PatSonic

 

บางครั้งโชคชะตาก็ทำให้เราต้องปวดหัว อย่างวันนี้ ผมได้รับ tag ผ่านชุมชน Multiply ให้ต้องมานั่งหาหนัง 5 เรื่องที่ทำให้ตัวเองเสียน้ำตา ปกติ ผมไม่ค่อยชอบเล่นเท่าไหร่นะ การ tag กันเนี่ย 2 หนที่เคยเล่นไป ก็ไม่ได้เต็มใจมากนัก ครั้งนี้ โดนเล่นใน Multiply ที่ไม่ค่อยได้เข้าใจไปสร้างสัมพันธ์ในนั้นสักเท่าไหร่ เลยยิ่งลำบากในการ tag เลยเอาเป็นว่า ในฐานะที่ได้รับมาแล้ว ก็จะเขียนถึง พร้อมทั้งเอามาลง 2 ที่ไปเลย และจะไม่ tag ต่อใคร

ถือเป็นหนึ่งในบทความที่ผมอยากจะสื่อสารถึงคนอ่านบล็อกของผมก็แล้วกันนะครับ ส่วนใครจะอยากจะเขียนต่อผม อันนี้ ก็ไม่ว่ากันครับ

ผมเอง ดูหนังบ่อยก็จริง แต่ก็ใช่จะจดจำเรื่องราวของหนังที่ดูไปแล้วได้หมด เวลาผ่าน ผมก็ลืม การขุดขึ้นมาเขียนจึงเป็นเรื่องลำบาก ขอเอาเรื่องใกล้ๆ มาเขียนถึงก็แล้วกัน

เริ่มกันเลยล่ะนะ

———————-

Midnight Sun

นี่คงเป็นเรื่องแรกเลยที่ผมนึกถึง เพราะยังจำได้จนทุกวันนี้ ว่าวันที่ได้ดูนั้น ผมอินกับมันมากเพียงใด เรื่องของสาวน้อยผู้เป็นโรค XP ที่ไม่สามารถต้องแสงอาทิตย์ได้ เธอจึงต้องใช้ชีวิตอยู่กับกลางคืน ซึ่งเป็นเวลาที่ชาวบ้านเขาหลับกันอยู่ ทุกคืนเธอจะเดินถือกีตาร์ 1 ตัวไปร้องเพลงอยู่คนเดียวในสวนสาธารณะ เพลงที่เธอแต่งเอง เสียงเธอกังวาลใส แต่แล้วเธอก็ได้พบผู้ชายทึ่มๆ อีกคน ที่จะเป็นดั่งแสงอาทิตย์ยามเที่ยงคืนให้กับเธอ

เรื่องราวมันรันทดครับ เธอตื่น แต่เขาหลับ เขาตื่นแต่เธอหลับ แต่ “ความรัก” ก็ทำให้เธอมีความสุขกับชีวิตและทำความฝันให้เป็นจริง เพลงเพราะมากมาย แถมนี่เป็นเรื่องเดียวที่ Yui (ยูอิ) ศิลปินสาวเสียงดีชาวญี่ปุ่นคนนี้รับเล่น อินจนต้องไปหาเพลงมาฟัง ติดตามไปจนถึงเพลงอื่นๆ ของเธอด้วยทุกวันนี้ ก็ยังเปิดเพลงเพราะๆ ของหนังเรื่องนี้กรอกหูตัวเองอยู่เช่นเดิม

น้ำตาไหลพรากๆ ด้วยความอิน แนะนำให้หามาดูกัน

———————-

A Walk To Remember

เรื่องที่เคยผ่านตามานานแล้ว แต่ไม่เคยสะกิดใจที่อยากจะหยิบเช่ามาดู แรงบันดาลใจทำให้ผมได้ดูมัน เช่นเดียวกับแกนหลักของเรื่องที่ “แรงบันดาลใจ” ทำให้ผู้ชายแย่ๆ คนหนึ่ง ลุกขึ้นมาปรับเปลี่ยนตัวเอง ดึงเอาสิ่งดีๆ ที่อยู่ในตนขึ้นมา

นางเอกของเรื่อง ที่แสดงโดย Mandy Moore นักร้องสาวเสียงใสหน้าตาดีคนหนึ่ง ที่แสดงเป็นสาวเรียบร้อยค่อนไปทางเชยๆ ลูกสาวท่านสาธุคุณผู้แอบหลงรักแบดบอย ดึงชายผู้นั้นออกมาจากแก๊ง ต่างคนคือแรงบันดาลใจของกันและกัน เมื่อเธอเผยความลับที่ซ่อนอยู่

เธอเป็นโรคร้าย…

มาแนวเดียวกับ Midnight Sun แล้วไง ฝ่ายชายก็คือแรงบันดาลใจในชีวิตช่วงสุดท้ายของเธอ แต่เธอก็เป็นแรงบันดาลใจสำหรับชีวิตที่เหลือหลังจากไม่มีเธอข้างๆ แล้วด้วย แต่ฉากเรียกน้ำตากลับเป็นอีกฉาก ฉากที่ฝ่ายชายเดินมาหาพ่อที่ทิ้งเขาไป เพื่อขอบคุณพ่อที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือหญิงสาวที่ตนรัก พ่อลูกกอดกันและร้องไห้ ไหลอีกแล้วเรา…

เพลงเพราะเช่นกัน ทุกวันนี้ ยังดังก้องอยู่ ใช่ไหม “แรงบันดาลใจ”

