เสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมา นับเป็นช่วงเวลาที่ทั้งสนุกทั้งเหนื่อยไปพร้อมๆ กัน เพราะผมมีคิวออกนอกบ้านทั้งสองวัน แถมกว่าจะได้กลับบ้านก็ดึกดื่นทั้งสองคืน ก็เสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมา มีสองงานที่ผมได้ไปร่วมแจม ซึ่งวันนี้ คงถึงเวลาที่จะเล่าให้อ่านกันซักที ก่อนมันจะล่วงเลยไปไกล

ผมขอเริ่มที่วันเสาร์ ที่ 14 พ.ย. 52 งานแคมป์ของคนทำเว็บ ที่จัดขึ้นมาครั้งที่สองแล้ว “ค่ายความคิด ThinkCamp 2″

ปีนี้ เขาเลือกคอนเซ็ปต์ “ไทยๆ” มาเป็นใช้กับการจัดในครั้งนี้ จึงใส่ความเป็นไทยเข้ามาใส่ในหลายๆ ส่วนของงาน ไม่ว่าจะเป็น เว็บที่ใช้ตัวเลขและลายไทยประกอบการออกแบบ ในงานมีโปรแกรมโดเมนชื่อไทยๆ ที่เริ่มเปิดให้ใช้งานอย่างสมบูรณ์มากขึ้น พร้อมของรางวัลก็ยังเป็นของไทยๆ อย่าง โดเมนชื่อไทย และพจนานุกรมอีก

หลายคนอาจจะยังไม่รู้จักว่า งานนี้มันคืองานอะไร มันคือค่ายหรือแคมป์ของคนที่ทำเว็บทั้งหลายมารวมตัวกัน เพื่อพูด เพื่อฟัง ในไอเดียของเว็บต่างๆ ทั้งที่เป็นของตนเองหรือของคนอื่น ที่อยากพูดอยากนำเสนอ ทุกคนสามารถเสนอหัวข้อของตัวเองได้ ทำพรีเซ็นเตชั่นส่งให้ทีมงานไป 10 หน้า เพื่อพูดสไลด์ละนาที เอาเป็นคุณได้พูด 10 นาทีต่อ session นั่นเอง ก่อนจะได้พูดก็จะมีการเปิดให้โหวตหัวข้อที่คุณอยากฟัง หัวข้อใดได้รับการโหวตสูงสุดก็จะได้นำเสนอก่อน ไล่เรียงกันมา

ผมเองก็เลือกใช้ตัวเลขไทยในสไลด์ของตัวเองด้วย หลังจากไปแค่นั่งฟังเขาพูด ปีนี้ ขอลองพูดบ้าง ไม่รู้ว่าจะมีคนอยากฟังหรือเปล่าหรอก แต่คิดว่า อยากลองพูดดูเท่านั้นเอง ก็ปรากฏว่าหัวข้อของผม “บล็อกบันเทิง ทำยังไงให้บันเทิง” มีคนฟังมากพอสมควร อยากบอกว่า ดีใจที่มีคนฟังครับ คิดว่าตัวเองพูดพอไหว มีคนถามด้วย และก็ตอบไปได้ดีพอใช้ได้ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาฟังผมนะครับ

ไปถึงอาคาร SM Tower ชั้น 20 สถานที่จัดงานตั้งแต่ 10 โมงกว่าๆ กลับออกมาก็ 4 โมงเย็นเศษแล้ว เวลาที่เหลือของวัน ผมก็เข้าโรงหนังต่อเลย

พิเศษ: วันนั้น ผมใส่เสื้อ “หนีตามกาลิเลโอ” ไปครับ
เว็บไซต์:? ThinkCamp

————–

ผ่านล่วงมาสู่อีกวันหนึ่ง วันอาทิตย์ที่ 15 ผมก็มีโอกาสได้ไปอีกงานหนึ่ง คราวนี้เป็นงาน “WordCamp Bangkok 2009″ ครับ เป็นการรวมตัวของบรรดาบล็อกเกอร์ที่ใช้งาน WordPress นั่นเอง

งานนี้ เคยจัดมาครั้งหนึ่งเมื่อปีที่แล้ว ครั้งนั้น ผมเองก็ได้ขึ้นไปพูดในช่วง Inspiration Blog ด้วย ครั้งนี้ ผมเข้าไปในฐานะผู้เข้าร่วมงานพ่วงด้วยการเป็นช่างภาพ เดิมที ผมได้รับการทาบทามจะให้ขึ้นพูดด้วยซ้ำ แต่ด้วยความที่ไม่ได้เชี่ยวชาญมากนัก จึงไม่ค่อยมั่นใจว่าจะ มีความรู้มากพอที่จะพูดเรื่องใดเรื่องหนึ่งให้เป็นการชัดเจนลงไปได้ หลายๆ คนจึงอดฟังผมพูดสองวันติดไปอย่างน่าเสียดาย

ในงาน จะมีผู้คนที่ขึ้นมาพูดเรื่องราวต่างๆ ที่เกี่ยวกับ WordPress ในแง่มุมต่างๆ ทั้งจาก Microsoft ก็มีของมาโชว์, เชิญบล็อกเกอร์คนดังๆ มาพูดคุย ไม่ว่าจะเป็น วิภว์ บูรพาเดชะ (Happening), นิ้วกลม, ทรงกลด บางยี่ขัน และวรรณสิงห์ ประเสริฐกุล, @sweetener และ @iMenn คู่รักที่หวานจนมดขึ้นบล็อก, ได้ฟังบล็อกเกอร์ต่างรุ่นในช่วงเดียวที่เราเคยขึ้นมาก่อน, @iannnnn กับ Plugins & Themes โดนใจ, @macroart กับ สร้าง Podcast ง่ายๆ ด้วย WordPress, @gootum กับ SEO ด้วย WordPress และปิดท้ายด้วย @markpeak @charoenchai @sikkha ด้วยเรื่องของ ยุทธศาสตร์ Social Media ในอนาคต

งานนี้ ผมเดินไปทั่วงาน เพื่อเก็บภาพให้กับทีมงานกระปุก จนหลายคนอาจบ่นว่า ผมเดินไปทั่ว ไม่มีโอกาสจะมาทักสักที ต้องขออภัยด้วยหากจะเดินเกะกะลูกตาท่านไปบ้าง แต่ก็เพื่อจะได้ภาพจากหลากหลายมุมมาฝากกัน

หลังจากได้ SD Card จากทีมงานกระปุก ผมอาจจะมาลงภาพเพิ่มเติม ตอนนี้ ก็ฝากไปเชยชมผลงานของ @patsonic และ @xza ได้ที่เว็บอย่างเป็นทางการของงานนี้ก็แล้ว เพราะผมจะขอปิดท้ายด้วยภาพคู่ของผมกับน้องซี @ceemeagain นั่นเอง

ไปถึงงานที่ มหาวิทยาลัยศรีปทุม (บางเขน) ตั้งแต่ 9 โมงครึ่ง อยู่ในงานจนถึงหกโมงครึ่ง ก่อนจะไปปาร์ตี้หลังงานที่ Yes Indeed ต่ออีก กว่าจะกลับถึงบ้าน ปาเข้าตีหนึ่งเลยเชียว

