จิปาถะ บันเทิง บล็อก
Posts tagged พ็อคเก็ตบุ๊ค
“เด็กเก็บว่าว” บาปในใจ…ล้างได้นะ
7นานมากแล้ว ที่ผมอ่านหนังสือวรรณกรรมเล่มหนาๆ จนจบเล่ม ปกติก็ไม่ค่อยซื้อวรรณกรรมอยู่แล้ว เพราะเป็นพวกอ่านช้า ประกอบกับไม่ค่อยจะหยิบมาอ่าน อ่านแล้วก็ไม่ค่อยจะยอมจบ ครั้งนี้เลยยืมเขาอ่าน ผลักดันให้อ่านไปเรื่อยๆ จนจบเล่มได้ ไม่น่าเชื่อ!
ชีวิตผมอยู่ได้ด้วยแรงบันดาลใจจริงๆ ครับ
นี่คือวรรณกรรมระดับเบสต์เซลเลอร์ จากนักเขียนหน้าใหม่เชื้อสายอัฟกัน ที่ลุกขึ้นมาเขียนเรื่องราวของบ้านเกิดตัวเอง … อัฟกานิสถาน
“เด็กเก็บว่าว – The Kite Runner”
คงเป็นการยาก ที่ใครสักคนจะประสบความสำเร็จจากวรรณกรรมขนาดยาวเล่มแรกในชีวิต แต่ ฮาเหล็ด โฮเซนี่ ทำมันได้ แถมมันได้ถูกถ่ายทอดและดัดแปลงเป็นภาพยนตร์แล้วด้วย
สุดยอดจริงๆ
ไม่ไกลกันเกินปาย | นิยายรักจากปาย
12โดยปกติ ทุกครั้งที่มีงาน “สัปดาห์หนังสือแห่งชาติฯ” ผมมักจะได้อ่านหนังสือเล่มใหม่ของสำนักพิมพ์ของ “โตน” เสมอ
ครั้งนี้ก็เช่นกัน ครั้งนี้้เป็นครั้งที่สองแล้ว ที่หนังสือในสังกัดของโตนมิใช่เป็นผลงานของโตน ครั้งก่อนนั้น ผมได้ชิม “เล่นทหาร” ของ ด่อง Mola Mola Sunshine ไป ครั้งนี้ ผมได้ชิมผลงานของอดีต บก. นิตยสารแฮมเบอร์เกอร์ พี่ต๊ะ จักรพันธุ์ ขวัญมงคล ผมไปงานฯ แล้วก็ได้ซื้อหนังสือพร้อมลายเซ็นกลับมาด้วย
ถึงวันนี้ ผมก็ได้อ่านหนังสือเล่มนั้นจบลงเรียบร้อย…
หน้าปกและชื่อหนังสือชวนให้คิดว่า นี่คงเป็นพ็อคเก็ตบุ๊คเรื่องท่องเที่ยว ทำให้แม้กระทั่งพนักงานของบูธนายอินทร์ยังตั้งหนังสือไว้กองร่วมกับหนังสือพวกนั้น ทั้งที่ ความจริง มันเป็น “นิยาย”
ผมอ่านหนังสือเล่มนี้ บนรถไฟฟ้าระหว่างเดินทางไปทำงาน กับตอนนั่งขี้ในออฟฟิศและที่บ้าน ใช้เวลาหลายวัน กว่าจะจบเล่ม
เมื่อ “คนดนตรี” หันมาเขียนหนังสือ
2เดี๋ยวนี้ หนังสือก็ยังคงเป็นสิ่งที่คนไทยส่วนใหญ่ไม่ใส่ใจจะอ่านอยู่เช่นเคยแหละครับ ถึงแม้ว่า คนไทยไปเบียดเสียดกันในงานหนังสือทุกปีก็ตาม แต่คนที่ไปร้านหนังสือส่วนใหญ่ ก็คงคงออกันอยู่แค่โซนนิตยสารอยู่ดี เมื่อเดินทางบนรถไฟฟ้าก็ยังพบว่า มีเพียง 1 – 2 คนเท่านั้นที่หยิบหนังสือขึ้นมาอ่าน (บางที 1 ในนั้นเป็นชาวต่างประเทศซะอีกครับ)
หนังสือเริ่มจะกลายพันธุ์ไปอยู่บนสื่ออิเล็กทรอนิกส์กันในไม่ช้า แต่ผมว่า หนังสือที่ด้วยกระดาษแบบเดิมๆ นี่แหละโดนใจดี ถือไปไหนก็ได้ ไม่ต้องพึ่งพากระแสไฟฟ้ามาหล่อเลี้ยง ผมก็อ่านมันได้ จริงมั้ยครับ
เรามาเข้าเรื่องที่ผมจะเขียนถึงวันนี้กันดีกว่าครับ วันนี้ ผมจะหยิบยกเอาคนดนตรีที่ผมรู้จักมักจี่ในวงการดนตรี แต่วันนี้ เขาหันมาหยิบจับงานเขียนกันดูบ้าง เริ่มกันที่ พี่บอย ตรัย ภูมิรัตน ที่เพิ่งมีงานเขียนของตัวเองไปเมื่อสิ้นปีที่แล้ว เหอๆ เหมือนจะไม่นานเลยใช่ไหมครับ
