หลายคนน่าจะเคยได้ดู เวอร์ชันฮอลลีวู้ดที่เคยถูกสร้างออกมาฉายในปี 2015 บางคนอาจจะประทับใจกับเวอร์ชันนั้นมาก่อน ก่อนที่ปีนี้ 2026 จะมีเวอร์ชันใหม่จากเกาหลีใต้ที่รีเมกออกมาให้เราได้รับชมกัน เรื่องราวของเจ้านายสาวที่ได้มาเจอกับพนักงานใหม่ อินเทิร์นวัยเกษียณ ปรับเปลี่ยนบริบทให้เป็นออฟฟิศสไตล์เอเชีย กับเรื่องราวที่คนทำงานจะอินได้อินดี ‘The Intern’ หรือชื่อไทย ‘อินเทิร์น’
Source|Warner Bros. Thailand
บทความนี้มีอะไรบ้าง?
คิดเห็นเช่นไรกับหนังเกาหลีรีเมกเรื่องนี้?
หนังที่พล็อตยังอยู่ที่เดิม แต่เล่าเหตุการณ์ที่เกิดในบริษัทแฟชันของซีอีโอสาวชาวเกาหลี กับชายสูงวัยที่ตัดสินใจมาสมัครงานเป็นอินเทิร์นอีกครั้ง ความแตกต่างทำให้มีกำแพงอยู่บ้างในทีแรก ก่อนที่มันจะค่อยๆ ถูกทำลายลง จนสองคนกลายเป็นเหมือนพ่อกับลูกสาว ระหว่างทาง หนังเล่าเรื่องอย่างค่อยเป็นค่อยไป แทรกใส่รายละเอียดของชีวิตการทำงานเข้ามา พร้อมกับมุกฮาของมนุษย์ออฟฟิศที่ชวนขำได้ตลอด ก่อนกระชากเข้าสู่ดราม่าน้ำตาซึม แถมยังบอกเล่าความจริงของการทำธุรกิจไปพร้อมๆ กัน
เป็นเวอร์ชันที่น่ารักดี แถมมีบางอย่างที่ต่างออกไป ฮันโซฮี-ชเวมินซิก เข้าขากันได้ดี โซฮีคนสวยทำเราเชื่อว่าเธอเป็นซีอีโอ แต่ความสวยพาเราหลุดจากหนังได้ตลอด
เรื่องย่อหนัง ‘The Intern’
ซอนอู (ฮันโซฮี จากซีรีส์ ‘Nevertheless,’ และหนัง ‘Heavy Snow’) เธอเป็นประธานหรือ CEO ของบริษัทด้านแฟชั่นเสื้อผ้าที่ก่อตั้งมา 3 ปี กำลังเติบโตอย่างพรวดพราด มีกำลังสำคัญเป็น ยองฮวาน (คิมจุนฮัน จากซีรีส์ ‘Mad Concrete Dreams’) รองประธานที่กำลังสัมภาษณ์พนักงานใหม่ และหนึ่งในตำแหน่งที่กำลังรับเป็นพนักงานอินเทิร์นวัยเกษียณ
ด้วยเหตุผลของการได้ลดหย่อนภาษี ทำให้บริษัทแห่งนี้รับ คิมกีโฮ (ชเวมินซิก จากซีรีส์ ‘Notes from the Last Row’ และหนัง ‘Exhuma’) มาเป็นพนักงานอินเทิร์นวัยเกษียณ และเขาก็กลายเป็นผู้ช่วยซีอีโอ
ด้วยความแตกต่างด้านวัย ทำให้สองคนมีปัญหาในการปรับตัวเข้าหากัน แต่ก็ดูเหมือนประสบการณ์ชีวิตของอินเทิร์นคนนี้จะทำให้ซีอีโอได้มองเห็นคำตอบของหลายๆ สิ่งที่เธอประสบอยู่
รีวิวหนัง ‘อินเทิร์น’
หนังเรื่องนี้ เคยเป็นหนังดราม่ารอมคอมเวอร์ชันฮอลลีวูดชื่อเดียวกัน ‘The Intern โก๋เก๋ากับบอสเก๋ไก๋’ มาก่อน เชื่อว่าหลายคนต้องเคยได้ดูมาแล้ว แต่ไม่ว่าจะจดจำได้มากน้อยแค่ไหน วันนี้ เราจะได้พบกับเรื่องของคนเพศตรงข้ามที่ต่างวัยแต่ต้องมาทำงานด้วยกันอีกครั้ง และครั้งนี้เป็นผลงานของ ฮันโซฮี และ ชเวมินซิก
