่มีตำนานเหมือนกัน วัดนี้มีนกตระกูลแร้งอยู่ตัวหนึ่ง ที่เฝ้าอยู่บนกำแพงอิฐมานานไม่ไปไหน ซึ่งเกี่ยวข้องกับตำนานที่หมาน้อยจำไม่ได้อยู่
หมู-หมาเที่ยวลาว พักหนาว พักใจ ตอนที่ 1
8เพิ่งกลับมาได้หมาดๆ กับทริปที่สองในรอบเดือน ช่วงนี้ ผมเที่ยวบ่อย เพื่อหย่อนใจและหลุดพ้นจากภาระที่หนักอกมาตลอดปี เป็นครั้งแรกที่ได้ไปเยือนดินแดนข้างเคียงที่ไม่เคยได้ไปถึง แลกกับการพักร้อน ที่น่าจะเรียกว่า การพักหนาวเสียมากกว่า เดินทางไปกลับกลุ่มคนที่เคยร่วมทำงานกันมาในช่วงหนึ่งของชีวิต
ยังรู้สึกเหนื่อยๆ อยู่เลย…
แต่ก็ขอบอกเล่าประสบการณ์ที่เกิดขึ้นให้อ่านกัน ก่อนจะเดินทางอีกครั้ง และอาจจะได้มาเล่าต่ออีกที หลังจากกลับมากรุงเทพฯ อีกครั้ง
———————-
22.12.2008
เวลา 18.00 น.
ภาพของหมาน้อยและหมูน้อย สองตัวจ้อยบนโลกใบใหญ่ แบกกระเป๋าพะรุงพะรังขึ้นรถไฟฟ้า รีบรุดเดินทางไปยังสถานที่รวมตัว ปรากฏแก่สายตาชาวกรุงผู้โดยสารรถไฟฟ้าขบวนนั้น ทั้งสองตัวลงสถานีสนามกีฬาฯ แล้วเรียกตุ๊กตุ๊กไปแถวโรงเรียนสาธิตจุฬาฯ
เลยเวลานัดหมายไปแล้ว แต่ทั้งสองตัวยังติดแหงกอยู่บนถนน…
กว่าจะถึงจุดหมาย ก็ล่วงเลยมาถึงหกโมงครึ่ง ยังดีที่ยังมีผู้ช้ากว่า เช็คชื่อกันเรียบร้อย เป็นอันรู้กันว่า เราได้เดินทางกับบริษัททัวร์ Sun Smile ที่จะดูแลเราตลอดเส้นทาง ทริปนี้ ออฟฟิศของหมูน้อยเขาจัดขึ้น เรียกให้หรูว่าเป็นการสัมนา (แท้จริงคือไปเที่ยว) เขาให้หมาภายนอกไปเที่ยวได้ ก็เลยขอไปเที่ยวด้วยตัวนึง
จุฬาฯ ยามนี้ ตึกใหม่ๆ ผุดขึ้นเยอะมาก นานๆ จะมาเยือนสามย่านแถวนี้ที ดูแปลกตาไปเยอะทีเดียว
ดู “สะบายดี หลวงพะบาง” ก่อนไปลาว
8ก่อนจะไปเที่ยวลาว คงต้องหาแรงบันดาลใจใส่หัวกันสักนิดนึง ด้วยการอ่านหนังสือลาวๆ ดูหนังลาวๆ
อันนี้ ผมไม่ได้ด่าใครนะครับ
ผมซื้อหนังสือเที่ยวลาวมาอ่าน ซึ่งก็ค่อนข้างเน้นไปที่รูปขาวดำ อธิบายเรื่องราวอย่างกันเอง แต่จับใจความยากไปนิด
ผมเคยเช่า “สะบายดี หลวงพะบาง” มาเปิดดู แล้วรู้สึกชมชอบในความเรียบง่ายของการดำเนินเรื่อง และอารมณ์ความเป็นลาว ถึงวันนี้ เมื่อกำลังจะไปเยือนในไม่กี่ชั่วโมง จึงขอหยิบมาดูอีกหนแล้วกัน
“สะบายดี หลวงพะบาง” คือชื่อที่สะกดตามแบบลาว ถ้าจะสะกดแบบไทยก็คงจะเป็น “สบายดี หลวงพระบาง” เป็นหนังที่ร่วมทุนกันจากกลุ่มคนหลายกลุ่มจากทั้งฝั่งไทยและลาว ทำให้เกิดหนังของชาติที่ไม่ได้มีออกมาราว 30 ปี
หนังเปิดเผยทิวทัศน์อันเป็นธรรมชาติและสงบเงียบ วิถีชีวิตที่เรียบง่าย ทัศนคติการใช้ชีวิตที่แตกต่างไปจากสังคมไทยในปัจจุบัน แม้ว่าจะเป็นบ้านใกล้เรือนเคียง แต่บางอย่างกลับแตกต่าง ด้วยสายน้ำโขงที่กั้นพรมแดน แม้จะมีจุดเชื่อมต่อ 2 ประเทศถึง 5 จุด แต่ความรู้จักกันยังน้อยมาก
