Movie

Shindo | ก้องเพลงรัก เพื่อ 2 หัวใจ

หลังจากกลับจากศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ ผมก็มาถึงโรงภาพยนตร์ลิโด้ เดินขึ้นบันไดไปดูหนังทันที ลิโด้ 3 คือชื่อโรงหนังที่ผมจะได้ดูหนังเรื่องนี้ครับ ซึ่งเหลืออยู่รอบเดียวต่อวันเท่านั้นแล้วตอนนี้

Shindo

Shindo

Shindo เป็นหนังญี่ปุ่นเกี่ยวกับดนตรี โดยเฉพาะชิ้นที่เรียกว่า “เปียโน” ครับ ดูท่าจะไม่ค่อยแรงสักเท่าไหร่ รอบเลยลดลงเหลือเพียงรอบเดียว รวมทั้งคนดูที่ไม่มากเลยเมื่อเทียบขนาดของโรง รอบที่ผมไปดู น่าจะมีคนดูสัก 10-13 คนได้

เนื้อเรื่องย่อ :

?วาโอะ? คือเด็กหนุ่มวัย 19 ผู้มุ่งมั่นที่จะทำความฝันของตัวเองให้เป็นจริง ด้วยการสอบเข้าโรงเรียนดนตรีแห่งชาติให้ได้ แต่เสียงเปียโนจากปลายนิ้วของวาโอะกลับไม่สื่อไปถึงหัวใจของคำว่าดนตรีอย่างที่เขาหวัง? วันหนึ่งกลางฤดูร้อนในขณะที่วาโอะนอนฟังเสียงน้ำอยู่บนเรือพาย เขาได้พบกับ ?ยูตะ? สาวน้อยวัยสิบสาม ที่ออกตามหาตุ๊กตาหมีที่ถูกเด็กเกเรแกล้งเอามาโยนทิ้งที่ริมบึง

“ยูตะ” เป็นสาวน้อยมหัศจรรย์ที่มากไปด้วยพรสวรรค์ด้านดนตรี แม่ของยูตะเคยเล่าให้เธอฟังว่า ยูตะสามารถเล่นเปียโนได้ก่อนที่เธอจะพูดได้เสียอีก แต่พรสวรรค์ของยูตะกลับเบ่งบานภายใต้ความทรงจำที่เจ็บปวดของพ่อของเธอ… การที่วาโอะได้พบกับยูตะ ทำให้พวกเขากลายเป็นเพื่อนสนิทกัน เมื่อยูตะเริ่มสอนให้วาโอะใช้หัวใจตัวเองเล่นเปียโน จนทำให้เขาสามารถสอบเข้าโรงเรียนดนตรีได้อย่างที่หวัง

เมื่อวาโอะเริ่มเรียนในโรงเรียนดนตรี ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับยูตะก็เริ่มห่างเหิน และอาการปวดหูของเธอก็เริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนเธอกลัวว่าสักวันหนึ่งเธออาจไม่ได้ยินเสียงเปียโนอีกต่อไป และก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป ยูตะก็ตัดสินใจที่จะออกตามหาเปียโนที่เธอเคยเล่นกับพ่อในวัยเด็ก ด้วยความหวังที่จะเล่นเพลงรักครั้งสุดท้ายที่เปียโนหลังนั้น!!!

ไปหาข้อมูลมาจากหลายที่เชียว ก่อนจะมีเขียนบทความวันนี้ เลยได้รู้ว่า Shindo แปลว่า อัจฉริยะ ไม่รู้ว่า เขาหมายความถึงความอัจฉริยะของใครกันแน่ สำหรับยูตะนั้น เห็นชัดอยู่แล้วว่าเธอมีพรสวรรค์เข้าขั้นอัจฉริยะ ส่วนวาโอะ ถึงขั้นนั้นมั้ยหนอ?

หนังญี่ปุ่นที่มีเปียโนเป็นตัวละครเอกเรื่องนี้ ออกจะดำเนินเรื่องแบบเอื่อยๆ ไม่หวือหวาเท่าใดนัก พอจะมีมุกอยู่บ้างก็ตรงนิสัยความมุทะลุเจ้าอารมณ์ของนางเอก ที่มักใช้ความรุนแรงอยู่เสมอ สงสัยเพิ่งจะแตกเนื้อสาว เลยควบคุมอารมณ์ไม่เป็น

ความเอื่อยเฉื่อยของมันนี่แหละ ที่ทำให้ผมต้องอ้าปากหาวไปหนสองหนอย่างจำใจ

ขณะที่ในส่วนของดนตรีที่นำมาเล่นนั้น ผมไม่ค่อยรู้จักนักหรอก เพราะห่างเหินจากการฟังเพลงคลาสสิคไปตั้งนาน หลังจากเรียนวิชา Music Appreciation ที่มหาวิทยาลัยโน่นแน่ะ ช่วงนั้น ชอบฟังอยู่พักหนี่ง แต่ด้วยความไม่มีตังค์ ก็เลยได้ฟังน้อยไปหน่อยเท่านั้น ความที่ฟังมาน้อย ก็เลยไม่ค่อยจะรู้จักเพลง แต่พอจะเข้าถึงความไพเราะของมันได้อยู่

