นานแล้วนะ ที่ผมไม่ได้หยิบเรื่องกีฬาๆ มาเขียนถึงกันบ้างเลย ในที่สุดก็ได้เวลาเขียนถึงจนได้ แม้มันจะช้าไปก็ตามเถอะ แต่เพราะผมรอมาตั้งนานว่าถ้าถึงวันนั้นเมื่อไหร่ จะหยิบมาเขียนถึงแน่นอน ไปๆ มาๆ ก็ไม่มีอารมณ์จะเขียนเสียอย่างนั้น เอาล่ะ วันนี้ขอเขียนก็แล้วกัน
ต้องขอออกตัวว่า ตัวผมเองไม่ได้เชี่ยวชาญด้านฟุตบอลมากมายนัก เตะบอลก็ยังไม่ค่อยจะเป็น แล้วจะดูบอลได้เชี่ยวแค่ไหนเชียว เพียงแต่ผมรู้สึกถูกชะตากับสโมสรฟุตบอลแห่งนี้มานาน ได้ยินข่าวคราวทริปเปิลแชมป์ของพวกเขามาตั้งแต่ 1999 แต่ช่วงนั้น ผมยังไม่สนใจดูบอลมากนัก จนเมื่อวันหนึ่ง ด้วยเหตุผลกลใดก็จำมิได้ ผมกลับหันมาดูและเชียร์บอลกับเขาบ้าง และแน่นอนว่า ทีมที่ผมเลือกเชียร์ก็หนีไม่พ้น ปิศาจแดง – “Manchester United” นั่นเอง
ฤดูกาล 2008-2009 ฤดูกาลล่าสุดที่ผมกำลังเขียนบล็อกอยู่นี้ พวกเขาล้มลุกคลุกคลานเล็กน้อยในช่วงเริ่มต้น จนแฟนๆ ชักจะถอดใจคิดว่า ปีนี้ ไม่น่าใช่ปีของพวกเขาเสียแล้ว แต่ไปๆ มาๆ เมื่อทีมอื่นเริ่มทำแต้มตกหล่นบ้าง ในช่วงที่พวกเขาหลบไปชิงถ้วยสโมสรโลกในแดนเอเชียอยู่ ประกอบกับการทำผลงานดีเยี่ยม ด้วยการไม่แพ้ใครติดต่อกันอยู่หลายนัด
และแล้ว แชมป์ก็ลอยมาอยู่ในมือของแฟนผีอีกครั้ง จากที่หวังเอาไว้ว่าจะเอา 5 แชมป์เพื่อสร้างประวัติศาสตร์ ด้วยตอนนี้ ปิศาจแดง Machester United ยังคงอยู่บนเส้นทางลุ้นถ้วยในทุกๆ เส้นทาง การมักมากจึงเกิดขึ้นได้กับบรรดานักเตะ ผู้จัดการทีม สต๊าฟโค้ช และเหล่าเด็กผีทั้งหลาย
หลังจากคว้าถ้วย “แชมป์สโมสรโลก” มาจากแดนอาทิตย์อุทัย ยูไนเต็ดก็ยังคงมุ่งหน้าล่าฝันต่อ จนในที่สุด ก็ได้แชมป์ที่สองมาครองจนได้
แชมป์ Carling Cup นั่นเอง
กับนัดชิงชนะเลิศที่แสนสนุก โหด และทำร้ายจิตใจกันพอดู เมื่อ ผี มาเจอกับ ไก่ Tottenham Hotspur ซึ่งเป็นแชมป์เก่า ต่างฝ่ายต่างรุกรับกันสนุก จวนเจียนจะได้ประตูกันหลายหน ทำฟาวล์กันก็บ่อยแม้จะได้ฟรีคิกบ้างไม่ได้บ้าง จนในที่สุดก็เสมอกัน 0 – 0 เมื่อหมดเวลา
ไม่รู้เป็นไง ช่วงนี้ รู้สึกเนือยๆ กับการเอานิ้วจิ้มคีย์บอร์ดให้ออกมาเป็นข้อความบนบล็อกเสียจริงๆ หรือว่า เราทำงานมากเกินไป ทำจนเกินความพอดี หรือว่า เราเก็บทุกสิ่งมาทำ มาคิด มากจนเกินไป มากจนร่างกายและจิตใจบอกให้หยุด แล้วหันกลับไปพักผ่อนหย่อนใจบ้างเสียที…
วันนี้ อาจจะไม่มี entry ใหม่เสียแล้ว ถ้าเมื่อคืนไม่มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้น
ใช่แล้ว เมื่อคืน ผมนั่งอดหลับอดนอนเชียร์บอลอยู่ครับ นัดสำคัญเสียด้วย นัดชิง UEFA Champions League ระหว่าง Manchester United กับ Chelsea ลุ้นดับเบิลแชมป์ในฤดูกาลนี้ นัดสำคัญที่ต้องไม่พลาด
เมื่อคืน ผมไม่หลับเลย ตั้งแต่กลับบ้าน ก็ตั้งหน้าตั้งตาทำโน่นทำนี่ไปเรื่อย รอเวลา ไม่อยากหลับเพราะมันคงหลับไม่ลง ก็เลยลืมตาอยู่จนถึงตีหนึ่งเศษ ลุกไปเปิดทีวี แล้วก็ลุ้นเชียร์ตั้งแต่ต้น ยันจบเกม นอนตี 5!
