จิปาถะ บันเทิง บล็อก
Posts tagged musical
Fame | ขอดังโดน โดน?
4ไปดูมาเรียบร้อยแล้วครับ กับหนังฮอลลีวู้ดที่กำกับโดยคนไทยเรื่องนี้ โดยได้โอกาสไปชมก่อนใคร แต่ดันไม่มีโอกาสได้เล่าในทันทีที่ดูหนังจบลง เพราะหลายภารกิจ เลยจำต้องยกยอดมาเล่าให้อ่านกันในวันนี้
ผมว่า หลายคนคงไม่รู้จักไม่มักคุ้นกับชื่อนี้ “Kevin Tancharoen” หรือเขียนไทยๆ ก็ เควิน ตันเจริญ เขาคือผู้กำกับภาพยนตร์ชีวิตนักศึกษาโรงเรียนศิลปะเรื่องที่ผมเพิ่งไปดูมา “Fame – ขอดังโดน โดน”
ภาพยนตร์เรื่องนี้ เป็นรีเมกของเวอร์ชั่นที่เคยดังและได้รับคำชื่นชมสุดๆ มาแล้วเมื่อปี 1980 แน่นอนว่า ผมยังไม่เคยได้ดูเวอร์ชั่นนั้น จึงมิอาจเปรียบเทียบใดๆ ได้ว่า มันดีกว่าหรือแย่กว่า และกว่าอย่างไร…
Mamma Mia! วิวาห์วุ่น ลุ้นหาพ่อ ร้อง เต้น เพลินเชียว
3ช่วงนี้ ดูเหมือนดูหนังเรื่องไหนก็ไม่ค่อยจะสร้างเสริมแรงบันดาลให้อยากเขียนถึง ไม่ใช่ว่าหนังจะไม่มีดี แต่ด้วยอะไรบางอย่าง ทำให้ไม่ค่อยอยากเขียนบล็อกซะงั้น
ช่วงที่ผ่านมา ผมเข้าโรงหนัง ดู “Inkheart” หนังเยาวชนที่พูดถึงเรื่องราวของ นักอ่านที่ปลดปล่อยตัวละครในวรรณกรรมออกมาโลดแล่นในชีวิตจริงๆ หนังดูเรื่อยๆ เอื่อยๆ ตามประสาหนังจินตนาการที่มีกลุ่มเป้าหมายเป็นเด็กและเยาวชน
ถัดมาอีก 1 อาทิตย์ ผมได้เข้าไปดู “Underworld : Rise of the Lycans” ภาคที่ 3 ของ Underworld หนังสงครามของ 2 เผ่าพันธุ์ หนังมีแต่เรื่องราวในเวลากลางคืน หรือความมืด ดำเนินเรื่องสนุกใช้ได้ แต่ไม่ได้เป็นหนังที่ไปดูเพราะความอยากของตัวเอง
มาถึงเรื่องนี้ดีกว่า “Mamma Mia!”
ปกติหนังเพลงนั้น ไม่ค่อยจะถูกสเปกผมเท่าไหร่ น้อยเรื่องที่จะทำให้ผมอยากดูจนต้องไปเสาะหามัน หลังจากมีหลายคนสะกิดบอกว่ามันดี ต้องดู ก็เลยขอดูสักหน่อย
Step Up | Herb | Cellular
8ผมไม่ค่อยมีเวลาเขียนบล็อกครับ ผมเลยขอเขียนเล่าหนัง 3 เรื่องมันทีเดียวไปเลยละกัน
ช่วงเวลาแห่งการหยุดสงกรานต์ใกล้จะสิ้นสุดเข้าไปทุกทีแล้ว ช่วงเวลาที่คนข้างนอกเขาเล่นสนุก แต่คนอย่างผม เอาแต่เก็บตัวอยู่แต่ในรัง จะแว้บออกไปได้ก็หลังทุ่มหนึ่งไปแล้วนั่นแหละ ฟังดูเหมือนกับตัวเองเป็นหนูเลยเนอะ
ช่วงนี้ ผมก็หยิบเอาหนังที่เก็บๆ ไว้ออกมาดูบ้าง เช่ามาดูบ้าง เป็นการผ่อนคลายระหว่างงานที่ยังต้องสะสางแม้จะเป็นวันหยุดก็ตาม ทั้งสามเรื่อง ผมว่า น่าประทับใจทั้งสามเรื่องครับ เล่าไปที่ละเรื่องก็แล้วกัน
Sweeney Todd | เลือดสาด อาบมีดโกน… อื๋ยยย…
6เป็นเวลาหลายวันมาแล้ว ที่ผมไม่ได้เดินเข้าโรงหนังเลย คิดถึงโรงหนังจัง วันนี้วันหยุดแล้ว ขอเข้าโรงหนังไปดูหนังในโรงสักหน่อยเถอะนะ เรื่องกะไรดี เรื่องนี้แล้วกัน
Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street
สวีนนี่ย์ ทอดด์ บาร์เบอร์หฤโหดแห่งฟลีทสตรีท
ผลงานของ Tim Burton ที่กลิ่นและสไตล์เฉพาะตัว งานนี้ก็ไม่เว้น ไม่เคยว่างเว้นไปทำอะไรที่ไม่ใช่สไตล์ของตัวเองเลยมั้ง หลังจากโดดเด้งจาก “Sleepy Hollow” แล้ว ก็สร้างออกมาอีกหลายเรื่อง ล่าสุดก็เป็นแอนิเมชั่น+มิวสิคคัล เรื่อง “Corpse Bride” หรือ “เจ้าสาวซากศพ” คราวนี้ เขากลับมาใหม่ด้วย สไตล์ละครเพลง เปลี่ยนจากหุ่นปั้นเป็นคนจริงๆ แล้ว แต่ยังคงรูปแบบของการร้องเพลงเล่าเรื่องอยู่เช่นเดิม
Sweeny Todd เคยเป็นละครเพลงมาก่อน เมื่อมาเป็นหนัง มันจึงไม่สามารถเหมาะกับอะไรไปได้ นอกจาก “หนังเพลง” เมื่อมันมาอยู่ในมือของผู้กำกับอย่าง Tim Burton มันจึงเป็นอะไรที่ dark อย่างสุดๆ และคนอย่าง Tim Burton ลงมาทำเอง จึงหนีไม่พ้นหนังเพลงสีทึมๆ
แต่คราวนี้ ค่อนข้างเลือดเดือดเต็มจออยู่สักหน่อย
