Travel
เที่ยวแม่ฮ่องสอน-เชียงใหม่ ปลายๆ ปี – ตอนที่ 4 เก็บตกเชียงใหม่ปิดท้ายทริป
0เก้าโมงเช้า… ตื่นมาอย่างสาย คงเพราะความเหนื่อยอ่อนจากการเดินทางตลอดทริปที่ผ่านมา หรือเพราะบาร์คาดี้ 1 ขวดก่อนเข้านอนเมื่อคืน หรือเพราะห้องมันเย็นสบาย เตียงมันนุ่มจนนอนเพลินก็ไม่รู้ ได้ยินเสียงโทรศัพท์จากเพื่อนห้องตรงข้ามโทรมาปลุก จึงได้รีบลุกไปล้างหน้าล้างตา ลงไปทานอาหารเช้าก่อนจะหมดเวลา
วันนี้ คือ วันสุดท้าย ทริปของพวกเรา
สมาชิกของทริป 3 คนจะกลับกันก่อนด้วยรถยนต์คันเดียวกับที่ขับมา และที่ผมนั่งมาเกือบตลอดการเดินทาง พวกเขาเก็บของเรียบร้อยและเอามาวางไว้ในกระโปรงหลังรถในตอนที่ผมเดินลงมา พวกเขามาส่งเราถึงร้านอาหาร ก่อนจะโบกลากัน มองตามไปด้วยสายตาละห้อย จากนี้ เพื่อนร่วมเดินทางคงเหลือเพียงเรา 5 คน
เที่ยวแม่ฮ่องสอน-เชียงใหม่ ปลายๆ ปี – ตอนที่ 3 เยือนเชียงใหม่
0ดูเหมือนว่าเรี่ยวแรงยังพอมีหลงเหลืออยู่บ้าง แม้ตลอดทริปที่ผ่านมา จะพบตัวเองอยู่บนรถที่วิ่งขึ้นลงตามทางที่คดเคี้ยวในแม่ฮ่องสอนเสียมากกว่าเอาขาเดินเองเสียอีก ตื่นขึ้นมาในโรงแรมหรู “The Imperial Resort Mae Hone Son” ทานอาหารเช้าในบรรยากาศดีๆ ฝั่งหนึ่งเป็นอาคารของโรงแรมที่เน้นใช้ไม้ อีกฝั่งเป็นพื้นดิน-แมกไม้และธารน้ำ
ปกติ ไม่ค่อยจะทานอาหารในลักษณะมื้อหนักสักเท่าไหร่ อาหารเช้าวันนั้นจึงไม่ได้ลงท้องไปมากนัก ข้อดีข้อหนึ่งของการปล่อยให้ท้องว่าง คือ เมื่อเจอเส้นทางคดเคี้ยวอาจไม่มีอะไรให้ออกทางปาก แต่ขณะเดียวกัน มันก็อาจเป็นข้อเสียคือ ทำให้ร่างกายไม่มีสารอาหารเพียงพอจะประคองตัว
ใช่แล้ว วันนี้ เรายังมีเส้นทางไกลๆ ให้ต้องเผชิญ
เที่ยวแม่ฮ่องสอน-เชียงใหม่ ปลายๆ ปี – ตอนที่ 2 แม่ฮ่องสอน
0รถยนต์สองคันวิ่งตามกันมาจาก “ปางอุ๋ง” ที่พวกเรานอนที่นั่นมา 1 คืน ขับมาตามเส้นทางที่คดเคี้ยวขึ้นลงตามสภาพของทางบนภูเขา เลี้ยวซ้ายตรงแยกๆ หนึ่ง สู่เส้นที่จะเข้าไปยังหมู่บ้านรักไทย หมู่บ้านของคนจีนยูนนานที่มีทิวทัศน์สวยงามและมักเป็นจุดที่นักท่องเที่ยวมาเยือนอยู่เนืองๆ