คงต้องบอกว่า คืนนี้ คุ้มค่ากับการอดหลับอดนอนอยู่เชียร์ยูไนเต็ดจริงๆ เลย
หลังจากอึดอัดกับฟอร์มของทีมมาหลายนัด เนื่องด้วยช่วงนี้มีแมตช์สำคัญๆ ติดๆ กันหลายแมตช์ จำเป็นต้องจัดทีมเพื่อเน้นสกอร์ ซึ่งบางครั้งมันก็ไม่ได้เป็นอย่างที่หวังไว้ สิ่งที่จะเป็นการผ่อนคลาย มันเลยกลายเป็นกดดัน
ในพรีเมียร์ลีก ฝันว่าจะได้นั่งลุ้นสบายๆ หลังทำแต้มห่างรองจ่าฝูงไกลถึง 6 แต้ม ก็กลายเป็นว่า ต้องมาลุ้นกันไปจนนัดสุดท้ายของฤดูกาล
ในยูฟ่าแชมเปียนสลีก ก็ต้องไปเล่นนอกบ้านแบบยั้ง รั้งสกอร์ให้เสมอและไม่เสียเอาไว้ก่อน แม้จะทำได้สำเร็จ แต่รูปเกมก็ไม่โดนใจกองเชียร์สักเท่าไหร่ ดูไปเสียวไป ใครว่ามันดีล่ะ
นับว่าลุ้นกันสุดตัวทีเดียว เมื่อคืนวาน กว่าที่ผีแดง Manchester United จะเด็ดชัยชนะเก็บไว้ตุนอีกนัดในบ้านตัวเอง เมื่อเปิดรับการมาเยือนของปืนโต Arsenal และเฉือนเอาชนะไปได้ 2-1 ทั้งที่โดนนำไปก่อน
ให้แฟนว้าวุ่นใจเล่นซะงั้น เมื่อเหลียวมองดูตาราง เห็นคะแนนว่านำอยู่ แต่ก็ยังวางใจไม่ได้ ตาอยู่กำลังไล่หลังมา ทุกวันนี้ แม้ขึ้นมาหายใจบนหัวตารางก็ใช่จะนิ่งนอนใจได้เสียเมื่อไหร่ โกยหนีอย่างเป็นดีที่สุดล่ะครับ
ตารางคะแนน ณ วันครอบครัว 14 เม.ย. 51
P
W
D
L
F
A
PTS
1 แมนฯ ยูไนเต็ด
34
25
5
4
72
18
80
2 เชลซี
33
22
8
3
58
23
74
3 อาร์เซน่อล
34
20
11
3
64
29
71
4 ลิเวอร์พูล
34
18
12
4
60
26
66
5 เอฟเวอร์ตัน
34
18
7
9
50
28
61
ขณะที่พิมพ์อยู่นี่ เชลซี ว่าที่รองแชมป์ก็กำลังเคี่ยวขับกับวีแกนอยู่ เดี๋ยวก็คงรู้ผล
เรามาดูกันดีกว่า ว่า ทีมลุ้นแชมป์เหลือเตะกับใครบ้างก่อนจะรู้ว่า ใครได้ถือถ้วย จูบถ้วย และกินเหล้าจากถ้วยใบนี้กัน (จริงๆ ก็กะจะเขียนเอาไว้ดูเองอะแหละ คาดว่า พวกที่ชอบเชียร์บอลก็น่าจะรู้กันอยู่แล้วอะเนอะ)
Recent Comments