พิเศษ: วันนั้น ผมใส่ “รถไฟฟ้ามาหานะเธอ” ไปครับ
เว็บไซต์: WordCamp Bangkok

พักเรื่องเที่ยวๆ มาเขียนเรื่องอื่นๆ กันบ้างดีกว่า ในฐานะที่เป็นคนหนึ่งที่ใช้ WordPress มานานประมาณหนึ่ง และห่างหายจากการเขียนถึง WordPress ไปนานพอสมควร วันนี้ได้เวลากลับมาเขียนถึงบ้าง

ครั้งหนึ่ง ผมเคยเขียนถึงแหล่งโหลด WordPress Theme ต่างๆ เอาไว้ จนถึงวันนี้ แม้ว่าจะมีรายใหม่ๆ ที่เปิดให้ดาวน์โหลดธีมไปใช้กันทั้งฟรีและไม่ฟรี แต่ก็ยังเห็นว่า หลายคนก็ยังมาเยี่ยมเยือนหน้านี้กันอยู่เรื่อยๆ ว่างๆ อาจจะได้เขียนอีกนะ

วันนี้ ผมจะลองเขียนถึง? Plugins ดูบ้าง ความที่ WordPress เป็นที่นิยม ทำให้มีผู้คนมากมายทำปลั๊กอินขึ้นมาให้เราใช้เยอะแยะไปหมด ปลั๊กอินที่ผมใช้ บางคนก็ไม่ได้ใช้ หรืออาจจะไม่ชอบ บางครั้ง ผมก็ได้ลองใช้งานอยู่ชั่วระยะเวลาหนึ่ง ก่อนจะพบว่า ผมไม่ชอบมันเอาเสียเลย ขณะที่บางตัว ทำให้ผมยังคงใช้มันมาอยู่เรื่อยๆ ไม่ว่าจะเปลี่ยนธีมใหม่ไปกี่หนก็ตาม วันนี้ ผมขอรวบรวมปลั๊กอินที่ผมชอบมาแชร์ให้อ่านกันสักเล็กน้อยครับ

StatPress

ปลั๊กอินที่ช่วยเรารวบรวมสถิติการเข้าเยี่ยมชมบล็อกมาให้ เก็บข้อมูลได้ละเอียดพอสมควรทีเดียว แสดงในรูปแบบกราฟแท่ง ระบุให้หมดว่า เข้ามาจากลิงก์ใด เวลาไหน เก็บข้อมูลบอทชนิดต่างๆ ที่เข้ามาให้ด้วย โดยมีหน้าแสดงสถิติโดยรวมให้เห็นชัดเลยว่า คีย์เวิร์ด และบอทไหนเข้ามาเยอะน้อยเรียงกันไป แถมยังมีหน้าแสดงข้อมูลรายละเอียดของการเข้ามาแต่ละ IP ด้วย

ข้อเสียของมันคือ ถ้าคนเข้าบล็อกเราเยอะๆ มันจะใช้เวลานานนิดนึงในการรวบรวมและแสดงผล แต่ไม่ได้ทำให้บล็อกช้าลงนะครับ

Twitter Tools

เมื่อเราโพสต์บทความในบล็อกขึ้นออนไลน์ มันจะส่งข้อความไปทวีตใน Twitter ให้ทันที สะดวกดีเหมือนกันครับ

แต่ระวังนิดนึง ถ้าช่วงไหนมีปัญหา มันจะเล่นเอาบล็อกคุณอืดไปเลยเชียวล่ะ

All in One SEO Pack

แก้ไขตั้งค่าทุกอย่างที่มีผลด้าน SEO ทำให้บล็อกของเราติดอันดับดีๆ ในเว็บไซต์ค้นหาต่างๆ ได้ เป็นปลั๊กอินสามัญประจำบล็อกไปแล้ว ณ ตอนนี้

Google XML Sitemaps

นี่ก็อีกตัว มันจะช่วยสร้าง XML file ที่เป็น Sitemap สำหรับเว็บไซต์ค้นหาดังๆ อย่าง Google, MSN Search และ Yahoo! เป็นปลั๊กอินที่แนะนำสำหรับการทำ SEO ตัวหนึ่ง

Revision Control

ก่อนหน้านี้ WordPress มีระบบ Revision ที่จะจัดเก็บบทความที่ถูกแก้ไขไว้ให้ เผื่อจะเอากลับมาใช้ใหม่ แต่มันก็เป็นผลให้ฐานข้อมูลมันโตเกินความจำเป็น มีเอ็นทรี่มากมายที่เก็บไว้แต่ไม่ได้ใช้ พูดง่ายๆ ว่ามันคือ “ขยะ”

จนผมมาพบปลั๊กอินตัวนี้ สบายใจกว่าที่เคย เพราะสามารถระบุได้ว่า ไม่ต้องการใช้ Revision หรือให้ใช้ได้อย่างมากไม่เกิน 2 ครั้งต่อบทความ ลดขยะลงไปได้เยอะเลยครับ

SRG Clean Archives

ปลั๊กอินทำหน้าพิเศษ แสดงรายการบทความ/เอ็นทรี่ทั้งหมดในบล็อกของเรา พร้อมแสดงวันที่และจำนวนคอมเมนต์ให้ด้วย แสดงแยกเป็นเดือนๆ มาให้เลย เท่ตรงคลิกโชว์เฉพาะเดือนได้ โชว์เดือนไหน เดือนอื่นก็จะหดกลับไปซ่อนหมด

ข้อเสีย คือ มีปัญหากับบางธีม ทำให้การแสดงและซ่อนมันผิดเพี้ยนไปจากที่ควรจะเป็น

WordPress Database Backup

เมื่อไหร่โอสติ้งที่ใช้อยู่เกิดล่ม หรือบล็อกของเราเกิดความเสียหายบางอย่างขึ้น อย่างน้อยเราก็มีตัวช่วยแล้ว เพราะเราแบ็คอัพฐานข้อมูลของบล็อกเราไว้ตลอด จะตั้งให้มันเก็บไว้ในเซิร์ฟเวอร์ หรือ zip แล้วส่งเมล์มาให้ก็ยังได้

เป็นตัวช่วยที่ขาดไม่ได้ กันไว้ดีกว่าแก้ครับ เจอมาทีนึงแล้ว วุ่นไปหลายวันเลยเชียว

Wordpress PDA & iPhone

ปลั๊กอินนี้จะทำให้ใครๆ ก็ดูบล็อกเราในมือถือ, PDA และ iPhone ได้รวดเร็วเพราะมันจะเบามากๆ ตัดธีมที่ฟุ่มเฟือยทิ้งไป และปรับการแสดงผลให้พอดีกับหน้าจอ น่าใช้มากๆ

Wordpress Video Plugin

เขียนบล็อกสมัยนี้ ไม่พ้นต้องแปะคลิปวิดีโอจากเว็บไซต์ที่ให้บริการโหลด/โพสต์คลิป นี่คือปลั๊กอินตัวหนึ่งที่มีคนนิยมใช้กันมานาน แม้ว่า จะมีอีกหลายตัวที่ผุดขึ้นมาแย่งส่วนแบ่ง มันสามารถแสดงผลคลิปวิดีโอจากหลายๆ ที่ โดยเฉพาะ YouTube, myspace, DailyMotion และอีกมากมาย ด้วยการแปะโค้ดสั้นๆ ง่ายๆ

