จิปาถะ บันเทิง บล็อก
Posts tagged เวียงจันทน์
หมู-หมาเที่ยวลาว พักหนาว พักใจ ตอนที่ 9 : วันสุดท้าย…
526.12.2552
เวลา 07.50 น.
ได้เวลาตื่นแล้วสินะ ไม่อยากตื่นแต่จำใจต้องตื่นขึ้นมาในเช้าวันสุดท้ายบนฝั่งลาว วันนี้ดูท่าหมูกะหมาจะอ้อยอิ่งกันมากไปหน่อย กว่าจะลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัว จนออกมาทานข้าวต้มก็ปาเข้าไป… แล้ว มาถึงร้านอาหารริมน้ำซองก็เกือบจะไม่เหลืออะไรให้รับประทานกัน ตักข้าวต้มที่มีใส่ถ้วยมากินประทังหิวไปก่อน ก่อนที่จะไปทำหน้าที่ตากล้องให้กับบรรดาแก๊ง “สะบายดี” ทั้งหลายต่อ
บรรยากาศยามเช้าที่วังเวียงดูสดใส วันนี้ คงเป็นวันที่อากาศเย็นที่สุดตั้งแต่เข้ามา “ปะเทดลาว” แต่ก็ไม่ถึงกับต้องเสื้อกันหนาวกันสักเท่าไหร่ แสงแดดช่วยให้อุ่นได้ เสื้อกันหนาวจึงเป็นได้แค่ผ้าผูกเอว
หมูกะหมาเดินกลับมาเก็บข้าวเก็บของใส่เป้ให้เรียบร้อย แล้วก็เดินออกมารวมตัวกันที่หน้าโรงแรมทะวีสุก ถ่ายรูปกันเป็นเที่ยวสุดท้ายก่อนขึ้นรถทัวร์ เดินทางกลับสู่เวียงจันทน์
หมู-หมาเที่ยวลาว พักหนาว พักใจ ตอนที่ 3 : ประตูชัย-บินไปหลวงพระบาง
8หลังจากเริ่มต้น เล่าเรื่องลาวไป 2 ตอน ดูจะได้รับฟีดแบ็คมาพอสมควร แม้จะหายหน้าไปต่างจังหวัดมาหลายวัน ตอนนี้ได้เวลา เล่าเรื่องลาวของหมูกะหมาต่อแล้วสินะ
หลังจากเที่ยววัดสีสะเกด วัดที่มีสถาปัตยกรรมแบบขอมๆ กันไปแล้ว หมูกะหมาก็นั่งรถสัญชาติเกาหลีคันเดิมมาถึง “ร้านจินตะนา หัดถะกำ” เพื่อช้อปปิ้ง ซึ่งก็ไม่มีอะไรมาก ไปกับทัวร์ มิพักต้องห่วงเรื่องช้อป เพราะท่านต้องได้แวะเป็นเรื่องปกติ ส่วนเห็นของกับราคาแล้วจะอยากซื้อหรือไม่ก็อีกเรื่องหนึ่ง
อย่าถามหมาเรื่องช้อปปิ้ง …เพราะหมาไม่ถนัด
แล้วเราก็ไปต่อ
23.12.2008
เวลา 10.40 น.
มาถึงแล้ว “ประตูไช” (ประตูชัย) ประตูที่เป็นเหมือนแลนด์มาร์กแห่งหนึ่งของลาว เมื่อฝรั่งเศสเคยครอบครองลาวอยู่ช่วงหนึ่ง ฝรั่งเศสมีประตูชัย ลาวก็เลยต้องมีประตูไช แต่ของลาวจะมีลักษณะที่อวบอ้วนกว่า
ด้วยเวลาที่ไกด์ให้มาไม่มากนัก จึงตัดสินใจไม่เสียตังค์และขึ้นไปข้างบน ที่เขาว่าจะเห็นทิวทัศน์ของเวียงจันทน์อันสวยงามเลยเชียว
ใกล้ๆ กับประตูไช จะมีน้ำพุขนาดใหญ่ แต่เขาไม่เปิดในช่วงที่เราไปเที่ยวชม ข้อมูลว่า จะเปิดให้ชมในเวลา 11 โมงเช้าและ 5 โมงเย็น (17 โมงแลง) เท่านั้น อดไป
หมู-หมาเที่ยวลาว พักหนาว พักใจ ตอนที่ 2 : เวียงจันทน์
8เริ่มต้นทริปลาวกันเสียที รถเกาหลีคันนั้น มุ่งหน้าพาหมูกะหมาตัวน้อยไปกับกรุ๊ปทัวร์กลุ่มนี้ อย่างที่รู้กัน เมื่อเราไปกับกรุ๊ปทัวร์ สิ่งที่เราทำได้ก็คือ ซึมซับเรื่องราวจากที่ที่เราไปให้มากที่สุด ไม่สามารถจะเติมเต็มสัมผัสได้มากเท่าที่ต้องการ แต่ข้อดีของการมากับทัวร์ ก็คือ เราไม่ต้องไปหาข้อมูลมากมายว่าจะไปเที่ยวไหนดี (เพราะมีคนเลือกมาให้แล้ว) จะไปยังไง (เพราะมีคนพาไป) ไม่ต้องจัดการอะไรเอง (เพราะมีคนจัดการให้ตลอด) แต่สิ่งที่ได้กลับมาแทน ก็คือ การรีบๆ รนๆ แล้วไม่เต็มอิ่มกับแต่ละที่ที่ไป
ยังไงก็ตาม การไปกับทัวร์ก็ยังเหมาะกับการไปเยือนลาวครั้งแรกอยู่ดี
———————–
23.12.2008
เวลา 08.50 น.
