รีวิวหนัง 28 Years Later: The Bone Temple วิหารซากกะโหลก | ติดเชื้อ?

มีหนังแนวซอมบี้ภาคต่อที่กลายเป็นตำนาน ใครๆ ก็พูดถึง แม้หลังๆ มา เราจะเรียกพวกเขาว่าผู้ติดเชื้อ แถมมีพัฒนาการที่ก้าวข้ามเกินว่าจะเป็นแค่ซอมบี้ผีดิบกระหายเลือด และหลังจากบอกเล่าได้ครบไตรภาค มันก็ถูกขีดเขียนต่อด้วยมุมมองและวิธีการเล่าที่แตกต่างออกไป และกลายมาเป็นหนัง ’28 Years Later: The Bone Temple’ หรือชื่อไทย ‘28 ปีให้หลัง เชื้อเขมือบคน: วิหารซากกะโหลก‘ ที่เคยเข้าฉายโรงและตอนนี้เข้าฉายในสตรีมมิ่ง

คิดเห็นเช่นไรกับหนังเรื่องนี้?

มันคือภาคที่สี่ของซีรีส์ 28 เรื่องราวที่ต่อมาจากภาคก่อนหน้า ’28 Years Later’ แต่คราวพุ่งเป้าที่เป็นจิมมี่ ราชาจอมเผด็จการผู้พร่ำเพ้อว่าตนเป็นลูกของซาตาน กับ ดร.เคลสันและแซมซั่น ณ วิหารกะโหลก ฝ่ายหลังที่เข้าหาหนทางสงบและหาหนทางรักษา เมื่อฝ่ายบ้าคลั่งมาเจอกับฝ่ายสงบ จึงเกิดเหตุบางอย่างขึ้น ซึ่งยอมรับว่าช่วงนั้นมันก็ประหลาดดี หมอคนนี้ทำอะไรเซอร์ไพรส์คนดูได้เหมือนกันนะ

โดยรวมมันคือการเล่าเรื่องในทางใหม่ๆ พร้อมกับเผยบางอย่างชวนอิ่มเอมใจตอนท้ายของเครดิต

’28 Years Later: The Bone Temple’ เล่าถึงเรื่องอะไร?

ในโลกที่ผู้ติดเชื้อมีวิวัฒนาการและมนุษย์เหลือรอดน้อยลงทุกที แต่ภาคนี้จะมุ่งเน้นเล่าไปที่เหล่ามนุษย์ กลุ่มแรกเป็นพวกเด็กวัยรุ่นที่ถูกชักนำโดยผู้ใหญ่ใจเพี้ยนประหลาด เขาเรียกตัวเองว่า เซอร์ลอร์ด จิมมี่ คริสตัล (Jack O’Connell) เผด็จการโรคจิตที่วางตัวเป็นราชาของเหล่านิ้ว ที่ทุกคนไม่ว่าชายหรือหญิง ต่างมีชื่อนำว่าจิมมี่เหมือนกันหมด และสไปก์ (Alfie Williams) เด็กจากภาคก่อน ’28 Years Later’ ก็อยู่ในกลุ่มนี้

อีกฟากหนึ่ง เป็น ดร.เอียน เคลสัน (Ralph Fiennes จากหนัง ‘The Menu’) ก็ยังใช้ชีวิตอย่างสันโดษอยู่ท่ามกลางโลกที่เต็มไปด้วยผู้ติดเชื้อ ใช้ไอโอดีนทาราดทั่วตัวเพื่อฆ่าเชื้อ ใช้ลูกดอกเป็นอุปกรณ์ควบคุมให้ผู้ติดเชื้อกลุ่มอัลฟ่าที่เขาตั้งชื่อให้ว่า แซมซัน (Chi Lewis-Parry) เย็นลงเพื่อที่เขาจะได้รักษา

แล้ววันหนึ่ง สองฟากนี้ก็ต้องมาปะทะกัน…

รีวิวหนัง ’28 ปีให้หลัง เชื้อเขมือบคน: วิหารซากกะโหลก’

หลังจากเป็นหนังไตรภาคที่ใช้เวลาในสะสมจนครบทั้งสามไปถึง 23-24 ปี ภาคนี้ห่างจากภาคก่อนเพียงไม่กี่เดือนเท่านั้น และมันก็ไม่ได้ข้ามไปเล่าในอีก 28 ปี แต่เล่าต่อจากภาคก่อนหน้า แดนนี่ บอยล์ ที่เคยกำกับมา ส่งไม้ต่อให้กับ นีอา ดาคอสตา แม้หน้าที่เขียนบทจะยังเป็น อเล็กซ์ การ์แลนด์ คนเดิม ครั้งนี้โฟกัสไปที่กลุ่มของจิมมี่และหมอเคลสัน