ถ้าจะมีไว้สักตัว ผมแนะนำปลั๊กอินตัวนี้ไปลองใช้แล้วกันครับ

Edit: ปลั๊กอินนี้ แทบจะเรียกได้ว่า ไม่จำเป็นไปเสียแล้วในปัจจุบัน เพราะ WP เวอร์ชั่นใหม่ รองรับการเอา Embed Code มาแปะแล้วล่ะครับ

WP-PageNavi

ธีมส่วนใหญ่จะสร้างลิงก์เชื่อมไปยังหน้าอื่นด้วยการใช้ Previous / Next แต่เพื่อให้ยืดหยุ่นมากขึ้นไปอีก การทำลิงก์ด้วยเลขหน้าน่าจะทำให้ผู้อ่านบล็อกเดินทางไปหน้าอื่นๆ ได้สะดวกง่ายดายยิ่งขึ้น

เป็นปลั๊กอินอีกตัวที่ผมใช้มาเนิ่นนานเลยล่ะ

—————————————

นีคงเป็นแค่ส่วนเสี้ยวหนึ่งเท่านั้นแหละครับ สำหรับปลั๊กอินดีๆ สำหรับผู้ใช้ WordPress หลายๆ คนอาจจะรู้จักและเคยใช้มันแล้ว แต่ถ้าใครไม่เคยใช้ ก็อาจจะได้ปลั๊กอินที่ถูกใจเหมือนผมบ้างก็ได้ ถ้าใครเจอปลั๊กอินไหนถูกใจคุณมากกว่า คอมเมนต์กันมาได้ครับ บอกเหตุผลมาด้วย เผื่อผมจะได้เอามาลองใช้ดูบ้างไงล่ะ

ขอปิดท้ายด้วยรายชื่อ WordPress Plugins ที่ campatible กับ WordPress 2.7 แล้วกัน

http://codex.wordpress.org/Plugins/Plugin_Compatibility/2.7

ผมยอมรับว่า ผมไม่ตื่นเต้นมากนักกับการไปร่วมงาน WordCamp Bangkok 2008 ในฐานะวิทยากร แต่ใกล้ถึงเวลาที่จะต้องขึ้นไปพูด ใจผมก็เต้นแรงขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ เมื่อขึ้นไปอยู่บนเวที กลับมาพบว่า ใจมันเต้นแรงอย่างฉุดรั้งเอาไว้อยู่

ขนาดผมเตรียมตัวเตรียมใจเอาไว้แล้วนะนี่ มาดูคำตอบที่ผมเล็คเชอร์เอาไว้กันดีกว่า ว่าผมจะตอบอะไรบ้าง จากคำถามที่ได้ัรับมาก่อนวันงาน ถือเป็นโอกาสที่หลายคนจะได้อ่านบทสัมภาษณ์ผมไปในตัวด้วย (เอ อยากอ่านกันหรือเปล่าหว่า)

จุดเริ่มต้น/แรงบันดาลใจที่ทำให้เริ่มเขียนบล็อก

- มันเริ่มต้นมาจากผมเคยทำเว็บเพลง cityblue.net ที่กระจายข่าวสารวงการเพลงให้กับค่ายและคนทำเพลงมานาน ก็อยากนำเสนอความเป็นตัวเอง หรือสิ่งที่ตัวเองคิดออกไปบ้าง จึงเพิ่ม cityblue.net/blog ขึ้นมา โดยนำเสนอเรื่องอื่นๆ ที่นอกจากเรื่องของเพลงบ้าง เพราะความสนใจของผมไม่ได้มีแต่เพียงเรื่องเพลงอย่างเดียวเท่านั้น ยังมีเรื่อง หนัง, หนังสือ และเรื่องอื่นๆ อีกด้วย

- ต่อมาจึงคิดว่า เราน่าจะจดโดเมนเนมขึ้นมา เพื่อให้มันบอกถึงความเป็นเราที่ชัดเจนไปเลย ในที่สุด ก็เลยกลายมาเป็น PatSonic.com และตั้งสโลแกนให้มันว่า “จิปาถะ บันเทิง บล็อก” ซึ่งหลังๆ ก็ชักจะเีขียนเรื่องหนังมากกว่าเพลง แต่ก็เขียนเพื่อแสดงทัศนะ วิจารณ์ตามความรู้สึก ไม่ได้แสดงถึงความเชี่ยวชาญในด้านการวิจารณ์แบบนักวิจารณ์แต่อย่างใด ส่วนใหญ่มักเป็นเรื่องอยากแนะนำมากกว่าจะเรื่องที่ออกมาสับซะเละ

เนื้อหาเด่นๆ ในบล็อก

- ด้วยความที่มันเป็น “จิปาถะ บันเทิง บล็อก” มันจึงเป็นบล็อกที่มีเรื่องราวแบบวาไรตี้ ที่หมุนเวียนสลับกันไป แล้วแต่ว่า วันไหน ผมอยากจะเขียนถึงเรื่องอะไร เพราะเป็นคนที่สนใจความบันเทิงในหลายๆ รูปแบบ บางครั้ง ก็มีสาระมาฝากๆ กันบ้าง อย่างเรื่อง Theme ของ WP หรือปลั๊กอินของ Firefox สำหรับคนใช้ Twitter

- ความโดดเด่นของ PatSonic ในความรู้สึกของผม ก็คือ ผมพยายามใช้วิธีการเขียนที่ค่อนข้างไหลลื่น ให้อ่านเพลินตั้งแต่ต้นยันจบ (ไม่รู้จะรู้สึกแบบนั้นกันมั้ยนะ?) หลายคนอาจจะคล้อยตามอย่างไม่รู้ตัวก็ได้

- วิธีการเขียนเป็นทำนองว่า แสดงความคิดเห็น แบ่งปันประสบการณ์ เอาสิ่งที่ชอบมาบอกเล่า ไม่ได้อวดรู้ นี่น่าจะเป็นส่วนหนึ่งให้ PatSonic มีความเป็นตัวเองอยู่บ้างไม่มากก็น้อย

- เนื้อหาที่โดดเด่น น่าจะเป็นเรื่อง “หนัง” เพราะผมชอบดูหนัง ถ้าหนังในโรง ผมไปดูแล้วก็จะเอามาเ่ล่า ว่าเรื่องย่อเป็นยังไง (ไม่ได้สปอยล์ ถ้าสปอยล์ก็จะมาบอกก่อน) ดูแล้วรู้สึกยังไง ชอบตรงไหน ไม่ชอบตรงไหน ไม่ได้เจาะลึกแบบนักวิจารณ์ บางครั้งก็อาหนัง DVD มาเล่า ผมดูหนังแผ่นเยอะเหมือนกัน ในบางช่วง ดู 4-5 เรื่องในอาทิตย์เดียวก็มี แต่ก็อาจจะมีบางเรื่องที่หยิบมาเขียน ส่วนมากมักจะเป็นเรื่องที่ประทับใจ ก็เลยเกิดแรงบันดาลใจที่อยากจะบอกต่อ