ผมรู้สึกว่า เพลงที่วาโอะเล่นนั้นค่อนข้างไปทางหนักแน่น เร้าอารมณ์ และดุดัน ทำให้ชอบน้อยกว่า เพลงที่อูตะเล่น ซึ่งหวานและอินกว่ามาก มีบางเพลงที่อูตะเล่น แล้วทำให้ผมถึงกับน้ำตารื้นทีเดียว

เพลงคลาสสิคและเสียงเปียโน ช่างมีพลังมากจริงๆ

ฉากที่ชอบ ก็คงเป็นฉากที่อูตะได้เล่นในฮอลล์กับวงออเคสตร้า ฟังแล้วอินมาก มันไพเราะจริงๆ (ไม่รู้ว่า คนข้างๆ จะชอบเหมือนกันรึเปล่า ยังไม่ได้ถาม) กับอีกช่วง ตอนจบของเรื่อง นั่นก็ได้อารมณ์เอามากๆ

ดูตัวอย่างไปแล้ว มาดูโปสเตอร์กันหน่อยเป็นไร

Shindo Shindo Shindo

ข้างบนนั่น ลักษณะเหมือนแบนเนอร์ หรือไม่ก็โปสการ์ดมากกว่า ส่วนข้างล่างนี้ เป็นโปสเตอร์ครับ

Shindo

หนังเรื่องนี้ ไม่มีตัวโกง (เหมือนกับหนังไทยค่ายนั้นอะแหละ) ถึงมีตัวที่ขัดแย้งกับนางเอกบ้าง แต่ก็ยอมรับในฝีมือของอูตะในตอนท้าย

นำแสดงโดย

  • Riko Narumi (One Litre of Tears) ข้อมูลว่า เธออายุเพียง 14 ปีเท่านั้น เด็กจัง แต่แสดงหนังมาแล้วถึง 4 เรื่อง รวมทั้ซีรี่ส์อีก 7 เรื่องเชียว หน้าตาใสๆ น่ารักดี
    หมายเหตุ : ไปดู เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ ของเธอมาครับ เขาบอกว่า เธอแสดงหนังมามากกว่านั้นอีกครับ อายุเท่านี้เนี่ยนะ
  • Kenichi Matsuyama (Death Note) หนุ่มผู้แสดงเป็น L จากหนังเรื่องดัง เล่นเปียโนเก่งด้วยรึนี่ ไม่รู้ว่า ทั้งเรื่องเล่นเองตรงไหนบ้าง หรือว่าเล่นเองหมดทั้งเรื่องนะ ถ้าใช่ละก็ เก่งมากๆ เลยละ

ขอบคุณทุกเว็บสำหรับข้อมูลนะครับ
SiamZone | DekNang | PopcornMag

PatSonic

บล็อกเกอร์ผู้ชอบดูหนังหลากแนว ฟังเพลงหลายสไตล์ มีเวลาว่างก็จะออกไปท่องเที่ยว บางเวลาก็หยิบหนังสือขึ้นมาอ่าน หยิบซีรีส์ขึ้นมาดู แล้วก็จะหยิบมาเขียนให้ทุกคนได้อ่านกัน

หนึ่งคอมเมนต์

  1. ไปดูมาเหมือนกัน เอิร์ธว่าหนังเรื่องนี้เค้าเน้นให้รู้สึกถึง
    “เปียโนในแบบของตัวเอง”
    ตอนที่วาโอะ ไปสอบเข้า รร ดนตรี วาโอะไม่ได้เล่นเปียโนของตัวเอง แต่ใช้เปียโนของ ยูตะ ซึ่งทำให้เขาสอบเข้าที่นั่นได้ แต่พอเข้าไปเรียนแล้ว ต้องเล่นเพลงที่ไม่เคยฟังยูตะเล่น จึงไม่สามารถเล่นได้ในแบบเดิมที่จิ๊กของยูตะมา

    บุคคลิกของยูตะนั้น เป็นบุคคลิกที่ขัดแย้งในตัวเอง อ่อนหวานและแข็งกราวในเวลาเดียวกัน แถมยัง ติสต์แตกอีกตังหาก ในขณะที่วาโอะนั้นบุคคลิกแสนจะแบนราบ

    ใครดูเรื่องนี้แล้วไม่เข้าใจว่า “เปียโนในแบบของตัวเอง” เป็นยังไง อยากให้ลองไปหาการ์ตูนเรื่อง “วัยกระเตาะ ตึ่ง ตึง ตึ๊ง”

    รับรอง จะติดใจ………..นะจ๊ะ

    รักนะแต่ไม่แสดงออก

Back to top button