ฝ่ายนึง จิมมี่ คริสตัล ตั้งตนเป็นราชาเผด็จการของเหล่าสาวกที่ถูกริบชื่อเดิม แล้วใส่ชื่อใหม่ที่ขึ้นต้นด้วยจิมมี่ ราวกับต้องการจะริดรอนทุกสิ่งให้เหลือเพียงร่างกายเท่านั้นที่พวกเขาจะมีเป็นของตัวเองได้ ความจริงแล้ว เขาเป็นลูกของบาทหลวง แต่พ่อแม่ต้องมาตายและเหลือไว้เพียงเขา แทนที่จะรับใช้พระเจ้า เขากลับหันหลังและบูชาซาตาน

จิมมี่เอาแต่กดขี่เหล่าสาวกที่ถูกเรียกว่า “นิ้ว” อยู่ตลอดเวลา ชอบสั่งให้พวกเขาเบียดเบียนคนทั่วไปที่ใช้ชีวิตอย่างยากลำบากอยู่แล้ว ทั้งบังคับให้ถลกหนัง ความโหดร้ายนี้ สาวกบางคนก็รู้ดีว่าเป็นความโฉดชั่วและหาทางหลบหนีตลอดเวลา

จิมมี่ เอาแต่พูดสั่งสอนสาวกอย่างมั่วซั่วว่า โลกนี้มี “โอลด์นิค” ที่เป็นซาตานและเป็นพ่อของเขา แต่เมื่อสาวกได้เจอกับหมอเคลสันที่ร่างกายเป็นสีแดงทั้งตัว แถมยังเข้าใกล้ถึงขนาดนอนเล่นอย่างสบายใจกับอสูรตัวใหญ่อย่างแซมซั่นได้ ทำให้เขาจำใจต้องเข้าไปพูดคุยเจรจา

สำหรับตัว ดร.เอียน เคลสัน นั้นเขาสร้างวิหารกะโหลกขึ้นมา ก็อาจเพื่อเป็นอนุสรณ์รำลึกต่อทุกชีวิตที่ได้สูญสิ้นไป เวลาที่เหลือในชีวิตของเขาคงเป็นการทดลองกับแซมซั่น ซึ่งหมอเคลสันพบว่า มันได้ผลในการใช้มอร์ฟีนทำให้แซมซั่นสงบลงได้ แต่สิ่งที่น่าประหลาดใจกว่านั้น คือตัวยาบางมันฟื้นฟูแซมซั่นได้

และเพราะการที่เขาสามารถจะพักใจอยู่ข้างๆ แซมซั่นได้นี่แหละ ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างสองชีวิตเพิ่มพูนและลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ จนสาวกของจิมมี่มาเห็นและเอาไปบอกราชาของตนนั่นแหละ ถึงได้เกิดเหตุของคนสองฝั่งมาปะทะกัน

หนังภาคนี้ ไม่ได้เน้นการเอาตัวรอดของมนุษย์ต่อเหล่าผู้ติดเชื้ออีกแล้ว แต่มุ่งเน้นไปที่ความบิดเบี้ยวและบ้าคลั่งของมนุษย์บางกลุ่ม หนังไม่เน้นการวิ่งหนี ไม่ใส่ฉากตัดฉับ แต่ยังคงเต็มไปด้วยความรุนแรงเกินมนุษย์และคำศัพท์ที่หยาบคายจนได้เรท 18

Taglines: Fear is the new faith.

หนังเลือกจะบอกว่า การติดเชื้อนั้นไม่ได้ทำให้ตายแล้วไวรัสเข้าไปควบคุม พวกเขายังหลงเหลือความคิดอยู่ อาการติดเชื่อเป็นเพียงอาการประสาทหลอน และการใช้ยานั้นบรรเทาอาการเหล่านั้นลงไปได้

หนังปิดจบด้วยฉากแถมท้ายเครดิต กับนักแสดงที่ทั้งเซอร์ไพรส์และปลื้มปริ่ม บ่งบอกว่าจะมีภาคต่อไปตามมาอย่างแน่นอน

รายละเอียดเกี่ยวกับหนัง