- อีกส่วนก็คือ “แอนิเมชั่น” ผมชอบดูครับ พอดูแล้วก็จะเอามาเขียน เผื่อจะเจอคนที่ชอบเหมือนๆ กันกับเราบ้าง ส่วนใครที่อาจจะยังไม่เคยดู ก็อาจจะไปเสาะหามาดูเหมือนเราบ้าง ส่วนใหญ่ผมจะชอบดูแอนิเมชั่นของ Pixar และ Studio Ghibli

- อีกส่วนก็คงเป็นเรื่องท่องเที่ยวครับ เพราะผมเป็นคนชอบเที่ยว แต่ในชีวิตจริง ปีนึงผมจะได้ไปเที่ยวแค่ไม่เกิน 2 ครั้งเท่านั้น เพราะตังค์ไม่ค่อยมี แต่ละครั้งที่ไปเที่ยว ผมก็จะถ่ายรูปเก็บไว้เยอะๆ แล้วเอามาเล่าเป็นหลายๆ ตอนอย่างละเอียด คนที่ไม่ได้ไป ถ้าอ่านจนจบก็จะเหมือนกับไปเที่ยวด้วยกันมาเลย นี่ก็น่าจะเป็นเนื้อหาที่เด่นๆ ของบล็อกของผมนะครับ

ทราบมาว่า เป็นคนรักดนตรีมากๆ เนื้อหาใน PatSonic.com นี้มีความเชื่อมโยงกับความชอบส่วนตัวอย่างไรบ้าง

งานประจำของผมเอง (ซองบุรี) ก็มีความเกี่ยวข้องกับเพลงและดนตรีอยู่แล้ว ชีวิตผมจึงเหมือนอยู่กับเพลงตลอดเวลา ผมจึงไม่ค่อยได้เขียนเกี่ยวกับเพลงมาก ไปๆ มาๆ มันไปหนักที่ “หนัง” เสียมากกว่า แต่ก็มีสลับมาเขียนเรื่องเพลงบ้างเป็นบางที ถ้ามีแรงบันดาลใจมากพอที่จะเขียน บางครั้ง เราก็ได้ฟังเพลง หรือเราไปอยู่ในคอนเสิร์ตหรือ Music Festival สักที่หนึ่ง แล้วเราเกิดปิ๊งขึ้นมาได้ว่า “เออ เรื่องนี้น่าเอามาเขียน” ถึงจะเขียน มันไม่ใช่ว่า เฮ้ย เราไปงานนี้หรือฟังเพลงชุดนี้สิ จะได้เอามาเขียน

- ทุกอย่างมันเกิดจากความอยากจะเขียนล้วนๆ ครับ

- ผมอยู่กับเพลงเยอะ จนผมรู้สึกว่า เฮ้ย ผมยังมีชีวิตด้านอื่นอยู่นะ ที่ผมชอบ และอยากจะนำเสนอเรื่องอื่นๆ บ้าง เพราะฉะนั้น หลายคนคงเห็นว่า ผมเขียนเรื่องอื่นๆ เยอะกว่าเพลงเสียอีก

ทิศทางของการเขียนบล็อกในอนาคต

- ผมเอง ยังไม่เคยคิดถึงอนาคตครับ อย่างที่บอกว่า ผมเขียนบล็อกด้วยแรงบันดาลใจส่วนตัว ตราบใดที่แรงบันดาลมันยังคงอยู่ มันก็ยังคงเป็นแรงผลักดันให้ผมมีแรงเขียนอยู่ วันไหนแรงบันดาลใดผลักดันให้ผมอยากเขียนเรื่องอะไร ผมก็จะเขียนเรื่องนั้นในวันนั้น อนาคตของ PatSonic จึงเป็นเรื่องคาดเดาไม่ได้ แล้วแต่พรหมลิขิตครับ

- เพราะฉะนั้น ถ้าบล็อกจะยังอยู่ไปถึงอนาคต ก็คงจะเป็นบล็อกที่มีเนื้อหาที่พูดถึง และเปลี่ยแปลงแนวทางไปตามสิ่งที่ผมสนใจ มันก็คงจะเป็นคำตอบเดียวที่คิดได้ตอนนี้ครับ

เชิญชวนให้คนเขียนบล็อกด้วย WordPress

- จริงๆ เรื่องนี้ คงไม่ต้องชักชวนกันมาก ผมเชื่อว่า ทุกคนที่มาที่นี่วันนี้ น่าจะสนใจในการทำบล็อกด้วย WordPress เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว บางคนอาจจะกำลังอัพเดตอย่างเมามันอยู่ก็ได้ แต่ถ้าใครยังจดๆ จ้องๆ อยู่ว่า จะทำบล็อกดีมั้ย หรืออยากทำแต่กำลังดูๆ อยู่ว่าจะทำด้วยอะไร ผมก็ขอแนะนำว่า WordPress เป็นตัวเลือกที่น่าสนใจครับ ไม่ว่าจะสมัครสมาชิกของ WordPress.com หรือโหลดมา install เองก็ตามแต่

- สำหรับผม WordPRess เป็น Opensource ที่ใช้งานและทำความเข้าใจได้ง่าย ด้วยความเป็นที่นิยม ทำให้มี Plugins ให้เลือกใช้งานอย่างเพียบ เรื่องธีม ไม่ต้องเป็นห่วง มีเป็นร้อยเป็นพันธีม ทั้งแบบไม่สวยเลยแต่โหลดเร็ว ไปจนถึงสวยสดจนต้องออกเงินซื้อก็มี แต่ละธีมก็มีจุดประสงค์ที่โดดเด่นชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ แต่ก่อนไม่เคยมีใครทำ Magazine Theme, News Themes เดี๋ยวนี้ก็มีทำกันมากเป็นว่าเล่น นาทีนี้ไม่ม่ Opensource ตัวไหนโดดเด่นเท่า WordPress แ้ล้วครับ สำหรับคนที่อยากจะมีบล็อกเป็นของตนเอง

———————–

ยาวดีมั้ยครับ แต่ถึงเวลาขึ้นไปพูดจริงๆ ทุกอย่างถูกจำกัดด้วยเวลา เลยทำให้ไม่ได้พูดทุกอย่างจนครบ ก็เลยอยากนำมาเผยแพร่ตรงนี้ เผื่อจะมีสักคนสนใจในสิ่งที่ผมจะพูดและสื่อสารออกไปบ้าง

ขอบคุณที่สละเวลาอ่านบล็อก PatSonic แห่งนี้ บล็อกของคนบ้าเขียนอะไรยาวๆ ให้อ่านกัน

กลับมาประจำการเขียนบล็อก “จิปาถะ บันเทิง บล็อก” แห่งนี้อีกแล้วครับท่าน เมื่อวาน ผมไปงานของคนทำบล็อกมาครับ ไม่ว่าคุณจะอ่านว่า “บล็อก” หรือ “บล๊อก” แต่ทุกคนต่างก็รักที่จะใช้ WordPress ด้วยกันทั้งนั้น

ช่ายแล้ว ผมกำลังพูดถึงงาน “WordCamp Bangkok 2008″ งานชุมนุมรวมชาวบล็อกที่ใช้ WordPress ในเมืองไทยหนแรก งานเริ่ม 10.30 น. ของวันอาทิตย์ที่ 19 ตุลาคม 2551 ที่ TCDC ดิเอ็มโพเรียม แต่ผมไปถึงงานซะ 11 โมงกว่า เพราะความโอ้เอ้ๆ ของตัวเองนี่แหละ