แน่นอนว่า เวอร์ชันเกาหลีใต้ของหนังอินเทิร์นวัยเกษียณเรื่องนี้ ต้องมีการปรับบริษทให้มันตรงกับความเป็นเกาหลี ซึ่งก็กลายเป็นความรู้สึกร่วมของเอเชียไปโดยปริยาย
เรื่องราวของชายที่สูงวัยผู้ผ่านชีวิตการเป็นพนักงานกินเงินเดือนอยู่ในแวดวงสำนักพิมพ์มานาน 30 ปี ที่เลือกจะกลับมานั่งโต๊ะอีกครั้งในวันนี้ แถมรอบตัวของเขาล้วนเป็น Gen Z เลยต้องปรับตัวกันขนานใหญ่ ขณะเดียวกัน มันก็มีแเก็ประหว่างวัยที่มากพอจะสร้างเป็นโมเมนต์ขำๆ น่ารักๆ ที่ให้เกิดในหนังได้มากพอตัว
Source|Warner Bros. Thailand
ด้านซีอีโอสาวที่ก่อตั้งบริษัท Woo22 และปลุกปั้นขึ้นมาด้วยตัวเธอเอง ทุ่มเทอย่างเต็มที่ บวกกับโชคดี กิจการเลยเติบโตพรวดพราด จนสร้างความหัวหมุนให้เกิดกับเธอไม่เว้นวัน และเมื่อต้องมาทำงานกับพนักงานใหม่วัยเกษียณที่เธอรู้สึกอีดอัดทำไมตัวไม่ถูก
สำหรับลุง ชเวมินซิก ด้วยความเป็นนักแสดงฝีมือเก๋า เราสามารถเชื่อขนมกินได้เสมอ เขาสวมบทบาทเป็นคุณลุงกีโฮ ทั้งเป็นคนแก่ผู้มีประสบการณ์การทำงาน ทั้งมีประสบการณ์ชีวิต ทำให้เขากลายเป็นคนอบอุ่น แถมตั้งใจจะทำตัวให้มีประโยชน์สมกับค่าจ้าง ทั้งยังใช้ทุกสิ่งที่ผ่านมาช่วยเหลือทุกคนในออฟฟิศ เป็นการปะทะกันระหว่างเจน ที่ก่อให้เกิดความเข้าใจ
ส่วนหนึ่ง มันก็เหมือน ‘อินเทิร์น’ เวอร์ชันนี้จะช่วยเติมไฟในการทำงานที่อาจมอดลงของใครหลายๆ คน หลังพบเจอเหตุบั่นทอนต่างๆ ในการทำงาน ในชีวิตนักธุรกิจ มันเก็บเอาเรื่องราวที่คนทำงานต่างเคยได้พบเจอมาใส่ไว้อย่างแนบเนียน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการหักหลัง การเมือง การเอาหน้า การประชุม ไม่เว้นแม้กระทั่งรักในออฟฟิศ
Source|Warner Bros. Thailand
นั่นทำให้อีกตัวละครที่โดดเด่นขึ้นมา เธอคือ ชเวมินอา (รยูฮเยอง จากซีรีส์ ‘The Nice Guy’ และ ‘Law and the City’) ผมทรงนี้ทำให้เธอน่ารักขึ้นแฮะ
ทุกอย่างมันดูจริงไปหมด คงเพราะทุกอย่างมันเคยเกิดขึ้นกับเราคนดูมาก่อนนั่นเอง เราจึงสามารถขำกลิ้งกับวลี “ทำงานหนักตายไว” ได้ เพราะมันคือสิ่งที่เราเคยพบเห็น จากข่าวหรือเห็นด้วยตาตัวเองก็แล้วแต่
นอกเหนือจากนี้ มันก็ยังเล่าไปถึงชีวิตส่วนตัวของสองตัวเอก พาเราไปเจอกับ คังมินอุก (คังแทโอ จากซีรีส์ ‘The Potato Lab’ และ ‘Extraordinary Attorney Woo’) สามีของซอนอูที่รู้สึกห่างเหิน เพราะภรรยาเอาแต่วุ่นอยู่กับงาน ขณะที่ลุงกีโฮเองก็กำลังเหงาเพราะสูญเสียภรรยาไปนานแล้ว และลูกสาวก็ออกไปมีครอบครัวของตัวเอง สองคนที่ค่อยๆ แปรเปลี่ยนจากแค่เพื่อนร่วมงานต่างวัย กลายเป็นเหมือนพ่อลูกที่เข้าใจกันมากพอจะแลกเปลี่ยนชีวิตส่วนตัวมาเล่าสู่กันฟังได้
