Movie

รีวิว Fallen Angels นักฆ่าตาชั้นเดียว | ถ่ายทอดความเหงาในฮ่องกงยามค่ำคืน

หนังหว่องที่เล่าเรื่องความเหงาและด้านมืดของฮ่องกง เด่นที่สีสันฉูดฉาด และใช้ภาพกล้องมุมกว้างแทบทั้งเรื่อง

ช่วงนี้ สหมงคลฟิล์มนำหนัง 5 เรื่องที่เป็นตำนานของหว่องกาไวเข้ามาฉายในบ้านเรา ทั้งห้าเรื่องถูกนำมารีมาสเตอร์ให้ได้ภาพระดับ 4K เพื่อเข้าฉายในโรงแบบดิจิทัล ผ่านไปแล้วสองเรื่อง และนี่คือเรื่องที่สาม Fallen Angels หรือ นักฆ่าตาชั้นเดียว ผลงานที่หลายคนว่าสร้างความเปลี่ยนแปลงในหลายๆ ด้าน โดยเฉพาะด้านภาพ

หลี่หมิง และ หลี่เจียซิน สองนักแสดงนำ จาก นักฆ่าตาชั้นเดียว
หลี่หมิง และ หลี่เจียซิน สองนักแสดงนำ จาก นักฆ่าตาชั้นเดียว

เรื่องราวครั้งนี้เกิดขึ้นในฮ่องกง ที่บอกเล่าความเปลี่ยวเหงาของตัวละครที่เป็นนักฆ่า หนังจึงมีทั้งความเป็นหนังอาชญากรรม ผสมกับความโรแมนติก ไม่พอหนังยังมีส่วนผสมของความเป็นคอมิดี้อีกด้วย

เรื่องนี้เข้าฉายในป 1995 มันจะเป็นยังไงกันนะ ไปดูกันเลยครับ

เรื่องย่อหนัง Fallen Angels 

มันเป็นเรื่องราวของหนุ่มนักฆ่า นามว่า หวังจื่อหมิง (Leon Lai/หลีหมิง) ที่ทำงานด้วยการมีคู่หูเป็นหญิงสาว งานของเขาไม่มีอะไรมากไปกว่า ออกไปยังสถานที่ซึ่งคู่หูได้สืบสาวราวเรื่องของเป้าหมายเอาไว้ และจัดการสาดกระสุนสังหารไม่ยั้งมือ ทั้งสองทำงานร่วมกันมาราว 3 ปี

คู่หูสาวของเขา มิเชล (Michelle Reis/หลี่เจียซิน อดีตมิสฮ่องกง) เธอคือคนที่คอยหาข้อมูล และส่งรายละเอียดให้ ทั้งสองไม่เคยเจอหน้ากัน อาจเพราะไม่ต้องการให้ความสัมพันธ์ส่วนตัวมาทำให้งานและใจไขว้เขว

แต่ระหว่างเขาและเธอก็ดูเหมือนจะยังคงมีบางสิ่งที่แฝงตัวอยู่

แล้ววันหนึ่ง คู่หูสาวของเขาก็ได้พบเจอกับหนุ่มอีกคนหนึ่ง หนุ่มใบ้ He Zhiwu (Takeshi Kaneshiro/ทาเคชิ คาเนชิโร) ที่เคยติดคุกและถูกตำรวจตามล่าตัว เขาเป็นคนที่อยากจะเป็นเถ้าแก่มีกิจการของตัวเอง พยายามรับจ้าง ทำงานทุกอย่างเพื่อหาเงิน

วันหนึ่งเขาดันไปตกหลุมรักชาร์ลี (Charlie Yeung/หยางไฉ่หนี) หญิงสาวที่เพิ่งอกหักจากแฟนหนุ่ม และไม่ว่าจะทำอย่างไร เขาก็เข้าไปแทนที่คนรักเก่าในหัวใจของเธอไม่ได้เสียที