ทิวทัศน์ที่สวยงาม หมู่บ้านที่ตั้งกันอยู่หน้าเชิงเขา อีกด้านเป็นแหล่งน้ำ กลายเป็นทัศนียภาพที่เหมาะแก่การถ่ายภาพเก็บไว้เป็นที่ระลึก หากแต่การมาที่นี่ ใช่เพียงมาเก็บภาพเท่านั้น ที่นี่มีทั้งของกินของฝาก ไม่ว่าจะเป็นชา อุปกรณ์เก็บและชงชารูปแบบต่างๆ และยังมีผลไม้อบแห้งหลากชนิดอีกด้วย เมื่อ
เกือบ 10 โมงแล้ว ฝากท้องไว้ที่นี่กันเถอะ
เที่ยวแม่ฮ่องสอน-เชียงใหม่ ปลายๆ ปี – ตอนที่ 1 ปางอุ๋ง
1และแล้ว… ช่วงเวลาแห่งความสุขก็พัดผ่านเราไปอีกครั้งหนึ่ง การเดินทางยาวไกลกับเพื่อนที่รู้จักกันมาเป็นสิบปี สู่ดินแดนทางด้านเหนือของประเทศ นัดหมายกันไว้อย่างหลวมๆ เพราะเดินทางด้วยรถไฟไทย อะไรๆ ก็ต้องเผื่อใจไว้ก่อน เกือบหกโมงเย็น เดินทางไปถึงชุมทางรถไฟบางซื่อ เพื่อรอขบวนสปรินเตอร์ที่จะพาเราไป การเดินทางกำลังจะเริ่มขึ้น ณ บัดนั้น…
นั่งมองดูรางรถไฟ มันเป็นเส้นขนานที่ไม่มีวันบรรจบ อาจตัดกับรางคู่อื่น แต่มันเคียงไปกับคู่ของมันเสมอๆ ฟ้ามืดลงเรื่อยๆ ใกล้เวลาที่รถไฟขบวนสั้นๆ จากหัวลำโพงจะเดินทางมาถึง มีเพื่อนนั่งรออยู่ข้างๆ หนึ่งคน ก็อีก 3 คนที่อยู่ในขบวนนั้น
แล้วเราก็ได้เจอกันบนรถไฟ
เที่ยวปราณบุรี – สามร้อยยอด – กุยบุรี [2] (ตอนถ้ำพระยานคร)
0เวลาก็ล่วงเข้าสู่เวลาเย็น พลพรรคออกมาเดินเล่นที่ชายหาด บ้างก็คงหวังว่าจะได้เล่นน้ำทะเลให้ฉ่ำใจ ที่ไหนได้ โดยแมงกะพรุนทำพิษได้ทั้งที่เพิ่งลงไปแป๊บเดียว ทริปอันแสนสั้นของพวกเรา ในสามอำเภอสำคัญของ “ประจวบคีรีขันธ์” เราเลือกมาพักกันที่นี่ โรงแรมกึ่งรีสอร์ทที่ตั้งอยู่ใน “กุยบุรี” ที่ๆ เราจะมาหาอาหารค่ำแล้วพักกายลงนอน
ก่อนจะลงไปเดินเล่นชายหาดหน้าโรงแรม Kuiburi Hotel & Resort ก็ลองเก็บภาพของโรงแรมไว้เป็นที่ระลึกก่อน นับว่าบรรยากาศไม่เลว…
มีกองทัพย่อยมาเสริมทัพอีกสองนาย รวมกลุ่มเพื่อนรักที่มาเที่ยวด้วยกันอีกครั้ง สาระพัดสารทุกข์สุขดิบที่บอกเล่าสู่กันฟังตั้งแต่อยู่ในรถตู้ระหว่างเดินทาง มาจนถึงที่หาดทราย ยังคงมีเรื่องให้คุยไม่ขาดสาย ท้องฟ้า คลื่นลม คลื่นน้ำ ช่างเป็นภาพที่น่าประทับใจ