———————-

Once

หนังใหญ่ที่ใช้งบน้อยมากๆ แต่กลับเป็นหนังที่โดน ด้วยการถ่ายแบบแฮนด์เฮลด์ ใช้แสงธรรมชาติ ปล่อยให้นักแสดงนั้นแสดงอย่างเป็นธรรมชาติ คนดูจึงรู้สึกเหมือนกำลังอยู่ในเหตุการณ์จริงๆ รักจริง ซึ้งจริง ว่างั้น

คนหนึ่งเป็นชายหนุ่ม ทำงานเป็นช่างซ่อมเครื่องดูดฝุ่นฮูเวอร์อยู่ในร้านของพ่อ แต่ก็มักใช้เวลาไปกับการเล่นกีตาร์ตามท้องถนนของกรุงดับลินอยู่เสมอๆ แต่ไม่ยอมร้องเพลงที่ตัวเองแต่ง … อีกคนหนึ่งเป็นหญิงสาวชาวเชค ที่พลัดถิ่นมาอาศัยอยู่ในเมืองเดียวกัน รักเสียงเพลง ชอบเล่นเปียโน แต่เธอไม่มีเปียโนเป็นของตัวเอง ต้องไปขอเขาเล่นในร้านขายเครื่องดนตรี

เสียน้ำตากับความซึ้ง ไม่ใช่เพราะสะเทือนใจ

———————-

Always : Sunset on Third Street

เรื่องนี้ ไม่หยิบมาพูดถึงคงไม่ได้ ถ้าจะพูดถึงว่า ภาคที่ดึงน้ำตาออกมามากที่สุด คงเป็นภาคแรก ที่เรียกออกมาหลายต่อหลายฉาก ใครที่ดูภาคนี้แล้วไม่ร้องนี่นับว่าแปลก หัวใจด้านชาเกินบรรยาย

เรื่องราวของคนเล็กๆ บนถนนสายที่สามในโตเกียว ความรักที่น่าสะเทือนใจปนซึ้งของหนุ่มร้านชำที่ฝันเป็นนักเขียน กับหญิงเต้นกินรำกินในบาร์ ฉากหญิงยืนชูและมองมืออันไร้แหวน ยังคงเป็นภาพติดตา ร่วมด้วยภาพของครอบครัวต่างๆ ที่ล้วนสร้างความประทับใจได้ทั้งสิ้น

ความหวัง ความฝัน ไม่เคยจบสิ้น เช่นเดียวกับ น้ำตาที่ไม่เคยหยุดไหล จวบจนหนังเรื่องนี้จบลง

———————-

Heaven’s Bookstore ปาฏิหาริย์รักดอกไม้ไฟ

คิดอยู่นาน ว่าจะเลือกเรื่องไหนดี แต่คิดไปคิดมา ถ้าไปเรื่องอื่น มันก็คงซ้ำกับของคนอื่น ขอเลือกเรื่องนี้ดีกว่า

เคนตะ นักเปียโนคลาสสิคที่อยู่ดีๆ ก็ถูกไล่ออกจากวงออเคสตร้าโดยไม่ได้บอกสาเหตุ เขาไปดื่มเหล้าเมามายในบาร์ ก่อนที่จะตื่นขึ้นมาพบว่า …ตัวเองอยู่ในร้านหนังสือบนสวรรค์

บนสวรรค์ เคตะได้พบกับ โชโกะ นักเปียโนที่เขาชื่นชอบตอนที่เธอยังมีชีวิตอยู่ ที่นี่ พวกเขาร่วมกันเขียนบทเพลงที่เธอได้เขียนไว้ แต่ยังไม่จบด้วยกัน ขณะที่บนโลก นัทซึโกะ หลานสาวของโชโกะ ผู้ต้องการจะจัดงานแสดงดอกไม้ไฟขึ้นอีกครั้ง หลังไม่ได้ถูกจัดขึ้นมา 12 ปีแล้ว เธอตามหา ทากิโมโตะ ผู้เคยสร้าง ‘ดอกไม้ไฟแห่งรัก’ อันสวยงาม แต่หลังจากสูญเสียคนรักที่เป็นนักเปียโน เขาก็ไม่เคยทำดอกไม้ไฟอีกเลย…

อีกเรื่องที่เรียกน้ำตาจากฉากซึ้งๆ กินใจ บางครั้ง อธิบายเองมันยาก อยากให้หามาดูกันเองครับ

———————-

ยังมีอีกหลายเรื่องทีเดียว ที่เรียกน้ำตาผู้ชายอ่อนไหวอย่างผม รักแห่งสยาม, The Letter, โคตรรักเอ็งเลย, The Pursuit of Happyness, Grave of The Fireflies โอย อีกเพียบครับ

คงได้เวลาจบล่ะครับ อ่านแล้วอยากน้ำตาไหลพรากๆ บ้างไหมเอ่ย?

 

บทความที่เกี่ยวข้อง

• イキガミ อิคิงามิ | สาส์นสั่งตาย
• ไปดูมาแล้ว! 20th Century Boys ภาคปฐมบท
• อยากดู 20th Century Boys มหาวิบัติดวงตาถล่มล้างโลก
• Definitely, Maybe หนุ่มว้าวุ่น ลุ้นรักแท้
• Yui สาวน้อยเสียงใส..และน่ารัก
• Sex and the City | ฉัน เขา …เรา
• Always : Sunset on Third Street 2
• Heaven’s Bookstore | ปาฏิหาริย์รักดอกไม้ไฟ
• L Change The World | แอลกู้โลก!
• Midnight Sun | 24 ชม. ขอรักเธอทุกวัน

tags: Mandy Moore, Romance, yui, หนังญี่ปุ่น, หนังเศร้า