รีวิวหนัง The Last Song You Left Behind บทเพลงสุดท้ายก่อนเธอเลือนหาย

ความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่ของคนหนึ่งจะบังเกิดขึ้นได้ อาจมีต้นเหตุจากแรงผลักดันที่อีกคนสร้างให้ นี่มันคือเรื่องราวของคู่รักคู่หนึ่งที่เกิดขึ้นจากความแตกต่าง คนหนึ่งเกิดมาพร้อมบกพร่องในการอ่านจนไร้เพื่อน ขณะอีกคนหลงใหลในการเขียนบทวีแต่ไม่มีความฝัน สองคนมาเจอกันใน ‘The Last Song You Left Behind’ หรือชื่อไทย ‘บทเพลงสุดท้าย… ก่อนเธอเลือนหาย‘ แค่ชื่อก็เหมือนจะบอกใบ้แล้วว่า มีน้ำตาซ่อนอยู่ข้างใน

คิดเห็นเช่นไรกับหนังญี่ปุ่นเรื่องนี้?

มันคือเรื่องราวของสองตัวละครหนุ่มสาวที่ร่วมกันสร้างสรรค์บทเพลง คนหนึ่งเขียนเนื้อร้อง อีกคนสร้างทำนอง โดยให้คนหนึ่งมีความบกพร่องจนไร้เพื่อน มองเห็นความสามารถของอีกคนและผลักดันตนเอง บทหนังที่ดูไม่มีอะไรให้เซอร์ไพรส์ แต่สร้างความประทับใจด้วยเพลงประกอบที่เพราะและน่าฟัง บวกกับนางเอกที่สวยและร้องเพลงได้ดี

บทบางส่วนอาจดูไม่หนักแน่น แต่การแสดงช่วยเอาไว้ได้หลายส่วน บวกกับเพลงเพราะโดนใจ ทำให้ผ่านอย่างหวุดหวิด

เรื่องย่อหนัง ‘The Last Song You Left Behind’

เรื่องราวของเด็กหนุ่ม มิซุชิมะ ฮารุโตะ (มิจิเอดะ ชุนสุเกะ/Shunsuke Michieda จากหนังเรื่อง ‘Even If This Love Disappears from the World Tonight’) ที่มีงานอดิเรกเป็นการแต่งบทกวี ความลับนี้โดนเพื่อนร่วมชั้นผู้มีพรสวรรค์ด้านเสียงเพลงอย่าง โทซากะ อายาเนะ (นุคุมิ เมรุ/Meru Nukumi จากหนังเรื่อง ‘Tokyo Mer the Movie: Nankai Mission’) ล่วงรู้เข้า

ความจริงแล้ว อายาเนะเกิดมาพร้อมภาวะบกพร่องทางการอ่านเขียน (Dyslexia) ทำให้เธอไม่สามารถอ่านหรือเขียนตัวหนังสือได้เหมือนคนทั่วไป ทำให้ทั้งครูและเพื่อนก็ไม่กล้าเข้าหา แต่เมื่อเธอเห็นความสามารถของฮารุโต ในที่สุด เธอก็ขอให้เขาแต่งเนื้อให้กับทำนองที่เธอแต่งขึ้น

แต่ในวันคืนที่แสนสุขเหล่านั้น ฮารุโตะกลับไม่เคยรู้เลยว่า โชคชะตาจะมอบเวลาให้พวกเขาได้เดินร่วมกันเพียงแค่ 10 ปีเท่านั้น

รีวิวหนัง ‘บทเพลงสุดท้าย… ก่อนเธอเลือนหาย’

เรื่องราวของความรักในวัยหนุ่มสาว ที่มีเสียงเพลงเข้ามาเกี่ยวข้องและเป็นตัวเชื่อมประสาน ถูกบอกเล่ามาแล้วหลายครั้ง เรื่องราวของฝ่ายหนึ่งแต่งคำร้อง อีกฝ่ายแต่งทำนอง ก็เคยถูกบอกเล่ามาแล้วเช่นกัน แต่หนังญี่ปุ่นนี้ ใส่รายละเอียดบางอย่างให้กับนางเอกครับ

อายาเนะ เป็นหญิงสาวที่เกิดมาพร้อมพรสวรรค์ เธอสามารถร้องเพลงด้วยน้ำเสียงอันไพเราะ บวกกับเล่นกีตาร์ได้อย่างคล่องแคล่ว อีกสิ่งหนึ่งเธอมีเซ้นส์ในด้านการแต่งเพลง เธอคิดทำนองเพราะๆ ออกมาในหัว แต่เธอมีปัญหาในเรื่องการอ่านและเขียน ด้วยการ Dyslexia นี่แหละที่ทำให้เธอไม่มีเพื่อน กลายเป็นความกดดันอย่างหนึ่งในชีวิต ซึ่งเธอเห็นทางออกเมื่อได้ล่วงรู้ความลับของฮารุโตะ

