จิปาถะ บันเทิง บล็อก
Posts tagged หนังญี่ปุ่น
イキガミ อิคิงามิ | สาส์นสั่งตาย
13หลังจากกลับมาจากต่างจังหวัดได้ไม่กี่ชั่วโมง ผมก็จัดแจงอาบน้ำแต่งตัวไปกินข้าวนอกบ้านกันเลย
เพราะที่บ้านไม่ค่อยมีไรให้กิน เลยถือโอกาสไปดูหนังเสียด้วยเลย และเรื่องที่เลือกไว้ตั้งแต่ก่อนไปลาวแล้ว นั่นก็คือ
イキガミ “อิคิงามิ สาส์นสั่งตาย”
มันคงไม่มีอะไรมากกว่า ฟังเนื้อเรื่องย่อผสมคำเยินยอแล้วให้รู้สึก “มันต้องไปดู”
หนังญี่ปุ่นที่สร้างการ์ตูนที่ไม่เคยอ่าน (ในชีวิตผมอ่านการ์ตูนน้อยมากครับ) หยิบเอาเสี้ยวหนึ่งมาเล่าในภาษาของหนัง ซึ่งผมว่า เขาทำได้ดีทีเดียว
ไม่ได้ใส่ใจเครดิต ไม่ได้ดูด้วยซ้ำว่าใครแสดง ไปถึงโรง ก็มุ่งไปจองตั๋วอย่างเดียว เสร็จแล้วก็ไปหาไรใส่ท้องเพราะหิวมาก ก่อนจะเดินกลับมาที่ลิโด้อีกครั้ง
หา (5) เรื่องเสียน้ำตา…
9บางครั้งโชคชะตาก็ทำให้เราต้องปวดหัว อย่างวันนี้ ผมได้รับ tag ผ่านชุมชน Multiply ให้ต้องมานั่งหาหนัง 5 เรื่องที่ทำให้ตัวเองเสียน้ำตา ปกติ ผมไม่ค่อยชอบเล่นเท่าไหร่นะ การ tag กันเนี่ย 2 หนที่เคยเล่นไป ก็ไม่ได้เต็มใจมากนัก ครั้งนี้ โดนเล่นใน Multiply ที่ไม่ค่อยได้เข้าใจไปสร้างสัมพันธ์ในนั้นสักเท่าไหร่ เลยยิ่งลำบากในการ tag เลยเอาเป็นว่า ในฐานะที่ได้รับมาแล้ว ก็จะเขียนถึง พร้อมทั้งเอามาลง 2 ที่ไปเลย และจะไม่ tag ต่อใคร
ถือเป็นหนึ่งในบทความที่ผมอยากจะสื่อสารถึงคนอ่านบล็อกของผมก็แล้วกันนะครับ ส่วนใครจะอยากจะเขียนต่อผม อันนี้ ก็ไม่ว่ากันครับ
ผมเอง ดูหนังบ่อยก็จริง แต่ก็ใช่จะจดจำเรื่องราวของหนังที่ดูไปแล้วได้หมด เวลาผ่าน ผมก็ลืม การขุดขึ้นมาเขียนจึงเป็นเรื่องลำบาก ขอเอาเรื่องใกล้ๆ มาเขียนถึงก็แล้วกัน
เริ่มกันเลยล่ะนะ
———————-
นี่คงเป็นเรื่องแรกเลยที่ผมนึกถึง เพราะยังจำได้จนทุกวันนี้ ว่าวันที่ได้ดูนั้น ผมอินกับมันมากเพียงใด เรื่องของสาวน้อยผู้เป็นโรค XP ที่ไม่สามารถต้องแสงอาทิตย์ได้ เธอจึงต้องใช้ชีวิตอยู่กับกลางคืน ซึ่งเป็นเวลาที่ชาวบ้านเขาหลับกันอยู่ ทุกคืนเธอจะเดินถือกีตาร์ 1 ตัวไปร้องเพลงอยู่คนเดียวในสวนสาธารณะ เพลงที่เธอแต่งเอง เสียงเธอกังวาลใส แต่แล้วเธอก็ได้พบผู้ชายทึ่มๆ อีกคน ที่จะเป็นดั่งแสงอาทิตย์ยามเที่ยงคืนให้กับเธอ
ไปดูมาแล้ว! 20th Century Boys ภาคปฐมบท
29ถึงเวลาของเล่าเรื่องหนังแล้วสินะ ในฐานะที่นานๆ จะได้ไปดูหนังฟรีก่อนชาวบ้านเขาสักที (ปกติไปดูช้ากว่าชาวบ้านเขาอยู่บ่อยๆ) หลังจากบ่นๆ ว่าอยากดู “20th Century Boys” อยู่ วันนี้ได้ไปดูมาแล้วครับ ภาคปฐมบทของมัน ที่จัดโดย Kapook
ได้ดูฟรี แถมยังมีเสื้อมาให้ใส่ฟรีอีกต่างหาก