ในที่สุดก็ไปถึงงานจนได้ คราวนี้ไปงานในฐานะวิทยากร เป็นครั้งแรกในชีวิตครับ ที่ได้เป็นขนาดนี้ ปกติไปไหนก็เป็นได้แค่คนร่วมงานเท่านั้น ครั้งนี้ ผมไปพูดในฐานะบล็อกเกอร์คนที่มาร่วมแชร์ในช่วง Inspiration Showcase Blog ที่แต่ละคนก็ไปร่วมแชร์บล็อกของตัวเองที่มีรูปแบบการนำเสนอที่ต่างๆ กันไป

งานโดยรวม ผมว่าค่อนข้างอบอุ่น มีบล็อกเกอร์มากมายที่ยังไม่เคยรู้จักค่าตากันมาก่อน มาวันนี้ได้รู้จักกันเสียที รู้จักคนเพิ่มมากมายทีเดียวครับ ไปดูภาพบรรยากาศงานกันบ้างดีกว่า

งานนี้ มี Kapook เ้ป็นแกนหลัก มี ShowNoLimit มาร่วมจัดงาน โดยมี พี่หลาม กับ อาจารย์ศุภเดช จาก แบไต๋ไฮเทค มาเป็นพิธีกรที่เรียกความฮาให้กับทั้งงาน แถมยังได้น้องซี DailyGizmo มาร่วมเป็นพิธีกรด้วย ดูท่าคนมางานเยอะ น่าจะเพราะน้องซีนะเนี่ย

จากที่เคยมา meeting ที่เคยเขียนไปวันก่อน พบว่า ห้องหนาวมาก…. ไปๆ มาๆ วันนี้ หนาวน้อยลงกว่าเดิมไปเยอะเลย คงเพราะคนมากันเต็มห้องนั่นเอง

เริ่มกันที่ ดร.ทวีศักดิ์ กออนันตกูล จาก NECTEC ที่กล่าวเปิดงาน (ไปถึงทันพอดี) ก่อนจะมีกิจกรรมพิเศษ แจกของรางวัล ของที่ระลึกให้กับ ผู้ชนะการออกแบบโลโก้ และบล็อกเกอร์ผู้โชคดีต่างๆ ก่อนไปทานข้าวกัน ก็ที่ร้านของ TCDC นั่นแหละ เป็นวิทยากรเลยได้ทานฟรี อิอิ ตอนนี้ น้องซีมาเรียบร้อยแล้ว บรรยากาศดีจัง

ถัดมาเป็นทีของคุณเก่ง Keng.com ที่มาพูดเรื่อง WordPress Developing

ต่อด้วยการพูดคุยกับคนดังที่ใช้ WordPress คือ ป๋าเต็ด และ พี่บอย โกสิยพงษ์ แห่ง LOVEiS (ซึ่งผมเป็นคนไปเริ่มต้นเอาไว้ อิอิ วันนี้ เลยโดนไปหลายดอก เหอๆ)

ระหว่างนั้น ผมซึ่งนั่งอยู่ข้างๆ คุณเม่น แห่ง Imenn ก็ได้เห็นว่าพี่แกนั่งปั่นสไลด์อยู่ ก็เลยจัดการถามโน่นถามนี่รบกวนการทำงานไปเรื่อยๆ เหอๆ

ช่วงถัดมา เป็นช่วงของ คุณบังกับคุณบู ทีมพัฒนาเวิร์ดเพรสภาษาไทยอย่าง WordPressThai.org ที่มาบอกเล่าเรื่องราวของพัฒนาเพื่อคนไทยในหลายกลุ่มๆ ให้ใช้งาน WordPress ได้ง่ายยิ่งขึ้น

หลังเบรกทานกาแฟ ก็เป็นทีของคุณเม่นแล้ว จุดประกายให้อยากทำ WordPress Theme อีกครั้ง หลังเคยทำมาแค่ธีมเดียว แล้วยังไม่มีใครเอาไปใช้ อิอิ

เอาล่ะ มาถึงทีของเราบ้างแล้ว เสียดายที่ขึ้นไปพูดเองก็เลยไม่มีรูปของตัวเองระหว่างพูดมาขึ้นบล็อก (ไปดูเอาจากบล็อกอื่นแล้วกันเนอะ) คราวนี้เป็นช่วง Inspiration Showcase Blog บล็อกเกอร์ทั้งหก (รวมพิธีกร) ก็มาพูดบอกเล่าเรื่องราวของตัวเองบนเวทียกพื้นเตี้ยๆ แห่งนั้น ไล่ไปตั้งแต่

• Ripmilla อ.ศุภเดช พิธีกรที่ก็มีอีกฐานะหนึ่งเป็นบล็อกเกอร์กับเขาด้วย
  
• PatSonic บล็อกเกอร์คนเดียวที่เขียนเรื่องบันเทิง และจิปาถะ ขณะที่ชาวบ้านค่อนข้างจะมีสาระ
  
• Mekz บล็อกเกอร์วัย 13 ปี ที่เขียนเรื่องไอทีได้สุดยอดเกินอายุ น่าจะเปนบล็อกเกอร์อายุน้อยที่สุดในงาน
• Projectlib อดีตบรรณารักษ์ที่ตั้งใจเขียนบล็อก 365 วันไม่เคยขาด
• Preedaroom บล็อกเกอร์คนพิการที่เขียนบล็อกด้วยไอเดียโดดเด่น ไม่มีใครเหมือน
• DailyGizmo คนนี้ คงไม่ต้องสาธยาย น้องซีที่เขียนเรื่อง Gadget ต่างๆ
  

พูดกันกินเวลาคนอื่นเขาอีกต่างหาก เหอๆ

น้องซีครับ เอามาฝาก อิอิ

แล้วก็ปิดท้ายด้วยช่วงหนักๆ อย่าง Citizen Journallism จากทีมงาน SiamIntelligence และคุณสฤณี แห่ง คนชายขอบ ที่ก็ยังคงได้รับความสนใจอยู่ไม่น้อย

—————–

จบงานก็ถูกชักชวนให้ไปต่อกันที่ Indus ร้านอาหารสไตล์อินเดียที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลกันมากนัก แล้วความเฮฮาก็บังเกิดขึ้น ผู้คนที่ไม่เคยรู้จักหน้าตากันมาก่อน (ส่วนใหญ่ รู้จักกันทางตัวหนังสือ) ก็ได้มาคุ้นเคยกันในวันนี้ นั่งเรื่อยไปจนเลยเที่ยงคืน ผู้คนเริ่มกลับกันไปบ้างแ้ล้ว แต่ก็เหลือกลุ่มใหญ่ที่ยังเหนียวแน่น

สุดท้าย เราก็ไปต่อกันที่ร้านข้าวมันไก่แถวประตูน้ำ อิ่มหมีพีมัน ความง่วงมาเยือนอยู่หลายทีแล้ว ในที่สุดก็ได้เวลาแยกย้ายกันเสียที

กลับถึงบ้านประมาณตีสอง แปรงฟันแล้วนอนเลย ไม่ไหวแล้ว ง่วงเหลือหลาย

ขอบคุณทุกคนที่ทำให้เกิดงานนี้ ขอบคุณทุกคนที่มางานนี้
และสุดท้าย…

“ขอบคุณ WordPress”

