ผมว่าหลายคนคงคุ้นเคยดีกับการที่อยู่ดีๆ มีโทรศัพท์เข้ามา เบอร์ไม่คุ้น แต่ก็ตะหงิดๆ ใจ แต่ก็ตัดใจรับสาย ปรากฏว่า เป็นเสียงใส (นานๆ ครั้ง จะขุ่นๆ) แนะนำตัวเอง ก่อนจะบอกว่ามาจากบัตรเครดิตเจ้าไหน แม้ว่าบางครั้ง เจ้าหล่อนจะถามว่า เราพอมีเวลาคุยกับหล่อนบ้างไหม? แต่บางครั้ง เจ้าหล่อนก็ไม่เคยจะไต่ถามสักนิด ร่ายยาวและต่อยหอยอย่างไม่รอทีทา เหมือนอดอยากคนพูดคุยด้วยมาแต่ปางไหน บางทีคุณอาจะเจอการรุมสกรัม โทรมาตอนบ่ายระหว่างทำงานยังไม่พอ ตอนค่ำเพิ่งฝ่าฝูงชนมาถึงบ้าน ก็ยังมีอีกคนตามมาโทรหากันอีก

เอาล่ะ มาถึงคำถาม… ว่าคุณจะรับมือกับเหตุการณ์เหล่านี้อย่างไรกันบ้าง

เรามีตัวเลือกให้ครับ..

ก. คุณกำลังยุ่งกับงาน จึงไม่มีเวลาว่างจะพูดคุย เบอร์ไม่คุ้น คนเป็นคนดังใช่ย่อย รับสายมั่วซั่วไม่เป็นการดี

“ไม่รับมันซะเลย รอได้รอไป”

ข. คุณกำลังยุ่งอยู่กับงานเช่นกัน แต่เมื่อได้ยินเสียงสาวๆ ก็อดใจอ่อนไม่ได้

“คุยก็คุย ได้แต่ครับๆ ไป จนเวลาผ่านไปเรื่อยๆ คุณก็เริ่มรู้ว่าคิดผิด และจ้องหาช่วงแทรกบทกลอนเปล่าของเจ้าหล่อน กว่าจะหาโอกาสได้ เล่นเอามือถือร้อนผ่าวมาถึงหูแน่ะ”

ค. คุณเพิ่งออกมาจากห้องน้ำ ได้ิยินเสียงริงโทนคุ้นๆ จึงวิ่งมารับ ปรากฏว่า เป็นเบอร์บ้านที่คุ้นๆ อยู่เคยโทรมาขายบริการบัตรเครดิตอยู่บ่อยๆ ชักหัวเสีย

“กดไม่รับไปเลย โทรมาใหม่ก็กดไม่รับมันอย่างนั้นแหละ เดี๋ยวก็เลิกตื๊อเอง”

(more…)