Source|Warner Bros. Thailand
หนังเวอร์ชันนี้ยังคงฟีลกู๊ดไม่ต่างจากต้นฉบับ แต่ว่านะ เขาเขียนบทให้สองตัวละครหลักค่อยๆ เข้ากันได้อย่างน่าเชื่อถือ แถมด้วยการใส่มุมตลกที่พาคนดูนั่งขำ (โดยเฉพาะมุกที่เข้ากับประสบการณ์ตรงของคนทำงาน) แต่แตกต่างจากเวอร์ชันฮอลลีวู้ดอยู่บางส่วน ซึ่งนายแพทกลับพบว่าชอบเวอร์ชั่นนี้มากกว่า จากมุมมองที่เห็น เวอร์ชั่นฮอลลีวู้ดนั้น เรื่องมันวิ่งไปเร็วมาก ไม่แปลกใจที่เราจะไม่ได้อินกับมันสักเท่าไร
ขณะที่เวอร์นี้ มันพาเราท่องออฟฟิศขนาดย่อมๆ ด้วยรายละเอียดเล็กๆ แถมให้เราได้เห็นพัฒนาการของแต่ละตัวละครอย่างไม่รีบเร่ง ก่อนที่จะนำไปสู่พาร์ทดราม่าที่พาน้ำตาซึม พาร์ทที่เล่าเรื่องครอบครัวที่มีรายละเอียดแตกต่างและบทสรุปที่ต่างออกไป
เวอร์ชันนี้ นางเอกยังคงเป็นคนสวยสะกดใจ และเราก็ได้เห็นว่า ฮันโซฮี เธอทำและเข้ากันได้ดีกับ ชเวมินซิก พวกเขาเป็นเหมือนลูกสาวกับพ่ออย่างมากในตอนท้าย
หนังจบลงพร้อมกับเสียงปรบมือ ก่อนที่บางส่วนจะลุกจากที่นั่ง และพบว่ามันยังมีอีกฉากที่แถมมากลางเครดิต
รายละเอียดเกี่ยวกับหนัง
| ชื่อภาพยนตร์ | The Intern / อินเทิร์น / 인턴 |
| กำกับ | Kim Do Young |
| แสดงนำ | Choi Min Sik, Han So Hee, Kim Jun Han, Ryoo Hye Young, Park Ye Ni, Kang Tae Oh |
| แนว/ประเภท | ดราม่า, คอมเมดี้ |
| เรท | PG-13 |
| ความยาว | 132 นาที |
| ปี | 2026 |
| สัญชาติ | เกาหลีใต้ |
| เข้าฉายในไทย | 29 ตุลาคม 2026 |
| ผลิต/จัดจำหน่าย | Anthology Studios, Warner Bros. Korea |
คะแนนรีวิว อินเทิร์น
พล็อตและบท - 7.8
การแสดง - 8
การดำเนินเรื่องและการตัดต่อ - 7.7
เพลงและดนตรีประกอบ - 7.7
งานถ่ายภาพ โปรดักชั่นและเทคนิคพิเศษ - 7.7
7.8
The Intern
หนังที่พล็อตยังอยู่ที่เดิม แต่เล่าเหตุการณ์ที่เกิดในบริษัทแฟชันของซีอีโอสาวชาวเกาหลี กับชายสูงวัยที่ตัดสินใจมาสมัครงานเป็นอินเทิร์นอีกครั้ง ความแตกต่างทำให้มีกำแพงอยู่บ้างในทีแรก ก่อนที่มันจะค่อยๆ ถูกทำลายลง จนสองคนกลายเป็นเหมือนพ่อกับลูกสาว ระหว่างทาง หนังเล่าเรื่องอย่างค่อยเป็นค่อยไป แทรกใส่รายละเอียดของชีวิตการทำงานเข้ามา พร้อมกับมุกฮาของมนุษย์ออฟฟิศที่ชวนขำได้ตลอด ก่อนกระชากเข้าสู่ดราม่าน้ำตาซึม แถมยังบอกเล่าความจริงของการทำธุรกิจไปพร้อมๆ กัน เป็นเวอร์ชันที่น่ารักดี แถมมีบางอย่างที่ต่างออกไป ฮันโซฮี-ชเวมินซิก เข้าขากันได้ดี โซฮีคนสวยทำเราเชื่อว่าเธอเป็นซีอีโอ แต่ความสวยพาเราหลุดจากหนังได้ตลอด