รถทัวร์สัญชาติเกาหลีพาหมูกะหมามาถึงที่แรก เป็น “วัดสีเมือง” (ถ้าเขียนแบบไทย คงเป็น “วัดศรีเมือง” อะแหละ) วัดที่ผมจำเรื่องราวประวัติความเป็นมาไม่ได้เท่าไหร่ แต่ก็เป็นวัดที่มีตำนานเหมือนกัน วัดนี้มีนกตระกูลแร้งอยู่ตัวหนึ่ง ที่เฝ้าอยู่บนกำแพงอิฐมานานไม่ไปไหน ซึ่งเกี่ยวข้องกับตำนานที่หมาน้อยจำไม่ได้อยู่
หมู-หมาเที่ยวลาว พักหนาว พักใจ ตอนที่ 1
8เพิ่งกลับมาได้หมาดๆ กับทริปที่สองในรอบเดือน ช่วงนี้ ผมเที่ยวบ่อย เพื่อหย่อนใจและหลุดพ้นจากภาระที่หนักอกมาตลอดปี เป็นครั้งแรกที่ได้ไปเยือนดินแดนข้างเคียงที่ไม่เคยได้ไปถึง แลกกับการพักร้อน ที่น่าจะเรียกว่า การพักหนาวเสียมากกว่า เดินทางไปกลับกลุ่มคนที่เคยร่วมทำงานกันมาในช่วงหนึ่งของชีวิต
ยังรู้สึกเหนื่อยๆ อยู่เลย…
แต่ก็ขอบอกเล่าประสบการณ์ที่เกิดขึ้นให้อ่านกัน ก่อนจะเดินทางอีกครั้ง และอาจจะได้มาเล่าต่ออีกที หลังจากกลับมากรุงเทพฯ อีกครั้ง
———————-
22.12.2008
เวลา 18.00 น.
ภาพของหมาน้อยและหมูน้อย สองตัวจ้อยบนโลกใบใหญ่ แบกกระเป๋าพะรุงพะรังขึ้นรถไฟฟ้า รีบรุดเดินทางไปยังสถานที่รวมตัว ปรากฏแก่สายตาชาวกรุงผู้โดยสารรถไฟฟ้าขบวนนั้น ทั้งสองตัวลงสถานีสนามกีฬาฯ แล้วเรียกตุ๊กตุ๊กไปแถวโรงเรียนสาธิตจุฬาฯ
เลยเวลานัดหมายไปแล้ว แต่ทั้งสองตัวยังติดแหงกอยู่บนถนน…
กว่าจะถึงจุดหมาย ก็ล่วงเลยมาถึงหกโมงครึ่ง ยังดีที่ยังมีผู้ช้ากว่า เช็คชื่อกันเรียบร้อย เป็นอันรู้กันว่า เราได้เดินทางกับบริษัททัวร์ Sun Smile ที่จะดูแลเราตลอดเส้นทาง ทริปนี้ ออฟฟิศของหมูน้อยเขาจัดขึ้น เรียกให้หรูว่าเป็นการสัมนา (แท้จริงคือไปเที่ยว) เขาให้หมาภายนอกไปเที่ยวได้ ก็เลยขอไปเที่ยวด้วยตัวนึง
จุฬาฯ ยามนี้ ตึกใหม่ๆ ผุดขึ้นเยอะมาก นานๆ จะมาเยือนสามย่านแถวนี้ที ดูแปลกตาไปเยอะทีเดียว
