ช่วงนี้ ผมรอๆ การย้ายเซิร์ฟเวอร์อยู่เลยทำให้ต้องเลื่อนเวลาอัพบล็อกมาอีก 2 วัน หวังว่า ทุกคนจะรู้สึกว่ามันโหลดได้ไวขึ้น วันนี้ ผมกลับมาเล่าเรื่องลงบล็อกต่อแล้วครับ

วันก่อน ผมฝืนสังขารเดินทางไปงานหนังสือมาครับ ด้วยความที่ไปมาทุกปี แล้วก็ขนหนังสือกลับมาทุกปี แต่ผมก็มีข้อสังเกตให้กับตัวเองว่า ทุกครั้งที่ผมไปงาน ผมจะกลับมาพร้อมถุงหนังสือที่มีจำนวนน้อยลง และน้อยลง

เพราะอะไรน่ะหรือ?

ผมรู้สึกว่า ในครั้งก่อนที่ไปงานหนังสือมา ผมกลับมาบ้านพร้อมหนังสือกองโตประมาณหนึ่ง (ซื้อมากไม่ได้ เพราะไม่ค่อยมีเงิน) แล้วก็พบว่า หลายเล่มยังอ่านไม่จบเมื่องานหนังสือครั้งใหม่ผ่านมาถึง อาจจะด้วยเพราะเป็นคนอ่านหนังสือช้าหรืออะไรก็ตาม แต่ทำให้ได้คิดว่า จะซื้อหนังสือแต่จำนวนน้อย เพื่อจะได้ไม่ต้องมานั่งเศร้าใจที่หลายเล่มยังไม่ได้อ่านสักที

อีกทั้ง จะไม่ซื้อหนังสือประเภทอ่านเล่น วรรณกรรม หรืออะไรมาเก็บไว้ หรือซื้อให้น้อยๆ เอาที่คิดว่า ชอบจริงๆ เท่านั้น ส่วนหนังสือที่เลือกจะซื้อก็คือ หนังสือที่อ่านแล้วเอามาใช้กับสิ่งละอันพันละอย่างที่ทำอยู่ในปัจจุบัน อยู่ในความสนใจในปัจจุบัน สำหรับผม วรรณกรรมส่วนใหญ่ให้ความเพลิดเพลินแฝงสาระบ้าง ไม่แฝงบ้าง แต่กับคนที่อ่านช้าอย่างผม การอ่านแล้วหยุด หยุดแล้วมาอ่าน ไม่ปะติดปะต่อสักเท่าไหร่ หนังสือวรรณกรรมเลยไม่ค่อยเวิร์กสำหรับผม ยืมเอาดีกว่า เหอๆ (ไม่ได้บอกว่า หนังสือเหล่านี้ไม่มีคุณประโยชน์นะครับ)

ผมสังเกตว่า เดี๋ยวนี้ หนังสือในตลาดส่วนใหญ่ เน้นไปที่วัยรุ่นมากขึ้น นิยาย วรรณกรรมจากต่างประเทศไหลหลั่งเข้ามาไม่ขาดสาย เป็นเรื่องดีที่ชักจูงวัยรุ่นให้หันมารักชอบการอ่านมากขึ้น แต่คงไม่ใช่สำหรับผม

ผมเลือกใช้วิธีเดินดูทุกบูธอย่างคร่าวๆ ทั่วทั้งงาน (เมื่อยนาดูแฮะ) และมองหนังสือที่สนใจไว้ในใจ ก่อนจะเริ่มเดินดูอีกรอบ คราวนี้ เดินเพื่อเลือกซื้อหนังสือที่สนใจจริงๆ ตามบูธที่เราหมายตาไว้ เพื่ออะไรน่ะหรือ?

ก็จะไม่ได้ต้องซื้อหนังสือคราวละมากๆ แล้วมานั่งไล่อ่านไม่ทันแบบเดิมๆ ไง

อาจจะสวนทางกับหลายคนนะครับ แต่นี่คือวิถีของผม

More >