เป็นการเดินทางขึ้นเหนืออีกครั้งในชีวิตครับ แต่ครั้งนี้ ดูเหมือนจะได้ผจญภัยแบบถึงตัวมากกว่าทุกครั้ง ทุกทีไปกับเพื่อนๆ ไปกับน้องๆ มีคนขับรถไปให้ในทุกที ไม่ต้องคิดแผนการเดินทางเอง เพราะมีคนคิดไว้ให้ทุกอย่าง เราเป็นเพียงคนที่เก็บเกี่ยวทัศนียภาพ และบรรยากาศให้มากที่สุดเท่านั้น
แต่ครั้งนี้ไม่ใช่
การไปเชียงใหม่หนนี้ เราเดินทางด้วยตัวเอง ไปกันเพียงสามคน จองตั๋วรถทัวร์เที่ยวค่ำ เพื่อที่จะไปถึงเชียงใหม่ตอนเช้าตรู่ เก็บกระเป๋าและไปที่ท่่ารถก่อนเวลาไปตั้งชั่วโมงนึงเต็มๆ ก่อนจะขึ้นรถและนั่งๆ นอนๆ หลับๆ ตื่นๆ ไปตลอดทาง รถวีไอพี อาหารการกินแสนดี แต่หนีไม่พ้นเรื่องเดิมๆ คือ “ผู้โดยสาร”

ขาไป เจอพวกเกย์คุยโทรศัพท์ตลอดทั้งคืน เด็กน้อยช่างพูด ขากลับ เรายังต้องเจอคนนอนกรนระดับเซอร์ราวด์อีก
สรุปว่า ทั้งไปทั้งกลับ นอนหลับรวมกัน ยังไม่ได้ครึ่งของเวลาที่นอนปกติเลยล่ะ