วันนี้ ไม่มีอะไรมากครับ ขอมาแบ่งปันประสบการณ์นิดนึง …

เรื่องมันเกิดจากโฮสต์ผมเกิดอุบัติเหตุ อัพเกรด mySQL จากเวอร์ชั่น 4 เป็น 5 หน้าตาเฉย ส่งผลให้ภาษาไทยทั้งหมดที่อยู่ใน database รวนไปหมด บล็อกนี้กลายเป็นบล็อกภาษาไทยที่ใครในโลกก็อ่านไม่ออกไป 4 วันเต็มๆ ก่อนแอดมินจะช่วยแก้ไข เหมือนปัญหาจะหมด แต่ไม่ เพียงแค่เปลี่ยนให้หน้าบล็อกแสดงผลเป็น Windows-874 ไม่ช่วยให้การเพิ่มบล็อกหลังบ้านผมเป็นไปอย่างถูกต้องได้ บทความใหม่ๆ ก็เละตามเคย

ในที่สุด ก็ตัดสินใจ ดึงข้อมูลแบ็คอัพออกมา แล้วจัดการเคลียร์ทุกอย่างใหม่ หมายถึง ลง WordPress ใหม่นั่นแหละครับ แล้วจัดการโพสต์ของเก่าลงไปใหม่ เหนื่อยมาก แต่ก็นั่งทำได้แค่ 40 บทความใน 2 วัน ก่อนจะเริ่มหันมาโพสต์ของใหม่ใส่เข้าไป คราวนี้ โพสต์ได้แล้วครับ

หน้าบล็อกก็อ่านออก มีเพี้ยนไปเพียงตัว “ภ” เท่านั้นที่กลายเป็นตัวอะไรไปไม่รู้ได้ ขณะที่ใน database กลับอ่านไม่ออกเลยไม่ว่าจะดูผ่าน phpMyAdmin หรือดูโค้ด SQL ใน EditPlus

แล้ววันนี้ 9AuM แห่ง Scriptdd ก็มาช่วยชี้ทางสว่าง ผมได้ไอเดีย จัดการสร้างบล็อกใหม่ขึ้นอีกมาอีกหนึ่งบล็อก แล้วจัดการนำข้อมูลที่แบ็กอัพไว้คราวก่อน มาทะยอยใส่ลง database อีกหน

คราวนี้ ผมสังเกตว่า โครงสร้างแต่ละเทเบิลอันเก่านั้นมีข้อแตกต่างจากของใหม่ที่สร้างขึ้นจาก WordPress 2.6.1 อยู่นิดหน่อย ผมจึงแก้โค้ด SQL จาก DEFAULT CHARSET=latin1 เป็น DEFAULT CHARSET=utf8 เสีย แล้วจัดการ import ลงทีละเทเบิล (ละเอียดละออน่าดูเลยเรา) ทดสอบการทำงานอีกครั้งจนแน่ใจว่า ข้อมูลทุกส่วนแสดงผลภาษาไทยถูกต้อง

จากนั้น ผมก็จัดการแก้ไขค่า config ให้เปลี่ยนไปใช้ database อันใหม่นี้ ก่อนจะพบว่า …

มันขึ้นมาให้ผมอัพเกรด หลังอัพเกรด ทั้งหน้าและหลังบล็อกกลับไปอ่านไม่ออกอีกครั้ง

โอเค คราวนี้ ผมจัดการโหลด WordPress 2.6.1 ลงมา แล้วจัดการอัพขึ้นไปทับของเก่า (ที่เป็น WordPress 2.6 เฉยๆ) เป็นไงเป็นกัน อัพโหลดเสร็จเรียบร้อย หน้าจอโผล่ขึ้นให้อัพเกรด โอเค อัพเกรดก็อัพเกรด ลุ้นไปด้วยในใจ

ในที่สุด PatSonic ทั้งกว่าสองร้อยโพสต์ก็กลับมาจริงๆ แล้ว อ่านไทยได้ เขียนไทยลงไปก็ได้ “ภ” ไม่เพี้ยนแล้ว

เฮ่อ เหนื่อยเหลือใจ!

————————

ปล1. ทำโฮสติ้ง ต้องระวังเรื่องอัพเกรดด้วยนะครับ ไม่ว่าจะโดยตั้งใจไม่ตั้งใจ ถ้าเป็นลูกค้ารายอื่น อาจโดนด่าเปิงไปแล้ว คิดดูแล้วกันว่า มันเอฟเฟ็กต์กับ PatSonic นานเป็นสัปดาห์เลยนะ

ปล2. เป็นเจ้าของบล็อกอย่านิ่งนอนใจ แบ็คอัพไว้บ่อยๆ เป็นดี หาเพื่อนที่รู้เรื่องโปรแกรมมิ่งไว้เป็นที่ปรึกษาบ้าง เขาจะช่วยเหลือเรายามยากได้ แต่สุดท้าย คนที่จะช่วยเราได้มากที่สุด คือ “ตัวเอง” เหมือนที่ผมทำอยู่นี่แหละ

ช่วงนี้ จะสังเกตเห็นได้ว่า นายแพทไม่ค่อยจะเปลี่ยนธีมแล้ว เนื่องด้วยอะไรน่ะหรือ? ก็เพราะเบื่อจะเปลี่ยนแล้วล่ะมั้ง อีกอย่างหนึ่งก็คือ ธีมที่ใช้อยู่ ก็ดูโอเคดีทุกอย่าง ประกอบกับยังไม่เจอธีมที่โดนกว่า เลยไม่ยอมเปลี่ยนสักที

จากที่เคยเป็นเหมือนเครื่องหมายการค้าของบล็อกนี้ ตอนนี้ก็ชักจะแผ่วๆ ไป แต่วันนี้ ผมก็ไปเจอธีมโดนๆ เข้าบ้างแล้วเหมือนกันนะ ลองมาดูกันสักหน่อยเป็นไร ว่ามีธีมอะไรกันบ้าง ไม่เยอะหรอกครับ ทั้งหมดเป็นธีมที่โดนใจผมนะ จะโดนใจคุณหรือเปล่า ผมไม่รู้ด้วยหรอก

Blue & Black Theme

ชื่อมันก็บอกเลยนะ ว่า มีแค่ น้ำเงิน กับ ดำ เท่านั้น เจ้าเก่า Xuhel.cn นั่นเอง ใช้งานปลั๊กอินที่ท่าจะมีมาในตัวให้ด้วย (ไม่มีก็ไปหาเอาเองนะ) อย่าง Gravatar, WordPress Kit และ WP AJAX Edit Comments เห็นแล้วน่าใช้เนอะ

Download ที่นี่

—————————————-

Dark Wish Theme

ธีมนี้ ก็มาจากเจ้าเดียวกันกับข้างบน เพียงนี้ เจ้านี่เขาออกมาก่อนนั่นเอง ช่วงนี้ Xuhel.cn ค่อนข้างเ้น้นไปที่สีดำและเทา แต่ธีมนี้จะใส่เขียวและฟ้าเข้ามาปนนิดหน่อยด้วย ใครชอบ dark dark ก็ลองใช้กันดู