รีวิวหนัง นักฆ่าตาชั้นเดียว

สิ่งแรกเลยที่มองเห็นในพลันที่เริ่มดูหนังเรื่องนี้ มันหนังที่มีความโดดเด่นในเรื่องภาพ Christopher Doyle เขาเลือกจะใช้เลนส์ไวด์ในการถ่ายทำ ทำให้ภาพส่วนใหญ่ออกมาเป็นมุมกว้าง มีเคลื่อนกล้องไปมาๆ ขึ้นบ้างลงบ้าง ไม่ค่อยอยู่กับที่ หลายครั้งก็ไม่ยอมให้ตัวละครอยู่กลางภาพ แต่ถ่ายให้คนเห็นอีกสิ่งที่อยู่ภายนอกสถานที่ เหมือนให้คนดูแยกประสาทตาเพื่อจะเก็บภาพให้ครบในเวลาเดียวกัน

หนังเรื่องนี้มีทั้งภาพของการใช้อาวุธปืนยิงสาดกระสุนเข้าใส่กัน ภาพความรุนแรงที่อยู่ในหนังเรื่องเดียวกันกับหนังที่มีภาพของหญิงสาวที่ช่วยเหลือตัวเอง ขณะเดียวกันก็มีบางส่วนที่ชวนหัว พาให้คนดูนั่งขำกับบทบาทของตัวละครด้วย

ภาพจากหนัง นักฆ่าตาชั้นเดียว
ภาพจากหนัง นักฆ่าตาชั้นเดียว

นักฆ่าตาชั้นเดียว ค่อยๆ เล่าด้วยการเริ่มไปทีละคู่ๆ จากคู่ของนักฆ่าอาชีพกับคู่หูสาว จากนั้นจึงค่อยโยงไปหาหนุ่มใบ้ที่ต่อมาได้เจอกับสาวผมบลอนด์

เรื่องราวทั้งเรื่องล้วนเกิดขึ้นในเวลาค่ำคืน ภาพจึงมืดๆ ทึมๆ ผสมกับภาพที่แกว่ง ดนตรีที่เนิบๆ ช้า ส่งเสริมให้รู้สึกเหงาไปตามตัวละคร แต่อีกส่วนหนึ่งก็ทำให้การรับชมในโรงภาพยนตร์ที่มืดอยู่แล้วยิ่งชวนง่วงงุนถ้าคุณนอนมาไม่พอ สุดท้าย ผมต้องมานั่งเปิดดูใหม่อีกครั้ง ด้วยสติสัมปชัญญะที่ครบถ้วน ทำความเข้าใจตัวละครได้ครบ นี่อาจเป็นลักษณะของหนังสไตล์หว่องที่จะทำงานได้ดีในวันที่พักผ่อนมาพอเพียง และในบางคน การดูหลายมากกว่าหนึ่งหน จะเก็บเกี่ยวอะไรได้เต็มเม็ดเต็มหน่อยกว่าดูเพียงรอบเดียว

โปสเตอร์หนังเวอร์ชันไทย ของ นักฆ่าตาชั้นเดียว โดย หว่องกาไว
โปสเตอร์หนังเวอร์ชันไทย ของ นักฆ่าตาชั้นเดียว

ตัวละครอย่างคู่หูหนุ่มสาว ทั้งสองคนไม่เคยได้พบกันเลยตลอดเวลา 3 ปีที่ร่วมงานกันมา ทั้งที่ต่างคนก็ดูเหงา ไม่เคยพบเจอใคร ในหนังเราจะเห็นเขาอยู่คนเดียวตลอดๆ แต่ละครั้งก็ต้องสื่อสารกันด้วยแฟกซ์ จะบอกวางมือจากการเป็นนักฆ่ายังต้องบอกผ่านตู้เพลง จนถึงวันนั้นที่ทั้งสองนัดพบกัน

