SHARE
Air Doll | ตุ๊กตายางที่รัก

ผมเห็นโปสเตอร์ของหนังเรื่องนี้ตั้งแต่วันที่ไปดู “20th Century Boys 3 อวสานมหาวิบัติ ดวงตาถล่มล้างโลก” โน่นเชียว ดูโปสเตอร์แล้วก็ให้เกิดความรู้สึกว่า เอ มันเป็นหนังแนวไหนกันนะ หนังเกี่ยวกับตุ๊กตายางที่เล่าเรื่องแบบญี่ปุ๊นญี่ปุ่น มันจะออกมาหน้าตายังไง รอคอยกันมาเป็นเดือนๆ ในที่สุด ก็ได้ดูจนได้

Air Doll ตุ๊กตายางที่รัก

หนังเข้าที่โรง Lido 3 และ House RCA ซึ่งน่าจะเป็นเพียงสองโรงในประเทศนี้ที่ฉายเรื่องนี้ Air Doll

หลังจากก่อนหน้านั้น 1 วัน เดินเข้าโรงใหญ่ไปดู Percy Jackson and The Lightning Thief หนังจากวรรณกรรมเยาวชนที่สนุกพอใช้ได้ แม้จะไม่ประทับอะไรมากมายนัก ก็ถือว่าขัดตาทัพกันไปก่อน จนมาได้เวลาของหนังที่อยากจะเข้าไปดูสักที

สังคมญี่ปุ่นดูจะมีเอกลักษณ์ตรงมีสินค้าทางเพศขายมากมาย หลายครั้ง พบว่าคนที่ไปเที่ยวที่นี่มักซื้อสินค้าของฝากเป็นอะไรประมาณนี้กัน ไม่รู้ทำไม แต่ตุ๊กตายางที่เป็นตัวๆ นี่ผมเพิ่งเห็นเป็นครั้งแรก ยอมรับว่าประสบการณ์ข้าน้อยยังอ่อนด้อยนัก หนังเขาทำออกมาได้เพี้ยนจริงๆ แต่ถึงจะเพี้ยนก็อุดมไปด้วยเนื้อหา แนวคิด สารอาหาร หรืออะไรก็แล้วแต่จะเลือกใช้สอยถ้อยคำกัน

Air Doll ตุ๊กตายางที่รัก

เรื่องราวของ ตุ๊กตายางตัวหนึ่ง นาม โนโซมิ เธอที่มีหน้าที่ปลดเปลื้องความต้องการของชายผู้เปลี่ยวเหงาเท่านั้น แต่วันหนึ่ง เธอกลับมีชีวิตและจิตใจขึ้นมา หรือพูดให้ตรงประเด็น คือ “มีหัวใจ” ขึ้นมา เธอขยับแขนขาได้ เดินไปไหนมาไหนได้ หายใจได้ (ทั้งที่ร่างกายมีแต่ลม) พูดได้ แต่เธอก็เหมือนเด็กคนหนึ่งที่เพิ่งได้มาเรียนรู้โลก ยังไม่รู้อะไรต่างๆ อีกมากมาย หากแต่ความมีหัวใจของเธอนี่แหละ ที่พาเธอไปพบรักกับผู้ชายอีกคน เขาเป็นหนุ่มพนักงานร้านเช่าดีวีดี

งานของผู้กำกับ Hirokazu Koreeda (ฮิโรซากุ โคเระเอดะ) ผู้มีเครดิตจากเรื่อง Nobody Knows (ให้ตายสิ จะเก็บแผ่นไปถึงไหน เมื่อไหร่จะเปิดดู) ผู้ชายคนนี้ท่าจะชอบตั้งชื่อหนังให้มี 2 คำเสียจริง — After Life, Air Doll, Nobody Knows, Still Walking

แม้หนังจะดูไม่มีความสมจริงอะไรเลยเกี่ยวกับตัวละครตุ๊กตายาง เพราะตุ๊กตายางบ้าอะไร อยู่ดีๆ ก็มีชีวิตพูดได้เดินได้ ทั้งๆ ที่ตัวเองเป็นยางที่เป่าลมไว้ข้างใน หากรั่วก็แฟบเคลื่อนไหวไม่ได้ แต่ดันหายใจได้(ซะงั้น) อีกอย่าง พอมีชีวิตจิตใจแล้ว แทนที่จะตุ๊กตายางจริงๆ แสดง ก็ใช้คนแสดงแทน เห็นเนื้อหนังมังสาแบบ “คนชัดๆ” กันเต็มๆ เรียกได้ว่า ขัดกับหลักความจริงอย่างแรง แต่ชอบชะมัดฉากเปลือยๆ เนี่ย แถมมันยังเอาไปเชื่อมโยงกับปรัชญาสาระพัดที่จัดลงมาให้เสพ

“Air Doll” Trailer (English Subtitle)

หนังดำเนินเรื่องเรียบเรื่อยเนือยเนิบอย่างแบบฉบับหนังญี่ปุ่น ชนิดที่ถ้าไม่นอนมาพอเพียง หรือเหนื่อยจัดๆ แล้วเดินเข้ามาดู มีหลับเป็นแน่แท้