เหตุเกิดขึ้นที่ เมเจอร์ รัชโยธิน ที่วันนี้ ฝนตกต้อนรับ “เพื่อน” แต่เราไม่เปียก ช่างโชคดีเหลือหลาย ฝนหยุดพอดี รับตั๋วรับเสื้อเรียบร้อย ก็โดนบังคับให้ใส่เสื้อด้วย เอ้า เอาก็เอา เปลี่ยนเสื้อในห้องน้ำเสร็จก็มาถ่ายรูปกันนิดหน่อย ก่อนจะไปหาไรกิน รอเวลา สองทุ่มเดินขึ้นมาใหม่ ในที่สุดก็ได้ดู อิอิ โรง 13
วันนี้ รู้สึกแปลกใจที่โฆษณาน้อยกว่าปกติ เหอๆ
เริ่มเรื่องก็นึกถึงมังงะที่เพิ่งอ่านทบทวนรอบใหม่ เพราะมันเริ่มเหมือนกันเด๊ะ ที่ฉากเคนจิเปิดเพลง “20th Century Boys” เพลงที่เป็นที่มาของชื่อเรื่องเลย เสร็จแล้วก็เปลี่ยนไปเล่าแบบใหม่ เล่าแบบไหน จะบอกดีมั้ยเนี่ย เหอๆ
อยากดู 20th Century Boys มหาวิบัติดวงตาถล่มล้างโลก
13ไม่รู้ว่า ผมเริ่มเป็นแฟนของการ์ตูนเรื่องนี้ตั้งแต่วันไหน แต่พอจำได้เลาๆ ว่า รู้จักกับมันช่วงที่ทำงานอยู่ในบริษัทเก่า ที่นั่นมีแต่คนทำการ์ตูนแอนิเมชั่น ทำให้เจอแต่พวกบ้าการ์ตูน (ทั้งบ้าอ่าน และบ้าวาด) เต็มไปหมด ก็เลยได้รู้จักกับอะไรอีกหลายอย่างที่ไม่เคยรู้จัก อย่าง Studio Ghibli เป็นต้น แน่นอน ทำให้ผมเริ่มริที่จะซื้อการ์ตูนมาอ่าน ทั้งๆ ที่แต่ก่อน ชีวิตของผมเกี่ยวข้องกับการ์ตูนน้อยมากๆ ซื้อการ์ตูนแทบจะนับเล่มได้เลยเชียว
และนี่คือหนึ่งในการ์ตูนที่ผมเริ่มติดตามซื้ออ่านในช่วงนั้น “20th Century Boys”
เด็กผู้ชายกลุ่มหนึ่งที่ ก่อตั้งกลุ่มของตัวอย่างในทุ่งหญ้ารกๆ แห่งหนึ่ง คิดการบ๊องๆ แบบเด็กๆ ว่าอนาคตจะเกิดอะไรขึ้น แต่ใครจะรู้ว่า เมื่อพวกเขาโตขึ้น มันได้เกิดเหตุการณ์นั้นขึ้นมาจริงๆ ภาพยนตร์เรื่องนี้ เขาว่า มันจะเป็นไตรภาค ให้บรรดาแฟนานุแฟนทั้งหลาย ได้ติดตามกันจนกว่าเรื่องจะจบลง (แถมพอจบแล้ว ยังอาจจะมีต่ออีกก็ได้ เหอๆ)
Always : Sunset on Third Street 2
3ภารกิจตอนนี้ มันรัดตัว จนไม่มีอารมณ์จะเขียนเรื่องราว ทั้งๆ ที่ผมได้ชมภาพยนตร์ญี่ปุ่นเรื่องนี้มาเป็นเวลาเกือบอาทิตย์เข้าไปแล้ว น่ากลัวว่า สิ่งที่ยังหลงเหลืออยู่นั้น จะน้อยนิดจนไม่มีอะไรจะเล่าเสียแล้วละมั้ง
Always : Sunset on Third Street 2 คือภาคต่อ
ด้วยความเป็นภาคต่อ คนก็มักนำไปเปรียบกับภาคก่อนหน้า แต่เมื่อผมจดจำได้เพียงภาพบางภาพเท่านั้นในภาคแรก มันจึงไม่ค่อยมีอะไรให้ต้องเปรียบเทียบมากนัก
เรื่องราวยังคงอยู่ที่จุดเดิมในกรุงโตเกียว โรขุ สาวน้อยที่ยังคงทำงานในซูซูกิออโต้ ร้านซ่อมรถเล็กๆ แห่งเดิม ตรงข้ามร้านขายของเล็กๆ ของริวโนสึเกะ ผู้ชายอีกคนผู้ใฝ่ฝันจะเป็นนักเขียน ที่เลี้ยงดูเด็กน้อยจุนโนสึเกะอยู่เช่นเดิม กับชีวิตที่ยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปนัก ชีวิตรักของเขากับฮิโรมิ หญิงสาวผู้หันเหไปใช้ชีวิตอันน่ารันทดอยู่ในบาร์เต้นระบำ