หนังเหมือนจะเล่าไปทีละตัวละครก็จริง แต่ก็ชอบดีที่หว่องกาไวเลือกหาจุดเชื่อมโยงระหว่างตัวละครแต่ละตัว เริ่มที่คู่หูสาวผู้ได้พบพานหนุ่มใบ้โดยบังเอิญ ต่อมา หนุ่มนักฆ่าก็ได้พบกับสาวผมบลอนด์

แต่ละตัวต่างมีความเหงาเป็นของตัวเอง

สี่ตัวละครในหนัง นักฆ่าตาชั้นเดียว
สี่ตัวละครในหนัง นักฆ่าตาชั้นเดียว

บางตัวก็ย้อมผมเป็นสีบลอนด์เพื่อให้ผู้จดจำ ทำเหมือนกับโลกนี้ไม่มีใครสนใจตัวเธอ ความเหงาทำให้เธอเลือกจะชักชวนหนุ่มนักฆ่าเข้าห้อง ตัวละครบางตัวก็เป็นพ่อกับลูกที่ต่างคนต่างไม่พูด สื่อสารกันทางสายตาและท่าทาง

หนังถ่ายทอดภาพของฮ่องกงยามค่ำคืน มีแต่ความเหงา ไม่ว่าจะเป็นตัวละครที่ฆ่าคน หรือเป็นใบ้ ภาพจำของหนังยังชัดเจนอยู่ ภาพของมอเตอร์ไซค์ที่ขี่และซ้อนท้ายอยู่บนถนนในอุโมงค์แห่งหนึ่ง งานภาพที่ใช้มุมกว้างแทบจะตลอดเวลา

และเหมาะจะดูมากกว่าหนึ่งรอบเพื่อซึมซาบอารมณ์และเรื่องราว


ภาพยนตร์เรื่อง: Fallen Angels / นักฆ่าตาชั้นเดียว
ผู้กำกับภาพยนตร์: Wong Kar-Wai/หว่องกาไว
ผู้เขียนบท: Wong Kar-Wai/หว่องกาไว
นักแสดงนำ: Leon Lai/หลีหมิง, Michelle Reis/หลี่เจียซิน, Takeshi Kaneshiro/ทาเคชิ คาเนชิโร, Karen Mok/คาเรน ม็อก, Charlie Yeung/หยางไฉ่หนี
ดนตรีประกอบ:
ความยาว: 99 นาที
ปี: 1995
แนว/ประเภท: Comedy, Crime, Drama, Romance
อัตราส่วนภาพ:
ประเทศ: ฮ่องกง
เรท: ไทย/-, MPAA/-
วันที่เข้าฉายในประเทศไทย: 26 พฤศจิกายน 2020
สตูดิโอ/ผู้สร้าง/ผู้จัดจำหน่าย: Block 2 Pictures, Chan Ye-Cheng, Jet Tone Production

นักฆ่าตาชั้นเดียว

บทและพล็อต - 7.5
การแสดง - 7.5
เพลง/ดนตรีประกอบ - 7.7
การดำเนินเรื่อง - 7.5
งานภาพ - 8.5

7.7

Fallen Angels

หนังฮ่องกงผลงานการกำกับของ หว่องกาไว ที่ออกฉายในปี 1995 เรื่องราวของนักฆ่าและคู่หูที่ไม่เคยเจอกัน กับหนุ่มใบ้ที่พบรักแต่เธอไม่เคยลืมคนเก่า เรื่องของคนเหงาที่เล่าเรื่องเฉพาะค่ำคืนของฮ่องกง กับงานภาพที่เน้นมุมกว้างแทบตลอดเวลา สื่อสารความเหงาในมุมของคนดาร์กได้มีสีสันและน่าสนใจ

User Rating: Be the first one !

PatSonic

บล็อกเกอร์ผู้ชอบดูหนังหลากแนว ฟังเพลงหลายสไตล์ มีเวลาว่างก็จะออกไปท่องเที่ยว บางเวลาก็หยิบหนังสือขึ้นมาอ่าน หยิบซีรีส์ขึ้นมาดู แล้วก็จะหยิบมาเขียนให้ทุกคนได้อ่านกัน
Back to top button