Download ที่นี่

—————————-

DailyPress

อีกตัวที่โดนมาก เน้น โทนดำ เทา และส้ม หน้าตาน่าใช้ ออกเป็นแนวบล็อกข่าว ว่าจะหยิบมาลองใช้ดูสักทีเหมือนกัน มีพื้นที่วางแบนเนอร์มาให้ด้วย ธีมนี้จาก BlogOhBlog ครับท่าน

Download ที่นี่

——————————

งวดนี้ เอาไป 2 ตัวก่อน แล้วจะเอามาฝากกันใหม่นะจ๊ะ บาย

เริ่มเห็นหลายคนเริ่มสนใจติดตาม “ตำนานศึกประลองยุทธสะท้านฟ้า” กันแล้ว รู้สึกดีใจ ที่นึกบ้าเขียนไรขึ้นมาแล้ว มีคนติดตาม แต่คงต้องพักไว้สักแป๊บนึง เพื่อเอาเรื่องอื่นๆ มาคั่นบ้าง เดี๋ยวจะขาดสีสัน บล็อกนี้ ต้องหลากหลายครับ ไม่เช่นนั้น ก็ไม่ใช่ PatSonic สิ

วันนี้ ได้ฤกษ์เปลี่ยนธีมใหม่อีกครั้ง จริงๆ ก็ค้นหามานาน ลองแล้วลองอีก ก็ยังไม่พบธีมที่ถูกใจจริงๆ สักที ไปๆ มาๆ ก็วนๆ เวียนๆ ใช้อยู่แค่ไม่กี่ค่าย และ Xu.hel ก็เป็นอีกเจ้าที่รู้สึกว่าชอบใจ วันนี้ เลยมาขอแนะนำครับ

บล็อกของเขาจะเป็นภาษาจีนครับ ซึ่งผมเองก็อ่านไม่ออกหรอก บางทีก็พึ่งเจ้า Google Translate มาช่วยบ้างบางเวลา บางที จะแปลบางข้อความในธีมพวกนี้ ใช้เจ้าพ่อก็ได้นะ ไม่ใช่วันๆ เอาแต่ขอความช่วยเหลือคนอื่นอยู่ท่าเดียว เอาล่ะ ว่ามากันทีละธีมกันไปเลย

Lost Blue Theme

เป็นธีมแบบสีฟ้าหม่น มีสีเขียวปนมาด้วย ดูเรียบและง่ายดีตามแบบฉบับของ Xu.hel เขาแหละครับ (คาดว่าเป็นผู้ชาย อิอิ) มีไฟล์ PSD มาให้ทำโลโก้ของคุณเองด้วย เป็นธีมใหม่สุด ณ ตอนนี้ แต่พอดี ผมชอบ 3 คอลัมน์ เลยต้องตัดใจ

iKite Theme

นี่เป็นธีมที่ผมเคยใช้ครับ เป็นธีมแบบ 2 คอลัมน์เหมือนกัน ด้วยความที่เป็นสีฟ้าไล่โทนที่ออกสดใส มีแถบเขียวอยู่ใน Sidebar ด้านขวา แล้วก็ส่วนอื่นเป็นสีเทา ออกแบบหน้าตาคล้ายกับแมค ผมก็เลยชอบมัน ผมว่าหน้าตามันดูสวยและเรียบดี เลยใช้งานมันอยู่พักหนึ่ง

iDevelop Theme

นี่คือธีมที่ผมเพิ่งเปลี่ยนมาใช้นี่แหละครับ เป็นธีมแบบ 3 คอลัมน์ ที่ยังคงสีสันแบบเดิมคือ หัวเป็นสีน้ำเงิน ตัวเป็นสีขาว เรียบสวยดูดีเหมือนเดิมเปี๊ยะ ไม่ถึงโดนใจทุกอย่าง แต่ก็ถือโดนใจที่สุดเท่าที่จะหาได้ก็แล้วกัน ธีมตัวนี้ออกมาก่อน Lost Blue อีกครับ แต่ผมทำยึกยักไม่ยอมใช้มันซะงั้น

ธีมนี้ก็มี PSD ของโลโก้มาให้ปรับเปลี่ยนได้เองอีกเช่นกันครับ

—————————————

เพิ่งเปลี่ยนธีมใหม่ ยังปรับแต่งไม่สมบูรณ์ ค่อยๆ ทำไปก็แล้วกันเนอะ
ไม่รู้ว่าจะมีใครชอบแบบผมหรือเปล่า แต่ก็ถือว่า เอามาฝากๆ กันล่ะครับ แล้ววันหลัง จะเอาธีมมาฝากกันใหม่ ไปล่ะ

วันนี้ อัพเล็กอัพน้อยกันเสียบ้าง ปกติชอบอัพใหญ่อัพยาวนัก แค่จะมาบอกว่า หลังรีรอมาหลายวัน เห็นชาวบ้านเขาลองอัพเวอร์ชั่นบั๊กเยอะบั๊กน้อยมา 2-3 หน เราเพิ่งจะมาอัพเกรดเป็นเวอร์ชั่น stable เอาก็วันนี้

WordPress ออกเวอร์ชั่น 2.5 Stable มาแล้วครับ ดาวน์โหลดได้ที่นี่

เห็นใครๆ เขากลัวโน่นกลัวนี่กัน ก็เลยกันไว้ก่อน แบ็คอัพดาตาเบสไว้เรียบร้อย ก่อนจะเอาเวอร์ชั่นใหม่อัพขึ้นไปทับ แล้วจัดการ Upgrade ทันที….

ไม่มีปัญหาอะไรเลยครับ ไม่ต้องปิดปลั๊กอินอะไรเลยสักตัว เจ๋งดีจัง

นั่นคือ หน้าตาของทางเข้าหลังบ้านอันใหม่

เข้ามาแล้ว เจอ Dashboard ที่ดูดีแปลกตา เน้นสีฟ้า แต่กลับมีสีสนิมใส่เข้ามาด้วย อิอิ

นี่คือหน้า Plugins ทุกอย่างยังอยู่ครบ แม้กระทั่งที่บอกว่า อันใหม่มีเวอร์ชั่นใหม่แล้ว ประจานกันไปเลยว่า ยังไม่ยอมอัพเกรดปลั๊กอินสักที แม้ว่ามันจะมีฟังก์ให้อัพแบบอัตโนมัติก็ตามเถอะ เดี๋ยวกลับมาอัพละกัน

———————

มาบอกแค่นี้แหละ ทุกท่าน

ช่วงนี้ หน้าผมรู้สึกจะออกสู่สาธารณชนบ่อยเป็นพิเศษเลยนะเนี่ย หลังจากไปเสนอหน้ามา 2 เบรกในรายการแฟนพันธุ์แท้ มาคราวนี้ ผมได้ลงหนังสือของคุณเดย์ด้วย

