ผมเป็นคนขี้ลืมจริงๆ ครับ เมื่อวันที่ผมรู้ตัวว่า Kingston ของผมหายตัวไป ผมนึกไม่ออกจริงๆ ว่า มันหายตัวไปตอนไหน นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกว่า ถ้ามันหายตัวไป มันจะหายจากที่ไหนได้บ้าง แต่อย่างไรก็ตาม …

ผมสันนิษฐานว่า ต้องมีคนลักพาตัวไป เพียงแต่ใครเป็นคนๆ นั้นล่ะ

เอาเถอะ เมื่อผมตัดใจได้ ผมก็เริ่มค้นหาตัวแทนของเจ้า Kingston ทันที โดยในใจก็พยายามที่จะยับยั้งชั่งใจไว้บ้าง เพื่อไม่ให้ทุกอย่างดูรีบด่วนเกินไป แต่แล้วก็ไม่สามารถหยุดอารมณ์ “เหงา” นั้นได้

หลังจากสอบถามคนโน้นคนนี้อยู่ 4-5 วัน เริ่มหมดหวังที่จะหาตัวตายตัวแทนมือสองราคาถูกๆ จากคนรู้จักได้ ก็เริ่มจะจริงจังกับการหาจากคนไม่รู้จักบ้าง ในที่สุด หาอยู่ 2 วัน ก็เริ่มเข้าเค้า และตามตัวกันจนพบเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา

(more…)