ตัวนายแพทเอง ก็ไม่มั่นใจนักหรอกว่า ความสามารถในการแต่งบทกวีเนี่ย มันเป็นสิ่งที่น่าอายสำหรับฮารุโตะไปอย่างไร ต้องอับอายจนกลายเป็นข้อได้เปรียบของอายาเนะ เมื่อเธอรู้ความลับนี้ แต่มันก็นำพาให้คนทั้งคู่ได้ไปเจอกับ “ชมรมวรรณกรรมในอาคารห้องสมุดเก่า” พื้นที่ที่มีแค่พวกเขาเท่านั้นที่รู้

พื้นที่ที่หนุ่มสาวคนร่วมกันแต่งเพลง “บทเพลงแรก” ด้วยกัน อันจะนำไปสู่เรื่องราวต่อมาทั้งหมดที่ถูกบอกเล่าไว้ในหนังเรื่องนี้

“จากคนสองคนที่มีบางอย่างขาดหายไป กลับกลายเป็นส่วนผสมที่เติมเต็มซึ่งกัน” ข้อความนี่น่าสนใจ คนนึงแต่งทำนองได้แต่มีปัญหาเรื่องแต่งเนื้อ อีกคนก็เขียนบทกวีได้และก็ไม่คิดว่าพอใส่ทำนองแล้วมันจะเพราะได้ขนาดนั้น และในระหว่างที่สองคนร่วมกันทำเพลง ความรักมันก็ดำเนินไปพร้อมกันด้วย

แต่พวกเขาคงไม่รู้ว่า ความสุขจะอยู่กับพวกเขาไม่นาน…

เอาเข้าจริง มันก็ดูเป็นพล็อตที่ชินตาไปแล้วจากหนังญี่ปุ่น เล่าเรื่องราวของความรักวัยรุ่น เสียงเพลง และการจากลา ใช่ มันอาจจะดูไม่มีอะไรแปลกใหม่ แต่เรื่องราวระหว่างทางนั่น ก็ยังมีบางส่วนที่พอให้รู้สึกว่า นักแสดง คนตัดต่อ คนแต่งเพลงที่ใช้ในหนัง พวกเขาทำหน้าที่ได้ดีผ่านสายตาของผู้กำกับคนนี้

ทำให้แม้บางช่วงเราจะรู้สึกว่า บทมันยังแข็งแรงน้อยไปมั้ย แต่เราก็กลับอินจนน้ำตาไหลได้…

ตัวอย่างภาพยนตร์เผยให้เห็นความงดงามของรักครั้งแรก การเติบโตตามความฝัน และการเผชิญหน้ากับความสูญเสียที่ไม่มีใครคาดคิด ท่ามกลางบทเพลงที่เปรียบเสมือนภาษาลับของคนสองคน ก่อนจะค่อย ๆ นำพาผู้ชมไปสู่เรื่องราวของการจากลาและ “บทเพลงสุดท้าย” ที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นคำบอกรัก คำขอบคุณ และคำอำลาที่จะยังคงก้องอยู่ในหัวใจตลอดไป

นี่มันคงเป็นครั้งแรกที่ผมได้เจอกับนางเอกคนนี้ นุคุมิ เมรุ ผมพบว่าเธอสวย น่ารักและน่ามองอย่างมาก แถมยังมีความสามารถในการร้องด้วย

จากคนสองคนที่ต่างมีบางสิ่งบางอย่างขาดหาย กลับกลายเป็นส่วนผสมที่เติมเต็มกันและกันได้อย่างน่าอัศจรรย์ เขาเป็นคนเขียนเนื้อร้อง ส่วนเธอเป็นคนเขียนทำนองและขับร้องมัน บทเพลงที่มีเพียงคนสองคนเท่านั้นที่เข้าใจได้ถือกำเนิดขึ้น พร้อมกับความรู้สึกบางอย่างที่ค่อย ๆ เติบโตในหัวใจของทั้งคู่

อาจไม่ใช่หนังที่สมบูรณ์แบบขนาดนั้น แต่มันก็เป็นหนังที่ทำงานได้ดีกับใจของเรานะครับ

รายละเอียดเกี่ยวกับหนัง