“รวยฮิต ติดเว็บบล็อก WordPress Optimization 2″ ผลงานของ idayblog นั่นเอง

หลังจากออกเล่มแรกมาได้ไม่นาน คุณเดย์ก็เข็นเล่มสองตามออกมาได้อย่างทันใจดีแท้

เล่มแรก “WordPress กระแทกใจ บล็อกเกอร์วัยจ๊าบ” เรื่องราวแนะนำให้ผู้สนใจอยากเป็นบล็อกเกอร์ ได้ทำความรู้จักกับบล็อกแอพพลิเคชันยอดนิยมอย่าง WordPress ไปแล้ว มาคราวนี้ คุณเดย์เขาเจาะเนื้อหาให้ลึกเข้าไปอีก หลังจากสร้างและเขียนบล็อกเป็นแล้ว ก็ต้องเรียนรู้ที่จะปรับแต่ง และเพิ่มเติมหนทางแห่งรายได้ให้กับตัวเองได้ด้วย

นั่นคือ เนื้อหาหลักๆ ของหนังสือเล่มนี้

ตัวผมเอง ก็ไม่ค่อยได้ศึกษาเรื่องพวกนี้อย่างจริงจังนัก เลยไม่ค่อยจะเชี่ยวชาญสักเท่าไหร่ พอได้มาอ่าน ก็เลยรู้สึก เออ อันนี้ก็น่าใช้ดีนี่หว่า อันนี้ ไม่เคยรู้จักเลยแฮะ ผมว่า เล่มนี้มีประโยชน์สำหรับผมมากทีเดียว ผิดกับเล่มแรก ที่ไม่ค่อยจะมีอะไรให้ผมรู้เพิ่มมากนัก (เพราะรู้มาเกือบหมดแล้วนี่)

นอกจากจะเป็นผู้อ่านแล้ว คราวนี้ ผมมีโอกาสได้แทรกตัวไปในอยู่ในหนังสือด้วย ด้วยการติดต่อจากคุณเดย์ขอสัมภาษณ์แง่มุมเกี่ยวกับการเป็นบล็อกเกอร์ไปลงท้ายเล่ม

เอ้า โอเค…

เท่านั้นไม่พอ ผมยังถูกขอให้เขียนคำนิยมด้วย

เอ้า เอาก็เอา

สรุปว่า ผมไปอยู่ในหนังสือคุณเดย์ทั้งต้นเล่มและท้ายเล่มเลยเชียวล่ะ (เคียงคู่กับจอห์นแห่ง Redtor.com) เมื่อหนังสือถูกตีพิมพ์เรียบร้อย คุณเดย์ เจ้าของหนังสือ เขาก็เลยส่งมาให้ดูต่างหน้าเล่มนึง

ก็อย่างที่เห็นบนรูปข้างบนนั่นแหละ ผมว่า ใครที่มีความรู้เรื่องการใช้งาน WordPress อยู่แล้ว เล่มแรกอาจไม่โดนใจเพียงพอ ลองเอาเล่มสองไปแทะดู น่าจะอร่อยดีทีเดียวนะ

ผมรู้สึกว่า การที่ผมเปลี่ยนไปใช้ธีมโน้นที ธีมนี้ที จะทำให้หลายคนเริ่มลงความเห็นว่า บางสิ่งที่เกิดขึ้น มันเป็นเพราะผมเปลี่ยนธีมบ่อย จริงๆ แล้ว มันเป็นเช่นนั้นจริงหรือ? และมีอะไรเป็นบทพิสูจน์?

จริงๆ แล้ว ผมไม่สนใจนักหรอก ว่า PageRank จะขึ้นหรือจะตก เพราะมันไม่สำคัญอะไรมากนัก เท่ากับการที่มันเป็นบล็อกที่ผมจริงจังในการเขียนมันมากที่สุด (พูดง่ายๆ ว่าเป็นบล็อกที่ผมรักที่สุด ว่างั้นเถอะ) เมื่อมันเป็นเช่นนั้น มันก็ควรจะเป็นบล็อกที่มีบุคลิกเหมือนๆ กันกับตัวผม

ผมไม่ชอบความจำเจซ้ำซาก ชอบลองอะไรใหม่ๆ และหากพบว่า สิ่งที่เจอใหม่ๆ ถูกใจกว่าสิ่งเก่าๆ ก็พร้อมที่จะเปลี่ยน เช่นเดียวกับโทรศัพท์มือถือ เครื่องเล่นเอ็มพีสาม หรือ gadget อื่นๆ เพราะของพวกนี้เป็นของนอกกาย ตราบใดที่คุณยังพอใจในของที่มีอยู่ ก็ไม่จำเป็นต้องไปหาของใหม่

แต่ตราบใดที่ของเก่าเริ่มเป็นที่ถูกใจน้อยกว่าของใหม่ เมื่อนั้น คุณก็คงเริ่มคิดถึง “การเปลี่ยน”

การเปลี่ยนธีมนี่ก็คงเช่นกัน ตราบใดที่มันยังเป็นบล็อกที่เกิดจากตัวตนผมเต็มๆ อยู่ มันก็ไม่สำคัญว่าเปลือกของมันจะเป็นอะไร ผมแคร์อย่างเดียวคือ ยังมีคนเห็นว่า บล็อกนี้มันยังมีดี มันยังพอมีประโยชน์อยู่บ้าง หรือทำให้บางคนสนใจมาติดตามมันอย่างต่อเนื่อง นั่นก็เพียงพอแล้ว ที่ทำให้ผมมีแรงใจจะเขียนมันต่อไป

ผมดีใจทุกครั้งที่มีคนมาคอมเมนต์ ผมเฝ้าติดตามดูคนจากทุกที่ทั่วโลกที่มาเยี่ยมเยือนบล็อก เสมือนหนึ่งว่ามันคือลูกชายของผม หรือว่าจริงๆ มันอาจจะเป็นอีกร่างหนึ่งของผมก็ว่าได้ คุณมาอ่านบล็อกผม เท่ากับ คุณกำลังฟังผมเล่าเรื่องของตัวเองให้ฟังโดยมีผมนั่งอยู่ต่อหน้านั่นแหละ

…..

แต่ก็ใช่ว่าผมเองไม่อยากจะหยุดตัวเองที่ธีมใดธีมหนึ่ง แต่ในความเป็นจริงที่ผมรู้สึกก็คือ ไม่มีธีมใดที่ถูกใจผมอย่างแท้จริงนั่นเอง

ถูกใจดีไซน์ ก็กลับไม่ถูกข้อด้อยบางอย่างที่ทำให้ผมไม่สามารถปรับเสริมเติมแต่งได้อย่างยืดหยุ่น

ปรับแต่งได้ง่าย แต่ก็ไม่ดูดี

การหาธีมดีๆ และถูกใจช่างยากเย็นเหลือเกิน…

เคยคิดเหมือนกันนะว่า ถ้าว่างๆ จะลองสร้างธีมขึ้นใช้เองซะเลยคงจะดี น่าจะทำให้ใช้งานมันได้นานๆ โดยไม่เปลี่ยนง่ายๆ เหมือนที่เป็นอยู่ แต่เวลานี่สิ ยังหาไม่ได้เลยละครับ ช่วงนี้ก็เลยคิดว่า อาจจะหาธีมที่ดูโอเคๆ และปรับเปลี่ยนได้ง่ายมาใช้งานไปก่อน

อ่านมาถึงบรรทัดนี้ หากคุณเห็นธีมของบล็อกนี้เปลี่ยนไปอีก ก็อย่าได้แปลกใจไปเลยครับ เพราะนี่แหละคือ “จุดขาย” ของบล็อกนี้ เหอๆ