… แต่หนังกลับซ่อนอะไรบางอย่างเอาไว้เยอะมาก มากเกินกว่าที่เราจะคาดคิดเมื่อได้ดูมันจากโปสเตอร์ หรือจากหนังตัวอย่าง

Air Doll ตุ๊กตายางที่รัก Poster 1 Air Doll ตุ๊กตายางที่รัก Poster 2

เมื่อหนังมีโทนเศร้าๆ เป็นดั่งแกนหลัก มันจึงไม่แปลกถ้าจะถูกนำเสนอด้วยการสอดแทรกแนวคิด ชายชราเอ่ยถึงความว่างเปล่าของมนุษย์บนโลกใบนี้ ขณะที่โนโซมิ สาวตุ๊กตายางก็อาจนึกถึงความว่างเปล่าภายในร่างของตนเอง ทุกคนต่างไม่เต็มไม่สมบูรณ์ในตัวเอง ต่างก็ต้องการการเติมเต็มจากคนอื่นเสมอ อีกจุดที่น่าสนใจ ก็คือ เรื่องของการเป็นตัวแทนของสิ่งอื่นคนอื่น เหมือนที่ตุ๊กตายางกลายเป็นตัวแทนของหญิงคนรักคนหนึ่ง

แต่ก็พบว่า ค่อนข้างมีบางจุดที่ไม่ค่อยจะเข้าใจ เหมือนเขาพยายามใส่ตัวละครบางตัวเข้ามาเพื่อสื่อสารอะไรบางอย่าง แต่มันคงลึกเกินกว่าคนอย่างเราจะเข้าใจสารนั้นได้โดยง่าย ฉากที่ดูสะเทือนใจสำหรับผม มีอยู่ 2 ฉาก หากแต่บอกตรงๆ ตรงนี้มิได้ ฉากหนึ่ง แสนอึดอัดกับความเงียบไร้ซึ่งเสียงดนตรีประกอบ มีเพียงลมหายใจฟืดฟาด กับอีกฉาก เรียกน้ำตาได้เป็นอย่างดี กับฉากในร้านอาหาร นี่เราไปซึ้งกับตุ๊กตายางตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

ทำไมกันนะ ผมถึงจดจำนางเอกผู้แสดงเป็นตุ๊กตายางมิได้ แบดูนา (The Host, Plum Blossom) แต่ก็แปลกที่เขาเลือกนักแสดงเกาหลีแทนที่จะเป็น นักแสดงจากญี่ปุ่น น่าสนใจตรงคำโปรยในโปสเตอร์ของ Air Doll …

A very ‘Human’ story

———————————————–

ภาพยนตร์: Air Doll / Kūki Ningyō
ผู้กำกับการแสดง: Hirokazu Koreeda
ผู้เขียนบท: Yoshiie Goda (manga), Hirokazu Koreeda (screenplay)
นักแสดงนำ: Bae Doona (The Host), Arata (After Life) , Itao Itsuji, Odajiri Joe (Tokyo Tower)
ความยาว: 125 นาที
เรท: Japan:R-15, Hong Kong:IIB, ไทย น18+
สัญชาติ: ญี่ปุ่น

PatSonic Blog Comment

6 COMMENTS

  1. ตอนดูหนังเรื่องนี้จบ แล้วเดินออกจากโรงหนังแล้วมันโหว่งๆ รู้สึกเหมือนตัวเราว่างเปล่า กลวงๆ ราวกับว่าเราเองก็ไม่ต่างกับตุ๊กตายางเลยจริงๆ นับว่าเป็นหนังที่ดูแล้วมีเรื่องราวความคิดให้ต้องคิดมาก กระทบกับแนวความคิดเดิมหลายๆอย่าง ทำให้ต้องเตือนตัวเองว่าเรายังมีหัวใจอยู่หรือเปล่า เป็นหนังที่แนะนำให้ดูในโรงมากๆครับ
    (ที่ชอบอีกจุดคือเรื่องขวดหลากสีที่ว่างเปล่า กับขวดที่มีลูกแก้วกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่ข้างใน)

  2. เหมือนโดนทุบหัวให้มึน ออกมาด้วยคำถามที่ถูกตั้งมาจากหนัง เราเป็นใคร เรามีอะไรข้างในตัวเรา
    ตัวละครที่โผล่ออกมา ไม่ใช่แค่ใช่มาเฉย ๆ แต่เอามาตั้งคำถามกับน้องนางเอกของเรา เรื่องชีวิต ความแก่ ความตาย นับว่าไม่เลวที่เดียวกับหนังเรื่องนี้

  3. ยังเข้าอยู่หรือเปล่าครับ มีรอบกี่โมงบ้าง จะได้ลองไปดู น่าสนใจดี

  4. อยากไปดูเหมือนกันนะ ถ้าไปดูคนเดียวอาจจะดูหื่นๆ เพราะชวนใครไปดูด้วยก็คงจะยาก รอออก DVD แล้วค่อยดูดีกว่า ชอบ ผกก. คนนี้ที่ดึงเอาความเป็นมนุษย์มาเล่าได้อย่างมีเสน่ห์ในแบบฉบับญี่ปุ่น

LEAVE A REPLY